VI Ka 943/24

Sąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego J. D., który został skazany przez Sąd Rejonowy za przestępstwo z art. 157 § 2 Kodeksu karnego. Obrońca w swojej apelacji podniósł szereg zarzutów, w tym obrazę przepisów postępowania (m.in. art. 424 § 1 pkt 1 KPK, art. 410 KPK, art. 7 KPK, art. 4 KPK), błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a także niewłaściwe zastosowanie art. 362 Kodeksu cywilnego i art. 46 § 1 Kodeksu karnego. Głównym argumentem obrony było twierdzenie o znacznym przyczynieniu się pokrzywdzonej do zaistnienia zdarzenia, poprzez jej zachowanie polegające na próbie zatrzymania pojazdu oskarżonego. Sąd Okręgowy, po analizie akt sprawy i argumentacji stron, uznał wszystkie zarzuty apelacji za niezasadne. Sąd odwoławczy podkreślił, że ocena dowodów dokonana przez Sąd Rejonowy była prawidłowa i zgodna z zasadami wynikającymi z art. 7 KPK, uwzględniając całokształt okoliczności, zasady prawidłowego rozumowania, wiedzy i doświadczenia życiowego. Sąd Okręgowy odrzucił twierdzenia obrony o przyczynieniu się pokrzywdzonej do zdarzenia, wskazując, że jej zachowanie było reakcją instynktowną na sytuację, a nie celowym działaniem mającym na celu spowodowanie obrażeń. Podkreślono, że oskarżony miał możliwość uniknięcia potrącenia, a jego działanie było celowe i skutkowało popełnieniem przestępstwa. W konsekwencji, Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego, zasądził wynagrodzenie dla adwokata z urzędu oraz obciążył oskarżonego kosztami postępowania odwoławczego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający