VI Pa 52/16

Sygn. akt VI Pa 52/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 września 2016r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Romuald Dalewski (spr.) Sędziowie: SSO Anna Brudkowska - Lau SSO Elżbieta Pietrzak Protokolant – sekretarka Katarzyna Słaba po rozpoznaniu w dniu 8 września 2016r. w Bydgoszczy na rozprawie sprawy z powództwa: D. C. (1) , M. F. (1) , A. H. (1) , T. J. (1) , W. K. (1) , P. M. (1) , P. N. (1) , S. O. (1) , K. R. (1) , D. S. (1) , A. W. i M. W. (1) przeciwko: W. G. (1) i J. S. (1) z udziałem inspektora Państwowej Inspekcji Pracy A. B. i Prokurator A. K. z Prokuratury Okręgowej w B. o ustalenie, wynagrodzenie, wydanie świadectwa pracy, ekwiwalent za urlop, odprawę i odszkodowanie na skutek apelacji pozwanej W. G. (1) od wyroku Sądu Rejonowego IV Wydziału Pracy w Inowrocławiu z dnia 16 grudnia 2015r. sygn. akt IV P 4/12 oddala apelację, UZASADNIENIE W. K. (2) pozwem z dnia 11.08.2010r. skierowanym p-ko W. G. domagał się wynagrodzenia za czas choroby w kwocie 1300 zł netto za miesiąc lipiec 2010 roku. Na rozprawie w dniu 10 marca 2011 roku domagał się ustalenia, że łączył go stosunek pracy w pełnym wymiarze czasu pracy z W. G. od dnia 01.10.2007r. do 31.07.2010r na stanowisku agent ochrony. Domagał się również zobowiązania W. G. (1) do wydania świadectwa pracy za okres od dnia 30.04.2002r. do 31.07.2010r. Domagał się również zasądzenia odszkodowania od W. G. (1) w wysokości 3.951,00 zł, uzasadniając to swoim oświadczeniem o rozwiązaniu umowy o pracę w trybie natychmiastowym z winy pracodawcy. W dniu 20 października 2010 roku oraz 24 listopada 2010 ustnie w protokole rozprawy ponowił żądania jw. precyzując, że domaga się wydania świadectwa pracy od dnia 01.05.2002 roku, zaś odszkodowania w kwocie 3.951,00 zł brutto domagał się wraz z odsetkami ustawowymi. (Do pozwu dołączył 4 zaświadczenia lekarskie o niezdolności do pracy ZLA potwierdzające niezdolność do pracy za okres 02.07.20lOr. do 30.07.2010r.. Dołączył do pozwu kserokopię umowy z dnia 30 kwietnia 2002 roku na czas nieokreślony od dnia 01 maja 2002 zawartą z Agencją Ochrony Mienia (...) J. S. (2) .) M. F. (1) pozwem z dnia 23.08.2010 roku skierowanym p-ko W. G. domagał się zasądzenia od W. G. (1) kwoty 832,00 zł netto z odsetkami ustawowymi od sierpnia 2010 roku do dnia zapłaty tytułem ekwiwalentu za 16 dni niewykorzystanego urlopu za rok 2010. Tym samym pozwem domagał się zobowiązania W. G. (1) do wydania świadectwa pracy za okres od dnia 01.03.2007r. do 31.07.20l0r. Na rozprawie w dniu 10 marca 2010 roku wniósł o ustalenie stosunku pracy z W. G. w okresie od 01.10.2007r. do 31 lipca 2010 roku, wydanie świadectwa pracy za okres od 30.04.2007r. do 31.07.2010r., a także określenia w świadectwie, że stosunek pracy ustał na skutek porozumienia stron. Ponowił żądnie o zasądzenie ekwiwalentu za urlop w wysokości 832,00 zł netto. Na rozprawie w dniu 20 października 2010 roku powtórzył żądania określone pozwem. Na rozprawie w dniu 24 listopada 2010 roku ponowił żądanie zasądzenia kwoty 832,00 zł tytułem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop. Żądał również ustalenia, że łączył go stosunek pracy z W. G. (1) od dnia 01.10.2007r. do 31.07.2010 roku w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku agent ochrony. K. R. (1) pozwem z dnia 30 listopada 2010r. wniósł o zobowiązanie W. G. (1) do wydania świadectwa pracy za okres od 01.04.2008 do 31.10.2010 roku w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku pracownika ochrony. Ponadto wniósł o zasądzenie kwoty 1.210,60 zł tytułem ekwiwalentu za 20 dni niewykorzystanego w roku 2009 urlopu wypoczynkowego, zasądzenie kwoty 1.061,99 zł tytułem ekwiwalentu za 17 dni niewykorzystanego w roku 2010 urlopu wypoczynkowego. Pozwem z dnia 07 lutego 2011 roku domagał się zasądzenia od W. G. (1) kwoty 3.312 zł tytułem nie wypłaconego wynagrodzenia za prace za okres 3 przepracowanych miesięcy w 2010 roku, za miesiąc wrzesień 2010 r. w kwocie 670,00 zł netto, za miesiąc październik 2010 w kwocie 1.850,00 zł netto, za miesiąc listopad 2010 w kwocie 792,00 zł netto. Na rozprawie w dniu 10 marca 2010 roku żądał ustalenia stosunku pracy z W. G. (1) w okresie od 01.04.2008r. do 30.11.2010r., który ustał w wyniku porozumienia stron. Zmodyfikował pierwotne żądnie co do okresu wydania świadectwa pracy określając, że żąda ustalenia stosunku pracy w okresie od 01.04.2008r. do 30.11.201 Or. Ponowił żądanie zapłaty tytułem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, sumując uprzednio żądane pozwem kwoty do wysokości 2.272,59 zł. Ponowił na rozprawie żądania kwot 1.850,00 zł netto, 792,00 zł netto oraz 670,00 zł netto tytułem nie wypłaconego wynagrodzenia za miesiące wrzesień, październik, listopad 2010 roku. Na rozprawie w dniu 16 grudnia 2010 roku ponowił swoje pierwotne żądanie wyrażone w pozwie z dnia 30 listopada 2010 roku i wniósł o ustalenie stosunku pracy od 30.04.2008r. do 31.10.201 Or. w pełnym wymiarze czasu pracy jako pracownik ochrony, a także wydanie świadectwa pracy za okres objęty ustaleniem stosunku pracy. Ponowił żądania tytułem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, opisane wyżej. M. W. (1) pozwem z dnia 25 listopada 2010 roku skierowanym p -ko W. G. domagał się zobowiązania W. G. (1) do wydania świadectwa pracy za okres zatrudnienia od 01.05.2002r. do 30.06.2010 roku na stanowisku pracownika ochrony w pełnym wymiarze czasu pracy. Wniósł o zasądzenie kwoty 1.200,00 zł tytułem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy w roku 2010. Wniósł również zasądzenie „ekwiwalentu - odprawy" za rozwiązanie umowy z przyczyn niedotyczących pracownika w kwocie 3.951,00 zł. Jednocześnie oświadczył w pozwie, że umowa o pracę rozwiązana została rozwiązana na jego prośbę w dniu 30.06.2010 roku. Na rozprawie w dniu 10 marca 2010 roku wniósł o ustalenie, że łączył go stosunek pracy w okresie od 01.05.2002r. do 30.06.2010r., zażądał zobowiązania W. G. (1) wydania mu świadectwa pracy za okres opisany wyżej. Domagał się zasądzeni kwoty 600,00 tytułem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy za 2010 rok. Ponowił żądnie zasądzenia kwoty 3.951,00 zł tytułem odprawy za rozwiązanie umowy z przyczyn niedotyczących pracownika. Na rozprawie w dniu 16 grudnia 2010 roku sprecyzował żądanie pozwu w ten sposób, że domagał się ustalenia stosunku pracy z pozwana W. G. od 01.10.2007r. do 30.06.2010r., rozwiązanego za porozumieniem stron, w pełnym wymiarze czasu pracy jako pracownik ochrony. Żądał wydania świadectwa pracy za okres objęty ustaleniem oraz zasądzenie ekwiwalentu za urlop w kwocie 600 złotych tytułem ekwiwalentu na 13 dni niewykorzystanego urlopu w 2010 roku. Ponowił żądnie zasądzenia odprawy w kwocie 3.951,00 zł. P. M. (1) pozwem z dnia 06 września 2010 roku domagał się zobowiązania W. G. (1) do wydania świadectwa pracy za okres od 01 maja 2002r. do 30.07.20lOr. Domagał się zasądzenia od pozwanej kwoty 3.951,00 zł brutto wraz z odsetkami tytułem odszkodowania za rozwiązanie umowy o pracę z powodu ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych ( art. 55 Kp ). Na rozprawie w dniu 10 marca 2010 roku sprecyzował żądanie pozwu poprzez ustalenie, że z pozwaną W. G. łączył go stosunek pracy od 01.05.2002r. do 31.05.2010r., a także że umowa została rozwiązana w oparicu o art 55 K.p, żądał zobowiązania pozwanej do wydania świadectwa pracy za okres objęty ustaleniem. Żądał zasądzenia na swoją rzecz od pozwanej kwoty 927,00 zł netto tytułem wynagrodzenia za miesiąc kwiecień 2010. Żądał ponadto zasądzenia kwoty 1.020 zł netto tytułem wynagrodzenia za miesiąc maj 2010r. w tym ekwiwalent za niewykorzystany urlop wypoczynkowy za 2010 rok. Żądał zasądzenia kwoty 3.951 zł tytułem odszkodowania za rozwiązanie umowy w trybie art 55 Kp . Na rozprawie w dniu 01.12.2010 roku sprecyzował żądnie w zakresie ustalenia stosunku pracy, podając, że domaga się ustalenia stosunku pracy w okresie od 01.10.2007r. do 31.05.2010r., w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku pracownik ochrony, która rozwiązany został w trybie art. 55 Kp . D. S. (1) pozwem z dnia 26 listopada 2010 roku żądał od pozwanej W. G. (1) zobowiązania wydania świadectwa pracy za okres od 01.10.2007 do 10.10.2010 roku. Na rozprawie w dniu 10.03.2010r. precyzował żądnie pozwu poprzez to, że domagał się ustalenia stosunku pracy z W. G. (1) w okresie od 14.08.2007 do 10.10.2010 oraz że umowa został rozwiązana za porozumieniem stron, a także wydanie świadectwa pracy za okres objęty ustaleniem. Na rozprawie w dniu 16 grudnia 2010 roku sprecyzował, że domaga się ustalenia stosunku pracy w okresie od 01.10.2007 do 31.10.2010, a także ustalenia, że umowa została rozwiązana za porozumieniem stron, w pełnym wymiarze czasu pracy jako pracownik ochrony. D. C. (1) pozwem z dnia 04 grudnia 2010 roku żądał zobowiązania W. G. (1) wydania świadectwa pracy za okres od 01 lipca 2008 do 30 października 2010. Żądał zasądzenia kwoty 2.160 zł netto wraz z odsetkami tytułem nie wypłaconego wynagrodzenia za miesiąc wrzesień i październik 2010. Żądał zasądzenia kwoty 934,00 zl netto tytułem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy w wymiarze 20 dni w roku 2010. Żądał zasądzenia kwoty 1.317,00 zł brutto tytułem odprawy. Na rozprawie w dniu 31 stycznia 2011 roku wniósł o ustalenie stosunku pracy z pozwana W. G. od dnia 01.07.2008r. do 01.10.201 Ir. (co sprecyzował na rozprawie w dniu 28.11.201 Ir., że chodzi o końcową datę 01.01.201 Ir.). Zobowiązanie pozwanej do wydania świadectwa pracy za okres objęty ustaleniem. Wniósł o zasądzenie kwoty 160 zł netto tytułem wynagrodzenia za miesiąc wrzesień 2010r.; zasądzenia kwoty 1.500 zł netto tytułem wynagrodzenia za październik 201 On, żądał również zasądzenia wynagrodzenia za czas choroby w miesiącu listopadzie 2010 nie określając wysokości wynagrodzenia. Żądał zasądzenia kwoty 934,00 zł netto tytułem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy w 2010 roku. Żądał zasądzenia odszkodowania w wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia ( art.55 Kp ). Na rozprawie w dniu 28 listopada 2011 roku zmodyfikował żądanie w zakresie okresu ustalonego stosunku pracy, podając, że domaga się ustalenia stosunku pracy z pozwaną w okresie od 01.07.2008r. do 01.01.2011 roku. Sprecyzował również żądanie w zakresie wynagrodzenia za czas choroby w listopadzie 2010 roku, domagając się zasądzenia kwoty 863,00 zł. Sprecyzował również żądanie w zakresie odszkodowania z art. 55 kp i domagał się zasadzenia kwoty 1.317,00 zł brutto wraz z odsetkami, precyzując, że kwota to omyłkowo w pozwie zostało określone jako tytułem odprawy. P. N. (1) pozwem z dnia 09.12.20lOr. żądał zasądzenie od W. G. (1) kwot: - 412,00 zł netto tytułem wynagrodzenia za miesiąc wrzesień 2010 roku (powództwo w tym zakresie cofnięte ze zrzeczeniem się roszczenia na rozprawie w dniu 28 listopada 201 - 1.820,00 zł netto tytułem wynagrodzenia za miesiąc październik 2010 roku - 1.215,47 zł netto tytułem ekwiwalentu za niewykorzystane 26 dni urlopu wypoczynkowego w 2010 roku - 1.654,81 zł netto tytułem świadczenia chorobowego (63 dni) - 2.955,00 zł netto tytułem odszkodowania z art. 55 Kp Domagał się również zobowiązania wydania przez W. G. (1) świadectwa pracy od 01.10.2007r. do 03.01.2011 r. Na rozprawie w dniu 31.01.2011 zmodyfikował żądanie pozwu w ten sposób, że żądał ustalenia, że z W. G. (1) łączył go stosunek pracy w okresie od dnia 01.10.2007r. do dnia 10.02.201 Ir. Żądał zasądzenia od W. G. (1) następujących kwot: - 720,00 zł neto tytułem wynagrodzenia za miesiąc październik 2010 roku - 930,00 zł netto tytułem wynagrodzenia za miesiąc listopad 2010 - za 33 dni choroby - 1.215,47 zł netto tytułem ekwiwalentu niewykorzystane 26 dni urlopu wypoczynkowego w 2010 roku -3.600 netto tytułem odszkodowania z art 55 Kp Domagał się wydania świadectwa pracy za okres objęty ustaleniem. Na rozprawie w dniu 28 listopada 2011 roku zmodyfikował żądanie pozwu i domagał się ustalenia, że łączył go stosunek pracy z W. G. (1) w okresie od 01.10.2007r. do 24.01.201 Ir. (moment rozwiązania umowy w trybie art 55 Kp ), w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku agent ochrony. W zakresie wynagrodzeniaza czas choroby żądał zasądzenia 1.654,81 zł netto, według sposobu wyliczenia: 80% wynagrodzenia brutto 1.312,00. Zmodyfikował żądanie zasądzenia wynagrodzenia za miesiąc październik 2010 roku z kwoty 720 na kwotę 722 zł netto (część nie otrzymanego wynagrodzenia). S. O. (1) pozwem z dnia 08 lutego 2011 roku skierowanym p - ko W. G. (1) domagał się zasądzenia kwoty 1000 zł tytułem „zaległej pensji" oraz zasądzenia kwoty 1200 zł tytułem