VI Ka 904/23

Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w WarszawieWarszawa2024-05-22
SAOSKarneprawo karne materialneŚredniaokręgowy
apelacjadowodykwalifikacja prawnapostępowanie karnesąd okręgowysąd rejonowyzasada in dubio pro reo

Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego, uznając apelację prokuratora za niezasadną z powodu braku jednoznacznych dowodów winy oskarżonego.

Prokurator złożył apelację od wyroku Sądu Rejonowego, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych i obrazę przepisów postępowania. Sąd Okręgowy rozpoznał zarzuty, analizując kwestię pieczątki firmowej, podpisu na polisie oraz zeznań świadków. Stwierdził brak jednoznacznych dowodów winy oskarżonego i utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, obciążając Skarb Państwa kosztami postępowania odwoławczego.

Sąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał apelację prokuratora wniesioną na niekorzyść oskarżonego H. Ż., który był oskarżony o przestępstwo z art. 271 § 1 kk. Apelacja zarzucała błąd w ustaleniach faktycznych oraz obrazę przepisów postępowania. Sąd Okręgowy, analizując zebrany materiał dowodowy, w tym opinię biegłego z zakresu pisma, doszedł do wniosku, że brak jest jednoznacznych i niebudzących wątpliwości dowodów na sprawstwo oskarżonego. Sąd odwoławczy odniósł się do argumentów apelacji dotyczących pieczątki firmowej, podpisu na polisie oraz rozbieżności w zeznaniach świadków, uznając je za niezasadne. W szczególności wskazano, że pieczątka widniejąca na polisie była pieczątką firmową, a nie można kategorycznie stwierdzić, że parafkę naniósł oskarżony. Zgodnie z zasadą in dubio pro reo, przyjęto, że parafki nie naniósł. Sąd utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ, uznając apelację prokuratora za niezasadną. Kosztami postępowania odwoławczego obciążono Skarb Państwa, a oskarżonemu zasądzono zwrot kosztów obrony.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, brak jest jednoznacznych i niebudzących wątpliwości dowodów na sprawstwo oskarżonego.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy uznał, że pieczątka firmowa na polisie nie dowodzi osobistego wystawienia jej przez oskarżonego, a brak możliwości kategorycznego ustalenia autorstwa parafki, w połączeniu z zeznaniami matki oskarżonej, nie pozwala na przypisanie mu winy. Zastosowano zasadę in dubio pro reo.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

Strona wygrywająca

Oskarżony H. Ż.

Strony

NazwaTypRola
H. Ż.osoba_fizycznaoskarżony
Prokuratororgan_państwowyoskarżyciel publiczny

Przepisy (9)

Główne

k.p.k. art. 5 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Zasada in dubio pro reo - w razie wątpliwości co do autorstwa parafki, przyjęto, że jej nie naniósł oskarżony.

k.k. art. 271 § § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.p.k. art. 4

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 366 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 410

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 438 § pkt 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 438 § pkt 3

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 636 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak jednoznacznych dowodów winy oskarżonego. Pieczątka firmowa nie dowodzi osobistego wystawienia polisy przez oskarżonego. Nie można kategorycznie ustalić autorstwa parafki na polisie. Zastosowanie zasady in dubio pro reo. Zeznania matki oskarżonego, że to ona zawierała umowę, nie zostały podważone w sposób wystarczający.

Odrzucone argumenty

Argumentacja apelacji prokuratora dotycząca błędu w ustaleniach faktycznych i obrazy przepisów postępowania. Argument oparcia się na niepełnym materiale dowodowym (nieprzesłuchanie pracowników).

Godne uwagi sformułowania

brak jest w przedmiotowej sprawie jednoznacznych i nie budzących wątpliwości dowodów na sprawstwo oskarżonego zgodnie z art.5§2 kpk . przyjąć należy iż jej nie naniósł Słowo prawdopodobnie ma tu kluczowe znaczenie, bowiem nie daje ono pewności

Skład orzekający

Adam Bednarczyk

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Zastosowanie zasady in dubio pro reo w przypadku braku jednoznacznych dowodów sprawstwa, interpretacja dowodów z pieczątek i podpisów w kontekście działalności gospodarczej."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki działalności agenta ubezpieczeniowego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje praktyczne zastosowanie zasady in dubio pro reo w kontekście dowodów w sprawie karnej, co jest istotne dla prawników procesowych.

Czy pieczątka firmowa i parafka wystarczą do skazania? Sąd Okręgowy wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Warszawa, dnia 22 maja 2024 r. Sygn. akt VI Ka 904/23 1. 2.WYROK 2.1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 3.Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący:SSO Adam Bednarczyk protokolant: protokolant sądowy Justyna Kutnikowska 4.przy udziale prokuratora Anety Ostromeckiej po rozpoznaniu dnia 22 maja 2024 r. 5.sprawy H. Ż. syna J. i M. , ur. (...) w W. 6.oskarżonego o przestępstwo z art. 271 § 1 kk 7.na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora 8.od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie 9.z dnia 4 kwietnia 2023 r. sygn. akt IV K 12/20 11.zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; kosztami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz H. Ż. kwotę 840 zł tytułem zwrotu kosztów ustanowienia obrońcy w instancji odwoławczej. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 904/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sadu Rejonowego dla Warszawy Pragi Północ w Warszawie z dnia 4 kwietnia 2023 r. sygn. akt IV K 12/20 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☒ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 1.5. Ustalenie faktów 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. 1.6. Ocena dowodów 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. zarzuty z pkt.1 i 2 apelacji błędu w ustaleniach faktycznych oraz obrazy przepisów postępowania a mianowicie art. 4 ,7,366§1 i 410 kpk . ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Oba zarzuty należało rozpoznać łącznie albowiem choć ujęte zostały przez skarżącego oddzielnie to odniesienie się do nich zawiera elementy wspólne. W pierwszym rzędzie jednak wskazać należy na kilka podstawowych faktów, które pomija w swej argumentacji autor apelacji, a mają one fundamentalne znaczenie dla oceny zasadności wskazanych wyżej zarzutów. Po pierwsze zauważyć trzeba, iż oskarżony prowadził jednoosobową działalność gospodarczą pod nazwą Biuro (...) zatrudniając w okresie zarzutu 5 osób w tym własną matkę M. Ż. . Każda z tych osób zatrudnionych miała uprawnienia do zawierania polis ubezpieczeniowych z klientami lecz w imieniu w/w agencji ubezpieczeniowej, bowiem żadna z nich nie prowadziła własnej działalności gospodarczej w tym zakresie, a co za tym idzie nie posługiwała się swoją imienną pieczątką. Zatem, fakt do którego odwołuje się skarżący, iż na polisie widnieje imienna pieczątka oskarżonego co świadczyć miało by , iż to on wystawił przedmiotową polisę nie jest argumentem uzasadnionym, bowiem pieczątka ta była po prostu pieczątką firmową widniejącą na każdej polisie wystawionej w tej agencji niezależnie kto faktycznie ową polisę zawarł. Po wtóre jak wynika z opinii biegłego z zakresu pisma i opinii uzupełniającej nawet jeśli wziąć pod uwagę brak materiału porównawczego z odpowiedniego okresu czasowego, to alternatywnie należy wykluczyć kategorycznie iż parafkę na przedmiotowej polisie naniósł oskarżony bądż też nie można wydać w tym zakresie opinii kategorycznej że naniósł ową parafkę. Niezależnie jednak od w/w wersji skoro nie można w nie budzący wątpliwości sposób wskazać, iż parafkę na umowie naniósł oskarżony to zgodnie z art.5§2 kpk . przyjąć należy iż jej nie nanióśł. Teoretycznie zatem skoro ani pieczątka ani też podpis na polisie nie świadczą o wystawieniu polisy przez oskarżonego to stwierdzić można by , iż występuje oczywisty brak dowodów na popełnienie przez oskarżonego zarzucanego mu czynu. Autor apelacji jednak odwołuje się do tego, iż do zawarcia przedmiotowej polisy w systemie doszło ze stanowiska oskarżonego. Rzecz jednak w tym ,iż w przedmiotowej agencji nie było innych stanowisk do zawarcia umowy w systemie (...) , bowiem jak wskazano wyżej agencja była jednoosobową działalnością gospodarczą, tylko oskarżony mówiąc prościej był agentem i tylko on miał w konsekwencji login do dostępu do systemu (...) , a wszyscy inni pracownicy zawierali polisy w imieniu tejże agencji czyli prościej mówiąc w imieniu oskarżonego. Tak więc i ten argument skarżącego nie jest zasadny. Kolejnym argumentem apelacji jest fakt rzekomej różnicy w zeznaniach matki oskarżonego M. Ż. pomiędzy postępowaniem przygotowawczym a złożonymi na rozprawie. Pomimo jednak faktycznie zaistniałych różnic nie jest jasne co miało by z nich wynikać w ocenie skarżącego. Faktem jest , iż na rozprawie świadek twierdziła, iż oskarżony w czasie zawierania przedmiotowej polisy nie był obecny zaś w postępowaniu przygotowawczym tego rodzaju informacji nie podawała. Zauważyć jednak trzeba, iż w postępowaniu przygotowawczym ( k-82 tom I akt IV K 167/17) nie twierdziła z kolei kategorycznie iż syn był obecny w biurze a jedynie stwierdziła, iż syn prawdopodobnie drukował ową polisę. Słowo prawdopodobnie ma tu kluczowe znaczenie, bowiem nie daje ono pewności , iż oskarżony w tym czasie faktycznie w biurze przebywał. Za to spójnie na obydwu etapach postępowania świadek twierdziła, iż to ona zawierała przedmiotową umowę polisy. Tak więc z owej różnicy do której odwołuje się autor apelacji nie wynika nic takiego co by w świetle wskazanych wyżej okoliczności zmieniało ocenę zebranego materiału dowodowego. Wreszcie skarżący zarzuca sądowi oparcie się na niepełnym materiale dowodowym, bowiem sąd nie dopuścił dowodu z zeznań pracowników na moment zarzutu zatrudnionych w biurze oskarżonego. Nie bierze jednak skarżący pod uwagę faktu jakiej wartości miały by być to zeznania. Po pierwsze nie wiadomo kto z zatrudnionych pracowników był obecny w czasie zawierania przedmiotowej polisy, nie mówiąc o pamięci okoliczności zawierania polisy sprzed 10 lat która jest zapewne jedna z dziesiątek tysięcy zawartych wcześniej i póżniej polis. Wręcz poważne wątpliwości budziło by zapamiętanie szczegółów zawierania konkretnej polisy po 10 latach. Wreszcie zauważyć trzeba, iż wobec treści opinii biegłego z zakresu pisma odnośnie autorstwa podpisu/parafki na umowie w istocie każdy z tych pracowników mógł by być podejrzewany , iż jest ona właśnie jego autorstwa. Reasumując zdaniem sądu odwoławczego brak jest w przedmiotowej sprawie jednoznacznych i nie budzących wątpliwości dowodów na sprawstwo oskarżonego w zakresie zarzucanego mu czynu, a wręcz jest uzasadnionym danie wiary wersji świadka M. Ż. iż to ona zawierała przedmiotową polisę zaś klient po prostu zabrał ze sobą kopię polisy udając iż dzwoni po żonę by podjechała samochodem by dokonać oględzin i zrobić zdjęcia pojazdu, a w każdym razie takiej wersji nie da się wykluczyć tym bardziej , iż ówczesne regulaminy (...) nie wykluczały wydania polisy przed oględzinami i umieszczeniem zdjęć w systemie. Zauważyć też trzeba, iż oskarżony w wyniku postępowania dyscyplinarnego (...) nadal jest agentem tej firmy, a więc w jego pracy nie dopatrzono się uchybień. Wniosek ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. brak tego rodzaju okoliczności Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Północ w Warszawie z dnia 4 kwietnia 2023 r. sygn. akt IV K 12/20 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Zarzuty jak i argumentacja apelacji nie mogły spowodować uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności o kosztach orzeczono na podstawie art.636§1 kpk . 7. PODPIS 1.11. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację prokurator Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyro Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Północ w Warszawie z dnia 4 kwietnia 2023 r. sygn. akt IV K 12/20 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☒ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI