VI Ka 999/25

Sąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego X. F. od wyroku Sądu Rejonowego w Otwocku z dnia 2 kwietnia 2025 r., sygn. akt II K 736/22, którym oskarżony został skazany za przestępstwo skarbowe z art. 54 § 2 Kodeksu karnego skarbowego. Obrońca zarzucił sądowi pierwszej instancji obrazę przepisów prawa materialnego, w szczególności art. 173 § 1 i 2 kks, poprzez prowadzenie postępowania w stosunku do nieobecnego oskarżonego, mimo że jego wina lub okoliczności popełnienia czynu budziły wątpliwości. Ponadto, zarzucono rażącą niewspółmierność orzeczonej kary grzywny. Sąd Okręgowy uznał oba zarzuty apelacyjne za niezasadne. W odniesieniu do pierwszego zarzutu, sąd szczegółowo przedstawił działania organu podatkowego i sądu mające na celu ustalenie miejsca zamieszkania lub pobytu oskarżonego, w tym kontakty z Policją, Urzędem Miasta, ZUS-em i Strażą Graniczną, stwierdzając, że podjęto wystarczające starania. Sąd podkreślił, że oskarżony sam nie podał aktualnego adresu i unikał kontaktu. W kwestii drugiego zarzutu, dotyczącego kary, sąd odwoławczy stwierdził, że sąd pierwszej instancji nie zastosował obligatoryjnego nadzwyczajnego obostrzenia kary, co stanowiło naruszenie przepisów kks. Jednakże, ze względu na kierunek apelacji (na korzyść oskarżonego), sąd odwoławczy nie mógł zmienić wyroku w tym zakresie. W konsekwencji, Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, zasądził od Skarbu Państwa koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu oraz zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający