VI P 84/17

Powód G. K. (1) dochodził od pozwanego M. S. odszkodowania w kwocie 48.127,64 zł, obejmującego mandaty za użycie magnesu na tachografie, nieopłacenie myta, niesprawny tachograf, brak "urlopówki" oraz szkodę na bramach garażowych. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa. Sąd ustalił, że pozwany był zatrudniony jako kierowca międzynarodowy i zapoznał się z regulaminem pracy. Kluczowe dla sprawy okazały się zeznania świadków i samego pozwanego, które wskazywały, że pracodawca nakazywał pozwanemu i innym kierowcom łamanie przepisów dotyczących czasu pracy kierowców (np. poprzez używanie magnesu na tachografie, jazdę z uszkodzonym tachografem) oraz nieopłacanie myta. Pracodawca miał również zapewnić, że mandaty zostaną pokryte przez niego. W zakresie szkody na bramach garażowych, sąd ustalił, że pozwany zgłaszał powodowi obawy dotyczące niewłaściwego zabezpieczenia towaru, jednak powód nakazał załadunek i zapewnił, że koszty ewentualnej szkody pokryje. Sąd nie dał wiary powodowi w zakresie, w jakim twierdził, że nie nakazywał łamania prawa. Analizując podstawę prawną, sąd uznał, że roszczenie powinno być rozpatrywane na gruncie przepisów o odpowiedzialności materialnej pracownika (art. 114 KP). Sąd stwierdził, że pracownik naruszył obowiązki, ale jego zachowanie wynikało z poleceń pracodawcy, które były sprzeczne z prawem. W przypadku mandatów, sąd uznał, że pracodawca nie wykazał, że je zapłacił. Co do szkody na bramach, sąd uznał, że pozwany nie ponosi winy, gdyż działał zgodnie z poleceniem pracodawcy i zgłaszał obawy. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było zastosowanie art. 8 Kodeksu pracy. Sąd uznał, że zasądzenie odszkodowania na rzecz pracodawcy, który sam doprowadził do naruszenia prawa przez pracownika, byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego i sprawiedliwości. Pracodawca nadużyłby swojego prawa do żądania odszkodowania. W związku z tym, sąd oddalił powództwo. O kosztach procesu orzeczono na rzecz pozwanego.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający