VI Ka 959/13

Sygnatura akt VI Ka 959/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 stycznia 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Ewa Trzeja-Wagner Sędziowie SO Bożena Żywioł (spr.) SO Arkadiusz Łata Protokolant Natalia Skalik-Paś przy udziale Marka Dutkowskiego Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2014 r. sprawy T. K. (1) , syna W. i T. ur. (...) w miejscowości G. oskarżonego z art. 286§1 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 16 kwietnia 2013 r. sygnatura akt IX K 1568/10 na mocy art. 437 § 1 kpk , art. 624 § 1 kpk 1. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną; 2. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. K. M. kwotę 516,60 zł (pięćset szesnaście złotych i sześćdziesiąt groszy) obejmującą kwotę 96,60 zł (dziewięćdziesiąt sześć złotych i sześćdziesiąt groszy) podatku VAT, tytułem zwrotu nieuiszczonych kosztów obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym; 3. zwalnia oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych postępowania odwoławczego, obciążając wydatkami Skarb Państwa. VI Ka 959/13 UZASADNIENIE Od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 16 kwietnia 2013r., sygn.akt IX K 1568/10, apelację wniósł obrońca oskarżonego T. K. (1) . Zaskarżając orzeczenie w zakresie rozstrzygnięcia o karze zarzucił rażącą niewspółmierność kar jednostkowych, poprzez przecenienie znaczenia ustalonych w sprawie okoliczności obciążających, takich jak znaczna społeczna szkodliwość popełnionych przez oskarżonego czynów oraz wcześniejsza karalność sprawcy, a niedocenienie okoliczności łagodzących, takich jak postawa oskarżonego w czasie postępowania wskazująca na chęć współpracy i chęć spłaty zobowiązań oraz okoliczności towarzyszące popełnieniu przestępstw - co w efekcie skutkowało wymierzeniem rażąco surowej kary łącznej 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, w oparciu o zasadę częściowej kumulacji, w sytuacji istnienia realnych przesłanek dla zastosowania zasady częściowej lub zbliżonej do pełnej absorpcji. Stawiając taki zarzut obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez obniżenie kar jednostkowych pozbawienia wolności oraz kary łącznej, względnie o uchylenie orzeczenia sądu pierwszej instancji i przekazanie sprawy temu sądowi do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy ocenił apelację jako bezzasadną i to w stopniu oczywistym. Sąd Rejonowy nie tylko w sposób prawidłowy zebrał i ocenił zgromadzony materiał dowodowy, co skutkowało trafnymi ustaleniami faktycznymi oraz właściwą oceną prawną zachowań przypisanych T. K. (1) , ale także wymierzył mu za przypisane przestępstwa kary przystające zarówno do wagi popełnionych czynów i stopnia winy sprawcy, jak i do okoliczności charakteryzujących dotychczasowy tryb życia oskarżonego oraz jego właściwości i warunki osobiste. Powyżej wskazane ustawowe wyznaczniki kary- stanowiącej właściwą reakcję na naruszające prawo zachowanie oskarżonego, mają w niniejszej sprawie zdecydowanie obciążającą dla sprawcy wymowę. Oba przestępstwa nie należą do błahych. Oskarżony bez skrupułów żerował na zaufaniu, jakim obdarzyli go pokrzywdzeni, którzy widząc w nim przedsiębiorcę, gwarantującego rzetelne wykonanie zleconych mu prace przekazywali stosowne zaliczki. Obu przestępstw oskarżony dopuścił się w okresach próby wyznaczonych z racji wcześniejszych skazań, w tym za przestępstwa o identycznej kwalifikacji prawnej. Nie ulega wątpliwości, że takie okoliczności obciążające - a zwłaszcza dopuszczenie się występków przez oskarżonego przy pełnej świadomości, iż jego zachowanie, jako osoby poddanej okresom próby, w sposób szczególny podlega kontroli i ocenie pod kątem zasadności przyjęcia wobec niego pozytywnej prognozy kryminologicznej - świadczą o dużej niepoprawności sprawcy, który nie bacząc na umożliwienie mu wdrożenia się do przestrzegania porządku prawnego, nie wykorzystując danej mu szansy, ponownie narusza ten porządek popełniając kolejne przestępstwa. Okoliczności te w sposób zdecydowany wpłynęły, bo wpłynąć musiały, na wymiar kar jednostkowych. Oskarżony do końca negował popełnienie oszustwa na szkodę B. D. . W zakresie zwrotu pobranych zaliczek – poprzestawał wyłącznie na słownych deklaracjach, które – choćby z tej racji, że od popełnienia przestępstw upłynęło już kilka lat – absolutnie nie przekonują, co do chęci i woli ich rzeczywistej realizacji. Trafnie zatem przyjął sąd pierwszej instancji, że po stronie oskarżonego nie zachodzą żadne przesłanki, które przemawiałyby w sposób zdecydowany na korzyść oskarżonego. Okoliczności odnoszące się do sytuacji rodzinnej i osobistej oskarżonego nie mogą determinować wymiaru kary, która – dla osiągnięcia celów prewencyjnych - w pierwszej kolejności musi odzwierciedlać charakter, wagę i okoliczności przypisanych sprawcy przestępstw. Występek z art. 286 § 1 kk zagrożony jest karą od 6 miesięcy do 8 lat pozbawienia wolności. Wymierzenie T. K. kar jednostkowych w rozmiarze, odpowiednio: 1 rok oraz 10 miesięcy pozbawienia wolności wskazuje, że oscylują one zdecydowanie wokół dolnego, a nie górnego progu ustawowego zagrożenia. Za rażąco i niewspółmiernie surowe uznawane być zatem nie mogą. Kara łączna, ukształtowana w oparciu o korzystną dla oskarżonego zasadę asperacji, w sposób dostateczny i nie wymagający żadnej ingerencji sądu odwoławczego, uwzględnia stopień powiązania pomiędzy czynami. Charakter kary jest natomiast efektem trafnego uznania, że oskarżony nie daje gwarancji przestrzegania prawa w przyszłości, stąd też nie zasługuje na dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej względem niego kary łącznej pozbawienia wolności. Zobowiązanie do naprawienia szkody ma swoje uzasadnienie w tym, że nie została ona do tej chwili wyrównana, a pokrzywdzony złożył w tej materii stosowny wniosek. Z naprowadzonych wyżej względów Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok. Pozbawionego wolności oskarżonego zwolniono od ponoszenia kosztów procesu za postępowanie odwoławcze.