VI KZ 5/13

Sygn. akt VI KZ 5/13 POSTANOWIENIE Dnia 17 grudnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: Przewodniczący : SSN Jerzy Grubba w sprawie M. W. prokuratora Prokuratury Rejonowej B. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 17 grudnia 2013r., zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Sądu Dyscyplinarnego dla Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym z dnia 29 kwietnia 2013r. (PG VII SD …/12) o odmowie przyjęcia kasacji na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 89 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz. U. z 2011, Nr 270, poz.1599 j.t.) p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Zażalenie prokuratora M. W. nie mogło zostać uwzględnione. Skarżący w swym zażaleniu podniósł zarzut rażącego naruszenia art. 83 ust 2 ustawy o prokuraturze poprzez wyrażenie błędnego poglądu, odnośnie prawnej niedopuszczalności skierowania kasacji od orzeczenia, wydanego w trybie odwoławczym, w sprawie rozpoznania zastrzeżenia od udzielenia prokuratorowi wytknięcia uchybienia. Z twierdzeniami skarżącego przedstawionymi w uzasadnieniu zażalenia nie sposób się zgodzić. 2 Rozważania nad niniejszą kwestią należy zacząć od stwierdzenia, że kasacja jest instytucją prawa karnego procesowego uregulowaną w kodeksie postepowania karnego. Poprzez to, że została ona adaptowana do potrzeb innych postępowań, w tym przewidzianego w ustawie o prokuraturze, nie można przyjąć, iż utraciła ona swój pierwotny charakter nadzwyczajnego środka zaskarżenia. Choćby z tego względu, różnice pomiędzy uregulowaniem przewidzianym w k.p.k. oraz ustawami szczególnymi, traktowane muszą być jako wyjątki od reguły i przez to nie mogą być interpretowane rozszerzająco. Do istoty postępowania kasacyjnego należy między innymi to, że nie ma możliwości prowadzenia go w następstwie wydania każdego prawomocnego orzeczenia, a jedynie w ściśle przewidzianych wypadkach. Nie ulega wątpliwości, że w przypadku ustawy o prokuraturze możliwość wywiedzenia kasacji ograniczona jest wyłącznie do zaskarżenia orzeczeń zapadłych w postępowaniu dyscyplinarnym. Instytucja kasacji, w tej ustawie, uregulowana została w art. 83. Przepis ten, w ustępie pierwszym, przewiduje możliwość złożenia odwołania od orzeczenia sadu dyscyplinarnego, zaś w ustępie drugim zaskarżenie kasacją orzeczenia wydanego przez sąd dyscyplinarny w drugiej instancji. Oba te ustępy postrzegać zatem trzeba jako uregulowanie systemowo powiązane ze sobą w ramach artykułu 83. W niniejszej sprawie postępowanie dyscyplinarne przeciwko prokuratorowi M. W. nie było prowadzone – wynika to w sposób jednoznaczny z treści postanowienia Prokuratury Apelacyjnej w […] z dnia 20 stycznia 2012r. (k. 96 – 101). Udzielony zaś mu wytyk nie jest karą dyscyplinarną – nie został wymieniony w katalogu kar z art. 67 ust.1 ustawy o prokuraturze. Nie ma zatem jakichkolwiek podstaw do przyjmowania, że w przypadku udzielenia wytyku, prokuratorowi przysługują inne środki zaskarżenia niż wymienione w art. 8 ust.7 ustawy o prokuraturze. Zwrócić w tym miejscu należy uwagę na całkowitą odmienność, przede wszystkim systemową, udzielania wytyku oraz możliwości zaskarżania jego udzielenia. Kwestia ta kompleksowo została uregulowana w art. 8 cytowanej ustawy i nie ma żadnych potrzeb, ani przesłanek ustawowych ku temu, aby sięgać w tym względzie pomocniczo po przepisy k.p.k., czy też po art. 83 tej ustawy. 3 Powyższe powoduje, że tak sformułowane zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.