VI Ka 788/17

Sąd Okręgowy rozpoznał apelację obrońcy obwinionego A. P. od wyroku Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej, którym obwiniony został uznany za winnego wykroczenia z art. 184 ust. 1 ustawy prawo geologiczne i górnicze i skazany na karę grzywny w wysokości 500 zł. Obrońca zaskarżył wyrok w całości, podnosząc zarzuty obrazy przepisów postępowania (art. 7 kpk w zw. z art. 2 § 1 pkt 1 i § 2 kpk oraz art. 4 kpk) oraz błędu w ustaleniach faktycznych. Sąd Okręgowy uznał apelację za bezzasadną. W odniesieniu do zarzutów proceduralnych, sąd wyjaśnił, że przepisy art. 2 kpk mają charakter zasad naczelnych i trudno sobie wyobrazić ich naruszenie skutkujące wadliwością oceny dowodów, a art. 4 kpk adresowany jest do organów procesowych. Sąd odrzucił również zarzut naruszenia art. 7 kpk, wskazując, że obrońca nie wykazał, w jaki sposób ocena dowodów przez sąd I instancji naruszała zasady wiedzy i doświadczenia życiowego. Sąd Okręgowy potwierdził ustalenia faktyczne dotyczące obowiązków obwinionego jako osoby nadzorującej w kopalni, w tym kontroli stężenia tlenku węgla, oraz jego zaniechania w sytuacji stwierdzenia stężenia powyżej 0,0026%, co jest tożsame z pojęciem pożaru podziemnego. Sąd uznał, że obwiniony miał świadomość zagrożenia i nie podjął wymaganych działań, takich jak wstrzymanie ruchu, wycofanie ludzi i powiadomienie dyspozytora. Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, uznając karę grzywny za wyważoną i nie rażąco surową, a także nie znalazł podstaw do zwolnienia obwinionego z kosztów postępowania odwoławczego.

Zagadnienia prawne (4)