VI KZ 7/14

Sąd Najwyższy2014-10-29
SNinnepostępowanie dyscyplinarneŚrednianajwyższy
adwokaturapostępowanie dyscyplinarnekasacjasąd najwyższyprawo o adwokaturzekodeks postępowania karnego

Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zarządzenie Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Adwokatury o odmowie przyjęcia kasacji, wskazując na niedopuszczalność zaskarżenia postanowienia o odmowie przywrócenia terminu.

Sprawa dotyczy zażalenia obwinionej adwokat na zarządzenie Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Adwokatury o odmowie przyjęcia kasacji. Sąd Najwyższy uznał, że środek odwoławczy nie przysługuje na odmowę przywrócenia terminu w postępowaniu dyscyplinarnym, a tym samym zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji jest prawidłowe. Sąd podkreślił również, że co do zasady nie przysługuje środek odwoławczy od orzeczeń sądu odwoławczego.

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał zażalenie obwinionej adwokat na zarządzenie Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Adwokatury z dnia 16 stycznia 2014 r. o odmowie przyjęcia kasacji. Sąd Najwyższy na wstępie zaznaczył, że w postępowaniu dyscyplinarnym dla adwokatów nie przysługuje środek odwoławczy na odmowę przywrócenia terminu, zgodnie z art. 528 § 1 pkt 3 k.p.k. stosowanym wprost na mocy art. 95n Prawa o adwokaturze. W związku z tym, Sąd Najwyższy uznał, że Wyższy Sąd Dyscyplinarny Adwokatury błędnie przyjął i rozpoznał zażalenie obwinionej na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu. Mimo że to postanowienie było bezpodstawne, Sąd Najwyższy aprobatował argumentację dotyczącą braku uchybienia terminowi do złożenia kasacji. Następnie Sąd Najwyższy stwierdził, że zażalenie obwinionej na postanowienie o nieuwzględnieniu zażalenia na odmowę przywrócenia terminu, skierowane do Sądu Najwyższego, również nie mogło być uwzględnione. Podkreślono, że co do zasady nie przysługuje środek odwoławczy od orzeczeń sądu odwoławczego (art. 426 § 1 k.p.k. w zw. z art. 95n Pr. adw.). Sąd Najwyższy zasygnalizował również, że żądanie umorzenia postępowania dyscyplinarnego wobec przedawnienia karalności było chybione, gdyż do uprawomocnienia się orzeczenia doszło przed upływem terminu przedawnienia. W konsekwencji, Sąd Najwyższy postanowił utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, środek odwoławczy nie przysługuje na odmowę przywrócenia terminu w postępowaniu dyscyplinarnym dla adwokatów.

Uzasadnienie

Wynika to z art. 528 § 1 pkt 3 k.p.k., który należy stosować wprost w postępowaniu dyscyplinarnym regulowanym przez Prawo o adwokaturze (art. 95n Pr. adw.).

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Utrzymanie w mocy zaskarżonego zarządzenia.

Strona wygrywająca

Wyższy Sąd Dyscyplinarny Adwokatury

Strony

NazwaTypRola
adw. A. K.-S.osoba_fizycznaobwiniona

Przepisy (4)

Główne

Pr. adw. art. 95n

Ustawa Prawo o adwokaturze

Nakazuje stosowanie przepisów k.p.k. w postępowaniu dyscyplinarnym.

k.p.k. art. 528 § § 1 pkt 3

Kodeks postępowania karnego

Określa brak środka odwoławczego na odmowę przywrócenia terminu.

k.p.k. art. 426 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Określa brak środka odwoławczego od orzeczeń sądu odwoławczego.

Pomocnicze

Pr. adw. art. 91c

Ustawa Prawo o adwokaturze

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak środka odwoławczego na odmowę przywrócenia terminu w postępowaniu dyscyplinarnym. Brak środka odwoławczego od orzeczeń sądu odwoławczego. Nieskuteczność żądania umorzenia postępowania z powodu przedawnienia.

Godne uwagi sformułowania

niejako oczyszczając przedpole, wypada odnotować środek odwoławczy nie przysługuje Błędem zatem było przyjęcie i merytoryczne rozpoznanie pozbawione jest znaczenia prawnego wyłożona w motywacyjnej części tego postanowienia argumentacja, wykazująco przekonywająco, iż uchybienie terminowi do złożenia kasacji nie nastąpiło z przyczyn od skarżącej niezależnych, zasługuje na pełną aprobatę jej powtarzanie byłoby postąpieniem zbytecznym, a więc i w jakimś sensie nieracjonalnym pozostawione ono zostało w aktach sprawy bez nadawania mu dalszego biegu wyrażone przez obwinioną w piśmie z dnia 18 września 2014r. żądanie umorzenia postępowania dyscyplinarnego wobec przedawnienia karalności, które miało rzekomo nastąpić 14 lipca 2014r., było ewidentnie chybione

Skład orzekający

Rafał Malarski

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących środków odwoławczych w postępowaniu dyscyplinarnym adwokatów oraz stosowania przepisów k.p.k. w tym postępowaniu."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego postępowania dyscyplinarnego adwokatów i procedur kasacyjnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Orzeczenie jest interesujące dla prawników zajmujących się prawem dyscyplinarnym adwokatów, ponieważ precyzuje kwestie proceduralne dotyczące zaskarżania orzeczeń i środków odwoławczych.

Adwokat stracił szansę na kasację przez błąd proceduralny: Sąd Najwyższy wyjaśnia zasady zaskarżania.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt VI KZ 7/14
POSTANOWIENIE
Dnia 29 października 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Rafał Malarski
w sprawie
adw. A. K.-S.
,
w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 29 października 2014 r.,
zażalenia obwinionej
na zarządzenie Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Adwokatury z dnia 16 stycznia 2014 r., sygn. akt WSD […], o odmowie przyjęcia kasacji,
p o s t a n o w i ł
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Na wstępie, niejako oczyszczając przedpole, wypada odnotować, że w postępowaniu dyscyplinarnym dla adwokatów na odmowę przywrócenia terminu, o którym mowa w art. 91c ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (dalej: Pr. adw.), środek odwoławczy nie przysługuje. Wynika to jasno z art. 528 § 1 pkt 3 k.p.k., który należy wprost stosować w postępowaniu dyscyplinarnym regulowanym przez Prawo o adwokaturze (art. 95n Pr. adw.). Błędem zatem było przyjęcie i merytoryczne rozpoznanie przez Wyższy Sąd Dyscyplinarny Adwokatury w dniu 6 września 2014 r. zażalenia obwinionej na postanowienie Sądu Dyscyplinarnego Izby Adwokackiej w
[…]
z dnia 15 lutego 2014 r. o odmowie przywrócenia terminu. Jakkolwiek owo bezpodstawnie wydane postanowienie Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Adwokatury pozbawione jest znaczenia prawnego, to jednak – zważywszy na powszechnie akceptowaną dopuszczalność kwestionowania prawidłowości decyzji o odmowie przywrócenia terminu w zażaleniu na zarządzenie odmawiające przyjęcia kasacji – trzeba stwierdzić, że wyłożona w motywacyjnej części tego postanowienia argumentacja, wykazująco przekonywająco, iż uchybienie terminowi do złożenia kasacji nie nastąpiło z przyczyn od skarżącej niezależnych, zasługuje na pełną aprobatę. Jej powtarzanie byłoby postąpieniem zbytecznym, a więc i w jakimś sensie nieracjonalnym.
Sąd Najwyższy pragnie ponadto zauważyć, że ze względów wyartykułowanych w poprzednim akapicie znaczenia prawnego pozbawione jest również zażalenie obwinionej na postanowienie Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Adwokatury o nieuwzględnieniu zażalenia na odmowę przywrócenia terminu, skierowane do Sądu Najwyższego. Podkreślić należy –  abstrahując od niemożności zaskarżenia postanowienia o odmowie przywrócenia terminu, o czym była mowa powyżej – że środek odwoławczy co do zasady od orzeczeń sądu odwoławczego nie przysługuje (art. 426 § 1 k.p.k. w zw. z art. 95n Pr. adw.). Stąd pozostawione ono zostało w aktach sprawy bez nadawania mu dalszego biegu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2000 r. , sygn. akt V KZ 23/00, OSNKW 2000 r., z. 5-6, poz. 52).
W tych warunkach, sygnalizując tylko, że wyrażone przez obwinioną w piśmie z dnia 18 września 2014r. żądanie umorzenia postępowania dyscyplinarnego wobec przedawnienia karalności, które miało rzekomo nastąpić 14 lipca 2014r., było ewidentnie chybione, jako że do uprawomocnienia się dyscyplinarnego orzeczenia skazującego doszło w dniu 6 lipca 2013r.
Dlatego orzeczono jak w dyspozytywnej części postanowienia.
aw

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI