VI P 187/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuPowód C. G. wniósł pozew o przywrócenie do pracy i wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy, kwestionując rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z dnia 11 marca 2019 roku. Pracodawca, (...) sp. z o.o., jako przyczynę wskazał długotrwałą niezdolność do pracy. Powód argumentował, że zgłosił gotowość do pracy i stawił się na badania lekarskie, co powinno uniemożliwić pracodawcy rozwiązanie umowy. Sąd uwzględnił wniosek powoda o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Ustalono, że powód był zatrudniony od 2011 roku, a jego średnie miesięczne wynagrodzenie wynosiło 4.298,70 zł brutto. Długotrwała niezdolność do pracy była związana z zasłabnięciem w pracy, a po wyczerpaniu zasiłku chorobowego, ZUS przyznał świadczenie rehabilitacyjne, a następnie odmówił jego dalszego przyznania. Powód zgłosił gotowość do pracy 21 lutego 2019 roku i został skierowany na badania, które wykazały niezdolność do pracy na dotychczasowym stanowisku z powodu ograniczenia dźwigania powyżej 10 kg. Sąd, powołując się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, uznał, że stwierdzona przez lekarza medycyny pracy niezdolność do wykonywania dotychczasowej pracy, nawet jeśli powód zgłosił gotowość do pracy, uprawniała pracodawcę do rozwiązania umowy na podstawie art. 53 § 1 pkt 1 lit. b KP. Sąd podkreślił, że pracodawca nie był zobowiązany do przeniesienia pracownika do innej pracy, a jego działanie, choć zgodne z prawem, było dalekie od wzorowych praktyk pracodawcy. Powództwo zostało oddalone. Sąd, stosując art. 102 KPC, odstąpił od obciążania powoda kosztami postępowania ze względu na jego subiektywne przeświadczenie o słuszności roszczenia, zaangażowanie emocjonalne i trudną sytuację życiową, a także problemy z uzyskaniem nowej pracy z powodu błędnie wystawionego świadectwa pracy.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja art. 53 § 1 pkt 1 lit. b KP w kontekście niezdolności do pracy na dotychczasowym stanowisku po długotrwałej chorobie, a także zastosowanie art. 102 KPC w sprawach pracowniczych.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji pracownika, który zgłosił gotowość do pracy, ale nie odzyskał pełnej zdolności do wykonywania dotychczasowych obowiązków.
Zagadnienia prawne (3)
Czy rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z powodu długotrwałej niezdolności do pracy jest zgodne z prawem, jeśli pracownik zgłosił gotowość do pracy, ale lekarz medycyny pracy stwierdził jego niezdolność do wykonywania dotychczasowego stanowiska?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z powodu długotrwałej niezdolności do pracy jest zgodne z prawem, jeśli lekarz medycyny pracy stwierdził niezdolność pracownika do wykonywania dotychczasowej pracy, nawet jeśli pracownik zgłosił gotowość do pracy.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że stwierdzona przez lekarza medycyny pracy niezdolność do wykonywania dotychczasowej pracy, wynikająca z ograniczeń zdrowotnych (dźwiganie powyżej 10 kg), stanowiła podstawę do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia na podstawie art. 53 § 1 pkt 1 lit. b KP, ponieważ pracownik nie odzyskał zdolności do pracy na swoim poprzednim stanowisku.
Czy pracodawca ma obowiązek przenieść pracownika, który stał się niezdolny do wykonywania dotychczasowej pracy, do innej odpowiedniej pracy, jeśli niezdolność ta nie jest wynikiem wypadku przy pracy lub choroby zawodowej?
Odpowiedź sądu
Nie, pracodawca nie ma bezwzględnego obowiązku przeniesienia pracownika do innej pracy w sytuacji, gdy niezdolność do pracy nie jest spowodowana wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową, a jedynie długotrwałą chorobą.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że art. 231 KP, który nakłada obowiązek przeniesienia pracownika do odpowiedniej pracy, dotyczy sytuacji, gdy niezdolność do pracy jest wynikiem wypadku przy pracy lub choroby zawodowej. W przypadku długotrwałej niezdolności spowodowanej inną chorobą, pracodawca nie jest zobowiązany do takiego przeniesienia.
Czy sąd może odstąpić od obciążania strony przegrywającej kosztami postępowania w szczególnych okolicznościach?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd może odstąpić od obciążania strony przegrywającej kosztami postępowania, w tym kosztami zastępstwa procesowego, na podstawie art. 102 KPC w wypadkach szczególnie uzasadnionych.
Uzasadnienie
Sąd zastosował art. 102 KPC, odstępując od obciążania powoda kosztami postępowania ze względu na jego subiektywne przeświadczenie o słuszności dochodzonego roszczenia, widoczne zaangażowanie emocjonalne, trudną sytuację życiową oraz problemy z uzyskaniem nowej pracy spowodowane błędnie wystawionym świadectwem pracy.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| C. G. | osoba_fizyczna | powód |
| (...) sp. z o.o. | spółka | pozwany |
Przepisy (9)
Główne
k.p. art. 53 § § 1 pkt 1 lit. b
Kodeks pracy
Pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia, jeżeli niezdolność pracownika do pracy wskutek choroby trwa dłużej niż łączny okres pobierania z tego tytułu wynagrodzenia i zasiłku oraz pobierania świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze 3 miesiące.
Pomocnicze
k.p. art. 53 § § 3
Kodeks pracy
Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia nie może nastąpić po stawieniu się pracownika do pracy w związku z ustaniem przyczyny nieobecności.
k.p. art. 56 § § 1
Kodeks pracy
Pracownikowi, z którym rozwiązano umowę o pracę bez wypowiedzenia z naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę w tym trybie, przysługuje roszczenie o przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowanie.
k.p. art. 57 § § 1
Kodeks pracy
Pracownikowi, który podjął pracę w wyniku przywrócenia do pracy, przysługuje wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy, nie więcej jednak niż za 3 miesiące i nie mniej niż za 1 miesiąc.
k.p. art. 231
Kodeks pracy
Pracodawca, na podstawie orzeczenia lekarskiego, przenosi do odpowiedniej pracy pracownika, który stał się niezdolny do wykonywania dotychczasowej pracy wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej i nie został uznany za niezdolnego do pracy w rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
k.p. art. 53 § § 5
Kodeks pracy
Pracodawca ma obowiązek zadośćuczynienia obowiązkowi ponownego zatrudnienia pracownika przez okres sześciu miesięcy od rozwiązania umowy o pracę.
k.c. art. 471
Kodeks cywilny
Dłużnik jest odpowiedzialny za nie wykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania z powodu okoliczności, za które ponosi odpowiedzialność.
k.c. art. 300
Kodeks cywilny
W sprawach nieuregulowanych przepisami prawa pracy, do stosunku pracy stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego, jeżeli nie są sprzeczne z zasadami prawa pracy.
KPC art. 102
Kodeks postępowania cywilnego
W wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pracownik był niezdolny do pracy na dotychczasowym stanowisku zgodnie z orzeczeniem lekarza medycyny pracy. • Niezdolność do pracy trwała dłużej niż okres zasiłkowy i świadczenia rehabilitacyjnego. • Pracownik nie odzyskał zdolności do wykonywania dotychczasowej pracy.
Odrzucone argumenty
Rozwiązanie umowy o pracę było niezgodne z prawem, ponieważ pracownik zgłosił gotowość do pracy. • Pracodawca powinien był zapewnić inne stanowisko pracy.
Godne uwagi sformułowania
Odzyskanie przez pracownika zdolności do pracy, pozbawiające pracodawcę prawa do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia na podstawie art. 53 § 3 KP musi dotyczyć pracy, co do której uprawomocniono niezdolność jej wykonywania, a nie innej pracy, względnie tej samej pracy, ale w innych warunkach. • Zachowanie pracodawcy mimo, że zgodne z przepisami prawa, dalekie jest od wzoru i może budzić szereg wątpliwości co do zgodności z zasadami współżycia społecznego.
Skład orzekający
Zofia Pawelczyk-Bik
przewodniczący
Władysława Kulisz
ławnik
Iwona Maćkiewicz
ławnik
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 53 § 1 pkt 1 lit. b KP w kontekście niezdolności do pracy na dotychczasowym stanowisku po długotrwałej chorobie, a także zastosowanie art. 102 KPC w sprawach pracowniczych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji pracownika, który zgłosił gotowość do pracy, ale nie odzyskał pełnej zdolności do wykonywania dotychczasowych obowiązków.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, że nawet jeśli pracownik zgłosi gotowość do pracy po długiej nieobecności, pracodawca może rozwiązać umowę, jeśli lekarz medycyny pracy stwierdzi niezdolność do wykonywania dotychczasowego stanowiska. Podkreśla również, że sądy mogą być wyrozumiałe dla stron w kwestii kosztów postępowania.
“Czy możesz zostać zwolniony, gdy wracasz do pracy po chorobie? Sąd wyjaśnia.”
Dane finansowe
WPS: 8400 PLN
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.