VI Ka 794/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy uchylił wyrok uniewinniający obwinionego od zarzutu nieuczciwej konkurencji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, uznając, że baner reklamowy z napisem "Nie daj się oszukać" wyczerpuje znamiona czynu.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze uchylił wyrok Sądu Rejonowego, który uniewinnił P. G. od zarzutu rozpowszechniania nieprawdziwych informacji o przedsiębiorstwie. Sąd odwoławczy uznał, że baner reklamowy z hasłem "Nie daj się oszukać" stanowił nieuczciwą konkurencję, a ocena Sądu Rejonowego była zbyt pobieżna. Sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze rozpoznał apelację pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej od wyroku Sądu Rejonowego, który uniewinnił P. G. od zarzutu popełnienia czynu z art. 26 ust. 1 ustawy o nieuczciwej konkurencji. Obwiniony miał rozpowszechniać nieprawdziwe informacje o konkurencyjnym przedsiębiorstwie poprzez umieszczanie reklam i rozdawanie ulotek. Sąd Rejonowy uznał wyjaśnienia obwinionego za wiarygodne i uniewinnił go. Sąd Okręgowy, uwzględniając apelację, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Sąd odwoławczy uznał, że baner reklamowy z napisem „Nie daj się oszukać” umieszczony przy parkingu konkurencji, w kontekście jego wielkości i lokalizacji, jednoznacznie wskazywał na nieuczciwe praktyki konkurencyjnej firmy, wyczerpując znamiona czynu z art. 26 ust. 1 ustawy o nieuczciwej konkurencji. Sąd Okręgowy uznał ocenę Sądu Rejonowego za naiwną i sprzeczną z zasadami logiki. Ze względu na zasadę ne peius, Sąd Okręgowy nie mógł wydać wyroku skazującego, stąd konieczność przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, w kontekście wielkości, lokalizacji i treści baneru, stanowi to rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji o przedsiębiorstwie.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że hasło „Nie daj się oszukać” na banerze reklamowym, umieszczonym w widocznym miejscu przy drodze i w pobliżu obiektów konkurencyjnych, jednoznacznie sugeruje, że konkurencyjna firma oszukuje klientów, co wyczerpuje znamiona czynu z art. 26 ust. 1 ustawy o nieuczciwej konkurencji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
oskarżyciel posiłkowy (w części dotyczącej uchylenia)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. G. (1) | osoba_fizyczna | obwiniony |
| Handel-Usługi (...) | spółka | oskarżyciel posiłkowy |
Przepisy (6)
Główne
u.n.k. art. 26 § 1
Ustawa o nieuczciwej konkurencji
Rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji o przedsiębiorstwie, które mogą zaszkodzić jego renomie.
Pomocnicze
k.p.w. art. 119 § 2
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
k.p.k. art. 454 § 1
Kodeks postępowania karnego
Zasada ne peius (zakaz orzekania na niekorzyść oskarżonego przy apelacji wniesionej na jego korzyść).
k.p.w. art. 109 § 2
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
k.p.k. art. 424
Kodeks postępowania karnego
k.p.w. art. 82 § 1
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zarzut obrazy przepisów postępowania, w szczególności art. 7 k.p.k. poprzez dowolną ocenę dowodów. Niewłaściwa ocena wyjaśnień obwinionego dotyczących baneru reklamowego. Baner reklamowy z hasłem „Nie daj się oszukać” wyczerpuje znamiona czynu z art. 26 ust. 1 ustawy o nieuczciwej konkurencji.
Godne uwagi sformułowania
„Nie daj się oszukać” było mottem życiowym obwinionego Bezkrytyczne danie wiary przez Sąd I instancji zapewnieniom obwinionego że jest to jedynie jego „motto życiowe” jest nie do zaakceptowania. Taka ocena wyjaśnień obwinionego jest wręcz naiwna. Użycie w reklamie sformułowania „nie daj się oszukać” już nawet nie sugeruje, ale wskazuje wprost że konkurencyjna firma „oszukuje” czy wręcz „jest oszustem”
Skład orzekający
Andrzej Tekieli
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia „nieprawdziwe informacje o przedsiębiorstwie” w kontekście reklam i haseł marketingowych, ocena dowodów przez sąd."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyficznego sformułowania reklamowego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest precyzyjne formułowanie komunikatów marketingowych i jak sąd może interpretować hasła reklamowe jako potencjalnie wprowadzające w błąd.
“Czy hasło „Nie daj się oszukać” to już nieuczciwa konkurencja?”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt VI Ka 794/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 marca 2020 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie : Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli Protokolant Katarzyna Rubel po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2020 r. sprawy P. G. (1) ur. (...) w K. s. A. i I. z domu P. obwinionego z art. 26 ust. 1 ustawy o nieuczciwej konkurencji z powodu apelacji, wniesionej przez pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 29 października 2019 r. sygn. akt II W 1304/18 uchyla zaskarżony wyrok wobec obwinionego P. G. (1) i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Jeleniej Górze do ponownego rozpoznania. Sygn. akt VI Ka 794/19 UZASADNIENIE P. G. (1) obwiniony został o to że: w okresie od dnia 15 lutego 2018 r. do dnia 6 czerwca 2018 r. w K. przy ulicy (...) na wysokości nr (...) poprzez umieszczanie reklam i zalecenie rozdawania ulotek zawierających treści niezgodne z prawdą oraz podawanie błędnych informacji, w szczególności o świadczonych usługach i stosowanych cenach rozpowszechniał nieprawdziwe informacje o przedsiębiorstwie czym działał na szkodę firmy Handel-Usługi (...) tj. o czyn z art. 26 ust. 1 ustawy z 16 kwietnia 1993 o nieuczciwej konkurencji Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 29 października 2019 r. w sprawie II W 1304/18 uniewinnił obwinionego P. G. (1) od popełnienia zarzucanego mu czynu i na podstawie art. 119 § 2 pkt 1 k.p.w. zasądził od Skarbu Państwa na rzecz obwinionego kwotę 792 zł. tytułem zwrotu kosztów ustanowienia obrońcy z wyboru oraz kosztami postępowania w sprawie obciążył Skarb Państwa. Apelację od powyższego wyroku złożył pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego Handel-Usługi (...) zrzucając obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia , a to art. 7 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnej, sprzecznej z zasadami logiki i doświadczenia życiowego oceny zgromadzonego materiału dowodowego polegającej na: - nadaniu przymiotu całkowitej wiarygodności wyjaśnieniom P. G. (1) , który stwierdził, jakoby stwierdzenie „nie daj się oszukać” było mottem życiowym obwinionego, podczas gdy słowa te, w połączeniu z treścią pozostałych materiałów reklamowych rozprowadzanych przez obwinionego, jednoznacznie sugerują informacje nieprawdziwe, godzące w wiarygodność oskarżyciela posiłkowego; - uznaniu iż sporządzone przez obwinionego ulotki zgodnie z treścią których parking przy sztolni K. jest płatny, były kolportowane w okresie nieobjętym oskarżeniem, podczas gdy z zeznań świadków wynika, iż takie ulotki były rozprowadzane także w okresie poprzedzającym złożenie wniosku o ukaranie; - odmowie wiarygodności zeznaniom W. M. w zakresie w jakim twierdziła, iż obwiniony korzystając z systemu nagłaśniającego dyskredytował jej działalność gospodarczą, podczas gdy zeznania te są spójne i niesprzeczne z pozostałym materiałem dowodowym, w szczególności z zeznaniami D. W. . Skarżący wniósł o uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Apelacja zasługiwała na uwzględnienie, bowiem przynajmniej część argumentacji w niej zawartej była zasadna. Skutkowało to uwzględnieniem wniosku o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu. Skarżący pełnomocnik zasadnie w szczególności zarzuca przekroczenie przez Sąd I instancji zasady swobodnej oceny dowodów w zakresie ustawionego przez obwinionego P. G. (1) baneru reklamowego na wysokości wjazdu do parkingu (...) należącego do pokrzywdzonej firmy Handel-Usługi (...) . Na banerze poza informacją o konkurencyjnym darmowym parkingu Kopalni (...) z którą związany jest P. G. (1) znajduje się rzucający się w oczy duży napis „Nie daj się oszukać jeszcze 600 m” ( k.7 ). Bezkrytyczne danie wiary przez Sąd I instancji zapewnieniom obwinionego że jest to jedynie jego „motto życiowe” jest nie do zaakceptowania. Taka ocena wyjaśnień obwinionego jest wręcz naiwna. Nie przekonuje także dalsza argumentacja Sądu Rejonowego, że postawienie tego banera przez P. G. (1) było odpowiedzią na nieprawdziwą treść innej reklamy zamieszczonej przez pracowników parkingu (...) zgodnie z którą ich parking jest ostatnim darmowym parkingiem. Użycie w reklamie sformułowania „nie daj się oszukać” już nawet nie sugeruje, ale wskazuje wprost że konkurencyjna firma „oszukuje” czy wręcz „jest oszustem” i nie musi się to odnosić tylko do kwestii płatności za parking. Gdy się weźmie ponadto pod uwagę kontekst w jakim reklama ta została zamieszczona ( wielkość baneru, ustawienie przy ruchliwej drodze uczęszczanej licznie przez turystów, w bezpośredniej bliskości obiektów „ (...) ) nie ulega wątpliwości zdaniem Sądu Okręgowego, że reklama ta wyczerpywała znamiona wykroczenia rozpowszechniania nieprawdziwych informacji o przedsiębiorstwie z art. 26 ust.1 ustawy o nieuczciwej konkurencji. Już z tego powodu zaskarżony wyrok nie mógł się ostać, a w związku z obowiązującą także w postępowaniu w sprawach o wykroczenia zasadą ne peius ( art. 454 § 1 k.p.k. w zw. z art. 109 § 2 k.p.w. ) Sąd Okręgowy nie mógł w niniejszej sprawie wydać wyroku skazującego. Zaskarżony wyrok musiał więc zostać uchylony a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu. Sąd Okręgowy nie przesądza natomiast sprawstwa i winy obwinionego w części dotyczącej pozostałych zachowań wskazywanych w zarzucie. Wydaje się że zbyt daleko idące byłoby uznanie reklamy ostrzegającej przed ludźmi blokującymi drogę za rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji o przedsiębiorstwie. Podobnie rzecz się przedstawia z ulotkami reklamowymi Kopalni (...) dołączonymi do akt sprawy ( k. 99 ), jeżeli tylko o te ulotki chodziło w stawianym zarzucie. Ostatecznie rozstrzygnie to jednak Sąd I instancji przy ponownym rozpoznaniu sprawy. W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok wobec obwinionego P. G. (1) i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Jeleniej Górze. Ponownie rozpoznając sprawę Sąd I instancji przeprowadzi postępowanie dowodowe w pełnym zakresie mając na względzie wszystkie okoliczności o których mowa powyżej. Zebrany materiał dowodowy Sąd ten prawidłowo oceni i wyda wyrok, który prawidłowo uzasadni zgodnie z wymogami art. 424 k.p.k. w zw. z art. 82 § 1 k.p.w.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI