VI Ka 966/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Warszawie-Pradze rozpoznał apelację wniesioną przez oskarżonego D. J. od wyroku Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 23 marca 2016 r. (sygn. akt II K 20/14), którym został skazany za czyny z art. 226 § 1 kk (naruszenie nietykalności cielesnej funkcjonariusza publicznego), art. 222 § 1 kk (znieważenie funkcjonariusza publicznego) oraz art. 288 § 1 kk (zniszczenie mienia). Sąd Okręgowy, po rozpoznaniu sprawy w dniu 1 marca 2017 r., uznał apelację oskarżonego za niezasadną. W uzasadnieniu wskazano, że argumentacja apelującego stanowiła jedynie polemikę z prawidłowymi ustaleniami sądu I instancji. Sąd rejonowy prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe, dokonał wszechstronnej analizy materiału dowodowego i poczynił właściwe ustalenia faktyczne, które znalazły odzwierciedlenie w uzasadnieniu wyroku. Sąd odwoławczy nie dopatrzył się błędów w ustaleniach faktycznych ani wybiórczej oceny dowodów przez sąd I instancji. Podkreślono, że zeznania pokrzywdzonych funkcjonariuszy policji, T. P. i M. S., były spójne, logiczne i rzeczowe, a sąd rejonowy zasadnie oparł się na ich relacjach. Oddalono również zarzuty dotyczące oddalenia wniosków dowodowych oskarżonego, w tym badania wariografem (uznane za niedopuszczalne na mocy art. 171 § 5 pkt 2 kpk) oraz obecności świadków na sali rozpraw (co było dopuszczalne na mocy art. 384 § 2 kpk, gdyż byli oni jednocześnie pokrzywdzonymi). Sąd Okręgowy stwierdził, że wina D. J. została w całości udowodniona, a wymierzona kara nie nosi cech rażącej surowości. W konsekwencji, zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy, a oskarżonego zwolniono z opłaty za postępowanie odwoławcze, obciążając kosztami Skarb Państwa.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaPotwierdzenie prawidłowości stosowania przepisów kpk dotyczących oceny dowodów, przesłuchania świadków i pokrzywdzonych, a także zakazu stosowania badań wariograficznych w postępowaniu karnym.
Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i standardowej interpretacji przepisów proceduralnych w postępowaniu karnym.
Zagadnienia prawne (3)
Czy sąd I instancji prawidłowo ustalił stan faktyczny i ocenił zebrany materiał dowodowy w sprawie o zniszczenie radiowozu i naruszenie nietykalności funkcjonariuszy policji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd I instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie, dokonał wszechstronnej analizy materiału dowodowego i poczynił właściwe ustalenia faktyczne.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał argumentację apelującego za polemikę z prawidłowymi ustaleniami sądu I instancji, podkreślając spójność i logiczność zeznań pokrzywdzonych funkcjonariuszy policji oraz prawidłowość oceny dowodów.
Czy dopuszczalne jest stosowanie środków technicznych mających na celu kontrolę nieświadomych reakcji organizmu osoby przesłuchiwanej (np. badanie wariografem) w polskim postępowaniu karnym?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, stosowanie takich środków jest niedopuszczalne na mocy art. 171 § 5 pkt 2 kpk, a uzyskane w ten sposób zeznania nie mogą stanowić dowodu w sprawie.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy powołał się na przepis kpk zakazujący stosowania środków technicznych kontrolujących nieświadome reakcje organizmu podczas przesłuchania, wskazując na niedopuszczalność dowodową takich materiałów.
Czy pokrzywdzeni funkcjonariusze policji, którzy zeznają jako świadkowie, mogą pozostać na sali rozpraw podczas przesłuchania innych świadków?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, na podstawie art. 384 § 2 kpk, pokrzywdzeni mogą pozostać na sali rozpraw mimo zeznawania w charakterze świadka.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy wskazał, że status pokrzywdzonego pozwala na pozostanie na sali rozpraw nawet w trakcie składania zeznań, co było zgodne z przepisami kpk.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. J. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| T. P. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| M. S. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| Wojciech Groszyk | inne | prokurator |
Przepisy (7)
Główne
k.k. art. 226 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 222 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 288 § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 171 § § 5 pkt. 2
Kodeks postępowania karnego
Niedopuszczalne jest stosowanie środków technicznych mających na celu kontrolę nieświadomych reakcji organizmu osoby przesłuchiwanej.
k.p.k. art. 171 § § 7
Kodeks postępowania karnego
Uzyskane w opisany sposób zeznanie nie może stanowić dowodu w sprawie.
k.p.k. art. 384 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Pokrzywdzeni mogą pozostawać na sali rozpraw mimo zeznawania w charakterze świadków.
k.k. art. 53 § § 1 i 2
Kodeks karny
Dyrektywy wymiaru kary.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawidłowość ustaleń faktycznych sądu I instancji. • Wszechstronna analiza materiału dowodowego przez sąd I instancji. • Spójność i logiczność zeznań pokrzywdzonych funkcjonariuszy policji. • Zastosowanie przepisów kpk dotyczących niedopuszczalności dowodów z badań wariograficznych. • Dopuszczalność pozostania pokrzywdzonych na sali rozpraw.
Odrzucone argumenty
Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych sądu I instancji. • Zarzut nieprawidłowej, wybiórczej oceny dowodów przez sąd I instancji. • Wniosek o przeprowadzenie badań porównawczych linii papilarnych. • Wniosek o przesłuchanie świadka K. J. w obecności biegłego psychologa. • Zarzut odmowy poddania świadków badaniu wariografem. • Zarzut nieuprawnionego przebywania świadków na sali rozpraw.
Godne uwagi sformułowania
argumentacja zaprezentowana przez oskarżonego w treści apelacji stanowi wyłącznie próbę polemiki z prawidłowymi ustaleniami sądu I instancji • nie daje podstaw do stwierdzenia, iż Sąd Rejonowy w Wołominie dopuścił się jakiegokolwiek błędu przy ustalaniu stanu faktycznego • przesłanki, którymi kierował się sąd meriti przy wydaniu zaskarżonego rozstrzygnięcia znajdują pełne odzwierciedlenie w jego uzasadnieniu • nie sposób zgodzić się z twierdzeniem skarżącego, iż sąd rejonowy dopuścił się jakiegokolwiek błędu w ustaleniach faktycznych • zasadnie oparł dokonane w sprawie ustalenia faktyczne na zeznaniach pokrzywdzonych T. P. i M. S. • przedstawione przez nich opisy zdarzenia z dnia 18 sierpnia 2013 r. są spójne, logiczne i rzeczowe • dokonywanie badań porównawczych linii papilarnych oskarżonego z odciskami palców znajdującymi się na butelce, która została rzucona w kierunku radiowozu, należy uznać za zbędne • zgodnie bowiem z treścią art. 171 § 5 pkt. 2 kpk podczas przesłuchania niedopuszczalnym jest stosowanie środków technicznych mających na celu kontrolę nieświadomych reakcji organizmu osoby przesłuchiwanej • bezpodstawnym jest także zarzut dotyczący nieuprawnionego (w ocenie D. J. ) przebywania T. P. i M. S. na sali rozpraw w czasie ich przesłuchania jako świadków • w realiach niniejszej sprawy nie istnieją żadne wątpliwości, których nie dałoby się usunąć, a wina D. J. […]
Skład orzekający
Małgorzata Bańkowska
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie prawidłowości stosowania przepisów kpk dotyczących oceny dowodów, przesłuchania świadków i pokrzywdzonych, a także zakazu stosowania badań wariograficznych w postępowaniu karnym."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i standardowej interpretacji przepisów proceduralnych w postępowaniu karnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy typowego przestępstwa karnego i rutynowego postępowania odwoławczego, bez nietypowych faktów czy zaskakujących rozstrzygnięć.
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.