VI Ka 854/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy częściowo zmienił wyrok Sądu Rejonowego, umarzając postępowanie w części dotyczącej czynu z art. 190a § 1 kk z uwagi na znikomą społecznie szkodliwość czynu, a w pozostałej części utrzymał wyrok w mocy.
Sąd Okręgowy rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego R. A. od wyroku Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckim. Sąd odwoławczy częściowo uwzględnił apelację, uchylając orzeczenie o karze łącznej i umarzając postępowanie karne za czyn z art. 190a § 1 kk, uznając go za społecznie nieznaczny. W pozostałej części wyrok Sądu Rejonowego został utrzymany w mocy, a oskarżony został zwolniony od kosztów postępowania odwoławczego.
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie, VI Wydział Karny Odwoławczy, rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego R. A. od wyroku Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckim z dnia 20 marca 2023 r. sygn. akt II K 438/22. Oskarżony był sądzony za przestępstwa z art. 267 § 3 i 4 kk w zw. z art. 12 § 1 kk oraz art. 190a § 1 kk. Sąd Okręgowy, zmieniając zaskarżony wyrok w części, uchylił orzeczenie o karze łącznej ograniczenia wolności, umorzył postępowanie karne za czyn przypisany oskarżonemu z art. 190a § 1 kk na podstawie art. 1 § 2 kk, uznając go za charakteryzujący się znikomym stopniem społecznej szkodliwości, co było spowodowane słusznym interesem dzieci. Uchylono również orzeczenie o zakazie opuszczenia kraju. W pozostałej części wyrok Sądu Rejonowego został utrzymany w mocy. Oskarżony został zwolniony od kosztów postępowania odwoławczego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, w okolicznościach sprawy, działania oskarżonego, choć formalnie mogły nosić znamiona nękania, były spowodowane słusznym i realnym interesem dzieci, co potwierdziły decyzje sądu rodzinnego i prokuratury, a tym samym charakteryzowały się znikomym stopniem społecznej szkodliwości.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że choć oskarżony żądał zdjęć dzieci i groził, jego działania były motywowane troską o ich dobro, co potwierdziły decyzje sądu rodzinnego o umieszczeniu dzieci przy ojcu i skierowanie aktu oskarżenia przeciwko matce o znęcanie. W związku z tym, mimo formalnych znamion czynu, społeczna szkodliwość była znikoma, co uzasadnia umorzenie postępowania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zmiana wyroku
Strona wygrywająca
oskarżony (w części)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. A. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| M. S. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| A. P. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| W. P. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| Agata Stawiarz | inne | prokurator |
Przepisy (9)
Główne
k.k. art. 267 § § 3 i 4
Kodeks karny
k.k. art. 12 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 190a § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 1 § § 2
Kodeks karny
Umorzenie postępowania z powodu znikomej społecznej szkodliwości czynu.
k.p.k. art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Zwolnienie oskarżonego od kosztów postępowania odwoławczego.
Pomocnicze
k.p.k. art. 438 § pkt 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 4
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Czyn z art. 190a § 1 kk miał znikomą społecznie szkodliwość ze względu na słuszny interes dzieci. Umorzenie postępowania w oparciu o art. 1 § 2 kk.
Odrzucone argumenty
Zarzut obrazy prawa materialnego dotyczący art. 267 § 2 i 4 kk. Zarzut rażącej niewspółmierności kary.
Godne uwagi sformułowania
zachowanie oskarżonego choć formalnie miały charakter nękania w rozumieniu art.190 a §1 kk . to były spowodowane słusznym i realnym interesem dzieci zachowanie oskarżonego określić należy jako charakteryzujące się znikomym stopniem społecznej szkodliwości skarżąca wskazując na fakt, iż oskarżony był właścicielem sprzętu elektronicznego jak się zdaje zapomina o różnicy między aparatem telefonicznym jako urządzeniem a tzw. kartą SIM inaczej ocenić należy owe zachowania pomiędzy oskarżonym oraz M. S. , co znalazło swój wyraz w ocenie i rozstrzygnięciu sądu odwoławczego w odniesieniu do czynu z art.190a§ 1 kk ., a inaczej gdy pokrzywdzoną w tym konflikcie stała się podówczas małoletnia A. P.
Skład orzekający
Adam Bednarczyk
przewodniczący
Beata Tymoszów
sędzia
Anna Zawadka
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia znikomej społecznej szkodliwości czynu w kontekście ochrony interesu dziecka oraz rozgraniczenie własności urządzenia od dostępu do danych osobowych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznych okoliczności faktycznych sprawy, w szczególności konfliktu rodzicielskiego i troski o dobro dzieci.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje złożoność oceny czynów w kontekście konfliktu rodzinnego i ochrony interesu dziecka, a także porusza kwestię naruszenia prywatności w erze cyfrowej.
“Czy troska o dziecko może usprawiedliwić nękanie i naruszenie prywatności?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyWarszawa, dnia 5 lipca 2024 r. Sygn. akt VI Ka 854/23 1. 2.WYROK 2.1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 3.Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Adam Bednarczyk Sędziowie: SO Beata Tymoszów, SO Anna Zawadka protokolant: protokolant sądowy- stażysta Dominika Mroczka 4.przy udziale prokuratora Agaty Stawiarz po rozpoznaniu dnia 5 lipca 2024 r. 5.sprawy R. A. syna M. i G. , ur. (...) w S. 6.oskarżonego o przestępstwa z art. 267 § 3 i 4 kk w zw. z art. 12 § 1 kk i art. 190a § 1 kk 7.na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego 8.od wyroku Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckim 9.z dnia 20 marca 2023 r. sygn. akt II K 438/22 11.wyrok w zaskarżonej części zmienia w ten sposób, że: 1. uchyla orzeczenie o karze łącznej ograniczenia wolności w pkt. 4; 2. uchyla orzeczenie w pkt. 3 i na podstawie art. 1 § 2 kk postępowanie karne za czyn przypisany oskarżonemu w tym punkcie z art. 190a § 1 kk umarza; 3. uchyla orzeczenie z pkt. 5 oparte o art. 41a § 1 kk ; 4. w pozostałej części tenże wyrok utrzymuje w mocy; 5. zwalnia oskarżonego od kosztów postępowania odwoławczego przejmując je na rachunek Skarbu Państwa. 14.SSO Adam Bednarczyk SSO Beata Tymoszów SSO Anna Zawadka UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 854/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sadu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckim z dnia 20 marca 2023 r. sygn. akt II K 438/22 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☒ w części ☒ co do winy ☒ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 1.5. Ustalenie faktów 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. R. A. dochody oskarżonego oraz jego uprzednia karalność informacja ePUAP, informacja KRK 472, 480-481 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. 1.6. Ocena dowodów 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. zarzut z pkt.1 i 2 zarzutów apelacji błędu w ustaleniach faktycznych ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzuty te jako takie są tylko częściowo zasadne, albowiem wskazane ustalenia faktyczne , co do niewłaściwości opieki przez M. S. nad małoletnimi O. i W. A. z powodu ciążących na niej obowiązków jak też nie wywiązywanie się z obowiązku alimentacyjnego oraz poprawność obecnego zachowania pokrzywdzonej nie było przedmiotem oceny sądu orzekającego w kontekście stawianych i przypisanych oskarżonemu zarzutów. Ewentualnie mogło by mieć znaczenie lecz o charakterze ogólnym co do zarzutu z art. 190a§1 kk . o czym w dalszej części, lecz w tym kontekście prawidłowości opieki nad synami przez pokrzywdzoną było już przedmiotem oceny i prawomocnego rozstrzygnięcia sądu rodzinnego, który w efekcie określił miejsce zamieszkania w/w dzieci przy ojcu czyli oskarżonym. Wniosek zarzutyz pkt.3-5 apelacji ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Zarzuty w zakresie czynu z art.190a§1 kk . są częściowo zasadne. Przede wszystkim jednak o ile sąd trafnie ustalił sam fakt zaistnienia szeregu zdarzeń a także zasadniczo ich przebieg, to w swej ocenie całkowicie pominął ich kontekst, a mianowicie fakt, iż w przeważającej części zachowania oskarżonego ukierunkowane były na kontrolę sposobu sprawowania opieki nad małoletnimi synami oskarżonego przez M. S. . Już sama lektura smsów pomiędzy oskarżonym i pokrzywdzoną wskazuje że gro z nich dotyczyła właśnie synów. Wystarczy prześledzić sekwencję owej korespondecji by zauważyć iż oskarżony domagał się przesłania mu zdjęć chłopców inaczej bowiem nie miał szans na zobaczenie ich stanu, czego pokrzywdzona uporczywie nie chciała zrobić, co z kolei wywoływało faktycznie grożby oskarżonego. Oczywiście na zachowanie oskarżonego ustalone przez sąd można spojrzeć w sposób jak zrobił to sąd rejonowy nawet przyjmując , iż w jego przekonaniu robił to w interesie dzieci, jeśli podejrzenia i niepokój oskarżonego były by jego swoistą imaginacją i nie miały żadnego uzasadnienia. Jednak czego sąd rejonowy nie dostrzegł fakt niewłaściwej opieki pokrzywdzonej nad małoletnimi synami oskarżonego tego rodzaju imaginacją nie był czego dowodem , iż na skutek działań oskarżonego sąd rodzinny w ramach zabezpieczenia określił miejsce zamieszkania obu małoletnich przy ojcu zmieniając poprzednie decyzje, a nadto zmienił kierunek obowiązku alimentacyjnego od M. S. do rąk oskarżonego. Ponadto pośrednio o słuszności i interesie działań oskarżonego świadczy fakt skierowania przez prokuratora aktu oskarżenia przeciwko M. S. z art. 207 kk . o znęcanie się nad małoletnimi i nieprawomocny wyrok skazujący w tej sprawie. Reasumując zatem działania oskarżonego choć formalnie miały charakter nękania w rozumieniu art.190 a §1 kk . to były spowodowane słusznym i realnym interesem dzieci potwierdzonym w/w decyzjami organów wymiaru sprawiedliwości, a co za tym idzie także interesem społecznym, nie zaś nieuzasadnioną chęcią li tylko dokuczenia pokrzywdzonej z powodu rozpadu ich związku, czy wyłącznie kwestiami majątkowymi. W takiej zaś sytuacji zachowanie oskarżonego określić należy jako charakteryzujące się znikomym stopniem społecznej szkodliwości. W tych okolicznościach sąd odwoławczy uchylił zaskarżony wyrok w zakresie czynu z art. 190a§1 kk . i umorzył postępowanie przeciwko oskarżonemu w oparciu o art.1§2 kk . 3.2. zarzut obrazy prawa materialnego tj. art.267§ 2 i 4 kk . ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut jest niezasadny. Na wstępie jednak poczynić trzeba uwagę , iż autorka apelacji nie dostrzegła, iż sąd zmieniając opis czynu wyeliminował jako pokrzywdzoną małoletnią W. P. , tak więc już z założenia argumentacja w tym zakresie jest bezprzedmiotowa. Natomiast jeśli chodzi o małoletnią na datę zarzutu A. P. argumentacja i zarzuty apelacji są niezasadne. Skarżąca wskazując na fakt, iż oskarżony był właścicielem sprzętu elektronicznego jak się zdaje zapomina o różnicy między aparatem telefonicznym jako urządzeniem a tzw. kartą SIM na której zapisywane są zdjęcia filmy oraz inne informacje. Oczywiście jako właściciel aparatu telefonicznego i komputera miał do nich dostęp niemniej nie miał uprawnienia dostępu do prywatnych zdjęć, nagrań czy też wiadomości A. P. , a tym bardziej do przekazywania ich osobom trzecim. Przypomnieć przy tym trzeba , iż oskarżony nie wykonywał w stosunku do A. P. żadnych praw rodzicielskich czy też wynikających z prawnego stosunku opieki. Drugim argumentem apelacji w tym zakresie jest fakt, iż oskarżony przekazywał uzyskane materiały ojcu małoletniej organom sprawującym nadzór nad wychowaniem dzieci jak kurator sądowy, co oczywiście jest prawdą, niemniej przekazywał też osobom trzecim jak świadek R. czy świadek O. - D. nie powiązanych w żaden sposób rodzinnie z małoletnią czy też nie pełniących żadnych funkcji państwowych czy społecznych w zakresie nadzoru nad małoletnimi. Ponadto jak wynika z samych wyjaśnień oskarżonego w istocie nie kierował się on stricte interesem małoletniej , a w ten sposób realizował swój interes skompromitowania M. S. . Tak więc R. A. swoim zachowaniem wypełnił dyspozycję art.267§ 2 i 4 kk . Wniosek ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. 3.3. zarzut rażącej niewspółmierności kary ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut jest niezasadny. Wprawdzie pierwotnie dotyczył on kary łącznej oraz orzeczenia z art.41a§ 1 kk . co wobec treści wyroku sądu odwoławczego stało się nieaktualne, niemniej odnieść się należy do kary orzeczonej za czyn z art.267§ 2 i 4 kk . W ocenie wymierzonej za ten czyn kary nie można uznać za rażąco niewspółmiernie surową w rozumieniu art.438 pkt.4 kpk . Oczywiście sąd odwoławczy dostrzega, iż całość działań oskarżonego miała tego rodzaju kontekst, iż miał on zamiar skompromitować i wykazać sposób wychowywania dzieci przez M. S. w celu odzyskania opieki nad małoletnimi synami, niemniej inaczej ocenić należy owe zachowania pomiędzy oskarżonym oraz M. S. , co znalazło swój wyraz w ocenie i rozstrzygnięciu sądu odwoławczego w odniesieniu do czynu z art.190a§ 1 kk ., a inaczej gdy pokrzywdzoną w tym konflikcie stała się podówczas małoletnia A. P. . Oskarżony dla realizacji swych celów nawet jeśli przyjąć , iż były one uzasadnione dobrem jego dzieci nie wahał się pokrzywdzić i skompromitować innego dziecka tylko dlatego , iż nie był jego biologicznym ojcem. Dlatego zdaniem sądu wymierzoną mu karę o charakterze wolnościowym w tym przypadku uznać należy wręcz za wyjątkowo łagodną. Wniosek ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności brak tego rodzaju okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Zaskarżony wyrok utrzymano w mocy , co do jednego z czynów przypisanych oskarżonemu co opisane zostało w pkt.3.2 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☒ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia Powody uchylenia i umorzenia postepowania, co do jednego z czynów przypisanych oskarżonemu opisane zostały w pkt. 3.1 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności o kosztach orzeczono na podstawie art.624§1 kpk . 7. PODPIS 1.11. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckim z dnia 20 marca 2023 r. sygn. akt II K 438/22 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☒ w części ☒ co do winy ☒ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI