VI Ka 794/21

Warszawa, dnia 9 grudnia 2021 r. Sygn. akt VI Ka 794/21 1 2WYROK 2.1W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 3Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący:SSR (del.) Tomasz Morycz protokolant: protokolant sądowy – stażysta Ilona Kancik 4przy udziale prokuratora Mariusza Ejflera po rozpoznaniu dnia 9 grudnia 2021 r. 5sprawy H. B. , syna M. i D. z domu S. , ur. (...) w N. 6oskarżonego o przestępstwa z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk , art. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 64 § 1 kk 7na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego 8od wyroku Sądu Rejonowego w Legionowie 9z dnia 15 kwietnia 2021 r. sygn. akt II K 1151/19 I. wyrok w zaskarżonej części zmienia w ten sposób, że spośród dowodów rzeczowych co do których orzeczono przepadek w punkcie III eliminuje dowód rzeczowy w postaci telefonu H. opisany w wykazie dowodów rzeczowych i śladów kryminalistycznych nr (...) pod pozycją (...) (k. 109); II. w pozostałej zaskarżonej części wyrok utrzymuje w mocy; III. zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych w instancji odwoławczej, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 794/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1 Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 15 kwietnia 2021 r. w sprawie o sygn. akt II K 1151/19. 1.2 Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 0.11.3. Granice zaskarżenia 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji. ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 0.12.1. Ustalenie faktów 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Wskazać oskarżonego. Wskazać fakt. Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód. H. B. Dotychczasowa karalność Sytuacja majątkowa Karta karna - k. 244-246 Informacja e - (...) k. 243 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Wskazać oskarżonego. Wskazać fakt. Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód. 0.12.2. Ocena dowodów 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Wskazać fakt Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu. Dotychczasowa karalność Sytuacja majątkowa Karta karna Informacja e - (...) Dokumenty zostały sporządzone w przepisanej prawem formie przez organy do tego uprawnione, stanowiąc dowód tego, co zostało w nich urzędowo poświadczone i nie będąc przez strony kwestionowane. 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Wskazać fakt Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu. . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut Obrońca oskarżonego zaskarżonemu wyrokowi zarzucił rażącą niewspółmierność orzeczonych wobec oskarżonego kar jednostkowych 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz 5 miesięcy pozbawienia wolności, a także kary łącznej 9 miesięcy pozbawienia wolności, przy wymiarze których sąd pominął całkowicie występujące w sprawie okoliczności łagodzące, takie jak: przyznanie się przez oskarżonego do popełnienia zarzucanych mu czynów, wyrażenie przez niego skruchy, jego zachowanie po popełnieniu przestępstw, tj. podjęcie pracy i rozpoczęcie terapii od uzależnień, niewielka wartość szkody oraz jej naprawienie, co przy ich rozważeniu powinno skutkować zmianą rodzaju orzeczonych zarówno kar jednostkowych, jak i kary łącznej na kary łagodniejsze w postaci kary grzywny lub kary ograniczenia wolności. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny. Zarzut jest niezasadny. Na wstępie wskazać należy, że rażąca niewspółmierność oznacza znaczną dysproporcję pomiędzy wymierzoną karą, środkiem karnym lub nawiązką a taką represją, która powinna być wymierzona, aby w odczuciu społecznym uznana została za sprawiedliwą. Nie każda więc nietrafność wymiaru środka represji karnej uzasadnia zmianę orzeczenia. Zarzut rażącej niewspółmierności jest zasadny wtedy, gdy kara, środek karny lub nawiązka wprawdzie mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, ale nie uwzględnia w sposób właściwy okoliczności dotyczących sądowego ich wymiaru ( art. 53–56 kk ). Zarzut ten może dotyczyć wyboru rodzaju kary, środka karnego, nawiązki lub innego środka albo ich wysokości, czy też niezastosowania np. instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary. Jak słusznie wskazał Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z dnia 29 stycznia 2021 r. w sprawie o sygn. akt II AKa 143/20, „rażąca niewspółmierność, zachodzi tylko wówczas, gdy na podstawie ujawnionych okoliczności, które powinny mieć zasadniczy wpływ na wymiar kary, można było przyjąć, iż zachodziłaby wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną przez sąd pierwszej instancji a karą, jaką należałoby wymierzyć w instancji odwoławczej w następstwie prawidłowego zastosowania w sprawie dyrektyw wymiaru kary”. Sąd Okręgowy podziela również pogląd Sądu Apelacyjnego w Poznaniu zawarty w wyroku z dnia 3 marca 2021 r. w sprawie o sygn. akt II AKa 211/20. Wskazano w nim, że „zarzut niewspółmierności kary, jako zarzut z kategorii ocen, można zasadnie podnosić, gdy kara jakkolwiek mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, nie uwzględnia w sposób właściwy zarówno okoliczności popełnienia przestępstwa, jak i osobowości sprawcy, innymi słowy - gdy w społecznym odczuciu jest karą niesprawiedliwą. Niewspółmierność więc zachodzi wówczas, gdy suma zastosowanych kar i innych środków, wymierzona za przypisane przestępstwa, nie odzwierciedla należycie stopnia szkodliwości społecznej czynu i nie uwzględnia w wystarczającej mierze celów kary. Trzeba pamiętać, że zgodnie z art. 438 pkt 4 kpk ta niewspółmierność kary musi być „rażąca”. Chodzi tu więc przy wykazaniu tego zarzutu nie o każdą różnicę co do wymiaru kary, ale o różnicę ocen tak zasadniczej natury, iż karę dotychczas wymierzoną nazwać można byłoby - również w potocznym znaczeniu tego słowa - rażąco niewspółmierną, to jest niewspółmierną w stopniu nie dającym się wręcz zaakceptować”. Tym samym dopiero wykazanie rażącej niewspółmierności kary, a więc istnienia wyraźnej dysproporcji między karą wymierzoną przez sąd pierwszej instancji a karą, jaką należałoby wymierzyć w następstwie prawidłowego zastosowania w sprawie dyrektyw wymiaru kary, uzasadnia korektę zaskarżonego wyroku przez sąd odwoławczy. Mając powyższe na uwadze, orzeczonych wobec oskarżonego kar, tak co do rodzaju, jak i wymiaru, nie sposób uznać za rażąco niewspółmierne. Pierwszy czyn, którego dopuścił się oskarżony, to jest czyn z art. 279 § 1 kk , jest zagrożony karą pozbawienia wolności, której dolna granica wynosi rok, a górna 10 lat. Sąd meriti wymierzył oskarżonemu karę jednostkową 8 miesięcy pozbawienia wolności, stosując przy tym art. 283 kk , a tym samym uznając, że czyn, którego dopuścił się oskarżony stanowił przypadek mniejszej wagi i biorąc pod uwagę łagodniejszy wymiar kary, to jest od 3 miesięcy do 5 lat. Tym samym wziął pod uwagę okoliczności tego zdarzenia, w tym niewielką wysokość szkody. Tak ukształtowana kara jednostkowa jest zbliżona do dolnej granicy ustawowego zagrożenia. Biorąc przy tym pod uwagę sześciokrotną karalność oskarżonego za przestępstwa przeciwko mieniu, a tym samym fakt, że nie wyciągnął z tego żadnych wniosków i działał w warunkach recydywy z art. 64 § 1 kk , jest to kara odpowiednia. Powyższego nie zmienia fakt, że oskarżony naprawił szkodę. Drugi czyn, którego dopuścił się oskarżony, to jest czyn z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii , jest zagrożony karą pozbawienia wolności, której górna granica wynosi 3 lata. Zważywszy na dotychczasową karalność za czyn z art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i działanie w warunkach recydywy z art. 64 § 1 kk , jak również posiadanie nie tylko mefedronu, ale również tak zwanego twardego narkotyku, jakim jest heroina. Wprawdzie obrońca wskazał, że oskarżony walczy z uzależnieniem, uczestnicząc w terapii, jednak do przedmiotowego zdarzenia doszło w jej trakcie, która jak widać nie przynosi zamierzonego skutku. Wymierzonej za ten czyn kary jednostkowej 5 miesięcy pozbawienia wolności, także zbliżonej do dolnej granicy ustawowego zagrożenia, która wynosi tu 1 miesiąc, także nie sposób uznać za niewłaściwą. To samo tyczy się kary łącznej 9 miesięcy pozbawienia wolności, nieznacznie wyższej od najwyższej z kar jednostkowych. Gdyby nie okoliczności łagodzące, które wzięto pod uwagę oskarżony z pewnością musiałby się liczyć z dużo dłuższą izolacją. Chociaż obrońca oskarżonego twierdził, że należałoby mu wymierzyć kary jednostkowe 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności oraz 1 roku ograniczenia wolności, a następnie karę łączną 2 lat ograniczenia wolności, w każdym przypadku polegające na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie, to wskazane wyżej okoliczności obciążające, w tym uprzednia karalność i działanie w warunkach recydywy z art. 64 § 1 kk , czyniłby to rażąco i nieadekwatnie łagodne. Także w odczuciu społecznym, Nie ulega wątpliwości, że oskarżony pracuje, ma partnerkę, uczestniczy w terapii, naprawił szkodę i przyznał się do popełnienia zarzucanych czynów, jednak jest to niewystarczające, żeby skorzystać z dobrodziejstwa wolnościowych kar jednostkowych, a następnie kary łącznej. Oskarżony powinien ewentualnie ubiegać się o możliwość odbycia orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego. Wniosek Zmiana zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu: - za czyn z punktu I kary 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności, polegającej na wykonaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie, - za czyn z punktu II kary 1 roku ograniczenia wolności, polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie, - kary łącznej 2 lat ograniczenia wolności, polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięczne. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny. Wobec bezzasadności zarzutu z przyczyn wskazanych powyżej, związany z nimi wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU Wskazać wszystkie okoliczności, które sąd uwzględnił z urzędu, niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów ( art. 439 k.p.k. , art. 440 k.p.k. ). Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności. 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1.3 1 Przedmiot utrzymania w mocy Kary jednostkowe i kara łączna. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy. O powodach wskazano powyżej. 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1.3.1 1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany. 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia. 4. Konieczność warunkowego umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i warunkowego umorzenia ze wskazaniem podstawy prawnej warunkowego umorzenia postępowania. 5. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia. 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia z wyroku Lp. Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku. Przytoczyć okoliczności. 6. Koszty Procesu Wskazać oskarżonego. Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku. Przytoczyć okoliczności. H. B. III Na podstawie art. 626 § 1 kpk w zw. z art. 624 § 1 kpk zwolniono oskarżonego od kosztów sądowych w instancji odwoławczej, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa. 7. PODPIS 0.11.3 Granice zaskarżenia Wpisać kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Kary jednostkowe i łączna 0.11.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2 Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji. ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☐ Uchylenie ☒ zmiana