VI KZ 5/13

Sygn. akt VI KZ 5/13
POSTANOWIENIE
Dnia 17 grudnia 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
Przewodniczący :
SSN Jerzy Grubba
w sprawie
M. W.
prokuratora Prokuratury Rejonowej B.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 17 grudnia 2013r.,
zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Sądu Dyscyplinarnego dla Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym z dnia 29 kwietnia 2013r. (PG VII SD …/12) o odmowie przyjęcia kasacji
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 89 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz. U. z 2011, Nr 270, poz.1599 j.t.)
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Zażalenie prokuratora M. W. nie mogło zostać uwzględnione.
Skarżący w swym zażaleniu podniósł zarzut rażącego naruszenia art. 83 ust 2 ustawy o prokuraturze poprzez wyrażenie błędnego poglądu, odnośnie prawnej niedopuszczalności skierowania kasacji od orzeczenia, wydanego w trybie odwoławczym, w sprawie rozpoznania zastrzeżenia od udzielenia prokuratorowi wytknięcia uchybienia.
Z twierdzeniami skarżącego przedstawionymi w uzasadnieniu zażalenia nie sposób się zgodzić.
Rozważania nad niniejszą kwestią należy zacząć od stwierdzenia, że kasacja jest instytucją prawa karnego procesowego uregulowaną w kodeksie postepowania karnego. Poprzez to, że została ona adaptowana do potrzeb innych postępowań, w tym przewidzianego w ustawie o prokuraturze, nie można przyjąć, iż utraciła ona swój pierwotny charakter nadzwyczajnego środka zaskarżenia. Choćby z tego względu, różnice pomiędzy uregulowaniem przewidzianym w k.p.k. oraz ustawami szczególnymi, traktowane muszą być jako wyjątki od reguły i przez to nie mogą być interpretowane rozszerzająco. Do istoty postępowania kasacyjnego należy między innymi to, że nie ma możliwości prowadzenia go w następstwie wydania każdego prawomocnego orzeczenia, a jedynie w ściśle przewidzianych wypadkach. Nie ulega wątpliwości, że w przypadku ustawy o prokuraturze możliwość wywiedzenia kasacji ograniczona jest wyłącznie do zaskarżenia orzeczeń zapadłych w postępowaniu dyscyplinarnym. Instytucja kasacji, w tej ustawie, uregulowana została w art. 83. Przepis ten, w ustępie pierwszym, przewiduje możliwość złożenia odwołania od orzeczenia sadu dyscyplinarnego, zaś w ustępie drugim zaskarżenie kasacją
orzeczenia wydanego przez sąd dyscyplinarny w drugiej instancji. Oba te ustępy postrzegać zatem trzeba jako uregulowanie systemowo powiązane ze sobą w ramach artykułu 83.
W niniejszej sprawie postępowanie dyscyplinarne przeciwko prokuratorowi M. W. nie było prowadzone – wynika to w sposób jednoznaczny z treści postanowienia Prokuratury Apelacyjnej w […] z dnia 20 stycznia 2012r. (k. 96 – 101). Udzielony zaś mu wytyk nie jest karą dyscyplinarną – nie został wymieniony w katalogu kar z art. 67 ust.1 ustawy o prokuraturze.
Nie ma zatem jakichkolwiek podstaw do przyjmowania, że w przypadku udzielenia wytyku, prokuratorowi przysługują inne środki zaskarżenia niż wymienione w art. 8 ust.7 ustawy o prokuraturze. Zwrócić w tym miejscu należy uwagę na całkowitą odmienność, przede wszystkim systemową, udzielania wytyku oraz możliwości zaskarżania jego udzielenia. Kwestia ta kompleksowo została uregulowana w art. 8 cytowanej ustawy i nie ma żadnych potrzeb, ani przesłanek ustawowych ku temu, aby sięgać w tym względzie pomocniczo po przepisy k.p.k., czy też po art. 83 tej ustawy.
Powyższe powoduje, że tak sformułowane zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.