VI Ka 456/13

Sygn. akt VI Ka 456/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 września 2013 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Waldemar Masłowski (spr.) Sędziowie SO Barbara Żukowska SO Andrzej Tekieli Protokolant Anna Potaczek przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Zbigniewa Jaworskiego po rozpoznaniu w dniu 5 września 2013 r. sprawy K. K. oskarżonego z art. 157 § 2 kk z powodu apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 11 czerwca 2013 r. sygn. akt II K 774/12 I. uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonego K. K. i na podstawie art. 17 § 1 pkt 5 kpk postępowanie umarza, II. kosztami postępowania za obie instancje obciąża Skarb Państwa, III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. P. M. kwotę 516, 60 zł w tym 96, 60 zł podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym. Sygn. akt VI Ka 456/13 UZASADNIENIE K. K. został oskarżony o to, że: w dniu 29 czerwca 2012 roku w L. woj. (...) w trakcie kłótni domowej uderzając ręką w twarz żonę H. K. spowodował u wymienionej obrażenia ciała w postaci krwiaka okularowego oka prawego skutkujące rozstrojem zdrowia organizmu ciała na okres poniżej siedmiu dni, tj. o czyn z art. 157 § 2 kk . Sąd Rejonowy w Lubaniu wyrokiem z dnia 11 czerwca 2013r. w sprawie sygn. akt II K 774/12: I. uznał oskarżonego za winnego popełniania zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku tj. czynu z art. 157 § 2 kk i za to na podstawie art. 157 § 2 kk wymierzył mu karę grzywny w wysokości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych przy przyjęciu, iż jedna stawka dzienna równoważna jest kwocie 20 (dwudziestu) złotych, II. na podstawie art. 29 ust. 1 Ustawy prawo o adwokaturze zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. P. M. kwotę 619,92 zł (sześćset dziewiętnaście złotych 92/100 w tym podatek VAT) tytułem nieopłaconej obrony z urzędu, III. na podstawie art. 624 § 1 kpk i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych i nie wymierzył mu opłaty. Apelację od powyższego wyroku wywiódł obrońca oskarżonego K. K. zaskarżając orzeczenie Sądu I instancji w całości na jego korzyść. Na podstawie art. 438 pkt 2 i 3 kpk w zw. z art. 427 § 2 kpk przedmiotowemu orzeczeniu zarzucił: 1. obrazę przepisów postępowania, mającą istotny wpływ na treść wyroku, a mianowicie: - art. 170 § 1 pkt 2 kpk w zw. z art. 167 kpk polegającą na bezzasadnym oddaleniu wniosku dowodowego o odtworzenie nagrania na płycie CD zawierającego utrwalone przez oskarżonego sytuacje, w których jest prowokowany przez pokrzywdzoną H. K. i S. K. oraz nagranie rozmowy pomiędzy K. K. a A. J. , w której ta przyznaje, że K. K. został przez H. K. pobity i uznanie owego wniosku za nie mającego znaczenia dla rozpoznania sprawy, podczas gdy zabezpieczone przez oskarżonego nagrania wskazują na ustawiczne szykanowanie go, ubliżanie mu, znieważanie i prowokowanie go m.in. plując na niego, naruszające jego nietykalność cielesną, co czyniło wniosek taki w pełni uzasadnionym albowiem przeprowadzenie dowodu mogło przyczynić się do wyjaśnienia okoliczności sprawy, - art. 170 § 1 pkt 2 kpk w zw. z art. 167 kpk polegające na zaniechaniu przeprowadzenia dowodu z przesłuchania w charakterze świadka A. J. – konkubiny syna D. K. na okoliczność ustawicznego, agresywnego zachowania się H. K. i S. K. pod wpływem alkoholu w stosunku do K. K. , co czyniło wniosek taki w pełni uzasadnionym albowiem korelowało z konsekwentnymi wyjaśnieniami oskarżonego, - art. 7 kpk polegające na dowolnej ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności wyjaśnień oskarżonego i przyjęcia, że oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu uderzając ręką w twarz żonę H. K. powodując obrażenia na okres poniżej dni siedmiu, podczas gdy konsekwentne wyjaśnienia oskarżonego w zestawieniu z innymi dowodami wskazują, że oskarżony przy podjęciu drugiej próby uderzenia go w twarz, działając w obronie koniecznej, odpychając H. K. , uderzył ją w twarz, - art. 366 § 1 kpk w zw. z art. 4 kpk polegający na zaniechaniu – wbrew obowiązkowi – wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy, w tym przede wszystkim odsłuchania zawnioskowanych nagrań i przesłuchania świadka A. J. , bez zachowania zasady obiektywizmu oraz wbrew obowiązkowi dowodzenia prawdy materialnej, przez nie wyjaśnienie sprawy w stopniu wystarczającym do orzekania, - art. 4 kpk , art. 5 § 2 kpk , art. 410 kpk przez oparcie orzeczenia tylko na dowodach obciążających oskarżonego z pominięciem (zeznań T. C. ) lub oddaleniem (wniosku dowodowego o odtworzenie nagrań, o przesłuchanie w charakterze świadka A. J. ) dowodów przeciwnych bez należytego uzasadnienia takiego stanowiska, a art. 4 kpk również przez niewyjaśnienie sprawy w stopniu wystarczającym do orzekania, 2. błąd w ustaleniach faktycznych, będący konsekwencją powyżej wskazanych naruszeń prawa procesowego, który miał niewątpliwy wpływ na treść orzeczenia, polegający na przypisaniu oskarżonemu popełniania występku stypizowanego w art. 157 § 1 kk poprzez uznanie, że K. K. działając w zamiarze bezpośrednim uderzył ręką w twarz H. K. i doprowadzenie do powstania tym samym rozstroju zdrowia jej organizmu na okres poniżej siedmiu dni, w sytuacji gdy prawidłowa analiza tego materiału prowadzi do wniosku, iż oskarżony czynu tego nie popełnił, albowiem działał w warunkach obrony koniecznej. Na podstawie art. 427 § 1 kpk i art. 437 § 2 kpk wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zarzuty apelacji nie podlegały rozpoznaniu jako, że oskarżony K. K. zmarł w dniu 07.07.2013r. co stwierdzone zostało aktem zgonu wydanym przez Urząd Stanu Cywilnego w L. nr (...) . Powodowało to konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku ( art. 437 § 2 kpk ) i na podstawie art. 17 § 1 pkt 5 kpk umorzenia postępowania, i obciążania kosztami postępowania Skarbu Państwa. O kosztach obrony z urzędu w postępowaniu odwoławczym orzeczono na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy prawo o adwokaturze . Wyk. J.K.