VI Ka 761/17

Sąd Okręgowy
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko wolności seksualnej i obyczajowościŚredniaokręgowy
stalkingnękanieart. 190a kkprawo karneodpowiedzialność karnasąd okręgowyapelacja

Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego skazujący K.Z. za stalking (art. 190a § 1 kk) na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na rok próby.

Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach skazał K.Z. za przestępstwo stalkingu (art. 190a § 1 kk) na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na rok próby, zobowiązując go do informowania sądu o przebiegu okresu próby. Oskarżony wniósł apelację, twierdząc, że pokrzywdzona życzyła sobie kontaktu i że działał w błędzie. Sąd Okręgowy uznał apelację za bezzasadną, potwierdzając prawidłowość ustaleń faktycznych i kwalifikacji prawnej czynu, a także wymierzonej kary.

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 5 lipca 2017 roku, sygn. akt VI K 925/16, oskarżony K. Z. został uznany za winnego popełnienia przestępstwa z art. 190 a § 1 kk. Sąd orzekł wobec niego karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, warunkowo zawieszając jej wykonanie na roczny okres próby. Dodatkowo, na mocy art. 72 § 1 pkt 1 kk, zobowiązano oskarżonego do informowania Sądu o przebiegu okresu próby nie rzadziej niż raz na 3 miesiące. Rozstrzygnięto również o kosztach sądowych, zasądzając od oskarżonego część wydatków i opłat, a pozostałe koszty procesu obciążając Skarb Państwa. Oskarżony wniósł apelację od tego wyroku, zaskarżając go w całości. Argumentował, że pokrzywdzona życzyła sobie kontaktu, a on sam znajdował się w błędzie co do okoliczności stanowiącej znamię czynu oraz co do przekonania o istnieniu okoliczności wyłączającej bezprawność lub winę. Sąd Okręgowy, rozpoznając apelację, stwierdził, że Sąd I instancji nie dopuścił się uchybień stanowiących bezwzględne przyczyny odwoławcze ani obrazy przepisów postępowania karnego mającej wpływ na treść wyroku. Zaakceptowano ustalenia faktyczne i kwalifikację prawną czynu. Sąd Okręgowy potwierdził, że zachowanie oskarżonego, polegające na natarczywym wysyłaniu wiadomości, propozycji spotkań, seksu i fotografii męskich genitaliów mimo braku odpowiedzi i wyraźnej niechęci pokrzywdzonej, stanowiło przestępstwo z art. 190a § 1 kk. Odrzucono argument o błędzie oskarżonego, wskazując na oczywisty brak zainteresowania ze strony pokrzywdzonej i obrzydliwy charakter wysyłanych treści. Sąd uznał, że oskarżony miał świadomość bezprawności swojego zachowania. Podkreślono, że nie było podstaw do działania w obronie koniecznej, stanie wyższej konieczności ani w granicach dozwolonego eksperymentu. Sąd odwoławczy stwierdził również, że nie dopuszczono się istotnych uchybień w postępowaniu przygotowawczym. Kara 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania została uznana za nie rażąco surową, zwłaszcza że sąd I instancji nie orzekł kary grzywny ani dodatkowych obowiązków poza informowaniem o przebiegu próby. Wobec braku podstaw do uchylenia wyroku lub jego zmiany, Sąd Okręgowy utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, zachowanie oskarżonego stanowi przestępstwo stalkingu z art. 190a § 1 kk.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że oskarżony wysyłał wiadomości mimo wyraźnego braku zainteresowania ze strony pokrzywdzonej, która nigdy nie odpowiedziała na jego zaczepki. Wysyłanie fotografii męskich genitaliów jest obrzydliwe i poniżające. Oskarżony nie działał w błędzie, a jego zachowanie było świadome i stanowiło czyn zabroniony.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Utrzymanie w mocy wyroku Sądu Rejonowego

Strona wygrywająca

Oskarżyciel publiczny

Strony

NazwaTypRola
K. Z.osoba_fizycznaoskarżony
pokrzywdzonaosoba_fizycznapokrzywdzona

Przepisy (2)

Główne

k.k. art. 190a § § 1

Kodeks karny

Zachowanie polegające na uporczywym nękaniu innej osoby, wysyłaniu wiadomości, propozycji spotkań, seksu i fotografii męskich genitaliów, mimo braku zainteresowania ze strony odbiorcy, stanowi przestępstwo.

Pomocnicze

k.k. art. 72 § § 1

Kodeks karny

Zobowiązanie oskarżonego do informowania Sądu o przebiegu okresu próby nie rzadziej niż raz na 3 miesiące.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zachowanie oskarżonego stanowiło uporczywe nękanie i przestępstwo z art. 190a § 1 kk. Oskarżony działał świadomie, nie pozostając w błędzie co do okoliczności faktycznych ani prawnych. Kara orzeczona przez Sąd I instancji nie jest rażąco surowa.

Odrzucone argumenty

Pokrzywdzona życzyła sobie kontaktu. Oskarżony znajdował się w błędzie co do okoliczności stanowiącej znamię czynu. Oskarżony znajdował się w błędzie co do przekonania, że zachodzi okoliczność wyłączająca bezprawność lub winę. Wyrok Sądu I instancji jest rażąco surowy.

Godne uwagi sformułowania

wysyłając natarczywie różne wiadomości, zawierające treści, zawierające propozycje spotkań, seksu i fotografie męskich genitaliów. wysyłanie zaś osobie, której się w zasadzie nie zna fotografii męskich genitaliów jest nadto dla odbiorcy obrzydliwe i poniżające. Nie sposób zatem przyjąć, że oskarżony wysyłał wiadomości do pokrzywdzonej pozostając w błędzie, co do jej zainteresowania tymi wiadomościami. Nie ma więc powodów, by w jakimkolwiek elemencie orzeczenia o karze i środku probacyjnym dopatrywać się rażącej surowości, czyli takiej, która byłaby niesprawiedliwa.

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie interpretacji art. 190a § 1 kk w kontekście natarczywego nękania i wysyłania niechcianych treści, w tym zdjęć o charakterze seksualnym."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego, ale stanowi przykład stosowania przepisów o stalkingu.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy powszechnego problemu stalkingu w internecie i pokazuje, jak sąd ocenia zachowania, które mogą być uznane za nękanie, nawet jeśli sprawca twierdzi, że działał w błędzie.

Czy wysłanie niechcianego zdjęcia to już stalking? Sąd Okręgowy wyjaśnia.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt VI Ka 761/17 UZASADNIENIE Wyrokiem Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 5 lipca 2017 roku, sygn. akt VI K 925/16 oskarżony K. Z. został uznany za winnego przestępstwa z art. 190 a § 1 kk , za które Sąd orzekł karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, wykonanie tej kary warunkowo zawieszając na roczny okres próby ( punkt 1 ), zobowiązując oskarżonego na mocy art. 72 § 1 pkt 1 kk do informowania Sądu o przebiegu okresu próby nie rzadziej niż raz na 3 miesiące ( punkt 2 ). Sąd orzekł o kosztach sądowych, zasądzając od oskarżonego część wydatków i opłatę i obciążając w pozostałym zakresie kosztami procesu Skarb Państwa (punkt 3). Od powyższego wyroku Sądu Rejonowego apelację wniósł oskarżony, zaskarżając wyrok w całości. Twierdził, że pokrzywdzona sobie życzyła kontaktu, że znajdował się w błędzie (tak co do okoliczności stanowiącej znamię czynu, jak i co do przekonania, że zachodzi okoliczność wyłączająca bezprawność lub winę). Wprawdzie żadnego wniosku co do rozstrzygnięcia sądu odwoławczego nie złożył, ale z treści apelacji należy wysnuć wniosek, że domagał się uniewinnienia. Sąd Okręgowy zważył, co następuje : Uniknął Sąd I instancji takich uchybień, które stanowiłyby bezwzględne przyczyny odwoławcze. Nie dopuścił się także obrazy przepisów postępowania karnego, które miałyby wpływ na treść wyroku. Zaakceptować należy także poczynione przez Sąd I instancji ustalenia faktyczne a także przyjętą przez Sąd kwalifikację prawną czynu przypisanego oskarżonemu. Co się tyczy apelacji oskarżonego to trzeba uznać, że Sąd I instancji trafnie wskazał w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku (k. 163-164), dlaczego przyjął, iż zachowanie oskarżonego wobec pokrzywdzonej stanowiło przestępstwo z art. 190 a § 1 kk . Istotnie, w sytuacji gdy pokrzywdzona poza zaakceptowaniem (bez wątpienia przypadkowym) propozycji oskarżonego jako znajomego na portalu społecznościowym w żaden inny sposób na jego zaczepki (wielokrotnie powtarzane) nie odpowiedziała. Oskarżony zlekceważył ów oczywisty brak zainteresowania, wysyłając natarczywie różne wiadomości, zawierające treści, zawierające propozycje spotkań, seksu i fotografie męskich genitaliów. Dla Sądu I instancji i dla Sądu Okręgowego było oczywiste, że oskarżony wysyłał wiadomości mimo niechęci pokrzywdzonej do nawiązania wymiany informacji (pokrzywdzona nigdy żadnej wiadomości oskarżonemu nie wysłała). Wysyłanie zaś osobie, której się w zasadzie nie zna fotografii męskich genitaliów jest nadto dla odbiorcy obrzydliwe i poniżające. Nie sposób zatem przyjąć, że oskarżony wysyłał wiadomości do pokrzywdzonej pozostając w błędzie, co do jej zainteresowania tymi wiadomościami. Oskarżony nie działał w obronie koniecznej, stanie wyższej konieczności ani w granicach dozwolonego eksperymentu. Wprawdzie uporczywe nękanie innej osoby dopiero od kilku lat stanowi przestępstwo w polskim prawie karnym, ale temat istnieje w środkach masowego przekazu od dłuższego czasu. Nie sposób przyjąć, by oskarżony nie miał świadomości, że jego zachowanie stanowi czyn zabroniony pod groźbą kary. Wbrew tezom zawartym w apelacji w postępowaniu przygotowawczym nie dopuszczono się istotnych uchybień. Postanowienie o wszczęciu dochodzenia wydano w czasie krótszym niż 30 dni od zawiadomienia o przestępstwie. Organy ścigania w sposób prawidłowy zbierały informacje od operatorów telekomunikacyjnych. Nie było żadnych podstaw do przesłuchiwania oskarżonego w obecności psychologa lub psychiatry. Nie stosowano w niniejszym postępowaniu kontroli i utrwalania treści rozmów. Jeśli chodzi o karę wymierzoną oskarżonemu to nie jest to kara rażąco surowa. Krótkotrwałą karę pozbawienia wolności Sąd I instancji warunkowo zawiesił, w założeniu, że do jej wykonania nie dojdzie. Mimo to nie orzekł kary grzywny ani też żadnego obowiązku poza obowiązkiem składania informacji o przebiegu próby. Nie ma więc powodów, by w jakimkolwiek elemencie orzeczenia o karze i środku probacyjnym dopatrywać się rażącej surowości, czyli takiej, która byłaby niesprawiedliwa. Nie widząc podstaw do uchylenia wyroku albo do dokonania w nim zmian Sąd Okręgowy zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI