VI P 556/15

Sygn. akt VI P 556/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 01 grudnia 2015r. Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSR Katarzyna Brzozowska Protokolant: sekr. sądowy Mirosława Marszałek po rozpoznaniu w dniu 01.12.2015r. w Gdańsku na rozprawie sprawy z powództwa Komendy Wojewódzkiej Policji w G. przeciwko 1) T. W. ( W. ), 2) T. B. ( B. ) o zapłatę I. oddala powództwo; II. zasądza od powoda Komendy Wojewódzkiej Policji w G. tytułem kosztów zastępstwa procesowego kwoty: a) na rzecz pozwanego T. W. 600 (sześćset) złotych, b) na rzecz pozwanego T. B. 600 (sześćset) złotych. Sygn. akt VI P 556/15 UZASADNIENIE Powód Komenda Wojewódzka Policji w G. pozwem skierowanym przeciwko T. W. i T. B. wniósł o zasądzenie od pozwanych solidarnie kwoty 3.555,78 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 17.03.2015r. do dnia zapłaty tytułem odszkodowania. Pozwany T. W. wniósł o oddalenie powództwa w całości (m.in. podnosząc zarzut przedawnienia). Pozwany T. B. wniósł o oddalenie powództwa w całości (m.in. podnosząc zarzut przedawnienia). Sąd ustalił, co następuje: Pozwany T. W. w 2009r. był kierownikiem Referatu (...) w Komisariacie Policji (...) w G. . Do jego obowiązków należało m.in. kierowanie pracą Referatu (...) , odpowiadanie za jej organizację, przebieg i wyniki, sprawowanie nadzoru nad wykonywaniem czynności procesowych funkcjonariuszy komórek organizacyjnych jednostki i jakość tych czynności. (dowód: kopia karty opisu stanowiska pracy k.28-29) Pozwany T. B. w 2009r. był funkcjonariuszem Referatu (...) Komisariatu Policji (...) w G. , do którego zadań należało m.in. prowadzenie postępowań przygotowawczych, właściwe postępowanie z dowodami rzeczowymi oraz zabezpieczonym i powierzonym mieniem, wykonywanie czynności zleconych przez prokuratora. (dowód: kopia karty opisu stanowiska pracy k.37-38) W dniu 18.08.2009r. funkcjonariusze policji sierż. sztab. M. G. oraz st. sierż. J. T. dokonali zatrzymania dwóch sprawców kradzieży do kiosku. Sprawcy poruszali się samochodem marki N. (...) o nr rej. (...) . Po przeprowadzeniu czynności procesowych związanych z zatrzymaniem, na polecenie dyżurnego asp. sztab. T. M. pojazd został zabezpieczony administracyjne na parkingu (...) w G. . Następnie w dniu 18.08.2009r. zastępca Komendanta Komisariatu Policji (...) w G. podinsp. D. A. sporządził i podpisał kartę nadzoru nad dochodzeniem. W karcie tej zawarty został zapis „samochodu wyzbywa się ref. Prewencji L.dz. (...) ”. Odbiór materiałów postępowania przygotowawczego po wykonaniu czynności w trybie art.308 k.p.k. pokwitował kierownik Referatu (...) mł. asp. T. W. . T. W. przydzielił sprawę do prowadzenia mł. asp. T. B. . (dowód: kopia sprawdzenia k.18, kopia dyspozycji k.19, kopia sprawozdania k.53-61) Po wykonaniu czynności procesowych, materiały dochodzenia przesłane zostały do Prokuratury Rejonowej G. O. , celem zatwierdzenia czynności procesowych. W dniu 19.08.2009r. prokurator przekazał do Komisariatu Policji (...) w G. wytyczne w zakresie prowadzonego postępowania. W wytycznych zawarte zostało polecenie niezwłocznego ustalenia właściciela zatrzymanego samochodu celem podjęcia decyzji merytorycznej co do zabezpieczonego pojazdu. W dniu 25.08.2009r. zostało wydane postanowienie o zatwierdzeniu przeszukania i zatrzymania rzeczy, w którym zawarty został zapis: „samochód N. (...) jako zbędny dla postępowania należy zwrócić osobie uprawnionej, właścicielowi P. K. ”. Wytyczne te wraz z aktami sprawy wpłynęły do Komisariatu Policji (...) G. w dniu 02.09.2009r. i skierowane zostały do Referatu (...) W notatce służbowej T. W. wskazano, że pojazd N. (...) nr rej. (...) nie został odebrany z parkingu strzeżonego (...) oraz, że obecny właściciel samochodu P. K. został wezwany do niezwłocznego odbioru pojazdu. (dowód: kopia pisma k.15, kopia postanowienia k.16-17, kopia sprawozdania k.53-61) W dniu 09.12.009r. do Komisariatu Policji (...) w G. przesłano polecenie Wydziału (...) KMP G. przekazania informacji o pojazdach zabezpieczonych administracyjnie i pozostających na parkingu. W odpowiedzi przekazany został wykaz (podpisany przez S. K. ), w którym figurował także pojazd N. (...) o nr rej. (...) . Jako podstawa zabezpieczenia pojazdu zostało wskazane kierowanie pojazdu przez osobę nietrzeźwą. Wskazano, że ustalono właściciela pojazdu, wysłano zawiadomienie, właściciel nie wykazywał zainteresowania pojazdem. (dowód: kopia telegramu k.20-21, kopia sprawozdania k.53-61) W dniu 29.12.2010r. dokumentacja pojazdu N. (...) została przekazana do Wydziału (...) Urzędu Miejskiego w G. celem orzeczenia przez sąd przepadku na rzecz Skarbu Państwa. W dniu 11.02.2011r. Wydział (...) Urzędu Miejskiego w G. przekazał dokumentację pojazdu celem uzupełnienia – prawidłowego doręczenia pouczenia właścicielowi. W dniu 15.04.2001r. dokumentacja została ponownie przekazana. W dniu 15.10.2013r. Wydział (...) Urzędu Miejskiego w G. zwrócił przesłaną dokumentację z uwagi na brak przesłanek do uzasadnionego skierowania do sądu wniosku o orzeczenie przepadku pojazdu na rzecz gminy, wskazując, iż pojazd został zabezpieczony w trybie procesowym. (dowód: kopia pisma k.24, kopia pisma k.25, kopia pisma k.30, kopia pisma k.31, kopia pisma k.33-36, kopia sprawozdania k.53-61) W dniu 03.02.2014r. pojazd został zwrócony właścicielowi. (dowód: kopia sprawozdania k.53-61) W dniu 06.03.2014r. wystawiona została przez (...) spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w G. faktura VAT nr (...) na kwotę 30.519,14 zł (brutto). Należności objęte fakturą stanowiły koszty holowania i parkowania pojazdu N. (...) nr rej. (...) w okresie od 18.08.2009r. do 03.02.2014r. (dowód: kopia faktury k.12, kopia notatki służbowej k.13) W dniu 19.03.2014r. sporządzony został protokół szkody nr (...) na kwotę 30.519,14 zł. Zlecone zostało przeprowadzenie czynności wyjaśniających. (dowód: kopia protokołu szkody k.14) W dniu 04.04.2014r. pozwany T. B. sporządził w toku czynności wyjaśniających notatkę służbową z wyjaśnieniem okoliczności sprawy. (dowód: kopia notatki k.39) W dniu 09.04.2014r. S. K. sporządził w toku czynności wyjaśniających notatkę służbową z przedstawieniem okoliczności sprawy. (dowód: kopia notatki k.40-41) W dniu 12.04.2014r. T. W. sporządził w toku czynności wyjaśniających notatkę służbową z wyjaśnieniem okoliczności sprawy. (dowód: kopia notatki k.43) W dniu 14.04.2014r. D. A. sporządził w toku czynności wyjaśniających notatkę służbową z opisem okoliczności sprawy. (dowód: kopia notatki k.42) W dniu 14.04.2014r. w toku czynności wyjaśniających notatkę służbową sporządził K. K. . (dowód: notatka k.44) W dniu 03.02.2015r. spisane zostało sprawozdanie z zakończonego postępowania wyjaśniającego. W sprawozdaniu wskazano, że szkoda powstała 19.03.2014r. i tego też dnia została ujawniona. Postępowanie wyjaśniające zostało wszczęte 25.03.2014r. Wskazano, że szkoda powstała w następujących okolicznościach: w dniu 18.08.2009r. funkcjonariusz (...) Komisariatu Policji w G. sierż. sztab. M. G. oraz st. sierż. J. T. dokonali zatrzymania dwóch sprawców włamania do kiosku. Sprawcy poruszali się, wraz ze skradzionym mieniem, samochodem osobowym marki N. (...) nr rej. (...) . Po przeprowadzeniu czynności procesowych w stosunku do zatrzymanego samochodu, zakwalifikowano jego zabezpieczenie jako administracyjne. Po powrocie akt z prokuratury, prokurator zatwierdził czynności procesowe w stosunku do zabezpieczonego pojazdu i polecił jego wydanie właścicielowi. Pomimo w/w okoliczności, w Komisariacie (...) Policji w G. nie przekwalifikowano zabezpieczenia pojazdu z administracyjnego na procesowe. Ustalony właściciel pojazdu, wezwany do odbioru pojazdu (zabezpieczenie administracyjne), z uwagi na brak środków finansowych, odmówił jego odbioru. W następstwie dalszych czynności podjętych w sprawie ustalono, że zabezpieczenie miało charakter procesowy i w dniu 03.02.2014r. po nawiązaniu kontaktu z właścicielem pojazdu, pojazd wydano wskazanej i upoważnionej przez niego do odbioru osobie. Po wydaniu pojazdu, wystawiona została przez parking (...) sp. z o.o. w G. faktura nr (...) na kwotę 30.519,14 zł, dot. kosztów holowania i parkowania pojazdu za okres od 18.08.2009r. do 03.02.2014r. Wskazano, że osobami odpowiedzialnymi za szkodę są: S. K. , D. A. , T. B. , T. W. . Stwierdzono, że wartość szkody tj. 30.519,14 zł należy pomniejszych o kwotę 3.611,10 zł jako koszty zasadnie poniesione przez policję oraz że należy wezwać do dobrowolnej zapłaty odszkodowania w pełnej wysokości: S. K. (kwota 17.461,20 zł), D. A. (1.777,89 zł), T. B. (1.777,89 zł), T. W. (1.777,87 zł). (dowód: kopia sprawozdania k.53-61) Sprawozdanie zostało zaakceptowane w dniu 04.03.2015r. (dowód: kopia sprawozdania k.53-61) W dniu 04.03.2015r. wysłane zostało wezwanie do zapłaty kwoty 1.777,89 zł do pozwanego T. B. oraz do pozwanego T. W. . (dowód: odpis wezwania do zapłaty k.62-64, k.50-52) Sąd zważył, co następuje: Powództwo podlega oddaleniu. Okoliczności faktyczne w sprawie, w zakresie istotnym i wystarczającym dla jej rozstrzygnięcia w rozumieniu art.227 k.p.c. , Sąd ustalił w oparciu o dokumenty zgromadzone w toku postępowania. Treść i autentyczność nie budziły wątpliwości i nie były kwestionowane przez strony, zatem zostały one uznane za wiarygodne w rozumieniu art.245 k.p.c. Dokumenty urzędowe stanowią, zgodnie z art.244 k.p.c. , dowód faktów w nich stwierdzonych. Powód wniósł o zasądzenie od pozwanych solidarnie kwoty 3.555,78 zł tytułem odszkodowania z ustawowymi odsetkami od dnia 17.3.2015r. do dnia zapłaty. Powództwo podlega oddaleniu. Zgodnie z art.2 ustawy z dnia 7 maja 1999r. o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej, Służby Celnej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Więziennej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego i Centralnego Biura Antykorupcyjnego (j.t. Dz.U. 2015.620), funkcjonariusz, który wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków służbowych ze swojej winy wyrządził szkodę w mieniu, o którym mowa w art. 1 ust. 1 , ponosi odpowiedzialność majątkową w granicach rzeczywistej straty i tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, chociażby wynikająca z niego szkoda powstała po rozwiązaniu stosunku służbowego. W przedmiotowej sprawie pozwani podnieśli zarzut przedawnienia. W myśl art.14 ust.1 cytowanej ustawy, do przedawnienia roszczeń o naprawienie szkody wyrządzonej przez funkcjonariusza stosuje się, z zastrzeżeniem ust. 2, przepisy działu czternastego Kodeksu pracy . Natomiast w razie wyrządzenia przez funkcjonariusza szkody osobie trzeciej, terminy przedawnienia liczą się od zaspokojenia roszczenia tej osoby (art.14 ust.2). Z kolei zgodnie z art.291§2 k.p. , roszczenia pracodawcy o naprawienie szkody, wyrządzonej przez pracownika wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków pracowniczych, ulegają przedawnieniu z upływem 1 roku od dnia, w którym pracodawca powziął wiadomość o wyrządzeniu przez pracownika szkody, nie później jednak niż z upływem 3 lat od jej wyrządzenia. Przenosząc powyższe rozważania na grunt sprawy niniejszej stwierdzić należy, iż powód wiąże powstanie szkody z koniecznością ponoszenia kosztów parkowania pojazdu zatrzymanego w trybie procesowym, który nie został zwrócony właścicielowi do dnia 02.02.2014r. ( N. (...) nr rej. (...) ). Wysokość kosztów parkowania wynosi 30.519,14 zł. Nie może budzić wątpliwości, że szkoda powstała w dniu 19.03.2014r. Okoliczność ta nie jest sporna pomiędzy stronami. Zgodnie z art.13 ust.1 cytowanej ustawy, organ lub jednostka, o których mowa w art. 1 ust. 1, po stwierdzeniu zaistnienia szkody, podejmuje niezwłocznie czynności w celu wyjaśnienia okoliczności i przyczyn jej powstania, ustalenia wysokości szkody oraz osób za nią odpowiedzialnych. W przedmiotowej sprawie powód wykonał czynności wyjaśniające. Czynności wyjaśniające, jak wynika z dokumentów zgromadzonych w toku postępowania, przeprowadzone zostały w kwietniu 2014r. W tym okresie złożone zostały przez funkcjonariuszy notatki służbowe z wyjaśnianiami odnoszącymi się do okoliczności sprawy. Jednakże sprawozdanie z postępowania wyjaśniającego zostało sporządzone w marcu 2015r., a zatem prawie rok później. Wskazać trzeba, iż bieg przedawnienia roszczenia pracodawcy o naprawienie szkody wyrządzonej przez pracownika rozpoczyna się od dnia, w którym pracodawca powziął wiadomość wyrządzeniu przez pracownika szkody. Przez dowiedzenie się o szkodzie w rozumieniu art. 291 § 2 k.p. należy rozumieć wiadomości nie tylko o samym fakcie powstania szkody, ale także o tym, kto i w jakiej wysokości był sprawcą szkody, gdyż dopiero wówczas można wystąpić przeciwko określonej osobie o konkretną kwotę (wyrok SN z 15.9.1978 r., IV PR 205/78, Serwis Podatkowy 1979, Nr 1, poz. 31). Jednakże nie można uznać, że ustalanie tej okoliczności może być dowolnie rozciągnięte w czasie. W tym kontekście stwierdzić trzeba, iż datą powzięcia przez zakład pracy wiadomości o "wyrządzonej przez pracownika szkodzie" w rozumieniu przepisu art. 291 § 2 k.p. jest data, w jakiej zakład pracy uzyskał wiadomości o faktach, z których - przy prawidłowym rozumowaniu - można i należy wyprowadzić wniosek, że szkoda jest wynikiem zawinionego działania lub zaniechania pracownika, a nie data, w jakiej wniosek taki został rzeczywiście przez zakład pracy z faktów tych wyprowadzony lub w jakiej został przedstawiony zakładowi pracy przez inną osobę (por. wyrok SN z dnia 10.8.1978r., I PR 167/78, OSNC 1979/3/56). Przez wyrażenie użyte w art. 291 § 2 k.p. "od dnia, w którym zakład pracy powziął wiadomość o wyrządzeniu przez pracownika szkody" należy rozumieć dzień, w którym - w zwykłym toku rzeczy - zakład pracy mógł i powinien był powziąć wiadomość o takiej okoliczności (wyrok SN z dnia 3.3.1981r., IV PR 36/81, OSP 1981/12/216). W myśl art. 291 § 2 k.p. roszczenia zakładu pracy o naprawienie szkody, wyrządzonej przez pracownika wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków pracowniczych, ulegają przedawnieniu z upływem 1 roku od dnia, w którym zakład pracy powziął wiadomość o wyrządzeniu przez pracownika szkody. Zakład pracy, oczywiście powinien wyczerpać dostępne możliwości uzyskania tej wiadomości jak najwcześniej; chodzi jednak o rzeczywiste uzyskanie stosownej wiadomości, a w każdym razie o istnienie - w konkretnej sytuacji faktycznej - rzeczywistej możliwości uzyskania przez zakład pracy takiej wiadomości, nie wykorzystanej z przyczyn zawinionych przez ten zakład (wyrok SN z dnia 4.11.1986r., IV PR 340/86, PiZS 1987/4/59). Przenosząc powyższe rozważania na grunt sprawy niniejszej, stwierdzić trzeba, iż czynności wyjaśniające prowadzone były w marcu i kwietniu 2014r. Nie ma podstaw do ustalenia, że po kwietniu 2014r. wykonywane były czynności w toku postępowania wyjaśniającego, polegające na czynieniu ustaleń, czy gromadzeniu wyjaśnień i materiałów niezbędnych do wyjaśnienia sprawy. Natomiast sprawozdanie sporządzone zostało w marcu 2015r., a więc prawie rok później. Z treści sprawozdania nie wynika, by pozyskiwane były jeszcze jakieś materiały w okresie późniejszym niż kwiecień 2014r. Ustalenia wskazane w sprawozdaniu opierają się na dokumentach (wytworzonych przed kwietniem 2014r.); wnioski wyprowadzone zostały po dokonaniu analizy dokumentów. Powód nie wyjaśnił, z jakich przyczyn postępowanie wyjaśniające w sprawie trwało rok (od marca 2014r. do marca 2015r.), skoro wszystkie osoby, od których pozyskano informacje w toku postępowania, sporządziły notatki służbowe w kwietniu 2014r., zaś wszystkie dokumenty stanowiące podstawę ustaleń sporządzone zostały do kwietnia 2014r. Nie ma podstaw do przyjęcia, że po kwietniu 2014r. podejmowane były jakieś czynności w postępowaniu wyjaśniającym, za wyjątkiem sporządzenia w marcu 2015r. sprawozdania. Powód przez prawie rok czasu wykazywał bierność, dysponując bowiem materiałami zgromadzonymi w toku postępowania wyjaśniającego powinien był i mógł zakończyć postępowanie wyjaśniające znacznie wcześniej. W tych warunkach, zdaniem Sądu, uznać trzeba, iż w normalnym toku czynności, z wykonaniem czynności nieopieszale, ustalenia co do wyrządzenia szkody przez zaniechania konkretnych osób mogły zostać poczynione w kwietniu 2014r. Pozew został złożony w sierpniu 2015r., a więc po 16 miesiącach od uzyskania ostatnich wyjaśnień w toku postępowania wyjaśniającego. W tej sytuacji, w ocenie Sądu, upłynął roczny termin przedawnienia, o którym mowa w art.291§2 k.p. Zasadnym jest więc zarzut przedawnienia podniesiony przez pozwanych. Zgodnie z art.292 k.p. , roszczenia przedawnionego nie można dochodzić, chyba że ten, przeciwko komu roszczenie przysługuje, zrzeka się korzystania z przedawnienia; zrzeczenie dokonane przed upływem przedawnienia jest nieważne. Dlatego też, na podstawie art.292 k.p. w zw. z art.14 ust.1 cytowanej ustawy, Sąd oddalił powództwo. Dodatkowo jedynie można zauważyć, iż zasadnie zauważyli pozwani, iż powód nie wyjaśnił, z jakich przyczyn domagał się zasądzenia kwoty objętej pozwem solidarnie, skoro solidarność w odniesieniu do odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy nie wynika z przepisu prawa (ani z czynności prawnej). Sąd oddalił wnioski dowodowe strony pozwanej. Pozwani T. B. i T. W. wnieśli o zobowiązanie strony powodowej do przedłożenia jego akt osobowych, przeprowadzenie dowodu z akt postępowania przygotowawczego Prokuratury Rejonowej G. O. w G. (...) oraz z zeznań świadka T. M. (k.71, k.75). Nadto pozwany T. W. wniósł o przesłuchanie świadka D. A. (k.75). Z uwagi na zaprezentowane powyższej rozważania prawne, wnioski dowodowe strony pozwanej należy uznać za zmierzające do przedłużenia postępowania, a więc podlegają one oddaleniu na podstawie art.217§3 k.p.c. Sąd orzekł również o kosztach zastępstwa procesowego. Zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu ( art.98 k.p.c. ) strona przegrywająca jest zobowiązana zwrócić koszty postępowania stronie przeciwnej. W skład kosztów procesu wchodzą koszty zastępstwa procesowego ( art.98§3 k.p.c. ). Z uwagi na fakt, iż w sprawie niniejszej powód był stroną przegrywającą w całości, winien on zwrócić pozwanym koszty zastępstwa procesowego. Wysokość kosztów zastępstwa procesowego Sąd ustalił w oparciu o §6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.9.2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu . Wynosi ona 600 zł.