ekwiwalentu za 26 dni niewykorzystanego urlopu w 2010 roku. Żądał zobowiązania pozwanej wydania świadectwa pracy za okres od dnia 01.05.2002r. do 31.10.201r. Na rozprawie w dniu 28 listopada 2011 roku precyzował żądanie pozwu w ten sposób, że żądał ustalenia, że łączył go stosunek pracy z W. G. (1) w okresie od dnia 01.10.2007r. do 31.10.201 Or. w pełnym wymiarze czasu pracy jako pracownik ochrony z najniższym wynagrodzeniem, umowa o pracę rozwiązana z powodu niewypłacenia wynagrodzenia w trybie art 55 Kp . Żądał zasądzeni kwoty 1.317,00 zł brutto bez odsetek tytułem wynagrodzenia za miesiąc październik 2010 roku oraz zasądzenia kwoty 900 zł netto tytułem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop w wymiarze 22 dni. Sprecyzował również, że nie wnosi o zasądzenie odszkodowania z art 55 Kp . T. J. (1) pozwem z dnia 30.11.20 lOr. domagał się zobowiązania W. G. (3) wydania świadectwa pracy od dnia 01.10.2007r. do 30.04.20lOr. Na rozprawie w dniu 28.11.2011 roku precyzował żądanie pozwu w ten sposób, że łączył ostatecznie podał, ze pozwana wydała mu świadectwo pracy za okres od dnia 01.10.2007r. gdzie był zatrudniony u niej w pełnym wymiarze czasu pracy, a w konsekwencji zawarcia uzgodnienia o zmianie wymiaru czasu pracy w % etatu, domagał się ustalenia stosunku pracy z pozwaną w okresie od dnia 01.01.2008r. do dnia 30.04.20lOr. w Va etatu. Również pismem z dnia 05 stycznia 2011 roku zatytułowanym „pozew" wniósł o wydanie świadectwa pracy za okres od 01.01.2008 do 30.04.201r. A. H. (1) pozwem z dnia 09.12.2010 roku domagał się zasądzenia od pozwanej W. G. (1) kwoty: a) 1.676,00 zł netto tytułem wynagrodzenia za miesiąc wrzesień 2010 roku b) 1.800,00 zł netto tytułem wynagrodzenia za miesiąc październik 2010 roku c) 1.572,00 zł netto tytułem wynagrodzenia za miesiąc listopada 2010 roku d) 494,00 zł netto tytułem ekwiwalentu za 13 dni niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego w roku 2009 roku e) 418,00 zł netto tytułem ekwiwalentu za 11 dni niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego w 2010 roku e) 3.951,00 zł brutto tytułem odszkodowania z art 55 Kp f) zobowiązanie wydania świadectwa pracy za okres od 01.05.2002 do 30.09.2007 oraz od 01.10.2007 do 30.11.2010 Na rozprawie w dniu 31.01.20lir. doprecyzował żądanie w zakresie: - wydania świadectwa pracy, w ten sposób, że domagał się wydania go za okres od 01.05.2002 do 30.11.2010 - ustalenia stosunku pracy w okresie od 01.10.2007 do 30.11.2010 Na rozprawie w dniu 03.03.2011 roku precyzował, że żądał ustalenia stosunku pracy w okresie od 01.10.2007 do 30.11.2010 i umowa ta rozwiązana została w oparciu o art. 55 Kp . Zmodyfikował żądanie zapłaty z tytuły wynagrodzenia za miesiąc wrzesień 2010 roku i domagał się z tego tytułu kwoty 1.576,00 zł netto. Domagał się kwoty tytułem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop w latach 2009 i 2010 w łącznej kwocie 912,00 zł netto. Pozostałe żądania zasądzenia kwot podał jak opisano wyżej. Na tej rozprawie domagał się również ustalenia, że był zatrudniony u W. G. (1) w okresie od 01.10.2007 do 30.11.2010 roku, umowa rozwiązana na podstawie art 55 Kp , wydania świadectwa pracy od 01.05.2002 do 30.11.2010 roku, jako pracownik ochrony w pełnym wymiarze czasu pracy. A. W. pozwem wniesionym do Sądu w dniu 10.12.2010 roku skierowanym p-ko W. G. żądał zasądzenia kwoty: 1) 312,00 zł netto tytułem wynagrodzenia za miesiąc maj 2010 roku 2) 520,00 zł netto tytułem wynagrodzenia za miesiąc czerwiec 2010 roku 3) 325,00 zł netto tytułem wynagrodzenia za miesiąc lipiec 2010 roku 4) 578,00 zł netto tytułem wynagrodzenia za miesiąc sierpień 2010 roku 5) 546,00 zł netto tytułem wynagrodzenia za miesiąc wrzesień 2010 roku 6) 1.428,00 zł tytułem ekwiwalentu za nie wykorzystany urlop wypoczynkowy w latach 2009 i 2010 Na rozprawie w dniu 31.01.2011 roku precyzował żądanie pozwu w ten sposób, że domagał się ustalenia stosunku pracy w okresie od dnia 01.10.2007 do 30.09.2010 roku (umowa rozwiązana za porozumieniem stron) Precyzował również żądanie zasądzenia kwot, poprzez to, że żądał zasądzenia kwoty: 1) 312,00 zł netto tytułem wynagrodzenia za miesiąc maj 2010 roku 2) 520,00 zł netto tytułem wynagrodzenia za miesiąc czerwiec 2010 roku 3) 325,00 zł netto tytułem wynagrodzenia za miesiąc lipiec 2010 roku 4) 578,00 zł netto tytułem wynagrodzenia za miesiąc sierpień 2010 roku 5) 546,00 zł netto tytułem wynagrodzenia za miesiąc wrzesień 2010 roku 6) 600,00 zł netto tytułem ekwiwalentu za 13 dni nie wykorzystanego urlopu wypoczynkowego w latach 2009 7) 828,00 zł netto tytułem ekwiwalentu za 18 dni nie wykorzystanego urlopu wypoczynkowego w latach 2010 roku. Żądał ponadto zobowiązania W. G. (1) wydania świadectwa pracy za okres objęty ustaleniem. Sąd Rejonowy w Inowrocławiu na rozprawie w dniu 26 czerwca 2012 roku (k. 706), a następnie na rozprawie z dnia 25 kwietnia 2013 roku (k. 798) wezwał w oparciu o art. 194 § 3 kpc J. S. (1) do udziału w sprawie w charakterze pozwanego. Sąd Rejonowy – IV Wydział Pracy w Inowrocławiu wyrokiem z dnia 16 grudnia 2015 r. : 1.1. ustalił, że powoda W. K. (1) łączył z pozwaną W. G. (1) stosunek pracy od dnia 01 października 2007 roku do 31 lipca 2010 roku w pełnym wymiarze czasu pracy z wynagrodzeniem minimalnym, na stanowisku „pracownik ochrony", która uległa rozwiązaniu na skutek oświadczenia pracownika w trybie art. 55 § 1 ' Kodeksu pracy , 2. zobowiązał pozwaną W. G. (1) do wydania powodowi W. K. (1) świadectwa pracy za okres zatrudnienia od dnia 01 października 2007 roku do 31 lipca 2010 roku, 3. zasądził od pozwanej W. G. (1) na rzecz powoda W. K. (1) kwotę 1.317,00 brutto wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 02.08.2010 roku do dnia zapłaty tytułem odszkodowania za rozwiązanie umowy w trybie art. 55 § 1 ' Kodeksu pracy , 4. zasądził od pozwanej W. G. (1) na rzecz powoda W. K. (1) kwotę 1.300,00 netto tytułem wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy wskutek choroby w miesiącu lipcu 2010 roku, 5. oddalił w pozostałej części powództwo W. K. (1) , II. 1. ustalił, że powoda M. F. (2) łączył z pozwaną W. G. stosunek pracy od dnia 01 października 2007 roku do 31 lipca 2010 roku w pełnym wymiarze czasu pracy z wynagrodzeniem minimalnym, na stanowisku „pracownik ochrony", która została rozwiązana na zasadzie porozumienia stron, 2. zobowiązał pozwaną W. G. (1) do wydania powodowi M. F. (2) świadectwa pracy za okres zatrudnienia od dnia 01 października 2007 roku do 31 lipca 2010 roku, 3. zasądził od pozwanej W. G. (1) na rzecz powoda M. F. kwotę 832,00 złotych netto z ustawowymi odsetkami od dnia 02 sierpnia 2010 roku do dnia zapłaty tytułem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop w ilości 16 dni w roku 2010, 4. oddalił w pozostałej części powództwo M. F. (1) , III. 1. ustalił, że powoda K. R. (1) łączył z pozwaną W. G. stosunek pracy od dnia 01 kwietnia 2008 roku do 31 października 2010 roku w pełnym wymiarze czasu pracy z wynagrodzeniem minimalnym, na stanowisku „pracownik ochrony", która została rozwiązana na zasadzie porozumienia stron, 2. zobowiązał pozwaną W. G. (1) do wydania powodowi K. R. (1) świadectwa pracy za okres zatrudnienia od dnia 01 kwietnia 2008 roku do dnia 31 października 2010 roku, 3. zasądził od pozwanej W. G. (1) na rzecz K. R. : a) kwotę 2.272,59 złotych brutto tytułem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy w latach 2009 i 2010 w ilości łącznie 37 dni, b) kwotę 670,00 złotych netto tytułem części niewypłaconego wynagrodzenia za miesiąc wrzesień 2010 roku, c) kwotę 1.850,00 złotych netto tytułem wynagrodzenia za miesiąc październik 2010 roku, 4. oddalił w pozostałej części powództwo K. R. (1) , IV. 1. ustalił, że powoda M. W. (1) łączył z pozwaną W. G. stosunek pracy od dnia 01 października 2007 roku do 30 czerwca 2010 roku w pełnym wymiarze czasu pracy z wynagrodzeniem minimalnym, na stanowisku „pracownik ochrony ” , która została rozwiązana na zasadzie porozumienia stron, 2. zobowiązał pozwaną W. G. (1) do wydania powodowi M. W. (1) świadectwa pracy za okres zatrudnienia od dnia 01 października 2007 roku do 30 czerwca 2010 roku, 3. zasądził od pozwanej W. G. (1) na rzecz powoda M. W. kwotę 600 złotych netto - tytułem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop w ilości 13 dni w roku 2010, 4. oddalił w pozostałej części powództwo M. W. (1) , V. 1. ustalił, że powoda P. M. (1) łączył z pozwaną W. G. stosunek pracy od dnia 01 października 2007 roku do 31 maja 2010 roku w pełnym wymiarze czasu pracy z wynagrodzeniem minimalnym, na stanowisku „pracownik ochrony", która uległa rozwiązaniu na skutek oświadczenia pracownika w trybie art. 55 § 1 ' Kodeksu pracy , 2. zobowiązał pozwaną W. G. (1) do wydania powodowi P. M. świadectwa pracy za okres zatrudnienia od dnia 01 października 2007 roku do 31 maja 2010 roku, 3. zasądził od pozwanej W. G. (1) na rzecz powoda P. M. (1) kwotę 1.317,00 brutto wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 01 czerwca 2010 do dnia zapłaty tytułem odszkodowania za rozwiązanie umowy w trybie art. 55 § 1 ' Kodeksu pracy , 4. zasądził od pozwanej W. G. (1) na rzecz powoda P. M. (1) : a) kwotę 927,00 złotych netto tytułem wynagrodzenia za miesiąc kwiecień 2010 roku, b) kwotę 1.020,00 tytułem wynagrodzenia za miesiąc maj 2010 roku, w tym ekwiwalent za niewykorzystany urlop wypoczynkowy w roku 2010, 5. oddalił w pozostałej części powództwo P. M. (1) , VI. 1. ustalił, że powoda D. S. (1) łączył z pozwaną W. G. (1) stosunek pracy od dnia 01 października 2007 roku do 10 października 2010 roku w pełnym wymiarze czasu pracy z wynagrodzeniem minimalnym, na stanowisku „pracownik ochrony", która uległa rozwiązaniu na skutek oświadczenia pracownika w trybie art. 55 § l 1 Kodeksu pracy , 2. zobowiązał pozwaną W. G. (1) do wydania powodowi D. S. (1) świadectwa pracy za okres zatrudnienia od dnia 01 października 2007 roku do 10 października 2010 roku, 3. oddalił w pozostałej części powództwo D. S. (1) , VII. 1. ustalił, że powoda D. C. (1) łączył z pozwaną W. G. stosunek pracy od dnia 01 lipca 2008 roku do 01 stycznia 2011 roku w pełnym wymiarze czasu pracy z wynagrodzeniem minimalnym, na stanowisku „pracownik ochrony", która uległa rozwiązaniu na skutek oświadczenia pracownika w trybie art. 55 § 1 ' Kodeksu pracy , 2. zobowiązał pozwaną W. G. (1) do wydania powodowi D. C. (1) świadectwa pracy za okres zatrudnienia od dnia 01 lipca 2008 roku do 01 stycznia 2011 roku, 3. zasądził od pozwanej W. G. (1) na rzecz powoda D. C. (1) kwotę 693,00 złotych brutto wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 02 stycznia 2011 do dnia zapłaty tytułem odszkodowania za rozwiązanie umowy w trybie art. 55 § 1 ' Kodeksu pracy , 4. zasądził od pozwanej W. G. (1) na rzecz powoda D. C. (1) : a) kwotę 160 złotych netto tytułem wynagrodzenia za miesiąc wrzesień 2010r. wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 11 października 2010 roku do dnia zapłaty, b) kwotę 1.500,00 złotych tytułem wynagrodzenia za miesiąc październik 2010r. wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 12 listopada 2010 roku do dnia zapłaty, c) kwotę 863,00 złote netto tytułem wynagrodzenia z tytułu niezdolności do pracy w listopadzie 2010 roku z powodu choroby wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 11 grudnia 2010 roku do dnia zapłaty, d) kwotę 934,00 złote netto tytułem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy w ilości 20 dni w roku 2010 wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 02 stycznia 2011 roku do dnia zapłaty, 5. oddalił w pozostałej części powództwo D. C. (1) , VIII. 1. ustalił, że powoda P. N. (1) łączył z pozwaną W. G. stosunek pracy od dnia 01 października 2007 roku do 24 stycznia 2011 roku w pełnym wymiarze czasu pracy z wynagrodzeniem minimalnym, na stanowisku „pracownik ochrony", która uległa rozwiązaniu na skutek oświadczenia pracownika w trybie art. 55 § 1 ] Kodeksu pracy , 2. zobowiązał pozwaną W. G. (1) do wydania powodowi P. N. świadectwa pracy za okres zatrudnienia od dnia 01 października 2007 roku do 24 stycznia 2011 roku, 3. zasądził od pozwanej W. G. (1) na rzecz powoda P. N. (1) kwotę 4.158,00 złotych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 25 stycznia 2011 roku do dnia zapłaty tytułem odszkodowania za rozwiązanie umowy w trybie art. 55 § l 1 Kodeksu pracy , 4. zasądził od pozwanej W. G. (1) na rzecz powoda P. N. (1) : a) kwotę 722,00 złotych netto tytułem wynagrodzenia za miesiąc październik 2010r. b) kwotę 1.000,23 złotych brutto tytułem wynagrodzenia z tytułu niezdolności do pracy z powodu choroby w miesiącach na przełomie miesiąca października i listopada 2010 roku c) kwotę1.215,47złote netto tytułem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy w ilości 26 dni w roku 2010, 5. oddalił w pozostałej części powództwo P. N. (1) , IX. 1. ustalił, że powoda S. O. (1) łączył z pozwaną W. G. (1) stosunek pracy od dnia 01 października 2007 roku do 31 października 2010 roku w pełnym wymiarze czasu pracy z wynagrodzeniem minimalnym, na stanowisku „pracownik ochrony", która została rozwiązana na zasadzie porozumienia stron, 2. zobowiązał pozwaną W. G. (1) do wydania powodowi S. O. (1) świadectwa pracy za okres zatrudnienia od dnia 01 października 2007 roku do 31 października 2010 roku, 3. zasądził od pozwanej W. G. (1) na rzecz powoda S. O. : a) kwotę 1.317,00 złotych brutto tytułem wynagrodzenia za miesiąc październik 2010r., b) kwotę 900,00 złotych netto tytułem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy w ilości 22 dni w roku 2010, 4. oddalił powództwo S. O. (1) o ustalenie, że umowa z W. G. (1) uległa rozwiązaniu na skutek oświadczenia pracownika w trybie art. 55 § 1 ' Kodeksu pracy , X. 1. ustalił, że powoda T. J. (1) łączył z pozwaną W. G. (1) stosunek pracy od dnia 01 października 2007 roku do 31 grudnia 2007 roku w pełnym wymiarze czasu pracy z wynagrodzeniem minimalnym, na stanowisku „pracownik ochrony", a od dnia 01 stycznia 2008 roku do 30 kwietnia 2010 roku w wymiarze !4 etatu, z wynagrodzeniem % minimalnego wynagrodzenia, na stanowisku „pracownik ochrony", która uległa rozwiązaniu na zasadzie porozumienia stron, 2. zobowiązał pozwaną W. G. (1) do wydania powodowi T. J. (1) świadectwa pracy za okres zatrudnienia od dnia 01 stycznia 2008 roku do 30 kwietnia 2010 roku, XI. 1. ustalił, że powoda A. H. (1) łączył z pozwaną W. G. (1) stosunek pracy od dnia 01 października 2007 roku do 30 listopada 2010 roku w pełnym wymiarze czasu pracy z wynagrodzeniem minimalnym, na stanowisku „pracownik ochrony", która uległa rozwiązaniu na skutek oświadczenia pracownika w trybie art. 55 § 1 ' Kodeksu pracy , 2. zobowiązał pozwaną W. G. (1) do wydania powodowi A. H. (1) świadectwa pracy za okres zatrudnienia od dnia 01 października 2007 roku do 30 listopada 2010 roku, 3. zasądził od pozwanej W. G. (1) na rzecz powoda A. H. (1) kwotę 3.951,00 tytułem odszkodowania za rozwiązanie umowy w trybie art. 55 § l 1 Kodeksu pracy , 4. zasądził od pozwanej W. G. (1) na rzecz powoda A. H. (1) : a) kwotę1.576,00 złotych netto tytułem wynagrodzenia za miesiąc wrzesień 2010r. b) kwotę 1.800,00 złotych netto tytułem wynagrodzenia za miesiąc październik 2010r. c) kwotę1.572,00 złote netto tytułem wynagrodzenia za miesiąc listopad 2010r. d) kwotę 912,00 złotych netto tytułem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy w ilości 13 dni w roku 2009 oraz 11 dni w roku 2010, 5. oddalił w pozostałej części powództwo A. H. (1) , XII. 1. ustalił, że powoda A. W. łączył z pozwaną W. G. stosunek pracy od dnia 01 października 2007 roku do 30 września 2010 roku w pełnym wymiarze czasu pracy z wynagrodzeniem minimalnym, na stanowisku „pracownik ochrony", która uległa rozwiązaniu na skutek porozumienia stron, 2. zobowiązał pozwaną W. G. (1) do wydania powodowi A. W. świadectwa pracy za okres zatrudnienia od dnia 01 października 2007 roku do 30 września 2010 roku, 3. zasądził od pozwanej W. G. (1) na rzecz powoda A. W. : a) kwotę 312,00 złotych netto tytułem wynagrodzenia za miesiąc maj 2010r. b) kwotę 520,00 złotych netto tytułem wynagrodzenia za miesiąc czerwiec 2010r. c) kwotę 325,00 złotych netto tytułem wynagrodzenia za miesiąc lipiec 2010r. d) 578,50 złotych netto tytułem wynagrodzenia za miesiąc sierpień 2010r. e) kwotę546,00 złotych netto tytułem wynagrodzenia za miesiąc wrzesień 2010r. f) kwotę1.428,00 netto tytułem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy w ilości 13 dni w roku 2009 i 18 dni za rok 2010, XIII. ustalił, że powodów wskazanych w pkt. I - XII wyroku nie łączył w okresach tam wymienionych stosunek pracy z pozwanym J. S. (1) i wobec niego oddalił powództwa. Sąd I instancji ustalił i zważył, co następuje: Z dniem 01 października 2007 roku W. K. (1) , M. W. (1) , D. S. (1) , P. M. (1) , M. F. (1) , P. N. (1) , T. J. (1) , A. H. (1) , A. W. , zostali wyrejestrowani przez J. S. (2) z ubezpieczeń społecznych, którym podlegali będąc zatrudnionymi w Agencji Ochrony Mienia , (...) J. S. (2) . Wyrejestrowania dokonano z kodem przyczyny wyrejestrowania 100, oznaczającym ustanie tytułu do ubezpieczeń. W dniu 01 października 2007 roku S. O. (1) również podjął pracę w Firmie Usługowo - Handlowej W. G. . Wcześniej był on do dnia 30 września 2007 roku zatrudniony u J. S. (1) , który zatrudnił go po tym jak z dniem 30.06.2007 roku został on wyrejestrowany z ubezpieczeń społecznych z kodem przyczyny wyrejestrowania 100. W dniu 01 października 2007 roku W. G. (1) prowadząca Firmę Usługowo - Handlową W. G. w I. przy ul. (...) , posiadając koncesję (...) (...) z dnia 12.06.2001, zawarła z J. S. (2) prowadzącą Agencję Ochrony Mienia (...) w I. przy ul. (...) , umowę „o usługę ochronną w formie monitorowania i ochrony obiektu w systemie dyskretnego ostrzegania - powiadamiania drogą telekomunikacyjną lub radiową ze stałą kontrolą stanu obiektu". Usługa ochronna świadczona przez firmę (...) na rzecz J. S. (2) , była wykonywana w takich podmiotach jak Bank (...) S.A , w I. przy ul. (...) , (...) I. przy ul. (...) , (...) S.A. w I. przy ul. (...) , Bank Spółdzielczy w I. przy ul. (...) , (...) S.A. w I. przy ul. (...) , (...) S.A. w I. przy ul. (...) ul. 10, (...) w S. ul. (...) , (...) ul. (...) , (...) ul. (...) , (...) Bank S.A. , C. I. , ul. (...) , Bank spółdzielczy w K. ul. (...) , (...) Bank ul. (...) , (...) I. przy ul. (...) , (...) I. przy ul. (...) w I. przy ul. (...) , L. Bank na terenie K. ul. (...) , L. Bank ul. (...) , Euro Bank (...) przy ul. (...) , Bank (...) w I. przy ul. (...) , P. w I. przy ul. (...) . J. (...) oraz na takich obiektach jak Ujęcie Wody w W. , Ujęcie Wody w G. , Ujęcie Wody w T. . Realizacja usług umowy miała być dokonywana przez W. G. za pomocą pracowników wyrejestrowanych z ubezpieczeń społecznych od J. S. (2) , z którą wcześniejsze umowy o pracę z tymi pracownikami uległy z dniem 30 września 2007 roku rozwiązaniu. Jednym z powodów zawarcia umowy pomiędzy J. S. (2) a W. G. (1) było stworzenie na bazie pracowników uprzednio zatrudnionych w firmie (...) grupy osób, którzy mieli świadczyć prace u podwykonawcy usług ochrony jakim była W. G. (1) . Całość usług ochrony przez firmę (...) miała być świadczona na rzecz J. S. (2) , która po 01 października 2007 roku zatrudniała tylko i wyłącznie 1 pracownika, zaś nadal związana była umowami o ochronę z podmiotami zewnętrznymi, która była jej „klientelą" od wielu lat, a mianowicie od 2002 roku kiedy to przejęła J. S. (2) kontrakty oraz prowadzoną działalność od swojego męża J. S. (1) , który w tamtym okresie utracił koncesję na usługi ochraniarskie. W. G. (1) wystawiała za usługi ochrony miesięczne faktury, obciążała tymi fakturami J. S. (2) i ze środków pieniężnych za te usługi zobowiązana była płacić m. in. Wynagrodzenia pracownikom, a także składki na ubezpieczenie społeczne. Do ubezpieczeń społecznych pracownicy W. G. (1) zostali zgłoszeniu z dniem 01 października 2007 roku z kodem pracowniczym (...) . Zgłoszenia tego w imieniu płatnika składek W. G. (1) droga elektroniczną i bez ważnego upoważnienia dokonał J. S. (1) . Praca wykonywana w firmie (...) przez W. K. (1) , M. W. (1) , D. S. (1) , P. M. (1) , M. F. (2) , P. N. (1) , T. J. (1) , A. H. (1) , A. W. , pod względem rodzaju niczym nie różniła się od pracy wykonywanej w firmie (...) przed 30 września 2007 roku i polegała na wykonywaniu obowiązków pracowników ochrony. W początkowych miesiącach tego zatrudnienia, składki na obowiązkowe ubezpieczenia społeczne pracowników były odprowadzane przez W. G. (1) . W dniu 01 kwietnia 2008 roku w Firmie Usługowo - Handlowej W. G. pracę podjął K. R. (1) , który został zatrudniony na okres próbny o dnia 01 kwietnia 2008 roku do 30 czerwca 2008 roku, następnie zawarł on umowę również na czas określony od dnia 01 lipca 2008 roku do 30 czerwca 2013 roku. W dniu 01 lipca 2008 roku D. C. podjął pracę w Firmie Usługowo - Handlowej W. G. na czas określony do dnia 30 września 2008 roku, a następnie zawarł kolejną umowę o pracę na czas określony od dnia 01 października 2008 roku do dnia 30 czerwca 2013 roku. Z dniem 30 listopada 2008 roku J. S. (2) zakończyła prowadzenie działalności gospodarczej i ją wyrejestrowała. W dniu 01 grudnia 2008 roku W. G. (1) w miejsce uprzednio zawartej umowy z J. S. (2) z dnia 01.10.2007r., zawarła z J. S. (1) prowadzącym Firmę Produkcyjno - Usługowo - Handlową (...) umowę, mocą której przyjęła do ochrony obiekty podmiotów stanowiących dawną „klientelę" J. S. (2) , która to klientela informowana była przez J. S. (1) o tym, że z dniem 01.12.2008 roku dochodzi do połączenia działalności gospodarczej J. S. (1) i J. S. (2) , gdzie dalszym wykonawcą usług będzie firma (...) . W. G. (1) wykonywała usługi podwykonawcze nadal, przy czym od 01.12.2008 roku na rzecz J. S. (1) . W okresie od 26 do 28 października 2008 roku w Firmie Usługowo - Handlowej W. G. na obiektach w I. przy ul. (...) oraz przy ul. (...) , została przeprowadzona kontrola przez Komendę Wojewódzką Policji w B. . Kontrola dotyczyła działalności firmy Firmie Usługowo -Handlowej W. G. w zakresie usług ochrony osób i mienia realizowanych w formie bezpośredniej ochrony fizycznej, objętej koncesją (...) (...) z dnia 12.06.200Ir. Osobami reprezentującymi w trakcie tej kontroli W. G. (1) byli R. G. (1) i P. Ż. (obaj jako zastępcy dyrektora). W trakcie tej kontroli stwierdzono, że w Firmie Usługowo Handlowej W. G. funkcjonowały 2 załogi na każdej zmianie, gdzie załogi interwencyjne wykonywały czynności ochronne w systemie zmianowym 24 - godzinnym. Stwierdzono w trakcie tej kontroli, że załogi interwencyjne występują w składach 2 osobowych, każdy z członków załogi interwencyjnej wyposażony był w środki przymusu bezpośredniego w postacie pałki wielofunkcyjnej Tonfa i kajdanek, a także w środki łączności wewnętrznej (radiotelefon stacjonarny w pojeździe) i zewnętrznej (służbowe telefony komórkowe). Każdy z pracowników ochrony wykonujących zadania w załodze interwencyjnej uzbrojony była w broń palna bojową krótką wraz z amunicją. W czasie kontroli stwierdzono, że wszyscy pracownicy wykonujący zadania w załodze interwencyjnej posiadali licencję pracownika ochrony fizycznej oraz legitymacje osoby dopuszczonej do posiadania broni. W trakcie kontroli stwierdzono, że do stacji monitorowania alarmów podłączonych jest 700 obiektów, w tym stwierdzono, że na 7 obiektach podlegających obowiązkowej ochronie takich jak P. Bank Spółdzielczy w J. Oddział w G. ul. (...) , Banku Spółdzielczym w I. ul. (...) , Bank Spółdzielczy w R. ul. (...) , Bank Spółdzielczy w S. ul. (...) , Ujęcie Wody w I. (...) ul. (...) . J. 9, Ujęcie Wody W. Gmina K. , Ujęcie Wody w G. (...) ul. (...) , sprawowana była przez pracowników W. G. (1) faktyczna bezpośrednia ochrona doraźna. W trakcie tej kontroli w dniu 27.10.2009 roku 7 - oma aneksami do umowy pomiędzy W. G. a J. S. (1) ujęto owe 7 podmiotów i w sposób formalny powierzono ochronę tychże obiektów podwykonawcy W. G. . W trakcie kontroli Komendy Wojewódzkiej Policji stwierdzono naruszenia zasad udzielonej W. G. koncesji. Stwierdzono bowiem, że członkowie grupy interwencyjnej będący pracownikami W. G. ubrani są co prawda w sposób jednolity, lecz uniemożliwiający identyfikacje podmiotu świadczącego ochronę. W trakcie kontroli tej ustalono również, że kierownicy takich jednostek jak Bank Spółdzielczy w I. oraz P. Bank Spółdzielczy Oddział w G. zostali wprowadzeni w błąd poprzez to, że „nie zostali poinformowani, że na ochronę obiektów została zawarta umowa na podwykonawstwo". W. G. (1) osobiście podpisała protokół kontroli i nie wnosiła uwag co do zarówno co do stwierdzonej formy zatrudnienia pracowników, osób reprezentujących ją a także w zakresie merytorycznego zakresu wytkniętych jej nieprawidłowości co do ochrony obiektów. Pismem z dnia 31 maja 2010 roku P. M. (1) skierował oświadczenie do W. G. (4) w sprawie rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia na podstawie art. 55 par. 1 (1) Kp , w którym oświadczył, że przyczyna rozwiązania stosunku pracy jest niewypłacenie należnego wynagrodzenia za okres kwiecień i maj 2010 oraz zaległych składek ZUS za okres od sierpnia 2008 do maja 2010 roku. W dniu 06 sierpnia 2010roku W. G. (1) złożyła W. K. (1) oświadczenie, że z dnia 06 sierpnia 2010 roku rozwiązuje umowę o pracę zawartą w dniu 01.10.2007roku bez wypowiedzenia z winy pracownika w oparciu o art 52 par. 1 pkt. 1 Kodeksu pracy , z powodu ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych (za nieobecność nieusprawiedliwioną w pracy od dnia 02 sierpnia 2010roku. W dniu sierpniu 2010 roku W. G. (1) zgłosiła na drukach ZZA z kodem (...) W. K. (1) , M. W. (1) , D. S. (1) , P. M. (1) , M. F. (2) , P. N. (1) , T. J. (1) , A. H. (1) , A. W. , S. O. (1) do ubezpieczenia zdrowotnego z datą od dnia 01 października 2007 roku. Analogiczne zgłoszenie W. G. dokonała co do osoby K. R. (1) z datą od dnia 01.04.2008 roku, a także D. C. (1) z datą od dnia 01.08.2008r. W miesiącu październiku 2010 roku W. G. (1) dokonywała korekt informacji o dochodach oraz pobranych zaliczkach na podatek dochodowy za okres od 01 października 2007 do 31 grudnia 2007 roku oraz za rok 2008 i za rok 2009 w odniesieniu do powodów. Korekta dotyczyła informacji o dochodach i pobranych zaliczkach za powyższe lata z tytułu umów zlecenia, korygując uprzednio złożone informacje o przychodach z tytułu umowy o pracę. Decyzją ZUS Inspektorat I. , z dnia 18 października 2010 roku dotyczącą M. W. (1) , ZUS uznał, że podlegał on w okresie od 01.10.2007r. do 29.06.20 lOr. ubezpieczeniom społecznym (emerytalnemu, rentowym, chorobowemu, wypadkowemu) z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę przez W. G. (1) . ZUS przyjął minimalne wynagrodzenie jako podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia. Od tej decyzji do Sądu Okręgowego w Bydgoszczy, odwołanie złożyła W. G. (5) . Decyzją ZUS Inspektorat I. , z dnia 19 października 2010 roku dotyczącą D. C. (1) , ZUS uznał, że podlegał on w okresie od 01.07.2008 do dnia wydania decyzji ubezpieczeniom społecznych (emerytalnemu, rentowym, chorobowemu, wypadkowemu) z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę przez W. G. (1) . ZUS przyjął minimalne wynagrodzenie jako podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia. Od tej decyzji do Sądu Okręgowego w Bydgoszczy, odwołanie złożyła W. G. (5) . Decyzją ZUS Inspektorat I. , z dnia 20 października 2010 roku dotyczącą P. N. (1) , ZUS uznał, że podlegał on w okresie od 01.10.2007r. do dnia wydania decyzji ubezpieczeniom społecznych (emerytalnemu, rentowym, chorobowemu, wypadkowemu) z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę przez W. G. (1) . ZUS przyjął minimalne wynagrodzenie jako podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia. Od tej decyzji do Sądu Okręgowego w Bydgoszczy, odwołanie złożyła W. G. (5) . Decyzją ZUS Inspektorat I. , z dnia 20 października 2010 roku dotyczącą A. W. , ZUS uznał, że podlegał on w okresie od 01.10.2007 do 30.09.2010 ubezpieczeniom społecznych (emerytalnemu, rentowym, chorobowemu, wypadkowemu) z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę przez W. G. (1) . ZUS przyjął minimalne wynagrodzenie jako podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia. Od tej decyzji do Sądu Okręgowego w Bydgoszczy, odwołanie złożyła W. G. (5) . Decyzją ZUS Inspektorat I. , z dnia 26 listopada 2010 roku dotyczącą D. S. (1) , ZUS uznał, że podlegał on w okresie od 01.10.2007r. do 10.10.20lOr. ubezpieczeniom społecznym (emerytalnemu, rentowym, chorobowemu, wypadkowemu) z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę przez W. G. (1) . ZUS przyjął minimalne wynagrodzenie jako podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia. Od tej decyzji do Sądu Okręgowego w Bydgoszczy, odwołanie złożyła W. G. (5) . W. G. (1) w odwołaniu z dnia 19 listopada 2010 roku od decyzji ZUS dotyczącej W. K. (1) z dnia 11 października 2010 roku (znak (...) / (...) ) podniosła, że „część pracowników zatrudnionych w przedsiębiorstwie (...) wykonywało w firmie należącej do odwołującej czynności związane z monitoringiem obiektów (mieli oni wykonywać ter czynności na umowę zlecenia) . W. G. (1) w odwołaniu z dnia 30 listopada 2010 roku od decyzji ZUS dotyczącej K. R. (1) podniosła dodatkowo, że nigdy nie zawierała umowy z K. R. (1) . Wywodziła, że R. G. (1) podpisujący tą umowę z K. R. (1) był pracownikiem J. S. (2) , działając następnie w imieniu J. S. (1) , zaś nie miał umocowania do działania na rzecz W. G. (1) . Decyzją ZUS Inspektorat I. , z dnia 18 października 2010 roku dotyczącą A. H. (1) , ZUS uznał, że podlegał on w okresie od 01.10.2007r. do dnia wydanie decyzji ubezpieczeni im społecznym (emerytalnemu, rentowym, chorobowemu, wypadkowemu) z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę przez W. G. (1) . ZUS przyjął minimalne wynagrodzenie jako podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia. Od tej decyzji do Sądu Okręgowego w Bydgoszczy, odwołanie złożyła W. G. (5) . A. H. (1) złożył W. G. (1) oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę w trybie art. 55 par. 1 (1) Kp z dniem 30.11.2010 z powodu nie wypłacania wynagrodzenia za miesiące wrzesień i październik 2010 roku. Decyzją ZUS Inspektorat I. , z dnia 14 października 2010 roku dotyczącą P. M. (1) , ZUS uznał, że podlegał on w okresie od 01.10.2007r. Do 31.05.2010 ubezpieczeniom społecznych (emerytalnemu, rentowym, chorobowemu, wypadkowemu) z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę przez W. G. (1) . ZUS przyjął minimalne wynagrodzenie jako podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia. Od tej decyzji do Sądu Okręgowego w Bydgoszczy, odwołanie złożyła W. G. (5) . Decyzją ZUS Inspektorat I. , z dnia 11.10.2010 roku dotyczącą M. F. (2) , ZUS uznał, że podlegał on w okresie od 01.10.2007 do 31.07.2010 ubezpieczeniom społecznych (emerytalnemu, rentowym, chorobowemu, wypadkowemu) z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę przez W. G. (1) . ZUS przyjął minimalne wynagrodzenie jako podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia. Od tej decyzji do Sądu Okręgowego w Bydgoszczy, odwołanie złożyła W. G. (5) .Przed Prokuraturą Rejonową w I. inicjowanych było szereg postępowań karnych z zawiadomienia zarówno W. G. (1) jak i J. S. (1) . W dniu 18 maja 2010 W. G. (1) złożyła zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa sprzeniewierzenia z art 284 § 1 kk . Postanowieniem z dnia 26 maja 2010 roku postępowanie kanie sygn. Akt (...) z zawiadomienia W. G. (1) , dotyczącego podejrzenia popełnienia w I. przy u. C. 14 przestępstwa przywłaszczenia mienia w postaci jednostki centralnej komputera i monitorów o wartości łącznej 20.000 zł przez J. S. (1) właściciela Firmy Produkcyjno Handlowo Usługowej Agencja Ochrony Mienia (...) w I. na szkodę W. G. (1) . W dniu 07 listopada 2010 roku W. G. (1) zawiadomiła o podejrzeniu popełnienia przestępstwa na jej szkodę dokonanego przez R. G. (1) , J. S. (1) , P. Ż. oraz J. S. (2) , motywując swoje zawiadomienia okolicznością posłużeniem się jej pieczęcią firmową do sporządzenia dokumentacji związanej z podmiotowym przekształceniem stosunków pracy w trybie art. 23 ' Kodeksu pracy prowadzącym do uznania, że jest ona następca prawnym Agencji Ochrony Mienia (...) J. S. (2) . Postanowieniem z dnia 03.06.20011 roku zatwierdzonym przez prokuratora umorzono postępowanie karne w sprawie podrobienia w okresie od 01.10.2007r. do października 2010 roku w I. podpisów na dokumentach w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej dotyczącej ochrony osób i mienia m.in. takich jak pełnomocnictw, umów najmu, fakturach VAT, świadectw pracy należących do Firmy Usługowo Handlowej (...) z siedzibą w I. przy ul. (...) , a następnie przedłożenie ich jako autentycznych w instytucjach państwowych takich jak Powiatowy Urząd Pracy w I. , Zakład Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat w I. , Urząd Skarbowy w I. , R. G. (1) i P. Ż. , którzy nie byli zatrudnienia w w/w firmie, tj. o czyn z art. 270 § 1 kk -jako podstawę umorzenia wskazano art. 17 § 1 pkt 1 kpk (brak danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu zabronionego). W dniu 06 kwietnia 2011 roku J. S. (1) złożył w sprawie (...) zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa z art 276 kk przez R. G. (1) . Postanowieniem zatwierdzonym przez prokuratora z dnia 30 kwietnia 2012 roku umorzono postępowanie karne w sprawie zaistniałego w okresie od 2010 roku do 30.04.2012 roku w I. uzyskania bez zgody osoby uprawnionej przez R. G. (1) , działającego w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, programu komputerowego (...) o numerze licencji (...) na szkodę Y. z siedzibą w P. i J. S. (...) W dniu 27 kwietnia 2011 roku J. S. (1) złożył zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia występku z art 212 kk przez W. G. (1) . Postępowanie karne prowadzone pod kątem czynów podpadających pod ustawę o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz o czyn z art. 296 kk zostało umorzone mocą postanowienia z dnia 02.06.2011roku,zatwierdzonego przez prokuratora. W dniu 17 stycznia 2012 roku W. G. (1) złożyła zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa oszustwa przez J. S. (1) na jej szkodę. Postanowieniem z dnia 16 lutego 2012 roku w sprawie doprowadzenia w okresie od 30.10.2009r. Do 30.04.2010 w I. W. G. (1) (...) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem o łącznej kwocie 601.790,31 zł w ramach współpracy handlowej z firmą PHU (...) (...) poprzez wprowadzenie jej w błąd co do zamiaru uregulowania należności z tytułu świadczonych usług na podstawie umowy o wzajemnej współpracy w zakresie świadczenia usług z zakresu ochrony fizycznej oraz monitorowania obiektów z reakcja grupy interwencyjnej z dnia 01.12.2008 roku tj. o czyn z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 294 § 1 kk w zw. z art. 12 kk -wobec braku znamion czynu zabronionego. Sąd Rejonowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 22 § 1 Kodeksu pracy przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca - do zatrudniania pracownika za wynagrodzeniem. Art. 29 § 1 Kp stanowi, że umowa o pracę określa strony umowy, rodzaj umowy, datę jej zawarcia oraz warunki pracy i płacy, w szczególności: 1) rodzaj pracy; 2)miejsce wykonywania pracy; 3)wynagrodzenie za pracę odpowiadające rodzajowi pracy, ze wskazaniem składników wynagrodzenia; 4)wymiar czasu pracy; 5)termin rozpoczęcia pracy. Z kolei § 2 cyt. Przepisu stanowi, że umowę o pracę zawiera się na piśmie. Jeżeli umowa o pracę nie została zawarta z zachowaniem formy pisemnej, pracodawca powinien, najpóźniej w dniu rozpoczęcia pracy przez pracownika, potwierdzić pracownikowi na piśmie ustalenia co do stron umowy, rodzaju umowy oraz jej warunków. Art. 23 ' Kodeksu pracy stanowi: § 1 . W razie przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę staje się on z mocy prawa stroną w dotychczasowych stosunkach pracy, z zastrzeżeniem przepisów § 5 . § 2. Za zobowiązania wynikające ze stosunku pracy, powstałe przed przejściem części zakładu pracy na innego pracodawcę, dotychczasowy i nowy pracodawca odpowiadają solidarnie. § 3. Jeżeli u pracodawców, o których mowa w § 1, nie działają zakładowe organizacje związkowe, dotychczasowy i nowy pracodawca informują na piśmie swoich pracowników o przewidywanym terminie przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę, jego przyczynach, prawnych, ekonomicznych oraz socjalnych skutkach dla pracowników, a także zamierzonych działaniach dotyczących warunków zatrudnienia pracowników, w szczególności warunków pracy, płacy i przekwalifikowania; przekazanie informacji powinno nastąpić co najmniej na 30 dni przed przewidywanym terminem przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę. § 4. W terminie 2 miesięcy od przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę, pracownik może bez wypowiedzenia, za siedmiodniowym uprzedzeniem, rozwiązać stosunek pracy. Rozwiązanie stosunku pracy w tym trybie powoduje dla pracownika skutki, jakie przepisy prawa pracy wiążą z rozwiązaniem stosunku pracy przez pracodawcę za wypowiedzeniem. § 5. Pracodawca, z dniem przejęcia zakładu pracy lub jego części, jest obowiązany zaproponować nowe warunki pracy i płacy pracownikom świadczącym dotychczas pracę na innej podstawie niż umowa o pracę oraz wskazać termin, nie krótszy niż 7 dni, do którego pracownicy mogą złożyć oświadczenie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia proponowanych warunków. W razie nieuzgodnienia nowych warunków pracy i płacy dotychczasowy stosunek pracy rozwiązuje się z upływem okresu równego okresowi wypowiedzenia, liczonego od dnia, w którym pracownik złożył oświadczenie o odmowie przyjęcia proponowanych warunków, lub od dnia, do którego mógł złożyć takie oświadczenie. Przepis § 4 zdanie drugie stosuje się odpowiednio. § 6. Przejście zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę nie może stanowić przyczyny