VI KP 403/14

Sąd Apelacyjny w Poznaniu rozpoznał zażalenie obrońcy oskarżonego R.S.(1) na postanowienie Sądu Okręgowego w P. przedłużające tymczasowe aresztowanie. Oskarżony R.S.(1) jest oskarżony o przestępstwa z art. 280 § 2 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Sąd Okręgowy przedłużył areszt do 11 kwietnia 2015 r., wskazując na wysokie prawdopodobieństwo popełnienia przestępstwa i obawę matactwa procesowego. Obrońca zarzucił m.in. obrazę prawa do obrony, niewłaściwe zastosowanie art. 249 § 1 k.p.k. i art. 258 § 2 k.p.k. Sąd Apelacyjny uznał zażalenie za zasadne. Stwierdził, że na obecnym etapie postępowania brak jest dużego prawdopodobieństwa popełnienia przez R.S.(1) przestępstwa rozboju kwalifikowanego, zwłaszcza w zakresie zaboru mienia i użycia niebezpiecznego narzędzia. Sąd wskazał, że dowody nie potwierdzają porozumienia między współoskarżonymi w tym zakresie, a zachowanie R.S.(1) mogło być skierowane jedynie przeciwko osobie pokrzywdzonego, a nie jego mieniu. W związku z tym, nie można było przyjąć przesłanki grożącej surowej kary ani obawy matactwa. Sąd Apelacyjny uchylił tymczasowe aresztowanie. Podniesiono również naruszenie prawa do obrony poprzez niezawiadomienie obrońcy o terminie posiedzenia, jednakże z uwagi na korzystne dla oskarżonego rozstrzygnięcie, nie przekazano sprawy do ponownego rozpoznania.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający