VI Ka 972/17

Sąd Rejonowy w Rudzie Śląskiej wyrokiem z dnia 8 sierpnia 2017 r. uznał obwinionego A. P. za winnego popełnienia wykroczeń polegających na prowadzeniu pojazdu mechanicznego w stanie po użyciu alkoholu (0,16 mg/dm³ w wydychanym powietrzu) oraz bez posiadania do tego uprawnień. Za te czyny wymierzono mu karę grzywny w wysokości 2500 złotych oraz środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 roku. Obrońca obwinionego zaskarżył wyrok w całości, podnosząc zarzuty naruszenia przepisów prawa procesowego (m.in. art. 2 § 2 kpk, art. 5 § 1 pkt 1 kpw, art. 168a kpk) oraz prawa materialnego (art. 87 § 1 kw, art. 94 § 1 kw, art. 47 § 1 kw, art. 129 § 2 pkt 3 i art. 129 ja ustawy Prawo o ruchu drogowym). Wskazywał na błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie przepisów, błąd w ustaleniach faktycznych oraz sugerował konieczność stosowania ustawy uprzednio obowiązującej. Wniósł o uchylenie wyroku i umorzenie postępowania lub uniewinnienie. Sąd Okręgowy, rozpoznając apelację, nie znalazł podstaw do jej uwzględnienia. Stwierdził, że Sąd I instancji przeprowadził pełne postępowanie dowodowe, a zgromadzone dowody, w tym wyniki badań stanu trzeźwości, zostały prawidłowo ocenione. Sąd Okręgowy odniósł się do zarzutów dotyczących stosowania przepisów, wyjaśniając, że art. 2 § 1 kw dotyczy przepisów prawa materialnego, a nie proceduralnych czy z ustawy Prawo o ruchu drogowym. Podkreślono również, że art. 168a kpk nie ma zastosowania w tej sytuacji, gdyż dowody nie zostały uzyskane w wyniku zabójstwa, umyślnego spowodowania uszczerbku na zdrowiu lub pozbawienia wolności. Sąd zaznaczył, że polska procedura karna nie stosuje teorii dowodów legalnych w sposób bezwzględny, a dowody uzyskane z naruszeniem przepisów postępowania nie są automatycznie niedopuszczalne, o ile nie zachodzą wskazane w ustawie wyjątki. Wskazano, że obwiniony zatrzymał się do kontroli dobrowolnie i dobrowolnie poddał badaniu, a samo badanie zostało przeprowadzone zgodnie z prawem. Odnosząc się do nowelizacji Prawa o ruchu drogowym, Sąd przywołał uzasadnienie wprowadzające art. 129 ja, podkreślając jego znaczenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego. W konsekwencji, Sąd Okręgowy utrzymał zaskarżony wyrok w mocy, uznając orzeczoną karę i środek karny za adekwatne, a nawet łagodne, biorąc pod uwagę okoliczności sprawy.

Zagadnienia prawne (2)