VI Ka 894/17

Warszawa, dnia 6 listopada 2017 r. Sygn. akt VI Ka 894/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie : Przewodniczący: SSO Adam Bednarczyk protokolant: sekretarz sądowy Monika Oleksy przy udziale prokuratora Teresy Pakieły po rozpoznaniu dnia 6 listopada 2017 r. w Warszawie sprawy M. Z. syna S. i E. ur. (...) w W. oskarżonego o przestępstwo z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 2 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Południe w Warszawie z dnia 5 kwietnia 2017 r. sygn. akt IV K 1072/16 zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zwalnia oskarżonego od uiszczenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, zaś wydatkami w tym zakresie obciąża Skarb Państwa; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnego M. M. kwotę 516,60 zł tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu w instancji odwoławczej wraz z podatkiem VAT. VI Ka 894/17 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2017 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi Południe w Warszawie w sprawie IV K 1072/16 oskarżonego M. Z. uznał winnym popełnienia czynu z art.279§ 1 kk . w zw. z art. 64§2 kk . opisanego w części komparatywnej zaskarżonego wyroku i z to na podstawie art. 279§1 kk . w zw. z art. 64§2 kk . skazał go na kare 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art. 46§1 kk . zobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego kwoty 9.000 złotych; na podstawie art. 63§1 kk . zaliczył oskarżonemu na poczet kary pozbawienia wolności okres zatrzymania w sprawie; orzekł o wynagrodzeniu za obronę z urzędu i kosztach postępowania. Wyrok ten zaskarżył obrońca oskarżonego zarzucając mu obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku a mianowicie art.7 kpk . w zw. z art.394§2 kpk . polegającą na dowolnej ocenie materiału dowodowego w zakresie ustalenia wartości szkody w tym nie przesłuchanie pokrzywdzonego na okoliczność rzeczywistej wartości skradzionego mienia. W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez złagodzenie kary pozbawienia wolności do 1 roku oraz zobowiązanie go do naprawienia szkody w kwocie 3.000 złotych. Sąd Okręgowy zważył, co, następuje: Apelacja obrońcy oskarżonego jest w sposób oczywisty bezzasadna i przez to nie zasługuje na uwzględnienie. Co więcej stwierdzić należy z przykrością, iż choć środek odwoławczy pochodzi od tzw. podmiotu fachowego to jego wnioski są po części sprzeczne z obowiązującym prawem, które w tym zakresie jest wiedzą w zakresie podstawowym. Chodzi w tym zakresie o wniosek o złagodzenie wymierzonej kary pozbawienia wolności do 1 roku. Otóż zauważyć trzeba, iż oskarżony skazany został w warunkach art.64§2 kk . , której to kwalifikacji autor apelacji nie kwestionuje. Już z samej treści przepisu art. 64§2 kk . nie sprawiającej jak się zdaje trudności interpretacyjnych wynika, iż Sąd obligatoryjnie wymierza karę powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia za dane przestępstwo. Minimalne ustawowe zagrożenie za czyn z art. 279§1 kk . wynosi jeden rok, a zatem w ogóle niemożliwym było w tej konkretnej sprawie wymierzenie oskarżonemu takiej kary jak postulowana przez autora apelacji. Jeśli chodzi natomiast o zarzut naruszenia art. 7 kpk . to jest on równie niezasadny. Trzeba zauważyć, iż w przedmiotowej sprawie wyrok zapadł w trybie art. 387 kpk . Procedowanie w tym trybie posiada pewne ograniczenia dowodowe, a stricte mówiąc zgromadzony materiał dowodowy nie może budzić wątpliwości, aby wyrok mógł zapaść w tym trybie. Obrońca oskarżonego jak i sam oskarżony na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2017 r. nie podnosili jakichkolwiek wątpliwości, co do zgromadzonego materiału dowodowego, w tym, co do zeznań pokrzywdzonego w zakresie wartości szkody. Co więcej na tej samej rozprawie w obecności obrońcy i oskarżonego pokrzywdzony złożył oświadczenie, co do wartości szkody i nie było ono w żaden sposób kwestionowane. W tej sytuacji Sąd miał pełne podstawy do uznania, iż kwestia wartości skradzionych przedmiotów, nie budzi jakichkolwiek wątpliwości, a jej kwota jest jak najbardziej aktualna na moment orzeczenia. Wskazać też należy, iż nie jest w ogóle jasne w jaki sposób autor apelacji wywodzi, iż chodzi o kwotę 3.000 złotych, albowiem uzasadnienie apelacji w ogóle w tym zakresie nie zawiera jakiejkolwiek argumentacji. Sąd w sposób prawidłowy przeprowadził w tej sprawie dowody. Ich oceny dokonał nie wychodząc poza ramy art. 7 kpk . A na podstawie tak ocenionych dowodów trafnie zrekonstruował stan faktyczny w sprawie. Orzeczona kara pozbawienia wonności zaś , która w istocie i tak nie może być przedmiotem apelacji w odniesieniu do wyroku zapadłego w trybie art. 387 kpk . nie jest rażąco niewspółmiernie surowa w rozumieniu art. 438 pkt.4 kpk . nieznacznie wykraczając poza próg ustawowego zagrożenia oraz w świetle uprzedniej karalności oskarżonego. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art.624§1 kpk .