uzasadniającej wypowiedzenie przez pracodawcę stosunku pracy. O pracowniczym charakterze stosunku pracy powodów świadczy szereg elementów. Po pierwsze z powodami nikt nie zawierał umów zleceń ani innej umowy cywilnoprawnej. Pozwana W. G. (1) twierdziła, że zawierała je formie ustnej, lecz Sąd Rejonowy nie dał w to wiary. Zawierane z powodami umowy opatrzone były pieczęcią firmy (...) i z ich treści wynikało, że charakter stosunku prawnego jaki zawierali nazwany był umową o pracę (np. w odniesieniu do T. J. (1) - (aneks z dnia 03.12.2007 do umowy o pracę z dnia 02.01.2004). Zarówno z całokształtu materiału dowodowego jak i też z zeznań W. G. (1) nie wynikało przede wszystkim by powodowie byli obciążani jakimkolwiek ryzykiem związanym ze zdarzeniami nie zachodzącymi po ich stronie, a ujemnie wpływającymi na proces pracy lub końcowy efekt działalności zakładu pracy. Materiał dowodowy potwierdzał natomiast, że W. G. wypłacała powodom wynagrodzenia. Pozwana opisała mechanizm uzyskiwania środków pieniężnych na te wynagrodzenia .O pracowniczym charakterze stosunku pracy świadczą pośrednio również zeznania samej W. G. , która podała, że „powodowie znali specyfikę pracy, jeżeli się poddawali wykonywaniu usług to znali co robić ,, . W. G. (1) sama traktowała wprost umowy jako pracownicze, co wynika choćby z jej oświadczeń kierowanych wobec pracowników. Jako przykład wskazać należy pismo „Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia" kierowane do W. K. (1) , gdzie oświadczyła, że z dniem 06.08.20lOr rozwiązuje bez wypowiedzenia z umowę o pracę. Analiza tego oświadczenia nie pozostawia cienia wątpliwości, że chodziło o umowę o pracę i to zawartą w dniu 01.10.2007r., co jednocześnie potwierdzało ustalenia Sądu Rejonowego rozpoznającego sprawę, że stosunki pracy z powodami nawiązywane były z datą 01.10.2007. Powyższe stanowi swoisty początek dowodu na piśmie prowadzący do uznania, że zawierała ona umowę o pracę z W. K. (1) , co zresztą pośrednio przyznała w odpowiedzi na pozew W. K. , gdzie w uzasadnieniu wprost podała, że część osób „wykonywało w należącym do pozwanej przedsiębiorstwie czynności", które nazywała zleceniem. O. stosunek prawny nazywany przez W. G. „umową zlecenia" Sąd Rejonowy uznał w niniejszej sprawie za stosunek pracy. Pozwana W. G. była pracodawcą w rozumieniu art. 3 Kodeksu pracy , działającym pod nazwą Firma Usługowo - Handlowa (...) . W imieniu tegoż pracodawcy nawiązywano w okresie zatrudnienia powodów szereg umów: - zawierano grupowe ubezpieczenia pracownicze - „deklaracja przystąpienia do grupowego ubezpieczenia z grudnia 2007 roku P. N. (1) i A. H. (1) , właśnie w ramach wspomnianego zakładu pracy o nazwie Firma Usługowo -- Handlowa W. G. (1) , o czym świadczy pieczęć firmy W. G. . Stanowisko W. G. prezentowane na rozprawie zmierzało do wykazania, że wykonywała ona usługi podwykonawcze, lecz w zasadzie bez żadnej struktury organizacyjnej. Z zeznań powodów wynikało jednak, że mieli oni przełożonych, kierowników. Rzeczą oczywistą jest też, że na szczycie tej struktury stał również R. G. (1) i jest to jeden z zasadniczych przyczyn wpływających na stopień zagmatwania niniejszej sprawy. O braku przejścia w trybie art.23 1 Kodeksu pracy świadczyło również szereg elementów: Przede wszystkim zainteresowana J. S. (2) nie potrafiła określić „o co chodziło z przejściem" w trybie art. 23 ' Kodeksu pracy , zaś przecież podmiotowe przekształcenie stosunku pracy tyczyć się miało jej firmy. Z zeznań J. S. (2) wynikało, że „nie miała kontaktów z G. " w zakresie rzekomego przejścia (k. 1213), zaś „wszystkie sprawy dotyczące firmy były uzgadniane z R. G. (1) ", zaś z W. G. (1) J. S. (2) na ten temat nawet nie rozmawiała. Z zeznań J. S. (2) wynikać miało, że osobą, która reprezentować miała obu pracodawców był R. G. (1) . Innymi słowy z zeznań tych wynikało, że R. G. (1) miał hyć pełnomocnikiem zarówno swojej żony W. G. (1) , jak i J. S. (2) , a więc miał mieć umocowanie od dwóch pracodawców i zawierać w ich imieniu umowy. Umocowanie to miało zresztą pozostawać w sferze domysłów J. S. (2) , gdyż jak podała w zeznaniach o takowym pełnomocnictwie w imieniu W. G. (1) nie wiedziała, co tłumaczyła okolicznością że takowego pełnomocnictwa „nie widziała" .Z zeznań J. S. (2) wynikało w sposób jednoznaczny, że jej jako pracodawcy zależało na tym, by pracownicy nie pozostali bez pracy, lecz J. S. (2) zeznała, że pozostawiła ona przy sobie „klientelę" Agencji Ochrony Mienia (...) aż do 01.12.2008 roku, tj. do momentu kiedy klientela ta powróciła z powrotem do J. S. (1) , lecz ponad rok wcześniej zwyczajnie chodziło o „przejście pracowników". Takie „przejście pracowników" nie wykluczało zdaniem Sądu Rejonowego ani pracowniczego charakteru stosunku prawnego, ani tego, że W. G. (1) była osobą zatrudniającą. Innymi słowy „przejście w trybie art. 23 ' Kodeksu pracy , nie było warunkiem niezbędnym i koniecznym, by łączącą powodów relację z W. G. po 01.10.2007r. uznać za stosunek prawny pracowniczy (taka jest przynajmniej ocena Sądu Rejonowego). O tym, że J. S. (2) definitywnie przestawała być podmiotem zatrudniającym powodów świadczy też pismo Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 08 czerwca 2015 roku, gdzie nadmieniono, że część powodów (która była wtedy przez J. S. (2) zatrudniana) była z datą 01.10.2007r. wyrejestrowana z ubezpieczeń społecznych z kodem 100, natomiast po dniu 01.10.2007r. J. S. (2) miała zgłoszonego do ubezpieczeń 1 pracownika. Nadmienić w tym miejscu należy, że kod przyczyny wyrejestrowania 100 świadczy o ustaniu tytułu do ubezpieczeń, a tym samym świadczy o „zakończeniu" stosunku pracy. O tym zaś, że nie można było domniemywać, że nastąpiło przejście z art. 23 ' Kp , świadczy też okoliczność wynikająca z pisma ZUS, że S. O. (1) nie był na 30 września 2007 roku pracownikiem J. S. (2) , gdyż był wyrejestrowany już z datą30.06.2007r. W ocenie Sądu Rejonowego nigdy nie doszło do przekazania „klienteli", która była najistotniejszym elementem składowym firmy prowadzonej przez J. S. (2) . Sama J. S. (2) zeznała, że „sprzedaż firmy" planowana przez J. S. (1) przed 01.10.2007r. polegać miała nie na tym, że miało dochodzić do przekazania np. magazynów ale na tym, że chodziło o „obiekty, które podpisały umowy z firmą (...) " - klientelę. J. S. (2) podała, że ten element nigdy na W. G. (1) nie przeszedł, zaś zdaniem Sądu Rejonowego był to najistotniejszy element firmy, bez przekazania którego nie można było w tej konkretnej sytuacji mówić o przejęciu zakładu pracy. Należy zwrócić uwagę, że ten najintratnie)szy element firmy (...) pozostawiła formalnie przy sobie i jak zeznała na rozprawie „klientela" miała być przekazana przez nią J. S. (1) , co zdaniem Sądu miało się tyczyć daty 01.12.2008 roku, kiedy to oboje podpisali stosowną umowę. Jak wynikało z zeznań J. S. (2) w 2007 roku, a ściślej w dacie 01.10.2007r. chodzić miało o „przejście pracowników", co nie miało zdaniem Sądu Rejonowego nic wspólnego z podmiotowym przekształceniem zakładu pracy. Zwyczajnie bowiem chodziło o to, aby pozbyć się pracowników, a pozostawić sobie najintratniejszy element firmy w postaci klienteli. Według informacji uzyskanych przez Sąd od podmiotów stanowiących „klientelę", a które w toku postępowania sądowego wpływały do akt sprawy, nie dochodziło do zmian podmiotowych tychże umów (stroną tych umów pozostała J. S. (2) ), a na zmianę strony umowy na osobę W. G. koniecznym byłaby zgoda tychże podmiotów - świadczeniobiorców. Innymi słowy świadczeniodawcą w ramach tych umów była nadal J. S. (2) , zaś W. G. (1) była wykonującą usługi dla J. S. (2) , zatrudniając do wykonania tych usług powodów. W ocenie Sądu Rejonowego powyższe spowodowało, że nie dochodziło do „przejęcia zadań", gdyż takowe „przejęcie zadań" następowałoby, gdyby konkretny podmiot np. bank powierzył do wykonania te zadania W. G. (1) . Jak wynikało z akt sprawy dopiero w 2010 roku na skutek działań R. G. (1) i W. G. (1) , część podmiotów podpisało umowę bezpośrednio z W. G. (1) , lecz nie miało to już jakiegokolwiek związku ze zdarzeniami z 2007 roku. Również sposób sformułowania umowy pomiędzy J. S. (2) a W. G. (1) potwierdzał, że W. G. (1) nie przejęła klienteli firmy (...) . Stroną umów o świadczenie usług ochroniarskich była nadal J. S. (2) , mimo że nie zatrudniała do tego pracowników. Zlecała wykonywanie tych usług firmie (...) , która w ocenie S. Rejonowego zatrudniała pracowników wykonujących czynności związane z ochroną obiektów. Z zeznań J. S. (2) wynikało, że przed „deklarowanym" przejściem w trybie Art. 23' J. S. (1) zastanawiał się nad sprzedażą firmy. W odpowiedzi na zapytanie Sądu Rejonowego w Inowrocławiu skierowane do kilku instytucji korzystających jako zleceniodawcy z usług ochroniarskich, sformułowane w ten sposób - „jaka firma od dnia 01.10.2007 oraz w roku 2008, 2009, 2010, wykonywała ochronę obiektów, czy firmą tą była firma Agencja Ochrony Mienia „ (...) " J. S. (2) czy też ta sama agencja lecz jako J. S. (1) , lub firma usługowo Handlowa (...) w I. - jeżeli odpowiedź jest pozytywna firmy zobowiązane zostały do przedłożenia przez ww podmioty wykazów pracowników oraz pojazdów"; firmy udzieliły odpowiedzi następujących:- Bank Spółdzielczy w R. udzielił informacji, że w dniu 01.02.2009 roku została zawarta umowa o usługę ochronną w formie monitorowania i ochrony obiektu w systemie dyskretnego ostrzegania - powiadamiania drogą telekomunikacyjną lub radiową ze stałą kontrolą obiektu, pomiędzy Bankiem Spółdzielczym w R. a J. S. (1) , reprezentowanym przez R. G. (1) oraz P. Ż. . Należy wskazać w tym miejscu, że załącznik nr 1 do umowy z dnia 01.10.2007 zawartej między J. S. (2) a W. G. nie obejmował usługi ochraniarskiej na obiekcie Banku Spółdzielczego w R. , a był przedmiotem aneksu nr (...) z dnia 27/10/2009 do umowy zawartej w dniu 01.12.2008 pomiędzy Firmą Produkcyjno - Usługową (...) J. S. (1) Agencja Ochrony Mienia (...) w I. a Firmą Usługowo Handlową (...) . - Przedsiębiorstwo (...) Sp. z o.o. pismem z dnia 18.02.2011 roku udzieliło informacji, że na podstawie umowy zawartej w dniu 26.04.2005 usługi ochraniarskie świadczyły firmy (...) - 2 (...) Sp. z o.o. ZPCh w B. oraz Agencja Ochrony Mienia (...) J. S. (2) , zaś od dnia 01.12.2008r. miejsce praw i obowiązków firmy (...) , wstąpiła firma (...) S. . Z pisma tego wynika również, że od dnia 23.11.2009 (...) K. (...) Togo J. S. (1) przy realizacji swoich usług korzystał z podwykonawcy (...) W. G. (1) . Z pisma tego wynika również, że od dnia 01.02.2010 usługi w zakresie monitorowania i ochrony mienia dla PK G. , świadczyły firmy (...) -2 (...) Sp. z o.o. ZPCh w B. oraz Firma Usługowo Handlowa W. G. w I. .Z pisma tego wynika, że skoro od 01.01.201 Ir. ochronę obiektu świadczyło (...) w B. , to znaczy, że W. G. świadczyła usługi na rzecz (...) G. do dnia 31.12.201 Or. Wskazano również, że (...) G. nie dysponowało wykazami ani pracowników ani pojazdów, którymi świadczone były usługi. - Bank Spółdzielczy w I. pismem z dnia 21.02.2011 roku poinformował, że w okresie od 01.10.2007 do 28.02.2010 ochronę fizyczną wykonywała Agencja Ochrony Mienia (...) J. S. (2) a od dnia 01.12.2008 w miejsce Agencji Ochrony (...) J. S. (2) w prawa i obowiązki określone umową wstąpiła Firma Produkcyjno - Handlowo Usługowa (...) J. S. (1) . Od dnia 02 marca 2010 roku do 30 listopada 2010 ochronę fizyczną świadczyła Firma Usługowo Handlowa W. G. . W piśmie tym mowa również o umowie trójstronnej, której przedmiotem była ochrona obiektu w systemie monitoringu od dnia 01.04.2010, którą świadczyła Firma (...) Sp. z o.o. w B. oraz Firma Usługowo Handlowa W. G. . Powyższe usługo od dnia 01.12.2010 usługi ochrony świadczyć miała Agencja (...) Sp. z o.o. w P. . Bank wskazał w piśmie, że nie dysponuje wykazami ani pracowników ani pojazdów, którymi świadczone były usługi. Należy wskazać w tym miejscu, że załącznik nr 1 do umowy z dnia 01.10.2007 zawartej między J. S. (2) a W. G. obejmował usługi ochraniarskie na obiekcie Banku Spółdzielczego w I. .- Bank Spółdzielczy w S. pismem z dnia 18.02.2011 roku poinformował o tym, że od dnia 02.05.2007 ochronę obiektów wykonywała firma (...) , po czym zawarto aneks do owej umowy w 01.12.2008r w związku z połączeniem się firm (...) . Z pisma tego wynika, że datą 20.11.2009 firma W. G. nie wykonywała usług na rzecz Banku Spółdzielczego w S. . W pkt. 3 pisma Bank Spółdzielczy w S. potwierdzał informację omówione wyżej a udzielone przez inne banki, że firma W. G. realizowała usługi w ramach umowy „trójstronnej" ( W. G. BANK (...) ). Należy wskazać w tym miejscu, że załącznik nr 1 do umowy z dnia 01.10.2007 zawartej między J. S. (2) a W. G. nie obejmował usługi ochroniarskiej na obiekcie Banku Spółdzielczego w S. , a był przedmiotem aneksu nr (...) z dnia 27/10/2009 do umowy zawartej w dniu 01.12.2008 pomiędzy Firmą Produkcyjno Usługową (...) J. S. (1) Agencja Ochrony Mienia (...) w I. a Firmą Usługowo (...) . W. G. (1) . Bank Spółdzielczy w S. przekazał wykaz Grupy Interwencyjnej firmy W. G. oraz wykaz pojazdów grup interwencyjnych PHU W. G. . - pismo T. T. z dnia 1.02.2011 roku świadczy zdaniem Sądu o tym, że nie było przejęcia w trybie art. 23 ' Kp , gdyż wynika z niego, że nazwiska pracowników W. , M. , S. powtarzały się jako osoby zatrudnione zarówno w Agencji (...) jak i u W. G. . Zauważyć należy, że T. T. nie musiał mieć wiedzy na temat tego kto faktycznie zatrudniał tych pracowników, przy czym nie ulegało wątpliwości, że W. G. wykonywała czynności ochrony już po 01.10.2007 ( W. G. przyznawała przed ZUS jak i Urzędem Skarbowym, że wykonywała je zlecając pracownikom te czynności)-- pismo (...) Banku Spółdzielczego w J. z dnia 23 lutego 2011 roku potwierdza, że firmą wykonującą ochronę obiektów w J. przy ul. (...) oraz w G. przy ul. (...) od 01.10.2007 do 30.11.2008 była Agencja Ochrony Mienia (...) J. S. (2) , zaś od dnia 01.12.2008 do dnia 31 lipca 2009 roku firmą wykonującą ochronę ww. obiektów banku była Firma Produkcyjno - Usługowo - Handlowa (...) Agencja Ochrony Mienia (...) " J. S. (1) . Z pisma wynika, że od 01.08.2009 do 30.11.2009 Firma (...) (...) J. S. (1) ochraniała obiekt banku w G. przy ul. (...) . Bank nie przedłożył wykazu pracowników oraz pojazdów. Wskazać w tym miejscu należy, że Bank w piśmie nie wskazał W. G. jako wykonującej usługę, jednakże usługa ta była przedmiotem aneksu nr (...) z dnia 27.10.2009 do umowy zawartej w dniu 01.12.2008 pomiędzy Firmą Produkcyjno - (...) J. S. (1) Agencja Ochrony Mienia (...) w I. a Firmą Usługowo Handlową (...) . Przykładowo z pisma z dnia 28.11.2008 r. wynika (pismo kierowane do (...) W. ) wynika, że J. S. (1) informował klientów o połączeniu jego firmy z firmą (...) , a także o tym, że to on jest kontynuatorem działalności gospodarczej J. S. (2) . To pismo zdaniem Sądu potwierdza, że w październiku 2007 roku nie było przejścia w trybie art. 23 ' Kp (k. 281 akt). Pism o analogicznej treści w aktach sprawy jest wiele. - z pisma (...) Sp. z o.o. Sp. K. w W. z dnia 24 lutego 2011 roku wynika, że firma W. G. nie była znana podmiotom na zewnątrz. Treść pismo wskazuje, że firma (...) zlecała wykonywanie usług następującym podmiotom: J. S. (2) do końca 2008 roku oraz J. S. (1) od 2009 roku. Pismo to potwierdza, że nie mogło być mowy o przejęciu „klienteli" przez W. G. od 01. października 2007 roku, a w konsekwencji pośrednio pismo to potwierdzało, że nie mogło być mowy o przejściu zakładu pracy w trybie art. 23 ' Kp .- pismo S. z dnia 25 lutego 2011 roku nie wnosiło zdaniem Sądu niczego istotnego do sprawy. Zwrócić należy uwagę na aneksy datowane na 27.10.2009r. dotyczące obiektów Ujęcia Wody w W. , Ujęcie Wody w T. , Ujęcie Wody w G. , Bank Spółdzielczy w I. , Bank Spółdzielczy w S. , Bank Spółdzielczy w R. , (...) Bank Spółdzielczy w G. . Data sporządzenia aneksu jest datą drugiego dnia kontroli (...) Specjalistycznej Uzbrojonej Formacji Ochrony ( (...) ) Komendy Wojewódzkiej Policji w B. , która trwała w okresie od 26.10.2009 do 28.10.2009r. Zwrócić uwagę również należy na pkt. 9 protokołu kontroli z dnia 30.10.2009 wyszczególniono obiekty wymienione obiekty - obszary podlegające obowiązkowej ochronie, wymieniając w tym punkcie również te obiekty objęte wymienionymi wyżej aneksami. Protokół tej kontroli nie był kwestionowany przez W. G. (1) , która dodatkowo składała „uwagi" do tegoż protokołu, w których nie kwestionowała prowadzenia tej działalności przed datą kontroli i przyznawała, że „pracownicy wykonujący czynności mieli przy sobie pełne wyposażenie". Nadto wskazać należy na szereg nieścisłości związanych z porównania rzeczywistych czynności objętych przedmiotem umów a ich ukazywaniem w dokumentacji, zwłaszcza w umowach. I tak, z pkt 7 protokołu kontroli Komendy Wojewódzkiej Policji wskazano, że „ilość obiektów podłączonych do stacji monitorowania alarmów: 700 oraz że do stacji monitorowania alarmów podłączonych jest 7 obiektów podlegających ochronie" (tych o których mowa była w pkt. 9 protokołu - jest ich właśnie 7. Z dalszej części protokołu kontroli wynika (...) , że „w toku czynności kontrolnych w dniu 27.10.2009 roku stwierdzono, iż pracownik na posterunku stałym tj. H. A. licencja pracownika ochrony fizycznej I stopnia nr (...) oraz przybywający do Piastowskiego Banku Spółdzielczego w J. Oddział w G. i do Banku Spółdzielczego w I. członkowie grupy interwencyjnej byli ubrani w sposób jednolity, ale uniemożliwiający identyfikację podmiotu świadczącego ochronę. Na pojazdach służbowych oraz ubiorze widniało logo Agencja Ochrony Mienia „ (...) ", a na identyfikatorach PHU (...) ." Treść tych zapisów jednoznacznie stwierdza, że aneksy do umowy wynikały zwyczajnie z konsekwencji i przebiegu kontroli Komendy Wojewódzkiej Policji, po której dopasowywano dokumentację do rzeczywiście prowadzonej przez W. G. (1) działalności. Wskazać w tym miejscu należy, że treść całego protokołu kontroli wskazuje W. G. jako osobę prowadzącą działalność gospodarczą o profilu ochrona osób i mienia oraz jako pracodawcę. Wskazują na to m. in. zapisy dotyczące: w pkt. 6 protokołu kontroli mowa jest o tym, że W. G. posiadała w czasie jednej zmiany dwie załogi interwencyjne wykonujące pracę w systemie zmianowym 24godzinnym, zapisach kontroli mowa o osobach wykonujących pracę jako „pracownikach", z protokołu kontroli wynikało, że podmioty na rzecz których wykonywane były czynności ochrony, nie byli poinformowani o tym, że czynności te wykonuje „jako podwykonawca" W. G. , zaś byli przeświadczeni o tym, że świadczy te usługi Agencja Ochrony Mienia (...) - co zdaniem Sądu kojarzone mogło być albo z J. S. (2) albo J. S. (1) . Potwierdza powyższe, że nie doszło do przejścia zakładu pracy w trybie art 23 (1) Kp . Ponadto należy zwrócić uwagę, że 25 października 2007 roku firma (...) występowała do Naczelnika (...) Komendy Wojewódzkiej Policji w B. o wydanie 4 sztuk broni palnej która to okoliczność nie był kwestionowana przez W. G. (1) w czasie kontroli stwierdzonej protokołem Komendy Wojewódzkiej Policji z dnia 30.10.2009 roku (...) - (...) (pkt. 3 protokołu kontroli nawiązujący do treści decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia 07.11.2007 roku (...) - (...) . Jako załącznik do pisma W. G. z dnia 25 października 2007 roku, dołączono wykaz pracowników -gdzie wymienieni są wszyscy powodowie w sprawie. Obowiązek dokonania zawiadomienia pracowników o przejściu w trybie art. 23 ' Kp spoczywa zarówno na dotychczasowym, jak i nowym pracodawcy. Z treści pisemnych oświadczeń pracowników zgromadzonych w aktach sprawy wynika, że z dniem 29 września 2007 roku zostali on poinformowani przez J. S. (2) o tym, że z dniem 01 października 2007 roku dochodzi do przejścia do nowego pracodawcy na zasadzie art. 23 ' Kodeksu pracy , gdzie jako nowego pracodawcę wskazano Firmę Usługowo Handlową (...) ( ul. (...) , I. ). Jednocześnie pracownicy ci w tych oświadczeniach „wyrazili zgodę" na to aby w tym terminie przejść do nowego pracodawcy na zasadzie „porozumienia stron". Zaznaczyć należy, że przepis art. 23 ' Kp dla skuteczności przejścia zakładu pracy na inny podmiot nie wymaga zgody pracownika, jednakże zgoda ta była wyrazem woli nawiązania stosunku pracy z W. G. (1) . Wskazać należy, że pracownicy nie byli informowani o przejściu zakładu pracy w sposób jaki przewiduje to treść art. 23 ' § 3 Kodeksu pracy . Z treści oświadczeń pracowników nie wynika, że byli on informowani o przewidywanym terminie przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę, jego przyczynach, prawnych, ekonomicznych oraz socjalnych skutkach dla pracowników, a także zamierzonych działaniach dotyczących warunków zatrudnienia pracowników, w szczególności warunków pracy, płacy i przekwalifikowania. Nie został również zachowany termin, o którym mowa w art. 23 ' § 3 Kp . Zawiadomienie „o przejściu" zakładu pracy poza powyżej opisanymi elementami powinno zawierać również pouczenie o treści art. 23 ' § 4 Kp , że w terminie 2 miesięcy od przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę, pracownik może bez wypowiedzenia, za siedmiodniowym uprzedzeniem, rozwiązać stosunek pracy. Rozwiązanie stosunku pracy w tym trybie powoduje dla pracownika skutki, jakie przepisy prawa pracy wiążą z rozwiązaniem stosunku pracy przez pracodawcę za wypowiedzeniem. Po drugie oświadczenie woli pracownika w zakresie jego zgody na przejście zakładu pracy (jak to uczyniono w treści złożonych przez pracowników J. S. (2) oświadczeniach), nie ma jakiegokolwiek znaczenia prawnego dla ewentualnej skuteczności przejścia zakładu pracy lub jego części. Warto w tym miejscu wskazać na treść uchwały Sadu Najwyższego z dnia 19 stycznia 2009 roku sygn. I PZP 70/92 OSNCP 1993rok, Nr 6, poz.100, zgodnie z którą „pracownik nie może złożyć dotychczasowemu i nowemu pracodawcy sprzeciwu zapobiegającego skutkom przejścia zakładu pracy". Po trzecie nie mogło być mowy o „zawiadomieniu o przejściu" zakładu pracy w sytuacji, kiedy J. S. (2) kontynuowała prowadzoną przez siebie działalność gospodarczą. Datą przejścia, czyli zmiany pracodawcy, jest chwila faktycznego przekazania zakładu. Do przekazania zakładu pracy J. S. (2) w ocenie Sądu nie doszło. Doszło jedynie do przekazania niektórych składników majątku, a mianowicie zakupu przez firmę W. G. czterech sztuk broni oraz klucza sprzętowego zabezpieczającego do systemu dyskretnego ostrzegania. Po 01.10.2007 roku to J. S. (2) a nie W. G. (1) była stroną umów z klientelą zawartych w okresie przed 30.09.2007 roku. Innymi słowy W. G. (1) nie przejęła klientów firmy (...) , a jedynie świadczyła zadania na rzecz J. S. (2) , co z kolei wynikało z umowy zawartej w dniu 01.10.2007 roku, pomiędzy J. S. (2) a W. G. (1) . Mocą § 1 opisanej wyżej umowy W. G. (1) jako „zleceniobiorca" przyjęła szereg wymienionych w załączniku nr 1 do umowy obiektów, gdzie miało się to odbyć poprzez „połączenie lokalnego systemu alarmowego w chronionym obiekcie, będącym własnością Zleceniodawcy ( J. S. (2) ), do systemu dyskretnego ostrzegania należącego do Zleceniobiorcy ( W. G. (1) ). Z zapisu tego postanowienia umowy wynika, że J. S. (2) przypisywała sobie prawo do „lokalnych systemów alarmowych chronionych obiektów", co niewątpliwie powiązane było z okolicznością, że pozostawała stroną umów z ostatecznymi odbiorcami usług (np. bankami korzystającymi z usług ochrony). Jedynymi (w ocenie Sądu) składnikami majątku, jakie zakupiła W. G. (1) od J. S. (2) w celu realizacji powyższej umowy były: 4 pistolety wraz z amunicją oraz klucz sprzętowy zabezpieczający do systemu dyskretnego ostrzegania. Transakcję sprzedaży opisanego klucza sprzętowego zabezpieczającego do systemu dyskretnego ostrzegania potwierdza faktura VAT z dnia 15 października 2007 roku nr (...) podpisana przez J. S. (2) jako wystawcy faktury oraz W. G. (1) osobiście jako odbiorcę faktury. Transakcję sprzedaży broni z amunicją odzwierciedla faktura VAT nr (...) z dnia 19 listopada 2007 roku. Zgodnie z par. 1 pkt. 2 umowy, W. G. (1) zobowiązana była do przyjęcia do ochrony obiektów wymienionych w załączniku do umowy poprzez monitorowanie przez Centrum Operacyjne systemów alarmowych Zleceniodawcy ( J. S. (2) ) poprzez przyjmowanie informacji, oraz zapewnienie gotowości i interwencji załóg patrolowo -interwencyjnych, które podejmą czynne działania ochronne, natychmiast po uzyskaniu sygnału o alarmie. Zgodnie z par. 2 umowy monitorowanie systemów alarmowych miało być prowadzone przez wszystkie dni tygodnia. Z informacji uzyskanych od ochranianych podmiotów w okresie od 01.10.2007 wynikało bezspornie, że stroną świadczącą usługę była J. S. (2) , zaś od 01.12.2008 wstąpił w jej miejsce J. S. (1) . Świadczy to zdaniem Sądu Rejonowego o tym, że do przejęcia klienteli przez W. G. (1) nie doszło. Dopiero np. z pisma Spółdzielczej Grupy (...) Banku Spółdzielczego w I. z dnia 21 lutego 2011 roku wynika, że W. G. (1) zawierała umowy bezpośrednio z podmiotami chronionymi w 2010 roku (w przypadku Banku Spółdzielczego w I. od dnia 02.03.2010 do 30.11.2010 W. G. świadczyła usługę w wyniku bezpośrednio zawartej z bankiem umowy. Przedmiotem tej umowy była ochrona fizyczna klientów, personelu i mienia. W ocenie Sądu Rejonowego argumentem przemawiającym przeciwko temu aby uznać, że pomiędzy J. S. (2) a W. G. (1) doszło do przejścia zakładu pracy w trybie art 23 (1) kodeksu pracy po 01.10.2007 jest okoliczność, że nie doszło do zmiany wykonawcy usługi. Wykonawcą usług ochroniarskich wobec podmiotów była nadal J. S. (2) . Tak więc nie można było uznać, że firma (...) przejęła zadania firmy (...) , gdyż J. S. (2) zachowała przy sobie pełnię tych zadań, a mianowicie usługobiorców (klientelę) i realizowała zwoje zadania za pomocą podwykonawcy - W. G. (1) , która wykupiła od J. S. (2) jedynie wąski zakres mienia służącego dalej świadczeniu usług ochroniarskiej (4 pistolety wraz z amunicją oraz klucz sprzętowy zabezpieczający do systemu dyskretnego ostrzegania). W ocenie Sądu Rejonowego do przejścia w trybie art. 23' mogłoby przykładowo dojść, kiedy z dniem 01.10.2007 roku aneksowanoby umowy zawarte z podmiotami korzystającymi z usług ochroniarskich (bankami i szeregiem innych). Tego nie uczyniono. Innymi słowy brak było w ocenie Sądu Rejonowego podstaw aby twierdzić, że firma (...) przejęła istotne składniki mienia związane z wykonywaniem usługi, czy też przejęła same nawet zadania - co miałoby miejsce w sytuacji przejęcia klienteli. Za uznaniem W. G. (1) jako pracodawcę przemawiało szereg elementów: Z punktu widzenia essentialia nogotia stosunku pracy, w pierwszym rzędzie należy podnieść, że W. G. (1) płaciła wynagrodzenia pracownikom. Przyznała to i opisała źródło przychodu na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2015 roku (k. 1262-1262v). O. , że wystawiała miesięczną fakturę J. S. (1) na kilkadziesiąt tysięcy złotych, za co on płacił. Z zeznań strony wynikało, że chodziło o kwotę rzędu 80 - 85 tys. złotych miesięcznie. Wynikało to z umowy jaką W. G. zawarła z J. S. (1) w grudniu 2008 roku. Środki te były za usługę podwykonawczą jaką W. G. świadczyła J. S. (1) i jak ustalił Sąd Rejonowy analogiczna sytuacja miała miejsce w przypadku J. S. (2) , tyle że stosunek prawny W. G. z J. S. (2) trwał od 01.10.2007 roku i do czasu nawiązania współpracy z J. S. (1) . Kluczowym momentem było bowiem przekazanie „klienteli" w grudniu 2008 roku. Sąd Rejonowy nie dał wiary W. G. (1) w zakresie tego gdzie przeczyła w toku procesu, by z J. S. (2) umowę w dniu 01.10.2007 roku zawierała. Z treści zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa złożonego w sprawie (...) W. G. (1) wprost podała, że „w dniu 01 października 2007 roku zawarłam bowiem umowę , na mocy której przejęłam jako podwykonawca monitoring części obiektów monitorowanych przez Agencję Ochrony Mienia (...) (k. 2 akt (...) ). Zauważyć w tym miejscu należy, że informacja Naczelnika Urzędu Skarbowego w I. z dnia 13 marca 2014 roku w zakresie wysokości osiąganych przez W. G. dochodów za lata 2006 - 2011 była zbieżna z przedłożoną przez W. G. (1) informacją PIT/B (załącznik do P1T 36) za lata 2007 - 2010. Z tychże (...) o wysokości dochodu (straty) z pozarolniczej działalności gospodarczej w latach podatkowych 2007 - 2010 wynikało, że przychód W. G. w 2007 roku wyniósł 843.707,33 zł, w 2008 roku już 2.106.640,80 zł, w 2009 roku 1.909.210,89 zł, zaś w 2010 roku 937.343,98 zł. W ocenie Sądu Rejonowego wysokości tychże przychodów wiążą się bezpośrednio z podjętą od 01.10.2007 roku współpracą z J. S. (2) i kontynuowaną od 01.12.2008 r. z J. S. (1) , co było skorelowane z zeznaniami pozwanej na rozprawie, że z tytułu świadczenia przez nią usług ochrony wystawiała fakturę na kwotę bliską 100 tysięcy złotych miesięcznie). Znacznie mniejsza kwota przychodu za rok 2007 w porównaniu z 2008 wynikała zapewne z tego, że w 2007 roku przychód dotyczył jedynie miesięcy październik, listopad i grudzień, zaś w 2008 i 2009 roku dotyczył okresów całorocznych. Z kolei 2010 rok był już rokiem schyłkowym jeśli idzie o przedmiot działalności w zakresie usług ochrony. Pozwana w żaden sposób nie podała skąd pochodziły przychody na poziomie wskazanym, zaś z zeznań świadka R. G. (1) wynikać miało, że W. G. (1) miała przychody w 2008 roku na poziomie 100 tys. złotych, co było wartością 20 - krotnie mniejszą niż wynikająca z dokumentów PIT złożonych przez pozwaną do sprawy. To skłoniło sąd Rejonowy by zobowiązać pozwaną do wykazania dochodu za rok 2007 i 2008 stosownie do deklaracji R. G. (1) . Pismem z dnia 4 września 2014 roku pozwana W. G. (1) podała, że „okres obowiązku przechowywania dokumentacji księgowej wynosi 5 lat i z uwagi na to, że nie posiada dokumentacji księgowej z lat 2007 i 2008, nie ma możliwości określenie jakie kwoty w rocznych przychodach przypadały na poszczególne rodzaje prowadzonej działalności gospodarczej" (k. 1046). Zgodnie natomiast z art. 86 par. 1 Ordynacji podatkowej (Dz. U. 2015, poz. 613) podatnicy obowiązani do prowadzenia ksiąg podatkowych przechowują księgi i związane z ich prowadzeniem dokumenty do czasu upływu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Z kolei art. 70 par. 1 Ordynacji podatkowej stanowi, że zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Z tego wniosek taki, że na dzień sporządzenia pisma, tj. na dzień 4 września 2014 roku, pozwana miała obowiązek przechowywania dokumentów księgowych związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej za rok 2008. Zauważyć należy, że ustalony przez Sąd a opisany wyżej sposób rozliczeń pomiędzy firmą W. G. a firmą (...) oraz firmą (...) nie wynikał ani z umowy datowanej na 01.10.2007r. zawartej spomiędzy W. G. a J. S. (2) , ani z umowy z dnia 01.12.2008 roku zawartej pomiędzy W. G. a J. S. (1) . Zgodnie z par. 1 pkt 1 i 2 umowy z dnia 01.10.2007 roku „o usługę ochronną w formie monitorowania i ochrony obiektu w systemie dyskretnego monitorowania ostrzegania-powiadamiania drogą telekomunikacyjną lub radiową ze stałą kontrolą zdalną stanu obiektu" (...) ( J. S. (2) ) powierzyła (...) ( W. G. ) do ochrony obiekty określone w załączniku do umowy poprzez połączenie lokalnego systemu alarmowego w chronionym obiekcie, będącym własnością zleceniodawcy do systemu dyskretnego ostrzegania należącego do zleceniobiorcy oraz monitorowanie przez centrum operacyjne systemów alarmowych zleceniodawcy, poprzez przyjmowanie informacji, oraz zapewnienia gotowości i interwencji załóg patrolowo - interwencyjnych, które podejmują czynne działania ochronne, natychmiast po uzyskaniu sygnału o alarmie. Zgodnie z par. 20 umowy z tytuły wykonania tej umowy, Zleceniobiorca ( W. G. ) otrzymywać miała wynagrodzenie w wysokości 12.000 złotych plus 22 % VAT miesięcznie. Zgodnie z par. 1 pkt. 1 umowy z dnia 01 grudnia 2008 roku przedmiotem umowy miało być „określenie zasad współpracy pomiędzy stronami, w zakresie realizacji umów dotyczących ochrony fizycznej oraz monitorowania lokalnych systemów alarmowych z reakcją GI". W par. 1 pkt. 2 strony uzgodniły, że zleceniodawca ( J. S. (1) ) powierza a Zleceniobiorca przyjmuje do ochrony wszelkie obiekty wyszczególnione w rejestrach zawartych umów oraz książkach realizacji umów Agencji (...) " w tym, obiekty podlegające obowiązkowej ochronie w świetle ustawy „O ochronie Osób i Mienia" z dnia 22.08.1997 roku. W par. 1 pkt. 3 i 4 uzgodniono, że zleceniodawca udostępni zleceniobiorcy swoje centrum monitorowania alarmów, a także wyraża zgodę na wykorzystanie swojego logo „ (...) Zauważyć należy, że temu zapisowi umowy z jednej strony towarzyszył zapis par. 4 umowy o tym, że zleceniobiorca „za wydzierżawienie do ochrony wszystkich obiektów wskazanych w rejestrach zawartych umów, oraz książkach realizacji umów zleceniodawcy, a także za udostępnienie stacji monitorowania alarmów, rozlicza się na zasadzie ryczałtu w wysokości 12.000 zł plus 22 % VAT miesięcznie, z drugiej zaś strony tym uzgodnieniom umownym nie towarzyszyło podpisanie umów przez W. G. (6) z podmiotami korzystającymi z usług ochrony, tj. z „klientelą". Cała klientela nadal związana była umowami z J. S. (2) a od 01.12.2008 roku z J. S. (1) , co z kolei zostało omówione w innej części uzasadnienia. Powyższe potwierdzało, że zawarte umowy przez W. G. były obarczone ogromnym dla niej ryzykiem, gdyż wynikało z nich, że W. G. ponosi wszelkie związane z realizacją tych umów ryzyka, w tym przyjmuje ryzyka gospodarcze wynikające z umów o pracę pracowników przy pomocy których W. G. miała realizować ową umowę. Zgodnie z par. 3 pkt. 2 tychże umów „Zleceniobiorca oświadczył, iż jego pracownicy przeznaczeni do realizacji przedmiotowej umowy posiadać będą stosowne licencje pracowników ochrony fizycznej, zgodnie z ustawą z dnia 22.08.1997 roku o ochronie osób i mienia ". Zasadniczą różnicą w brzmieniu obu umów było, że w pierwszej z nich to W. G. (1) miała otrzymywać wynagrodzenie w kwocie 12.000 złotych miesięcznie (za wykonywaną usługę), zaś w drugiej z tych umów to W. G. miała płacić kwotę 12.000 złotych miesięcznie za - w ocenie Sądu Rejonowego -„korzystanie z klienteli", a ściślej jak to nazwano w umowie „za wydzierżawienie do ochrony wszystkich obiektów wskazanych w rejestrach umów oraz książkach realizacji umów Zleceniodawcy, a także za udostępnienie stacji monitorowania alarmów". Z pisma na karcie 208 akt, którego własnoręczne podpisanie W. G. potwierdziła w toku procesu (pismo z dnia 28.04.2014) wynikało, że W. G. zarówno przed jak i po kontroli MSWiA prowadziła działalność gospodarczą o profilu ochrona obiektów i mienia. Pisma kierowane przez W. G. (1) do A. H. (1) (pismo z dnia 06 grudnia 2010 roku. oraz P. N. (1) (pismo z dnia 27 stycznia 2011 roku) wynika, gdzie W. G. podaje, że żądanie wydania świadectwa nie jest dopuszczalne w wypadku umowy zlecenia (odmawiając tym samym wydania świadectwa pracy pracownikom stosownie do ich żądań), potwierdzają że chodziło o jeden i ten sam stosunek prawny, który w ocenie pracowników był stosunkiem pracy, w ocenie pozwanej W. G. był umową zlecenia - według Sądu Rejonowego zaś był to stosunek prawny będący stosunkiem pracy. O tym, że W. G. prowadziła działalność ochroniarską świadczą zgromadzone w sprawie faktury za usługi jakie świadczyła na rzecz innych podmiotów. W sprawie występowały też elementy wskazujące J. S. (1) jako pracodawcę: Istniał w sprawie cały szereg elementów, które wskazywały jako pracodawcę J. S. (1) . Wyprzedzając dalszy wywód, wskazać należy, że jednak zaważyły elementy przemawiające za uznaniem, że pozwana W. G. była pracodawcą a nie J. S. (1) . Po pierwsze na niekorzyść J. S. (1) przemawiały zeznania samej J. S. (2) , która na rozprawie w dniu 29 maja 2015 roku (k. 121 lv) zeznała, że w czasie kiedy ona formalnie była pracodawcą to J. S. (1) „w dalszym ciągu prowadził tę firmę" (tyczyło się to okresu przed 01.10.2007r.). J. S. (2) zeznała, że „prowadziła tę firmę ale nie prowadziła tej firmy pod względem organizacyjnym" ... „byłam nazwiskiem firmy" ... „w roku 2007 J. S. (1) doszedł do wniosku, że jednak chciałby tę firmę sprzedać". Z zeznań J. S. (2) wynikało, że pracownicy o planach J. S. (1) wiedzieli przed 01.10.2007r. i „nie byli z tego powodu za bardzo zadowoleni". W tym miejscu porównania wymagają dwa momenty. Pierwszym z nich był rok 2002, kiedy to następuje utrata koncesji dla prowadzenia firmy ochroniarskiej (...) przez J. S. (1) . Z pracownikami (...) zatrudnionymi wówczas u J. S. (1) , rozwiązane zostają umowy o pracę i zawierają oni umowy z J. S. (2) . Stan taki trwa do 30 września 2007 roku, kiedy to umowy o pracę z J. S. (2) uległy rozwiązaniu, a pracowników wyrejestrowano w ZUS z ubezpieczeń społecznych. Drugim momentem jest data 30 listopada 2008 roku, z którą to datą zarówno J. S. (1) jak i J. S. (2) , wiązali zdarzenie „przejęcia dotychczasowych zobowiązań i uprawnień" Agencji Ochrony Mienia (...) J. S. (2) na Firmę Produkcyjno - Handlowo - Usługową (...) (w aktach sprawy znajduje się w tym zakresie pismo kierowane do „Impel (...) we W. z dnia 28.11.2008). Gdy zaś porówna się treść odpowiedzi szeregu firm i instytucji, która była klientelą J. S. (2) w okresie pomiędzy datą 01.10.2007r., a datą 30.11.2008 rok, to należało dojść do wniosku, że z datą 01.12.2008 roku „klientela" przeszła na J. S. (1) . To J. S. (1) w wyniku zawartej z J. S. (2) umowy przejmuje „klientelę" i prowadzi dalej działalność pod nazwa Firma Produkcyjno - Handlowo - Usługowa (...) J. S. (1) , zawierając stosowną umowę z W. G. (1) na podwykonawstwo. Zaznaczyć należy, że zawarcia tejże umowy W. G. (1) w procesie nie kwestionowała, przyznając jednocześnie, że przed sądem gospodarczym dochodziła roszczeń o zapłatę wynikających z tej umowy. Z zeznań J. S. (1) złożonych w końcowym etapie procesu wynikało również (pozwana W. G. okoliczność tą potwierdziła), że przed sądem gospodarczym zapadł nieprawomocny wyrok zasądzający kwotę 577 tys. złotych na rzecz W. G. od pozwanego w tym procesie J. S. (1) (k. 1482). Z zeznań stron wynikało bezspornie również, że przyczyną prawną (causae przysporzeń) były właśnie świadczone przez W. G. podwykonawcy usługi ochroniarskie. Umowa zawarta pomiędzy W. G. a J. S. (1) w dniu 01.12.2008 była zresztą analogiczna jak w przypadku umowy zawartej pomiędzy W. G. a J. S. (2) w dniu 01.10.2007r., której podpisanie W. G. (1) kwestionowała. Powyższe potwierdza np. treść pisma Banku Spółdzielczego w I. , z którego wynika, że w okresie za miesiące wrzesień 2007 do listopada 2008 usługi ochroniarskie „za ochronę fizyczną klientów, personelu i wartości oraz monitorowanie obiektu" wystawiane były faktury przez Agencję Ochrony Mienia (...) J. S. (2) , zaś zapłatę na rozliczenie tych faktur przekazywano na konto tej firmy w Banku Spółdzielczym w I. o nr (...) . Z pisma tego samego wynika, że „od 01.12.2008 powstał nowy podmiot -- firma prowadzona przez J. S. (1) , który wystawiał analogiczne faktury za kolejne okresy od grudnia 2008 roku do marca 2009 roku. Z pisma tego wynika również, że w dniu 28 lutego 2010 roku Zarząd Banku Spółdzielczego w I. rozwiązał za porozumieniem stron umowę ze skutkiem na koniec lutego 2010 roku z J. S. (1) , zaś z dniem 01 marca 2010 roku ochronę fizyczną, klientów personelu i wartości Zarząd Banku Spółdzielczego w I. powierzył (...) Usługowo -- Handlowej W. G. (1) , która została rozwiązana z dniem 30.11.2010r. (częściowo tj. monitorowanie obiektu powierzono firmie (...) Sp. z o.o. w B. ), zaś z dniem 01.12.2010 Bank Spółdzielczy w I. powierzył świadczenie ochrony fizycznej obiektu bankowego oraz monitorowanie obiektu firmie Agencja (...) Sp. z o.o. w P. (umowa datowana na 25 listopada 2010 roku).Na tym przykładzie wyraźnie widać, że W. G. (1) „przejęła zadania ( 1) ' i stała się wykonawcą usług ochroniarskich na rzecz tego podmiotu dopiero od 01.03.2010r. Przeczy to zdaniem Sądu Rejonowego deklarowanemu przez powodów przejściu zakładu pracy w trybie art. 23 ' Kodeksu pracy z dniem 01.10.2007r. Nie podważa natomiast w żadnej mierze ustalenia, że po 01.10.2007 roku a przed 01.03.2010r. W. G. świadczyła usługi o analogicznym przedmiocie, tyle że nie na rzecz Banku Spółdzielczego ale na rzecz zlecających jej te czynności osób ( J. S. (2) w okresie ok 01.10.2007 do 30.11.2008; J. S. (1) w okresie od 01.12.2008 do 28.02.2010r.), którzy byli zleceniobiorcami wobec Banku Spółdzielczego w I. oraz szeregu innych firm. Z kolei „o tym, kto będzie następnym usługodawcą, decyduje zlecający usługę" (por. uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 04 lutego 2010 roku sygn. akt III PK 49/09).W ocenie Sądu Rejonowego w Inowrocławiu, podejmującego decyzje walidacyjną w zakresie art. 23 ' Kodeksu pracy , nie sposób było dojść do konkluzji w niniejszej sprawie, że „usługodawca" równa się „pracodawca", gdyż taka zależność możliwa byłaby zasadniczo tylko w sytuacji (i to w dodatku pod wieloma warunkami), gdyby „zlecający usługę" był jedynym podmiotem zlecającym, na usługach którego bazowałby wykonawca (jak w stanie faktycznym opisanym w sprawie III PK 49/09). Tymczasem w niniejszej sprawie takich podmiotów „zlecających usługę" było kilkaset i stanowiły one ogół „klienteli", który nie przeszedł na W. G. (1) . Nawet gdyby przyjąć, że „klientela" składała się z kilkunastu lub kilkudziesięciu najintratniejszych klientów (jak np. wyszczególniono w załączniku do umowy zawartej pomiędzy W. G. a J. S. (2) w dniu 01.10.2007-k. 38 akt sprawy pierwotnie zarejestrowanej pod sygn. IV P 178/10), to żaden z tych podmiotów nie zlecił usług ochrony bezpośrednio W. G. od dnia 01.10.2007 roku. Mimo, że w pierwszym z tych dwóch opisanych momentów można by się doszukiwać formalnego podmiotowego przekształcenia stosunku pracy (mowa o okresie 2002 rok), to jednak J. S. (2) zawierała umowy o pracę w 2002 roku. Z kolei w odniesieniu do drugiego z momentów, a mianowicie 01 grudnia 2008 roku, można doszukiwać się przejęcia przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 (1) Kodeksu cywilnego . Uznanie J. S. (1) za pracodawcę powodów po 01 grudnia 2008 roku w wyniku kontynuacji działalności J. S. (2) , wymagałoby stwierdzenia, że powodowie byli zatrudnieni u J. S. (2) po 01.10.2007r. a przed 01.12.2008r. Brak było jednak ku temu podstaw. Niewątpliwie wyrejestrowaniu pracowników z ubezpieczeń społecznych przez J. S. (2) z dniem 01.10.2007r. nie może przeczyć informacja przekazana przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w I. z dnia 13.03.2014r (...) z której wynikało, że W. G. (1) do końca grudnia 2007 roku zatrudniała tylko 1 pracownika, a dopiero od stycznia 2008 roku 29 pracowników, zaś brak było informacji ilu pracowników w poszczególnych miesiącach 2007 roku zatrudniała J. S. (2) , przy jednoznacznej informacji, że w 2008 roku zatrudniała 1 pracownika, co uwiarygadnia, że w styczniu 2008 roku zatrudniała również 1 pracownika, skoro z informacji przekazywanych Sądowi z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wynikało, że 1 pracownika wykazywała jako zgłoszonego do ubezpieczeń społecznych od 01.10.2007r. Ponadto powód W. K. (1) na rozprawie uwiarygodnił, że składki na ubezpieczenia społeczne w okresie do 30 września 2007 roku opłacała Agencja Ochrony (...) Togo J. S. (2) , zaś od 01.10.2007r. do końca roku 2007 opłacała W. G. (1) , która widniała w (...) o składkach na ubezpieczenie emerytalne (I filar) za 2007 rok z podziałem na miesiące. Z treści tego dokumentu wynika, że w systemie jako podmiot opłacający składki widniała (...) , co było nazwą skróconą W. G. (1) , co z kolei wynikało np. z dokumentu zgłoszenia do ubezpieczeń (...) . Ponadto z raportów imiennych ZUS RCA za okres od stycznia 2008 do sierpnia 2008 wynika, że W. G. wykazywała wysokość należnych składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne, podając w tych dokumentach kod pracowniczy (...) . Oczywiście argumentem przemawiającym na niekorzyść J. S. (1) a na korzyść W. G. jest pismo Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 08 czerwca 2015 roku znak (...) (...) z którego wynikało, że J. S. (2) po dniu 01.10.2007 miała zgłoszonego do ubezpieczeń 1 pracownika. Ponadto z punktu „i" tego pisma wynika, że to właśnie R. G. (1) został zgłoszony przez płatnika składek Agencję Ochrony (...) J. S. (2) do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych i obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego jako pracownik w okresie od 01.05.2002r. do 30.11.2008r. Owo ustalenie zostało potraktowane przez Sąd na niekorzyść pozwanego J. S. (1) , gdyż z całokształtu osobowego materiału dowodowego (m. in. zeznań powodów) wynikało, że to właśnie R. G. (1) miał wydawać im polecenia służbowe i wypłacać wynagrodzenia. Nadmienić w tym miejscu należy, że oceniony jako kompletnie niewiarygodny świadek R. G. (1) - w przedmiocie wypłacanego mu wynagrodzenia przez J. S. (1) , zupełnie niedorzecznie argumentował, że „ J. S. (1) płacił mu wynagrodzenie" (k. 1037), zaraz po tym prostował „nie płacił mi wynagrodzenia, ale powinien mi płacić J. S. (1) " (k. jw), by chwile po tym w zeznaniach przyznać, że był jedną z osób wypłacających wynagrodzenie pracownikom ale sam wynagrodzenia od J. S. (1) nie otrzymywał, tłumacząc to tym, że z J. S. (1) łączyły go „inne relacje", że „mógł sobie w tamtym okresie pozwolić aby J. S. (1) zwlekał z wynagrodzeniem zaś zapytany o to jaki był powód tej zwłoki zeznał: „trudno mi jest odpowiedzieć". Zdaniem Sądu Rejonowego zeznania R. G. (1) , z których wynikało również, że pozwał w innej sprawie J. S. (1) z tytułu roszczeń pracowniczych, zmierzały do tego by Sąd Rejonowy poczynił na podstawie zeznań tego świadka ustalenie podporządkowania (jednego z elementów charakterystycznych dla stosunku pracy) powodów jego osobie, a następnie poczynienia ustaleń, że R. G. (1) był pracownikiem u J. S. (2) a następnie u J. S. (1) . W ocenie Sądu Rejonowego nawet ustalenie, że R. G. (1) był pracownikiem J. S. (1) , nie oznaczałoby, że J. S. (1) zatrudniał powodów. R. G. (1) mógł przecież działać na rzecz różnych pracodawców, a także osób nie będących pracodawcą. Zeznania tego świadka, tj. R. G. (1) były jednak zupełnie niewiarygodne i sprzeczne z szeregiem dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy. Sąd Rejonowy dokonując ustaleń weryfikował zeznania każdej osoby zeznającej w oparciu o zgromadzoną dokumentację, zaś całokształt dokumentacji przemawiał za tym, by do zeznań świadka R. G. (1) podchodzić z dużą ostrożnością, tym bardziej, że miał on interes w tym, by pozwana W. G. (z która pozostawał on w związku małżeńskim) nie została uznana za pracodawcę. Z dużą ostrożnością Sąd Rejonowy podchodził również do depozycji samego J. S. (1) , który informacyjnie podał, że kiedy „pracownicy zagrozili, że odstąpią od czynności ochroniarskich a było w tym czasie do ochrony 800 obiektów, był on na zebraniu i powiedział, że postara się załatwić nowego pracodawcę a jak nie znajdzie to ich sam zatrudni". Również to co wcześniej spontanicznie J. S. (1) podał o tym, że po utracie koncesji nie był w stanie prowadzić firmy i zlecił jako podwykonawcy swojej żonie J. S. (2) a potem J. S. (2) powierzyła podwykonawstwo W. G. od 01.10.2007 roku, co zaraz po wypowiedzeniu tych słów sprostował, że w okresie przed 01.10.2007 roku nie miał na myśli podwykonawstwa ze strony żony J. S. (2) .Powyższe potwierdza, że J. S. (1) miał znaczącą możliwość kierowania losami pracowników, lecz samo w sobie ani w powiązaniu z innymi elementami nie czyniło go to pracodawcą. To co bowiem świadczy o cechach stosunku pracy (odróżniając go od cywilnoprawnego stosunku prawnego) z perspektywy pracownika, samo przez się nie typuje osoby pracodawcy. Zauważyć bowiem należy, że semi imperatywny (jednostronnie bezwzględnie wiążący) i jednocześnie granicznie zastępujący charakter norm prawa pracy wynikający z treści art. 18 Kodeksu pracy , który daje ochronę pracownikom w stosunku prawnym opartym co do zasady na równości stron (z pewnymi odstępstwami na tle niektórych instytucji np. możliwością swobody wypowiadania umowy o pracę przez pracownika, z ograniczeniem tej swobody wypowiadania po stronie pracodawcy). Przepis ten w niniejszej sprawie miał ogromne znaczenie w wielu sytuacjach. W sytuacji stwierdzenia braku podmiotowego przekształcenia stosunku pracy w trybie art. 23 ' Kp , pojawiał się np. problem ustalenia wysokości wynagrodzenia za pracę. Sąd Rejonowy uznał, że żaden z powodów nie wykazał, by uzgadniał po 01.10.2007 roku wynagrodzenie wyższe aniżeli minimalne, dlatego też Sąd Rejonowy ustalił w oparciu o treść art. 18 Kp , że w ramach łączących powodów stosunków pracy, takie właśnie minimalne wynagrodzenie między stronami obowiązywało. W ślad za treścią art. 22 § 1 Kp przyjmuje się, że o pracowniczym charakterze stosunku pracy decydują różne elementy, m. in. praca pod kierownictwem. Specyfika niniejszej sprawy polegała na tym, że zarówno W. G. (1) jak i J. S. (1) wykazywali symptomy, które łącznie oceniane z perspektywy osób zatrudnionych odbierane musiały być jako spełniające konieczne elementy stosunku pracy, a więc „pracy za wynagrodzeniem". Zasadnicze pytanie w niniejszej sprawie, które postawił również Sąd Okręgowy w Bydgoszczy uchylając uprzednio zapadłe wyroki i przekazując sprawy do ponownego rozpoznania, sugerując rozważenie dopozwania J. S. (1) , brzmi: u kogo powodowie wykonywali pracę za wynagrodzeniem? Sąd Rejonowy w obecnym składzie doszedł do przekonania, że niezależnie od szeregu okoliczności stanowiących symptomy zatrudnienia wykazywane przez J. S. (1) , podmiotem wykazującym symptomy zatrudniania najsilniejsze była W. G. (1) , która świadomie pracowników tych zatrudniała, przy czym usiłowała ona wykazać w niniejszej sprawie, że owo zatrudnianie pracowników miało cechy cywilnoprawnego stosunku zlecenia. W. G. (1) powoływała się na zawarcie szeregu „ustnych umów zleceń", lecz ich zawarcia ani nie wykazała, ani nawet nie uprawdopodobniła, zaś zeznania powodów nie pozostawały cienia wątpliwości S. Rejonowego, że jakiekolwiek umowy zlecenia w ustnej formie nie były przez pozwaną W. G. (1) z nimi zawierane. Ustalenie Sądu Rejonowego, że nie doszło do podmiotowego przekształcenia stosunku pracy w trybie art. 23 ' Kodeksu pracy pomiędzy J. S. (2) a W. G. (1) , nie powodowało w ocenie Sądu, że stosunki pracy powodów zatrudnionych przed 01.10.2007 u J. S. (2) , nie mogły być rozwiązane. Kolejne stosunki pracy nawiązywała z nimi W. G. (1) . Źródłem tych stosunków pracy była odrębna umowa, zaś sposobem zawierania tychże umów było przystąpienie pracowników do wykonywania pracy u W. G. (1) . Sąd Rejonowy uznał, że stosunki pracy zawarte z J. S. (2) ulegały rozwiązaniu na zgodne porozumienie stron 

[... tekst skrócony ...]