VI Ka 761/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego, precyzując, że orzeczony środek kompensacyjny jest nawiązką, a nie obowiązkiem naprawienia szkody, w pozostałej części utrzymując wyrok w mocy.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego D. M. od wyroku Sądu Rejonowego w Zgorzelcu. Główną zmianą w zaskarżonym wyroku było przyjęcie, że orzeczony środek kompensacyjny stanowi nawiązkę, a nie obowiązek naprawienia szkody. W pozostałym zakresie wyrok został utrzymany w mocy. Sąd zasądził również koszty obrony z urzędu i zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych postępowania odwoławczego.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze, rozpoznając sprawę D. M. oskarżonego m.in. o kradzież i zniszczenie mienia, dokonał zmiany zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego w Zgorzelcu. Zmiana ta dotyczyła punktu IV części dyspozytywnej wyroku, gdzie orzeczony środek kompensacyjny został zakwalifikowany jako nawiązka, a nie obowiązek naprawienia szkody, co było zgodne z przyznaniem sądu pierwszej instancji w uzasadnieniu. Sąd odwoławczy nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutów apelacji dotyczących obrazy przepisów postępowania czy błędów w ustaleniach faktycznych, uznając ocenę dowodów przez sąd rejonowy za prawidłową. W konsekwencji, w pozostałej części wyrok Sądu Rejonowego, w tym orzeczenie o winie, karze ograniczenia wolności oraz innych środkach, został utrzymany w mocy. Sąd Okręgowy zasądził również od Skarbu Państwa koszty nieopłaconej obrony z urzędu i zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych postępowania odwoławczego, biorąc pod uwagę jego sytuację materialną.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Środek ten jest nawiązką.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że sąd pierwszej instancji wadliwie nazwał środek kompensacyjny orzeczony na podstawie art. 46 § 2 k.k. jako obowiązek naprawienia szkody, podczas gdy w rzeczywistości jest to nawiązka. Ta zmiana została dokonana z urzędu, ponieważ nie była zmianą na niekorzyść oskarżonego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zmiana wyroku i utrzymanie w mocy w pozostałej części
Strona wygrywająca
Oskarżony D. M. (w zakresie zmiany kwalifikacji środka kompensacyjnego i kosztów)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. M. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Prokuratura Okręgowa w J. R. R. | organ_państwowy | prokurator |
| W. C. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| P. O. | osoba_fizyczna | świadek |
| M. G. | osoba_fizyczna | świadek |
| I. K. | osoba_fizyczna | pracownik punktu skupu złomu |
| adw. J. Z. | osoba_fizyczna | obrońca z urzędu |
Przepisy (14)
Główne
k.k. art. 278 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 46 § 2
Kodeks karny
Sąd Okręgowy wskazał, że przepis ten stanowi podstawę do orzeczenia nawiązki, a nie obowiązku naprawienia szkody.
Pomocnicze
k.p.k. art. 2 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 4 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 92
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 424
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 292 § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
prawo o adwokaturze art. 29 § 1
Ustawa prawo o adwokaturze
k.p.k. art. 624 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 634
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Środek kompensacyjny orzeczony na podstawie art. 46 § 2 k.k. jest nawiązką, a nie obowiązkiem naprawienia szkody. Ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji była prawidłowa, a zarzuty apelacji dotyczące obrazy przepisów postępowania i błędów w ustaleniach faktycznych są niezasadne.
Odrzucone argumenty
Zarzuty apelacji dotyczące dowolnej oceny dowodów, pominięcia okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego i błędów w ustaleniach faktycznych. Wniosek o uniewinnienie oskarżonego lub przypisanie mu czynu z art. 292 § 1 k.k.
Godne uwagi sformułowania
przyjąć, iż orzeczony środek kompensacyjny w punkcie IV części dyspozytywnej jest nawiązką nie zaś obowiązkiem naprawienia szkody Sąd I instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie naruszając zasady swobodnej oceny dowodów ani zasady obiektywizmu M. G. (2) jest ponadto konkubiną oskarżonego, jej zeznania należy więc traktować z ostrożnością.
Skład orzekający
Andrzej Tekieli
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 46 § 2 k.k. w zakresie nazewnictwa orzekanych środków kompensacyjnych oraz potwierdzenie prawidłowości oceny dowodów w sprawach o kradzież i zniszczenie mienia."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki postępowania karnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników ze względu na precyzowanie charakteru środka kompensacyjnego (nawiązka vs. naprawienie szkody) oraz analizę zarzutów apelacyjnych w postępowaniu karnym.
“Nawiązka czy naprawienie szkody? Sąd Okręgowy wyjaśnia kluczową różnicę w wyroku karnym.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt VI Ka 761/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 marca 2020 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli (spr.) Protokolant Katarzyna Rubel przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w J. R. R. po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2020 r. sprawy D. M. ur. (...) w Z. s. L. , D. z domu R. oskarżonego z art. 278 § 1 kk i inne z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 19 września 2019 r. sygn. akt II K 163/19 I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego D. M. w ten sposób, że przyjmuje, iż orzeczony środek kompensacyjny w punkcie IV części dyspozytywnej jest nawiązką nie zaś obowiązkiem naprawienia szkody; II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. J. Z. (1) kwotę 516,60 złotych, w tym 96,60 złotych podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym; IV. zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 761/19 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 19.09.2019 r. sygn. akt II K 163/19 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty D. M. Dotychczasowa niekaralność oskarżonego Karta karna 100 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Karta karna Dowód dopuszczony z urzędu, niekwestionowany przez strony. 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1.Rażącej obrazy przepisów postępowania mającej istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku w postaci art. 2 § 2 k.p.k. , art. 4 § 1 k.p.k. , art. 7 k.p.k. , art.92 k.p.k. , art. 410 k.p.k. , art. 424 k.p.k. polegającej na całkowicie dowolnej i jednostronnej ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, pominięciu okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego i oparciu rozstrzygnięcia wyłącznie na części okoliczności ujawnionych w toku postępowania przemawiających na jego niekorzyść a to na skutek: a.nieuwzględnienia wyjaśnień oskarżonego i potraktowania ich wyłącznie za przyjętą przez oskarżonego linię obrony, podczas gdy były one logiczne i spójne i pomimo pewnych nieistotnych rozbieżności wynikających z różnej perspektywy świadków korelowały z zeznaniami P. O. (1) i M. G. (1) wskazujących na to, że oskarżony nie tylko nie dokonał umyślnego uszkodzenia 6 uli, ale i następnie nie dokonał kradzieży 3 metalowych stojaków pod ule; b. odmowy uznania za wiarygodne zeznań świadków P. O. (2) i M. G. (2) , podczas gdy są one logiczne, spójne i korelują z wyjaśnieniami oskarżonego wskazującymi na to, że w dniu 30 listopada 2018 r. wspólnie z P. O. (1) sprzedawali znaleziony uprzednio złom; c. całkowicie dowolnego oparcia wyroku na zeznaniach pokrzywdzonego W. C. (1) , podczas gdy były chaotyczne, brakowało im logiki i spójności, nie posiadał on żadnej wiedzy o osobie/osobach sprawcy, czasie dokonania kradzieży oraz ilości zabranych stojaków. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny 2.Błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i mających wpływ na jego treść polegającego na przyjęciu że oskarżony D. M. swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona przestępstwa zniszczenia mienia oraz kradzieży podczas gdy materiał dowodowy nie pozwala na wyciągnięcie takich wniosków, lecz co najwyżej na przyjęcie że oskarżony dopuścił się czynu z art. 292 § 1 k.k. , co tym samym doprowadziło do naruszenia prawa materialnego. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ad.1 Wbrew zarzutowi apelacji Sąd I instancji prawidłowo ożenił materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie naruszając zasady swobodnej oceny dowodów ani zasady obiektywizmu, wziął przy tym pod uwagę całokształt okoliczności ujawnionych na rozprawie głównej a swoje stanowisko w sposób dostateczny argumentował w pisemnym uzasadnieniu wyroku. Wskazać należy, że w postępowaniu przygotowawczym oskarżony D. M. deklaratywnie przyznał się do popełnienia zarzucanej mu kradzieży i zniszczenia mienia ( k. 25 – 27 ). Nie ulega wątpliwości, że oskarżony przywiózł do punktu skupu złomu w (...) metalowe stojaki pochodzące z nieruchomości pokrzywdzonego W. C. (2) , stanowiące wcześniej podstawę pod 6 uli pszczelich znajdujących się na nieruchomości. Świadczy o tym zarówno dowód z dokumentu w postaci kwitu dostawy ( k.16 ) jak i zeznania pracownicy sklepu (...) ( k.14, k.65 – 66 ). Słusznie Sąd I instancji nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego z rozprawy jakoby powyższe metalowe przedmioty oskarżony znalazł zbierając złom z P. O. (1) . W zeznaniach P. O. (1) i wyjaśnieniach oskarżonego zachodzą istotne wątpliwości na które trafnie zwrócił uwagę Sąd I instancji w pisemnym uzasadnieniu wyroku ( str. 2 – 3 uzasadnienia, k.77 odwrót – 78 akt ). Słusznie również Sąd I instancji nie dał wiary zeznaniom świadka M. G. (2) ze względu na istotne rozbieżności z wyjaśnieniami oskarżonego ( str.3 uzasadnienia, k.78 akt ). M. G. (2) jest ponadto konkubiną oskarżonego, jej zeznania należy więc traktować z ostrożnością. Poza wszystkim zaś z zeznań I. K. wynika, że D. M. przywiózł metalowe stojaki sam, bez P. O. (1) i były to jedyne rzeczy które przywiózł do punktu skupu ( k.65 odwrót ). Mając na uwadze zasady doświadczenia życiowego Sąd I instancji słusznie przyjął, że oskarżony dokonał kradzieży stojaków z posesji W. C. (2) ,i tym samym uszkodził umyślnie 6 uli które przewróciły się po zabraniu podtrzymujących je stojaków. Wydając wyrok Sąd Rejonowy wziął pod uwagę całokształt dowodów przeprowadzonych na rozprawie rozstrzygając wątpliwości na korzyść oskarżonego, skoro ograniczył przypisaną oskarżonemu kradzież stojaków do 3 ( z 14 wymienionych w akcie oskarżenia ), skoro pokrzywdzony W. C. zeznawał, że skradziono mu stojaki i zniszczono ule dwukrotnie. Ad 2 Konsekwencją prawidłowej oceny dowodów przez Sąd I instancji są prawidłowe ustalenia faktyczne co do sprawstwa i winy oskarżonego odnośnie przypisanego mu czynu. Niezasadnie skarżąca obrońca zarzuca, że oskarżonemu należało przypisać co najwyżej przestępstwo paserstwa nieumyślnego z art. 292 § 1 k.k. , Wniosek O zmianę wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu, względnie poprzez przyjęcie że oskarżony wyczerpał znamiona przestępstwa art. 292 § 1 k.k. i wymierzenie mu kary grzywny 50 stawek po 10 zł. każda ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Niezasadność zarzutów zawartych w apelacji skutkowała niezasadnością także wniosków apelacji. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. Wadliwe nazwanie środka kompensacyjnego orzeczonego na podstawie art. 46 § 2 k.k. ( pkt IV części dyspozytywnej wyroku ) obowiązkiem naprawienia szkody, gdy w rzeczywistości jest to nawiązka, co przyznał Sąd I instancji w pisemnym uzasadnieniu wyroku ( str. 8 uzasadnienia, k. 80 odwrót akt ). Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności Bezsporne jest że na podstawie art. 46 § 2 k.k. orzekana jest nawiązka a nie obowiązek naprawienia szkody i powyższe uchybienie należało poprawić zmieniając zaskarżony wyrok. Zmiana ta nie jest zmianą na niekorzyść oskarżonego, mogła więc być dokonana mimo braku apelacji na niekorzyść. 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Rozstrzygnięcie co do sprawstwa i winy oskarżonego, orzeczonej kary ograniczenia wolności ( pkt I części dyspozytywnej ) a także dotyczące środka kompensacyjnego z art. 45 § 1 k.k. ( pkt III ) i zaliczenia na poczet kary ograniczenia wolności okresu zatrzymania ( pkt II ) oraz kosztów obrony z urzędu i kosztów sądowych ( pkt V i VI ). Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Mając na uwadze powyższą argumentację sprawstwo i wina oskarżonego D. M. odnośnie przypisanego mu czynu nie budzą wątpliwości, wymierzona mu kara 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie nie jest rażąco surowa, pozostałe rozstrzygnięcia o których mowa powyżej orzeczone zostały prawidłowo. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany Zmiana zaskarżonego wyroku w pkt IV części dyspozytywnej poprzez przyjęcie że orzeczony środek kompensacyjny jest nawiązką nie zaś obowiązkiem naprawienia szkody. Zwięźle o powodach zmiany Mając na uwadze powyższą argumentację dotyczącą uwzględnienia okoliczności z urzędu należało w sposób opisany powyżej zmienić zaskarżony wyrok. 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III i IV Na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy prawo o adwokaturze Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. J. Z. (2) kwotę 516, 60 zł. w tym 96,60 zł. podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym. Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. Sąd Okręgowy mając na uwadze sytuację materialną oskarżonego D. M. zwolnił go od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa. 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Sprawstwo i wina oskarżonego oraz ewentualnie kwalifikacja prawna czynu 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI