VI P 622/24Wierzyciel hipoteczny a nieruchomosc nie wlasciciela

Powódka, sędzia D. S., dochodziła od swojego pracodawcy, Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ, wyrównania wynagrodzenia za lata 2021 i 2022. Argumentowała, że jej wynagrodzenie powinno być ustalane na podstawie ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych, a nie ustaw okołobudżetowych, które ograniczały jego wzrost. Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie, VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, przychylił się do stanowiska powódki. W uzasadnieniu podkreślono, że model kształtowania wynagrodzeń sędziowskich, oparty na art. 91 Prawa o ustroju sądów powszechnych, ma na celu zapewnienie ich stabilności i niezawisłości, chroniąc je przed uznaniowością władzy ustawodawczej i wykonawczej. Sąd uznał, że 'zamrożenie' wynagrodzeń sędziów w latach 2021-2022, narzucone przez ustawy okołobudżetowe, było niezgodne z art. 178 ust. 2 Konstytucji RP. Argumentowano, że działania te nie były uzasadnione realnym zagrożeniem dla finansów państwa, zwłaszcza w kontekście jednoczesnych podwyżek wynagrodzeń dla innych grup zawodowych, w tym urzędników państwowych i polityków. Sąd powołał się na orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego, które podkreślało potrzebę zapewnienia sędziom wynagrodzenia odpowiadającego godności urzędu i zakresowi obowiązków, a także na brak konsekwencji ustawodawcy w polityce płacowej. W konsekwencji zasądzono od pozwanego na rzecz powódki kwotę 28.164,82 zł tytułem wyrównania wynagrodzenia i dodatkowego wynagrodzenia rocznego za lata 2021-2022, wraz ze skapitalizowanymi odsetkami i kosztami zastępstwa procesowego. Sąd oddalił powództwo w pozostałym zakresie, w tym dotyczące odsetek za okres po wypłacie części należności.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający