VI P 685/16

Sąd Rejonowy Gdańsk – Południe w GdańskuGdańsk2017-04-24
SAOSPracystosunki pracyNiskarejonowy
świadectwo pracyrozwiązanie umowywina pracodawcykodeks pracykoszty zastępstwa procesowegowyrok zaoczny

Podsumowanie

Sąd nakazał spółce wydanie pracownicy świadectwa pracy o określonej treści, oddalając powództwo w pozostałym zakresie i zasądzając koszty zastępstwa procesowego.

Pracownica dochodziła wydania świadectwa pracy, wskazując na ciężkie naruszenie obowiązków przez pracodawcę. Sąd, po analizie przepisów Kodeksu pracy i rozporządzeń, nakazał pozwanej spółce wydanie świadectwa pracy o treści wskazanej przez powódkę, oddalając jednocześnie powództwo w pozostałym zakresie. Zasądzono również koszty zastępstwa procesowego na rzecz pracownicy.

Powódka J. J. pozwała spółkę z o.o. o wydanie świadectwa pracy, twierdząc, że stosunek pracy ustał wskutek rozwiązania umowy przez pracownika z winy pracodawcy z powodu ciężkiego naruszenia obowiązków. Wskazała, że pracodawca nie wydał jej świadectwa pracy. Sąd, opierając się na przepisach Kodeksu pracy (art. 97 § 1 i § 2 kp) oraz rozporządzeniach wykonawczych, ustalił stan faktyczny na podstawie dokumentów i zeznań powódki. Stwierdzono, że pracodawca był zobowiązany do wydania świadectwa pracy niezwłocznie po ustaniu zatrudnienia. Sąd nakazał pozwanemu wydanie świadectwa pracy o treści sprecyzowanej przez powódkę, uwzględniając okres zatrudnienia, stanowisko, podstawę rozwiązania umowy, wykorzystane urlopy oraz okresy nieskładkowe. Powództwo w pozostałym zakresie zostało oddalone. Zasądzono od pozwanego na rzecz powódki koszty zastępstwa procesowego w kwocie 120 zł. Wyrokowi w punkcie dotyczącym wydania świadectwa pracy nadano rygor natychmiastowej wykonalności.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, pracodawca jest zobowiązany niezwłocznie wydać pracownikowi świadectwo pracy po rozwiązaniu lub wygaśnięciu stosunku pracy.

Uzasadnienie

Sąd powołał się na art. 97 § 1 Kodeksu pracy, który nakłada na pracodawcę obowiązek niezwłocznego wydania świadectwa pracy. Wskazał również na szczegółowe wymogi dotyczące treści świadectwa pracy określone w rozporządzeniu wykonawczym.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

nakaz wydania świadectwa pracy i oddalenie powództwa w pozostałym zakresie

Strona wygrywająca

J. J.

Strony

NazwaTypRola
J. J.osoba_fizycznapowódka
(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S.spółkapozwany

Przepisy (10)

Główne

k.p. art. 97 § § 1

Kodeks pracy

Pracodawca jest obowiązany niezwłocznie wydać pracownikowi świadectwo pracy w związku z rozwiązaniem lub wygaśnięciem stosunku pracy.

k.p. art. 97 § § 2

Kodeks pracy

W świadectwie pracy należy podać informacje dotyczące okresu i rodzaju wykonywanej pracy, zajmowanych stanowisk, trybu rozwiązania albo okoliczności wygaśnięcia stosunku pracy, a także inne informacje niezbędne do ustalenia uprawnień pracowniczych i uprawnień z ubezpieczenia społecznego. Na żądanie pracownika można podać także informacje o wysokości i składnikach wynagrodzenia oraz o uzyskanych kwalifikacjach.

Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie szczegółowej treści świadectwa pracy oraz sposobu i trybu jego wydawania i prostowania

Pomocnicze

k.p. art. 30 § § 1 pkt 3

Kodeks pracy

k.p. art. 55 § § 1 1

Kodeks pracy

k.p. art. 92

Kodeks pracy

k.p. art. 188

Kodeks pracy

k.p. art. 36 1 § § 1

Kodeks pracy

k.p.c. art. 333 § § 1 pkt 3

Kodeks postępowania cywilnego

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych § § 9 ust. 1 pkt 3

Argumenty

Skuteczne argumenty

Pracodawca nie wydał świadectwa pracy po ustaniu zatrudnienia. Treść żądanego świadectwa pracy jest zgodna z przepisami prawa pracy.

Godne uwagi sformułowania

świadectwo pracy jest dokumentem prywatnym, a nie urzędowym wszystkie stwierdzenia pracodawcy zamieszczone w świadectwie pracy są oświadczeniami wiedzy

Skład orzekający

Paula Markiewicz

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Obowiązek pracodawcy wydania świadectwa pracy i jego treść."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i przepisów obowiązujących w dacie ustania stosunku pracy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy rutynowego obowiązku pracodawcy, jakim jest wydanie świadectwa pracy. Choć zawiera odniesienia do przepisów, nie przedstawia niczego nadzwyczajnego.

Dane finansowe

zwrot kosztów zastępstwa procesowego: 120 PLN

Sektor

praca

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt VI P 685/16 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 kwietnia 2017 roku. Sąd Rejonowy Gdańsk – Południe w Gdańsku VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący : SSR Paula Markiewicz Protokolant : st. sekr. sądowy Barbara Marszewska po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2017 roku w Gdańsku sprawy z powództwa J. J. przeciwko (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. o wydanie świadectwa pracy I. nakazuje pozwanemu (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. wydanie powódce J. J. świadectwa pracy następującej treści: 1) w ust. 1 i ust. 2 - stwierdza się, że J. J. , córka A. i I. , urodzona (...) , była zatrudniona u pozwanego (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. w okresie od dnia 17 września 2010 roku do dnia 14 września 2016 roku, w pełnym wymiarze czasu pracy, na stanowisku grafika komputerowego, 2) w ust. 3- stosunek pracy łączący strony ustał wskutek rozwiązania umowy o pracę przez pracę przez pracownika z winy pracodawcy– na podstawie art. 30 § 1 pkt 3 kp w zw. z art. 55 § 1 1 kp , 3) w ust. 4 - pracownik wykorzystał urlop wypoczynkowy w wymiarze 0 dni, pracownik nie korzystał z urlopu bezpłatnego, pracownik był niezdolny do pracy w wymiarze 0 dni ( art. 92 kp ), pracownik nie korzystał ze zwolnienia od pracy przewidzianego w treści art. 188 kp , w zakresie zastosowania skróconego okresu wypowiedzenia umowy o pracę na podstawie art. 36 1 § 1 kp - nie dotyczy, w zakresie odbytej służby wojskowej- nie dotyczy, w zakresie wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - nie dotyczy, w zakresie wykorzystania dodatkowego urlopu albo innych uprawnień lub świadczeń przewidzianych przepisami prawa pracy - nie dotyczy, w okresie od dnia 1 lipca 2015 roku do dnia 3 września 2015 roku pracownik przebywał na zasiłku chorobowym, zaś w okresie od dnia 4 września 2015 roku od dnia 1 września 2016 roku pracownik przebywał na urlopie macierzyńskim, 4) w ust. 5 - w zakresie informacji o zajęciu wynagrodzenia – brak, II . w pozostałym zakresie oddala powództwo, III . zasądza od pozwanego (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. na rzecz powódki J. J. kwotę 120 złotych (sto dwadzieścia złotych i 00/100) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, IV. wyrokowi w punkcie I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności. Sygn. akt VI P 685/16 UZASADNIENIE Powódka J. J. pozwem z dnia 28 października 2016 roku wniosła przeciwko pozwanemu (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. o wydanie świadectwa pracy. W uzasadnieniu pozwu powódka podała, iż była zatrudniona u pozwanego na stanowisku grafika komputerowego w okresie od dnia 17 września 2010 roku do września 2016 roku, w pełnym wymiarze czasu pracy. W okresie trwania stosunku pracy powódka wykorzystała cały przysługujący jej urlop wypoczynkowy. W okresie zaś od dnia 17 lutego 2015 roku do dnia 3 września 2015 roku przebywała na zwolnieniu lekarskim. Od dnia 4 września 2015 roku do dnia 1 września 2016 roku powódka przebywała na urlopie macierzyńskim oraz rodzicielskim. Powódka podała, iż świadczenie w postaci zasiłku macierzyńskiego za okres od dnia 1 lipca 2015 roku było wypłacane na jej rzecz bezpośrednio przez ZUS w związku z przejęciem świadczeń z powodu niewypłacalności pozwanej spółki. Pismem z dnia 13 września 2016 roku powódka rozwiązała umowę o pracę łączącą strony bez zachowania okresu wypowiedzenia w związku z ciężkim naruszeniem obowiązków przez pracodawcę. W tym samym piśmie powódka wezwała również pozwanego do wydania świadectwa pracy. Powódka podała, iż oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę zostało przez nią wysłane na ostatni adres prowadzenia działalności gospodarczej przez pozwanego. Reasumując powódka wskazała, iż do dnia wniesienia przez nią pozwu nie otrzymała od pracodawcy świadectwa pracy, a zatem pozew w ninijszej sprawie uznać należy za uzasadniony. ( k. 2-2v) Pozwany (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. nie złożył odpowiedzi na pozew. W piśmie procesowym z dnia 16 listopada 2016 roku powódka sprecyzowała, iż wnosi o wydanie przez pozwanego świadectwa pracy następującej treści : 1) stwierdza się, że J. J. , córka A. i I. , urodzona (...) , była zatrudniona u pozwanego (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w okresie od dnia 17 września 2010 roku do września 2016 roku, w pełnym wymiarze czasu pracy, 40 godzin tygodniowo, 2) w okresie zatrudnienia pracownik wykonywał pracę na stanowisku grafika komputerowego, 3) stosunek pracy łączący strony ustał wskutek rozwiązania umowy o pracę przez pracę przez pracownika w związku z ciężkim naruszeniem obowiązków pracodawcy – art. 55 § 1 1 kp , 4) w okresie zatrudnienia pracownik wykorzystał urlop wypoczynkowy w wymiarze 0 dni- w roku kalendarzowym, w którym ustał stosunek pracy, w tym 0 dni na podstawie art. 167 2 kp , pracownik nie korzystał z urlopu bezpłatnego, pracownik wykorzystał urlop wychowawczy w okresie od dnia 4 września 2015 roku do dnia 1 września 2016 roku, pracownik był niezdolny do pracy w wymiarze 0 dni w roku kalendarzowym, w którym ustał stosunek pracy, pracownik nie korzystał ze zwolnienia od pracy przewidzianego w treści art. 188 kp , w zakresie zastosowania skróconego okresu wypowiedzenia umowy o pracę na podstawie art. 36 1 § 1 kp - nie dotyczy, w zakresie odbytej służby wojskowej- nie dotyczy, w zakresie wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze- nie dotyczy, w zakresie wykorzystania dodatkowego urlopu albo innych uprawnień lub świadczeń przewidzianych przepisami prawa pracy -nie dotyczy, nadto wpisania ustalonych przez Sąd na podstawie dokumentów z ZUS okresów nieskładkowych przypadających w okresie zatrudnienia powódki, uwzględnianych przy ustalaniu prawa do emerytury lub renty, nadto w zakresie informacji o zajęciu wynagrodzenia – brak ( k. 30-30v) Zarządzeniem z dnia 22 listopada 2016 roku Sąd zobowiązał pełnomocnika powódki do sprecyzowania danych objętych pkt 10 świadectwa tj. dotyczących okresów nieskładkowych - w terminie 45 dni pod rygorem pominięcia i uznania, iż powódka nie wnosi o wpisanie powyższych danych w treści świadectwa pracy. (k. 39, 43) W wykonaniu powyższego zobowiązania pełnomocnik powódki wniósł w tym zakresie o wpisanie w tresci świadectwa, jako okresu nieskładkowego - okresu od dnia 1 lipca 2015 roku do dnia 3 września 2015 roku- zasiłek chorobowy. (k. 56) Na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2017 roku powódka sprecyzowała, iż jako datę rozwiązania umowy o pracę łączącej strony winien być przyjęty dzień 14 września 2016 roku. ( k. 88) Sąd ustalił następujący stan faktyczny : Powódka J. J. córka A. i I. , urodzona (...) , była zatrudniona u pozwanego (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. w okresie od dnia 17 września 2010 roku do dnia 14 września 2016 roku, w pełnym wymiarze czasu pracy, na stanowisku grafika komputerowego. Stosunek pracy łączący strony ustał wskutek rozwiązania umowy o pracę przez pracę przez pracownika z winy pracodawcy – na podstawie art. 30 § 1 pkt 3 kp w zw. z art. 55 § 1 1 kp . W roku kalendarzowym, w którym ustał stosunek pracy, powódka wykorzystała urlop wypoczynkowy w wymiarze 0 dni. W okresie zatrudnienia powódka nie korzystała z urlopu bezpłatnego. W 2016 roku powódka była niezdolna do pracy w wymiarze 0 dni ( art. 92 kp ). Pracownica nie korzystała ze zwolnienia od pracy przewidzianego w treści art. 188 kp , w zakresie zastosowania skróconego okresu wypowiedzenia umowy o pracę na podstawie art. 36 1 § 1 kp powyższy nie miał zastosowania wobec powódki, w zakresie zaś odbytej służby wojskowej - powódka takowej nie odbyła, w zakresie wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze- takowej pracy powódka nie wykonywała, w zakresie wykorzystania dodatkowego urlopu albo innych uprawnień lub świadczeń przewidzianych przepisami prawa pracy – z takowych powódka nie korzystała. W okresie od dnia 1 lipca 2015 roku do dnia 3 września 2015 roku powódka J. J. przebywała na zasiłku chorobowym, zaś w okresie od dnia 4 września 2015 roku od dnia 1 września 2016 roku na urlopie macierzyńskim. Wynagrodzenie powódki nie podlegało zajęciu komorniczemu. Powódka nie przebywała na urlopie wychowawczym. (Dowód : umowa o pracę z dnia 9 października 2010 roku- k. 5, umowa o pracę z dnia 26 listopada 2010 roku- k. 6,umowa o pracę z dnia 13 grudnia 2011 roku- k. 8-9, aneks do umowy o pracę z dnia 1 lipca 2011 roku- k. 7, aneks do umowy o pracę z dnia 26 czerwca 2012 roku- k. 10, aneks do umowy o pracę z dnia 2 stycznia 2013 roku- k. 11, aneks do umowy o pracę z dnia 24 września 2013 roku- k. 12, decyzja ZUS z dnia 10 grudnia 2015 roku – 13, kopie zwolnień dot. 2015 roku- k. 14-20, oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę wraz z kopią koperty- k. 21, 23, informacja ZUS – k. 57, zeznania powódki J. J. - k. 87-88 (nagranie 00:03:05-00:07:20) Sąd zważył co następuje : Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów przeprowadzonych i ujawnionych w toku postępowania. W swoich ustaleniach Sąd oparł się przede wszystkim na dokumentach znajdujących się w aktach sprawy, jak również zeznaniach powódki J. J. , które uznał za wiarygodne, jak również pozostające w zgodzie z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. W ocenie Sądu powództwo co do zasady zasługiwało na uwzględnienie. Z materiału dowodowego sprawy wynika, iż pozwany mimo rozwiązania umowy o pracę łączącej strony nie wydał powódce świadectwa pracy. Zgodnie z treścią art. 97 § 1 kp w związku z rozwiązaniem lub wygaśnięciem stosunku pracy pracodawca jest obowiązany niezwłocznie wydać pracownikowi świadectwo pracy. Natomiast § 2 cyt. artykułu stanowi, iż w świadectwie pracy należy podać informacje dotyczące okresu i rodzaju wykonywanej pracy, zajmowanych stanowisk, trybu rozwiązania albo okoliczności wygaśnięcia stosunku pracy, a także inne informacje niezbędne do ustalenia uprawnień pracowniczych i uprawnień z ubezpieczenia społecznego. Ponadto w świadectwie pracy zamieszcza się wzmiankę o zajęciu wynagrodzenia za pracę w myśl przepisów o postępowaniu egzekucyjnym. Na żądanie pracownika w świadectwie pracy należy podać także informacje o wysokości i składnikach wynagrodzenia oraz o uzyskanych kwalifikacjach. Nadto wskazać należy, iż poza informacjami wskazanymi wyżej, treść świadectwa pracy powinny stanowić dane podane w Rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie szczegółowej treści świadectwa pracy oraz sposobu i trybu jego wydawania i prostowania z dnia 15 maja 1996 roku ( Dz. U z 1996 roku, Nr 60, poz. 282 ze zmianami), która to regulacja obowiązywała w momencie ustania stosunku pracy powódki u pozwanego. Powyższe dane dotyczą wymiaru czasu pracy, podstawy prawnej rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy, urlopu wypoczynkowego, dodatkowego urlopu albo innego dodatkowego uprawnienia lub świadczenia, należności ze stosunku pracy uznanych i niezaspokojonych przez pracodawcę do dnia ustania tego stosunku z powodu braku środków finansowych, okresu korzystania z urlopu bezpłatnego i podstawy prawnej jego udzielania, wykorzystanego urlopu wychowawczego, liczby dni za które pracownik otrzymał wynagrodzenia zgodnie z art. 92 kp , wykorzystania zwolnienia od pracy przewidzianego w art. 188 kp , okresu za który pracownikowi przysługuje odszkodowanie w związku ze skróceniem okresu wypowiedzenia umowy na podstawie art. 36 1 § 1 kp , okresu odbytej czynnej służby lub jej form zastępczych, okresu wykonywania pracy w szczególnych warunkach i szczególnym charakterze, okresów nieskładkowych przypadających w okresie zatrudnienia, jak również danych które są zamieszczane na żądanie pracownika. Świadectwo pracy nie zawiera w swej treści elementów ocennych, a jedynie fakty wskazane wyżej. Wszystkie stwierdzenia pracodawcy zamieszczone w świadectwie pracy są oświadczeniami wiedzy, zatem zawarte w nim oświadczenie pracodawcy nie tworzy samo przez się praw podmiotowych ani ich nie pozbawia. Podkreślić należy, iż w świadectwie pracy nie można umieszczać innych informacji, niż określone przepisami prawa pracy. Świadectwo pracy jest dokumentem prywatnym, a nie urzędowym. Stanowi ono dowód tego, że osoba która je podpisała złożyła w imieniu pracodawcy zawarte w nim oświadczenie - art. 245 kpc . (wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 25 listopada 1997 roku, III AUa 897/97, OSP 1998, Nr 1 poz. 4) Pracownik może prowadzić dowody przeciwko treści świadectwa, a także udowadniać innymi środkami dowodowymi niż świadectwo okoliczności, które powinny być objęte treścią świadectwa. (wyrok z dnia 17 maja 1996 roku, I PRN 40/96, Prok. i Pr. 1996, Nr 10, s.58, uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 28 września 1999 roku, III PZP 15/90, OSNCP 1991, Nr 4, poz. 45, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 1997 roku, II UKN 309/97, OSNAPiUS 1998, Nr 17, poz. 518) W niniejszej sprawie powódka J. J. w piśmie procesowym z dnia 16 listopada 2016 roku sprecyzowała dane jakie w treści wnioskowanego przez nią świadectwa pracy winny się w jego treści znaleźć. ( k. 30-30v) Nadto w piśmie procesowym z dnia 20 stycznia 2017 roku pełnomocnik powódki wniósł o wpisanie jako okresu nieskładkowego okresu od dnia 1 lipca 2015 roku do dnia 3 września 2015 roku- okresu zasiłku chorobowego. (k. 56) Na rozprawie zaś w dniu 24 kwietnia 2017 roku powódka doprecyzowała, iż jako datę rozwiązania umowy o pracę łączącej strony winien być przyjęty dzień 14 września 2016 roku. ( k. 88) Mając powyższe na uwadze, w oparciu o treść art. 97 kp , Sąd nakazał pozwanemu wydanie powódce świadectwa pracy we wnioskowanej przez nią treści, jak również znajdującej oparcie w treści powołanego wyżej Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie szczegółowej treści świadectwa pracy oraz sposobu i trybu jego wydawania i prostowania z dnia 15 maja 1996 roku ( Dz. U z 1996 roku, Nr 60, poz. 282 ze zmianami) O powyższym orzeczono zatem w punkcie I wyroku, mając na uwadze regulacje wskazane wyżej. Sąd nie uwzględnił żądania powódki w zakresie zawarcia w treści wnioskowanego przez nią świadectwa pracy zapisu odnoście przebywania przez nią w okresie od dnia 4 września 2015 roku do dnia 1 września 2016 roku na urlopie wychowawczym, albowiem z zeznań samej powódki złożonych na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2017 roku, jak również z informacji ZUS złożonych do akt sprawy bezsprzecznie wynika, iż na takowym urlopie powódka nigdy w okresie zatrudnienia u pozwanego nie przebywała. Powyższy zaś okres dotyczył urlopu macierzyńskiego. Sąd nie wpisał również w treści świadectwa, iż rozwiązanie umowy o pracę nastąpiło w związku z ciężkim naruszeniem obowiazków pracowniczych przez pracodawcę, albowiem treść wskazanego wyżej Rozporządzenia precyzuje, iż konieczne jest w tym zakresie wyłącznie wpisanie jednego z trybów rozwiązania umowy o pracę określonych w art. 30 § 1 kp , a w przypadku rozwiązania stosunku pracy za wypowiedzeniem lub bez wypowiedzenia – dodatkowo strony stosunku pracy składającej oświadczenie woli w tej sprawie. O powyższym orzeczono w punkcie II wyroku- na podstawie art. 97 kp - a contrario. O kosztach zastępstwa procesowego należnych na rzecz strony powodowej orzeczono w punkcie III wyroku na podstawie § 9 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych ( Dz. U. z 2015r. poz. 1804). O rygorze natychmiastowej wykonalności orzeczono w punkcie IV wyroku- na podstawie art. 333 § 1 pkt 3 kpc . /na oryginale właściwy podpis/

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę