VI Ka 806/20

Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w WarszawieWarszawa2022-01-14
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚredniaokręgowy
art. 300 kkukrywanie majątkuwłasnośćznamiona czynu zabronionegoapelacjauniewinnienieprawo karne materialne

Sąd Okręgowy uniewinnił oskarżonych od popełnienia zarzucanego im czynu z art. 300 § 2 kk, uznając, że ukrywanie rzeczy stanowiących własność innej osoby nie wypełnia znamion tego przestępstwa.

Sąd Okręgowy rozpoznał apelacje obrońcy oskarżonego K. T. oraz pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego od wyroku Sądu Rejonowego, który skazał oskarżonych za przestępstwo z art. 300 § 2 kk. Sąd Okręgowy uznał apelację obrońcy za zasadną, stwierdzając obrazę prawa materialnego, ponieważ ukrywanie przedmiotów niebędących własnością sprawcy nie stanowi przestępstwa z art. 300 § 2 kk. W konsekwencji, sąd uniewinnił obu oskarżonych od popełnienia zarzucanych im czynów i uchylił rozstrzygnięcia o karach oraz kosztach, obciążając nimi Skarb Państwa.

Sąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał sprawę z apelacji obrońcy oskarżonego K. T. oraz pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego, dotyczącą wyroku Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 22 czerwca 2020 r. (sygn. akt II K 472/18), którym oskarżeni K. T. i K. O. zostali skazani za przestępstwo z art. 300 § 2 Kodeksu karnego. Sąd Okręgowy, rozpoznając apelację obrońcy, uznał za zasadny zarzut obrazy prawa materialnego, wskazując, że do znamion przestępstwa z art. 300 § 2 kk należy podjęcie działań skierowanych do składników majątku sprawcy, czyli jego własności. W niniejszej sprawie ustalono, że ukrywane przedmioty stanowiły własność pokrzywdzonego, a nie oskarżonych. W związku z tym, zachowanie oskarżonych nie wyczerpywało znamion czynu zabronionego z art. 300 § 2 kk, ani żadnego innego przepisu ustawy karnej. Sąd Okręgowy, działając na podstawie art. 434 § 1 i art. 440 k.p.k., zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że uniewinnił obu oskarżonych od popełnienia zarzucanych im czynów. Uchylono również rozstrzygnięcia dotyczące kar i środków kompensacyjnych, a kosztami postępowania obciążono Skarb Państwa. Apelacja pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego, dotycząca braku orzeczenia o naprawieniu szkody i wysokości kar, stała się bezprzedmiotowa wobec uniewinnienia oskarżonych.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, ukrywanie rzeczy, które nie stanowią własności sprawcy, nie wypełnia znamion przestępstwa z art. 300 § 2 Kodeksu karnego, ponieważ do znamion tego czynu należy działanie skierowane do własnych składników majątkowych.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy wskazał, że przepis art. 300 § 2 kk wymaga, aby działania sprawcy dotyczyły jego własnego majątku. W sytuacji, gdy ukrywane przedmioty należą do innej osoby (pokrzywdzonego), zachowanie to nie może być kwalifikowane jako przestępstwo z tego przepisu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zmiana wyroku i uniewinnienie

Strona wygrywająca

oskarżeni K. O. i K. T.

Strony

NazwaTypRola
K. T.osoba_fizycznaoskarżony
K. O.osoba_fizycznaoskarżony
Prokuraturaorgan_państwowyprokurator
Oskarżyciel posiłkowyinneoskarżyciel posiłkowy

Przepisy (6)

Główne

k.k. art. 300 § § 2

Kodeks karny

Do znamion czynu zabronionego z art. 300 § 2 kk należy podjęcie działań skierowanych do składników swojego majątku – to jest rzeczy, praw itp. stanowiących własność sprawcy. Zachowanie sprawcy musi być skierowane na składniki jego majątku, tj. jego własność.

Pomocnicze

k.p.k. art. 434 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 440

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 436

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 434 § § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 455

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zarzut obrazy prawa materialnego dotyczący błędnego przyjęcia, że przedmiotem przestępstwa z art. 300 § 2 kk może być rzecz nie stanowiąca majątku dłużnika.

Odrzucone argumenty

Apelacja pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego dotycząca braku orzeczenia o naprawieniu szkody i wysokości kar (stała się bezprzedmiotowa wobec uniewinnienia).

Godne uwagi sformułowania

do znamion występku z art. 300 § 2 kk (podobnie jak i z art. 300 § 1 i 3 kk ) należy podjęcie opisanych w przepisie działań skierowanych do składników swojego majątku – to jest rzeczy, praw itp. stanowiących własność sprawcy. zachowanie sprawcy przestępstwa z art. 300 § 1-3 kk zawsze musi być skierowane na składniki jego majątku, tj. jego własność. skazano oskarżonego za czyn nie wyczerpujący znamion czynu zabronionego. utrzymanie w mocy takiego wyroku byłoby rażąco niesprawiedliwe i sprzeczne z prawem.

Skład orzekający

Jacek Matusik

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja znamion przestępstwa z art. 300 § 2 kk, w szczególności wymogu skierowania działania do własnego majątku sprawcy."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji ukrywania mienia, które nie należy do sprawcy. Nie dotyczy innych form ukrywania majątku lub działania na szkodę wierzycieli.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa jest interesująca dla prawników ze względu na precyzyjną interpretację znamion przestępstwa i zastosowanie przepisów proceduralnych. Pokazuje, jak ważna jest dokładna analiza stanu faktycznego i prawnego.

Czy ukrywanie cudzego majątku to przestępstwo? Sąd Okręgowy wyjaśnia art. 300 kk.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Warszawa, dnia 14 stycznia 2022 r. Sygn. akt VI Ka 806/20 1. 2.WYROK 2.1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 3.Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący:SSO Jacek Matusik protokolant: protokolant sądowy Marta Herc 4.przy udziale prokuratora Agaty Stawiarz po rozpoznaniu dnia 14 stycznia 2022 r. 5.sprawy K. T. , syna E. i W. , ur. (...) w B. 6.oskarżonego o przestępstwo art. 300 § 2 kk 7. K. O. , syna W. i H. , ur. (...) w Ł. 8.oskarżonego o przestępstwo art. 300 § 2 kk 9.na skutek apelacji wniesionych przez obrońcę oskarżonego K. T. i pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego 10.od wyroku Sądu Rejonowego w Legionowie 11.z dnia 22 czerwca 2020 r. sygn. akt II K 472/18 14.zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: oskarżonych K. O. i K. T. uniewinnia od popełnienia zarzucanych im czynów oraz uchyla rozstrzygnięcia z punktu III i IV; kosztami sądowymi za postępowanie w sprawie obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 806/20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 2 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu rejonowego w Legionowie z dnia 22 czerwca 2020r., sygn. akt II K 472/18 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☒ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 1.5. Ustalenie faktów 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. ----------------------------------------------------------- 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. ------------------------------------------------------------------ 1.6. Ocena dowodów 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ------------------------------------------------------------------- 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ------------------------------------------------------------------------ 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. Zawarty w apelacji obrońcy oskarżonego K. T. zarzut z punktu 7 apelacji: Obrazy prawa materialnego – art. 300 § 1-3 kk poprzez błędne przyjęcie, że przedmiotem tego przestępstwa może być rzecz nie stanowiąca majątku dłużnika, podczas gdy zachowanie sprawcy przestępstwa z art. 300 § 1-3 kk zawsze musi być skierowane na składniki jego majątku, tj. jego własność. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Podniesiony zarzut jest w sposób oczywisty zasadny. Rację ma obrońca, że do znamion występku z art. 300 § 2 kk (podobnie jak i z art. 300 § 1 i 3 kk ) należy podjęcie opisanych w przepisie działań skierowanych do składników swojego majątku – to jest rzeczy, praw itp. stanowiących własność sprawcy. Tymczasem zarówno z opisu czynu zawartego w zaskarżonym wyroku, jak i z niebudzących wątpliwości ustaleń poczynionych w toku postępowania wynika jednoznacznie, że rzeczy, których ukrycie zarzucono oskarżonemu stanowiły własność innej osoby, a mianowicie pokrzywdzonego. Tym samym więc ukrywanie tych przedmiotów nie mogło stanowić występku określonego w art. 300 § 2 kk , a jednocześnie, w kształcie w jakim czyn został opisany w zaskarżonym wyroku, nie wyczerpuje on znamion żadnego innego czynu zabronionego. W związku z powyższym istotnie stwierdzić należy, że zaskarżony wyrok wydany został z oczywistą obrazą prawa materialnego – art. 300 § 2 kk albowiem skazano oskarżonego za czyn nie wyczerpujący znamion czynu zabronionego. Na marginesie zwrócić należy uwagę, że wobec faktu, iż nie wniesiono apelacji na niekorzyść oskarżonych, która kwestionowałaby ustalenia faktyczne lub kwalifikację prawną czynu przypisanego oskarżonym, Sąd Odwoławczy w związku z treścią art. 434 § 1 kpk , i art. 440 kpk nie miał podstaw do ewentualnego czynienie nowych ustaleń faktycznych, które pozwoliłyby zakwalifikować zachowania oskarżonych z innego przepisu ustawy karnej. Wniosek O zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego K. T. od popełnienia zarzucanego mu czynu. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wobec zasadności zarzutu i faktu, że czyn oskarżonego nie wyczerpuje znamion czynu zabronionego zasadnym było uniewinnienie go od popełnienia zarzucanego mu przestępstwa. 3.2. Zawarte w apelacji obrońcy oskarżonego K. T. zarzuty z punktów 1-4 apelacji: Obrazy prawa procesowego – art. 7kpk , art. 410 kpk ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny W trybie art. 436 kpk ograniczono rozpoznanie apelacji obrońcy do zarzutu wskazanego wyżej w punkcie 3.1 , bowiem było to wystarczające do wydania orzeczenia – jego uwzględnienie skutkowało koniecznością uniewinnienia oskarżonego. Wniosek O zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego K. T. od popełnienia zarzucanego mu czynu. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Jak w pkt 3.1 3.3. Zawarte w apelacji obrońcy oskarżonego K. T. zarzuty z punktów 5 i 6 apelacji: Błędu w ustaleniach faktycznych ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny W trybie art. 436 kpk ograniczono rozpoznanie apelacji obrońcy do zarzutu wskazanego wyżej w punkcie 3.1 , bowiem było to wystarczające do wydania orzeczenia – jego uwzględnienie skutkowało koniecznością uniewinnienia oskarżonego. Wniosek O zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego K. T. od popełnienia zarzucanego mu czynu. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Jak w pkt 3.1 3.4. Zawarte w apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego: 1. Obrazy prawa materialnego – art. 46 § 1 kk poprzez jego niezastosowanie pomimo złożenia przez pokrzywdzonego wniosku o naprawienie szkody. 2. Rażącej niewspółmierności kary wymierzonej obu oskarżonym ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Wobec uniewinnienia oskarżonych, zarzuty apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego, które skierowane były wyłącznie przeciwko orzeczeniu o karze i środku kompensacyjnym stały się bezprzedmiotowe. Wniosek O zmianę wyroku poprzez nałożenie na oskarżonych obowiązku określonego w art. 46 § 1 kk oraz orzeczenie wobec nich surowszych kar. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wobec uniewinnienia oskarżonych wnioski niezasadne. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Czyn oskarżonego K. O. nie wyczerpywał znamion przestępstwa ani z art. 300 § 2 kk , ani z żadnego innego przepisu ustawy karnej. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności Mimo że oskarżony K. O. nie wniósł apelacji od zaskarżonego wyroku, to w części jego dotyczącej wyrok ten został zaskarżony na jego niekorzyść przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego. Jednocześnie zgodnie z treścią art. 434 § 2 kpk środek odwoławczy wśniony na niekorzyść oskarżonego może spowodować orzeczenie na jego korzyść jeżeli zachodzą przesłanki określone w art. 440 kpk lub 455 kpk . W realiach niniejszej sprawy w sposób oczywisty w stosunku do K. O. zaistniały przesłanki określone w art. 440 kpk bowiem został on skazany za czyn nie wyczerpujący znamion czynu zabronionego, a zatem utrzymanie w mocy takiego wyroku byłoby rażąco niesprawiedliwe i sprzeczne z prawem. 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach utrzymania w mocy ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Zmieniono w zakresie winy obu oskarżonych i uniewinniono ich od popełnienia zarzucanych im czynów. Zwięźle o powodach zmiany Czyny przypisane oskarżonym nie wyczerpywały znamion czynu zabronionego. 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------- 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia -------------------------------------------------------- 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ----------------------------------------------- 5.3.1.4.1. ------------------------------------------------------------------------ ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ----------------------------------------------------------- 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ----------------------------------------------------------------------- 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności --------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności W związku z uniewinnieniem obu oskarżonych, kosztami sądowymi w sprawie należało obciążyć Skarb Państwa. 7. PODPIS 1.11. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonego K. T. Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Uznanie winy oskarżonego. 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 1.12. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 2 Podmiot wnoszący apelację Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja W stosunku do obu oskarżonych: 1. Brak orzeczenia o naprawieniu szkody, 2. wysokość orzeczonych kar 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI