Orzeczenie · 2026-04-21

VI Ka 84/26

Sąd
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
Miejsce
Warszawa
Data
2026-04-21
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚredniaokręgowy
kradzieżinfrastruktura oświetleniowapostępowanie karneapelacjasąd okręgowysąd rejonowydowodyocena dowodówin dubio pro reo

Sąd Okręgowy w Warszawie, rozpoznając sprawę z apelacji prokuratora, uchylił wyrok Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 15 października 2025 r. (sygn. akt II K 1067/24) w części dotyczącej czynu z art. 278 § 1 k.k. (kradzież infrastruktury oświetleniowej) i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy uznał apelację prokuratora za zasadną, wskazując na obrazy przepisów postępowania, w tym art. 7 i 410 k.p.k., polegające na przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów i oparciu rozstrzygnięcia na niepełnym materiale dowodowym. Sąd pierwszej instancji błędnie zastosował zasadę in dubio pro reo, podczas gdy wątpliwości mogły zostać usunięte poprzez uzupełnienie postępowania dowodowego. W szczególności Sąd Rejonowy pominął istotne zeznania funkcjonariusza policji, asp. G. M., dotyczące informacji od zgłaszającego o kradzieży kabli i ponownym pojawieniu się sprawców na miejscu. Sąd Okręgowy podkreślił, że zachowanie oskarżonego (ucieczka na widok policji) oraz ujawnione uszkodzenia infrastruktury oświetleniowej wskazują na jego związek z przestępstwem. Z uwagi na zakaz reformationis in peius (art. 454 § 1 k.p.k.), sąd odwoławczy nie mógł skazać oskarżonego, który został uniewinniony w pierwszej instancji, dlatego konieczne było uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Przy ponownym rozpoznaniu Sąd Rejonowy ma uzupełnić postępowanie dowodowe, w tym przesłuchać zgłaszającego, i dokonać wszechstronnej oceny materiału dowodowego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów (art. 7, 410 k.p.k.) i zasady in dubio pro reo (art. 5 § 2 k.p.k.) w kontekście niepełnego postępowania dowodowego.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i procedury karnej.

Zagadnienia prawne (1)

Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy i zastosował zasadę in dubio pro reo w sytuacji, gdy istniały przesłanki do uzupełnienia postępowania dowodowego i usunięcia wątpliwości co do sprawstwa oskarżonego w zakresie kradzieży infrastruktury oświetleniowej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, sąd pierwszej instancji dopuścił się obrazy przepisów postępowania (art. 7 i 410 k.p.k.) poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i oparcie rozstrzygnięcia na niepełnym materiale dowodowym, a także błędnie zastosował zasadę in dubio pro reo.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że wątpliwości co do sprawstwa oskarżonego w zakresie kradzieży infrastruktury oświetleniowej były usuwalne i wynikały z niepełnego postępowania dowodowego oraz dowolnej oceny dowodów. Pominęto istotne zeznania świadka policji dotyczące informacji od zgłaszającego, a także nie podjęto próby weryfikacji tych informacji. Zachowanie oskarżonego (ucieczka) i ujawnione uszkodzenia infrastruktury również stanowiły poszlaki, które zostały zminimalizowane przez sąd pierwszej instancji.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
Prokurator (w zakresie apelacji)

Strony

NazwaTypRola
J. U.osoba_fizycznaoskarżony
Prokuratororgan_państwowyoskarżyciel publiczny

Przepisy (9)

Główne

k.k. art. 278 § § 1

Kodeks karny

Przepis dotyczący kradzieży.

u.p.n. art. 62 § ust. 1

Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii

Przepis dotyczący posiadania środków odurzających.

Pomocnicze

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy zasad oceny dowodów.

k.p.k. art. 410

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy obowiązku uwzględnienia wszystkich dowodów przy rozstrzyganiu.

k.p.k. art. 5 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Zasada in dubio pro reo – niedające się usunąć wątpliwości rozstrzygane na korzyść oskarżonego.

k.p.k. art. 438 § pkt 2

Kodeks postępowania karnego

Podstawa apelacji – obraza przepisów postępowania.

k.p.k. art. 438 § pkt 3

Kodeks postępowania karnego

Podstawa apelacji – błąd w ustaleniach faktycznych.

k.p.k. art. 437 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Podstawa uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

k.p.k. art. 454 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Zakaz reformationis in peius – sąd odwoławczy nie może skazać oskarżonego uniewinnionego w pierwszej instancji.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Obraza przepisów postępowania (art. 7 i 410 k.p.k.) przez Sąd Rejonowy. • Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia przez Sąd Rejonowy. • Pominięcie przez Sąd Rejonowy istotnych zeznań świadka policji. • Niewłaściwa ocena materiału dowodowego przez Sąd Rejonowy. • Błędne zastosowanie zasady in dubio pro reo przez Sąd Rejonowy.

Godne uwagi sformułowania

kontrola instancyjna wykazała, że Sąd I instancji dopuścił się obrazy przepisów postępowania, która miała istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia • dokonanie oceny materiału dowodowego z przekroczeniem granic swobodnej oceny dowodów, w sposób sprzeczny z zasadami logicznego rozumowania, wskazaniami wiedzy oraz doświadczenia życiowego • zasada in dubio pro reo ma zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy po wyczerpaniu wszelkich dostępnych możliwości dowodowych nadal pozostają wątpliwości, których nie da się usunąć • wątpliwości wskazane przez Sąd I instancji miały charakter usuwalny • zachowanie oskarżonego polegające na natychmiastowej ucieczce na widok funkcjonariuszy stanowi istotną poszlakę, której znaczenie zostało przez Sąd Rejonowy bezzasadnie zminimalizowane

Skład orzekający

Agnieszka Wojciechowska-Langda

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów (art. 7, 410 k.p.k.) i zasady in dubio pro reo (art. 5 § 2 k.p.k.) w kontekście niepełnego postępowania dowodowego."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i procedury karnej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje typowe błędy proceduralne popełniane przez sądy niższej instancji, które są korygowane przez sądy wyższej instancji, co jest cenne dla praktyków prawa.

Sąd Okręgowy koryguje błędy Sądu Rejonowego: kluczowa rola dowodów i zasady in dubio pro reo.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst