Orzeczenie · 2016-12-07

VI Ka 951/16

Sąd
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
Miejsce
Warszawa
Data
2016-12-07
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko życiu i zdrowiuNiskaokręgowy
naruszenie czynności narządu ciałaart. 157 kkoskarżenie prywatneocena dowodówpostępowanie karneapelacjasąd okręgowysąd rejonowy

Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie rozpoznał apelację pełnomocnika oskarżycielki prywatnej od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ, który uniewinnił oskarżonego T. C. od zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 157 § 2 kk. Sąd Okręgowy uznał apelację za niezasadną. Stwierdzono, że Sąd Rejonowy prawidłowo przeprowadził postępowanie i dokonał oceny materiału dowodowego zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania i wiedzy życiowej. Sąd Okręgowy nie podzielił zarzutów naruszenia art. 5 § 2 kpk, wskazując na sprzeczności w zeznaniach oskarżycielki, niejednoznaczność nagrania dyktafonem oraz rozbieżności między jej wersją zdarzenia a dokumentacją medyczną i zeznaniami świadków (matki i brata oskarżycielki). Sąd Okręgowy podkreślił, że obrażenia stwierdzone u oskarżycielki (sińce na klatce piersiowej i ramieniu) nie musiały powstać w sposób opisany przez oskarżonego. Zarzuty dotyczące naruszenia art. 193 § 1 kpk (samodzielne ustalenia faktyczne co do charakteru obrażeń) oraz art. 338 § 2 kpk (umożliwienie skorzystania z prawa do odmowy odpowiedzi na pytania) również uznano za bezpodstawne, wskazując na fundamentalne prawa oskarżonego w procesie karnym. Wobec braku podstaw do uwzględnienia apelacji, zaskarżony wyrok utrzymano w mocy, a oskarżycielkę prywatną obciążono kosztami postępowania odwoławczego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Niska
Do czego można powołać

Potwierdzenie zasad oceny dowodów w sprawach o naruszenie czynności narządu ciała, zwłaszcza w kontekście oskarżenia prywatnego i stosowania art. 5 § 2 kpk.

Ograniczenia stosowania

Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych, przełomowych interpretacji prawa.

Zagadnienia prawne (3)

Czy zeznania oskarżycielki prywatnej, nagranie dyktafonem oraz dokumentacja medyczna jednoznacznie potwierdzają wersję zdarzenia przedstawioną przez oskarżycielkę i uzasadniają skazanie oskarżonego za przestępstwo z art. 157 § 2 kk?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, materiał dowodowy nie potwierdził jednoznacznie wersji oskarżycielki prywatnej, a istniejące rozbieżności i niejasności obligowały sąd do rozstrzygnięcia na korzyść oskarżonego zgodnie z art. 5 § 2 kpk.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że zeznania oskarżycielki były niespójne, nagranie nie pozwalało na jednoznaczne ustalenie przebiegu zdarzenia, a dokumentacja medyczna nie potwierdzała w sposób wyłączny wersji oskarżycielki, co w świetle art. 5 § 2 kpk wymagało rozstrzygnięcia na korzyść oskarżonego.

Czy sąd pierwszej instancji naruszył art. 193 § 1 kpk poprzez samodzielne ustalenia faktyczne odnośnie charakteru obrażeń ciała oskarżycielki prywatnej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, sąd pierwszej instancji prawidłowo oparł się na opinii biegłego, jednocześnie wskazując, że wnioski opinii nie przesądzały o wyłącznej winie oskarżonego.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy wyjaśnił, że sąd pierwszej instancji nie dokonał samodzielnych ustaleń, lecz prawidłowo zinterpretował opinię biegłego, wskazując, że sformułowanie 'mogły powstać' nie wyklucza innych przyczyn obrażeń.

Czy sąd pierwszej instancji naruszył art. 338 § 2 kpk poprzez umożliwienie oskarżonemu skorzystania z prawa do odmowy odpowiedzi na pytania?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, umożliwienie oskarżonemu skorzystania z przysługujących mu uprawnień procesowych, w tym prawa do odmowy odpowiedzi na pytania, jest obowiązkiem sądu, a nie jego swobodnym uznaniem.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy podkreślił, że prawo do składania wyjaśnień i odmowy odpowiedzi na pytania jest fundamentalnym uprawnieniem oskarżonego, a jego realizacja przez sąd nie może być podstawą do zarzutu naruszenia prawa procesowego przez stronę przeciwną.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy wyroku
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (w zakresie kosztów)

Strony

NazwaTypRola
M. C.osoba_fizycznaoskarżycielka prywatna
T. C.osoba_fizycznaoskarżony

Przepisy (5)

Główne

k.p.k. art. 5 § § 2

Kodeks postępowania karnego

W razie nieusuwalnych wątpliwości co do winy lub stanu faktycznego, sąd rozstrzyga na korzyść oskarżonego.

k.k. art. 157 § § 2

Kodeks karny

Przestępstwo naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia.

Pomocnicze

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

Zasady oceny materiału dowodowego.

k.p.k. art. 193 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Obowiązek zasięgnięcia opinii biegłego.

k.p.k. art. 338 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Prawo oskarżonego do odmowy udzielenia odpowiedzi na pytania.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak wystarczających dowodów na jednoznaczne potwierdzenie wersji oskarżycielki prywatnej. • Niejednoznaczność nagrania dyktafonem. • Rozbieżności między zeznaniami oskarżycielki a dokumentacją medyczną i zeznaniami świadków. • Prawidłowa ocena materiału dowodowego przez Sąd Rejonowy. • Naruszenie art. 5 § 2 kpk przez sąd pierwszej instancji niezasadne. • Naruszenie art. 193 § 1 kpk przez sąd pierwszej instancji niezasadne. • Naruszenie art. 338 § 2 kpk przez sąd pierwszej instancji niezasadne.

Odrzucone argumenty

Zarzuty apelacji pełnomocnika oskarżycielki prywatnej dotyczące naruszenia przepisów procesowych i błędów w ustaleniach faktycznych.

Godne uwagi sformułowania

nie sposób jest przyjąć, by Sąd Rejonowy dopuścił się naruszenia zasady określonej w art. 5§2 kpk , bezpodstawnie tłumacząc istniejące w sprawie wątpliwości na korzyść oskarżonego. • treść nagrania nie pozwala na nie budzące wątpliwości odtworzenie przebiegu zajścia. • Ma ona najwyraźniej charakter instrumentalny, skoro nagrywająca sama uprzednio wezwała oskarżonego do opuszczenia mieszkania. • za miarodajną nie może tu być wypowiedź następcza oskarżycielki prywatnej do dziecka o treści: „zostałam pobita przez twego ojca, który uciekł”. • zaistnienie wskazanych wyżej rozbieżności, nie tyle uprawniało, co wręcz obligowało Sąd I instancji do rozstrzygnięcia po myśli art. 5§2 kpk. • umożliwienie którejkolwiek stron procesu skorzystania z przysługujących jej uprawnień procesowych nie należy do swobodnego uznania Sądu, ale jest jego obowiązkiem.

Skład orzekający

Adam Bednarczyk

przewodniczący

Zenon Stankiewicz

sprawozdawca

Jacek Matusik

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasad oceny dowodów w sprawach o naruszenie czynności narządu ciała, zwłaszcza w kontekście oskarżenia prywatnego i stosowania art. 5 § 2 kpk."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych, przełomowych interpretacji prawa.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa jest typowym przykładem oceny dowodów w procesie karnym, gdzie kluczowe są rozbieżności między zeznaniami a innymi dowodami. Nie zawiera jednak nietypowych faktów ani zaskakujących rozstrzygnięć.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst