VI Ka 922/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał sprawę z apelacji obrońcy skazanego R. R. od wyroku łącznego Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ. Głównym zarzutem apelacji była rażąca niewspółmierność kary łącznej pozbawienia wolności, wynikająca z zastosowania przez Sąd I instancji metody asperacji zamiast absorpcji. Sąd Okręgowy uznał ten zarzut za niezasadny, szczegółowo analizując dyrektywy wymiaru kary łącznej (art. 85a k.k.) oraz pojęcie rażącej niewspółmierności kary. Podkreślono, że Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił związki między przestępstwami, stopień ich społecznej szkodliwości, warunki osobiste skazanego (w tym jego zachowanie w zakładzie karnym) oraz potrzebę realizacji celów prewencyjnych. Sąd Okręgowy utrzymał zaskarżony wyrok w mocy, prostując jednocześnie oczywistą omyłkę pisarską w komparycji wyroku. Zasądzono również koszty zastępstwa procesowego obrońcy z urzędu i zwolniono skazanego od kosztów sądowych postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja pojęcia rażącej niewspółmierności kary łącznej oraz stosowania dyrektyw wymiaru kary łącznej (art. 85a k.k.).
Dotyczy specyficznej sytuacji skazanego i zastosowanej metody łączenia kar.
Zagadnienia prawne (3)
Czy kara łączna pozbawienia wolności wymierzona w wyroku łącznym jest rażąco niewspółmierna, gdy sąd zastosował metodę asperacji zamiast absorpcji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, kara łączna nie jest rażąco niewspółmierna, jeśli sąd prawidłowo zastosował dyrektywy wymiaru kary łącznej, uwzględniając cele prewencyjne i indywidualne, a także okoliczności popełnienia przestępstw i warunki osobiste skazanego.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że zarzut rażącej niewspółmierności kary jest niezasadny. Podkreślono, że granice swobodnego uznania sędziowskiego nie zostały przekroczone. Sąd I instancji prawidłowo ocenił związki między przestępstwami, stopień ich szkodliwości, recydywę oraz warunki osobiste skazanego, co uzasadniało zastosowanie metody asperacji.
Jakie są dyrektywy wymiaru kary łącznej zgodnie z art. 85a k.k. i czy sąd odwoławczy powinien kontrolować ich zastosowanie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Sąd odwoławczy ma obowiązek kontrolować, czy sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował dyrektywy wymiaru kary łącznej, które obejmują cele kary w zakresie społecznego oddziaływania oraz cele zapobiegawcze, uwzględniając związki czasowe i podmiotowo-przedmiotowe między przestępstwami.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy szczegółowo analizuje zastosowanie art. 85a k.k., oceniając, czy sąd pierwszej instancji wziął pod uwagę zarówno prewencję indywidualną, jak i generalną, a także specyfikę popełnionych czynów i sytuację skazanego.
Czy oczywista omyłka pisarska w komparycji wyroku może zostać sprostowana przez sąd odwoławczy?
Odpowiedź sądu
Tak, sąd odwoławczy może sprostować oczywistą omyłkę pisarską w komparycji wyroku na podstawie art. 105 § 1, 2 i 3 k.p.k.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy stwierdził oczywistą omyłkę pisarską w komparycji wyroku i dokonał jej sprostowania, dodając brakujące sformułowanie.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. R. (1) | osoba_fizyczna | skazany |
| Mariusz Ejfler | inne | prokurator |
| S. P. (2) | inne | obrońca z urzędu |
Przepisy (7)
Główne
k.k. art. 279 § § 1
Kodeks karny
Kwalifikacja prawna czynu.
k.k. art. 64 § § 1
Kodeks karny
Podstawa do uwzględnienia recydywy.
k.k. art. 85a
Kodeks karny
Dyrektywy wymiaru kary łącznej.
Pomocnicze
k.p.k. art. 105 § § 1, 2 i 3
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej.
k.p.k. art. 438 § pkt 4
Kodeks postępowania karnego
Podstawa apelacji dotycząca rażącej niewspółmierności kary.
k.p.k. art. 624
Kodeks postępowania karnego
Podstawa zwolnienia od kosztów sądowych.
k.p.k. art. 634
Kodeks postępowania karnego
Podstawa zwolnienia od kosztów sądowych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawidłowe zastosowanie dyrektyw wymiaru kary łącznej przez Sąd I instancji. • Brak rażącej niewspółmierności kary łącznej. • Uzasadnienie zastosowania metody asperacji. • Analiza warunków osobistych skazanego i jego zachowania w zakładzie karnym.
Odrzucone argumenty
Rażąca niewspółmierność kary łącznej pozbawienia wolności. • Niewłaściwe zastosowanie metody asperacji zamiast absorpcji.
Godne uwagi sformułowania
granice swobodnego uznania sędziowskiego nie zostały przekroczone w rozmiarach nie dających się zaakceptować • kara [...] niewspółmierna w stopniu niedającym się wręcz zaakceptować • kara [...] rażąca, wręcz 'bijąca w oczy' • kara łączna [...] służy racjonalizacji wykonania kary pochodzących z różnych skazań • nadmierne redukowanie dolegliwości karnej [...] mogłoby wywołać w społeczeństwie wrażenie pobłażliwości
Skład orzekający
Katarzyna Naszczyńska
przewodnicząca
Justyna Dołhy
sędzia
Tomasz Morycz
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia rażącej niewspółmierności kary łącznej oraz stosowania dyrektyw wymiaru kary łącznej (art. 85a k.k.)."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji skazanego i zastosowanej metody łączenia kar.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie zawiera szczegółową analizę przepisów dotyczących kary łącznej i rażącej niewspółmierności, co jest cenne dla prawników karnistów. Nie zawiera jednak nietypowych faktów ani zaskakujących rozstrzygnięć.
“Kiedy kara łączna jest "rażąco" niewspółmierna? Sąd Okręgowy wyjaśnia.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.