Orzeczenie · 2015-12-11

VI Ka 962/15

Sąd
Sąd Okręgowy w Gliwicach
Miejsce
Gliwice
Data
2015-12-11
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko wymiarowi sprawiedliwości i porządkowi publicznemuŚredniaokręgowy
próba przekupstwałapówkapolicjawykroczenie drogowemandatpunkty karnekodeks karnypostępowanie karneapelacja

Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy, wyrokiem z dnia 11 grudnia 2015 r. utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 10 czerwca 2015 r. (sygn. akt IX K 759/14), którym oskarżony K. K. został uznany za winnego popełnienia przestępstwa z art. 229 § 1 kk (wręczenie korzyści majątkowej funkcjonariuszowi publicznemu w celu odstąpienia od ukarania za wykroczenie drogowe). Oskarżony próbował wręczyć 100 złotych policjantowi, aby uniknąć mandatu i punktów karnych za przekroczenie prędkości. Sąd pierwszej instancji wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na 2 lata oraz grzywnę w wysokości 50 stawek dziennych po 100 zł. Apelację od tego wyroku wniósł obrońca oskarżonego, zarzucając m.in. obrazę przepisów postępowania (art. 7 kpk, art. 4 kpk, art. 410 kpk, art. 5 § 2 kpk) poprzez dowolną ocenę dowodów i błąd w ustaleniach faktycznych. Sąd Okręgowy uznał apelację za niezasadną. W uzasadnieniu podkreślono, że sąd pierwszej instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe, dokonał wnikliwej analizy dowodów i ustosunkował się do wszystkich istotnych okoliczności. Sąd odwoławczy odrzucił zarzuty obrońcy, uznając je za polemikę z ustaleniami sądu pierwszej instancji i brak wykazania konkretnych uchybień. Sąd Okręgowy szczegółowo analizował zeznania świadka K. F. (1) i oskarżonego, uznając zeznania funkcjonariusza za wiarygodne, poparte innymi dowodami i zasadami logiki. Wskazano, że oskarżony miał interes w uniknięciu mandatu i punktów karnych ze względu na swoją sytuację zawodową i wcześniejsze wykroczenia. Sąd odwoławczy nie stwierdził naruszenia art. 5 § 2 kpk (zasada in dubio pro reo), gdyż sąd pierwszej instancji nie powziął wątpliwości, a jedynie dokonał wyboru jednej z wersji dowodowych, należycie go uzasadniając. W konsekwencji, sąd utrzymał zaskarżony wyrok w mocy i zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki postępowania odwoławczego oraz opłatę za drugą instancję.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Uzasadnienie dopuszczalności oparcia wyroku skazującego na zeznaniach jednego świadka, zasady oceny dowodów w sprawach karnych, stosowanie zasady in dubio pro reo.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji próby wręczenia łapówki policjantowi w celu uniknięcia mandatu.

Zagadnienia prawne (3)

Czy oparcie wyroku skazującego na zeznaniach jednego świadka, w sytuacji gdy oskarżony nie przyznaje się do winy, stanowi obrazę przepisów postępowania i błąd w ustaleniach faktycznych?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, oparcie wyroku skazującego na zeznaniach jednego świadka jest dopuszczalne, o ile zeznania te są spójne, rzeczowe, znajdują potwierdzenie w innych dowodach lub zasadach logiki i doświadczenia życiowego, a sąd należycie uzasadnił swoje stanowisko.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił zeznania świadka K. F. (1) jako wiarygodne, mimo braku innych bezpośrednich dowodów, ponieważ były one spójne, rzeczowe i znajdowały potwierdzenie w pośrednich dowodach oraz zasadach logiki i doświadczenia życiowego. Obrońca nie wykazał, aby ocena ta była dowolna lub sprzeczna z zasadami prawidłowego rozumowania.

Czy sąd orzekający naruszył zasadę in dubio pro reo (art. 5 § 2 kpk) poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości na niekorzyść oskarżonego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zasada in dubio pro reo nie została naruszona, ponieważ sąd nie powziął wątpliwości co do ustaleń faktycznych, a jedynie dokonał wyboru jednej z przedstawionych wersji dowodowych, należycie ją uzasadniając.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy wyjaśnił, że naruszenie art. 5 § 2 kpk następuje tylko wtedy, gdy sąd powziął wątpliwości co do ustaleń faktycznych i mimo braku możliwości ich usunięcia rozstrzygnął je na niekorzyść oskarżonego. W tej sprawie sąd pierwszej instancji dokonał wyboru wersji dowodowej, co nie jest równoznaczne z powzięciem wątpliwości.

Czy apelacja obrońcy oskarżonego skutecznie podważyła ustalenia faktyczne i ocenę dowodów dokonaną przez sąd pierwszej instancji?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, apelacja obrońcy nie podważyła skutecznie ustaleń sądu pierwszej instancji.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał apelację za polemikę z ustaleniami sądu pierwszej instancji, próbę zastąpienia ich własną oceną materiału dowodowego bez wykazania konkretnych uchybień w ocenie sądu. Sąd odwoławczy stwierdził, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił dowody i zastosował prawo.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku
Strona wygrywająca
Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
K. K.osoba_fizycznaoskarżony
Prokuratura Okręgowaorgan_państwowyprokurator
asp. K. F. (1)organ_państwowyfunkcjonariusz policji
M. K.organ_państwowyfunkcjonariusz policji
J. K.osoba_fizycznaświadek

Przepisy (12)

Główne

k.k. art. 229 § § 1

Kodeks karny

Uznanie oskarżonego za winnego wręczenia korzyści majątkowej funkcjonariuszowi publicznemu w celu skłonienia go do odstąpienia od ukarania za wykroczenie drogowe.

Pomocnicze

k.k. art. 229 § § 3

Kodeks karny

k.p.k. art. 437 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku.

k.p.k. art. 636 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Zasądzenie od oskarżonego wydatków postępowania odwoławczego.

k.k. art. 69 § § 1 i 2

Kodeks karny

Warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności.

k.k. art. 70 § § 1 pkt 1

Kodeks karny

Określenie okresu próby przy warunkowym zawieszeniu kary.

k.k. art. 33 § § 2

Kodeks karny

Wymierzenie kary grzywny.

k.k. art. 63 § § 1

Kodeks karny

Zaliczenie okresu zatrzymania na poczet kary grzywny.

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

Zasady oceny dowodów.

k.p.k. art. 4

Kodeks postępowania karnego

Zasada obiektywizmu.

k.p.k. art. 410

Kodeks postępowania karnego

Granice oceny dowodów.

k.p.k. art. 5 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Zasada in dubio pro reo.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Prawidłowa ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji. • Wiarygodność zeznań funkcjonariusza policji K. F. (1). • Istnienie interesu oskarżonego w uniknięciu mandatu i punktów karnych. • Brak naruszenia zasady in dubio pro reo. • Prawidłowe zastosowanie przepisów prawa materialnego i procesowego.

Odrzucone argumenty

Obraza przepisów postępowania (art. 7 kpk, art. 4 kpk, art. 410 kpk, art. 5 § 2 kpk). • Dowolna ocena dowodów. • Błąd w ustaleniach faktycznych. • Niewiarygodność zeznań świadka K. F. (1). • Nieuwzględnienie okoliczności przemawiających za oskarżonym. • Pominięcie zeznań świadka J. K. • Zarzut rażącej surowości kary.

Godne uwagi sformułowania

Apelacja obrońcy oskarżonego stanowi w istocie polemikę z ustaleniami Sądu I instancji, próbę zastąpienia ich własną odmienną oceną materiału dowodowego bez wykazania, jakich to uchybień w świetle wiedzy i doświadczenia życiowego dopuścił się Sąd w dokonanej przez siebie ocenie materiału dowodowego. • Oparcie orzeczenia skazującego na zeznaniach tylko jednego świadka, nawet w sytuacji nieprzyznania się oskarżonego do winy, samo przez się nie może stanowić podstawy zarzutu dokonania błędnych czy dowolnych ustaleń faktycznych w sprawie. • O złamaniu dyrektywy zawartej w art. 5 § 2 kpk nie można mówić bowiem w sytuacji, w której Sąd dokonując oceny dwóch przeciwstawnych wersji dowodowych wybiera jedną z nich, należycie, stosownie do wymogów art. 7 kpk i art. 410 kpk, ten to wybór uzasadniając.

Skład orzekający

Marcin Schoenborn

przewodniczący

Agata Gawron-Sambura

sędzia

Małgorzata Peteja-Żak

sędzia-sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie dopuszczalności oparcia wyroku skazującego na zeznaniach jednego świadka, zasady oceny dowodów w sprawach karnych, stosowanie zasady in dubio pro reo."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji próby wręczenia łapówki policjantowi w celu uniknięcia mandatu.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy powszechnego problemu prób uniknięcia konsekwencji wykroczeń drogowych poprzez wręczanie łapówek, co jest interesujące dla szerokiego grona odbiorców, a także dla prawników zajmujących się prawem karnym.

Czy próba 'dogadania się' z policjantem za 100 zł to łapówka? Sąd Okręgowy wyjaśnia.

0
Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst