VI Ka 761/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego skazujący K.Z. za stalking (art. 190a § 1 kk) na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na rok próby.
Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach skazał K.Z. za przestępstwo stalkingu (art. 190a § 1 kk) na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na rok próby, zobowiązując go do informowania sądu o przebiegu okresu próby. Oskarżony wniósł apelację, twierdząc, że pokrzywdzona życzyła sobie kontaktu i że działał w błędzie. Sąd Okręgowy uznał apelację za bezzasadną, potwierdzając prawidłowość ustaleń faktycznych i kwalifikacji prawnej czynu, a także wymierzonej kary.
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 5 lipca 2017 roku, sygn. akt VI K 925/16, oskarżony K. Z. został uznany za winnego popełnienia przestępstwa z art. 190 a § 1 kk. Sąd orzekł wobec niego karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, warunkowo zawieszając jej wykonanie na roczny okres próby. Dodatkowo, na mocy art. 72 § 1 pkt 1 kk, zobowiązano oskarżonego do informowania Sądu o przebiegu okresu próby nie rzadziej niż raz na 3 miesiące. Rozstrzygnięto również o kosztach sądowych, zasądzając od oskarżonego część wydatków i opłat, a pozostałe koszty procesu obciążając Skarb Państwa. Oskarżony wniósł apelację od tego wyroku, zaskarżając go w całości. Argumentował, że pokrzywdzona życzyła sobie kontaktu, a on sam znajdował się w błędzie co do okoliczności stanowiącej znamię czynu oraz co do przekonania o istnieniu okoliczności wyłączającej bezprawność lub winę. Sąd Okręgowy, rozpoznając apelację, stwierdził, że Sąd I instancji nie dopuścił się uchybień stanowiących bezwzględne przyczyny odwoławcze ani obrazy przepisów postępowania karnego mającej wpływ na treść wyroku. Zaakceptowano ustalenia faktyczne i kwalifikację prawną czynu. Sąd Okręgowy potwierdził, że zachowanie oskarżonego, polegające na natarczywym wysyłaniu wiadomości, propozycji spotkań, seksu i fotografii męskich genitaliów mimo braku odpowiedzi i wyraźnej niechęci pokrzywdzonej, stanowiło przestępstwo z art. 190a § 1 kk. Odrzucono argument o błędzie oskarżonego, wskazując na oczywisty brak zainteresowania ze strony pokrzywdzonej i obrzydliwy charakter wysyłanych treści. Sąd uznał, że oskarżony miał świadomość bezprawności swojego zachowania. Podkreślono, że nie było podstaw do działania w obronie koniecznej, stanie wyższej konieczności ani w granicach dozwolonego eksperymentu. Sąd odwoławczy stwierdził również, że nie dopuszczono się istotnych uchybień w postępowaniu przygotowawczym. Kara 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania została uznana za nie rażąco surową, zwłaszcza że sąd I instancji nie orzekł kary grzywny ani dodatkowych obowiązków poza informowaniem o przebiegu próby. Wobec braku podstaw do uchylenia wyroku lub jego zmiany, Sąd Okręgowy utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, zachowanie oskarżonego stanowi przestępstwo stalkingu z art. 190a § 1 kk.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że oskarżony wysyłał wiadomości mimo wyraźnego braku zainteresowania ze strony pokrzywdzonej, która nigdy nie odpowiedziała na jego zaczepki. Wysyłanie fotografii męskich genitaliów jest obrzydliwe i poniżające. Oskarżony nie działał w błędzie, a jego zachowanie było świadome i stanowiło czyn zabroniony.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy wyroku Sądu Rejonowego
Strona wygrywająca
Oskarżyciel publiczny
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. Z. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| pokrzywdzona | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
Przepisy (2)
Główne
k.k. art. 190a § § 1
Kodeks karny
Zachowanie polegające na uporczywym nękaniu innej osoby, wysyłaniu wiadomości, propozycji spotkań, seksu i fotografii męskich genitaliów, mimo braku zainteresowania ze strony odbiorcy, stanowi przestępstwo.
Pomocnicze
k.k. art. 72 § § 1
Kodeks karny
Zobowiązanie oskarżonego do informowania Sądu o przebiegu okresu próby nie rzadziej niż raz na 3 miesiące.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zachowanie oskarżonego stanowiło uporczywe nękanie i przestępstwo z art. 190a § 1 kk. Oskarżony działał świadomie, nie pozostając w błędzie co do okoliczności faktycznych ani prawnych. Kara orzeczona przez Sąd I instancji nie jest rażąco surowa.
Odrzucone argumenty
Pokrzywdzona życzyła sobie kontaktu. Oskarżony znajdował się w błędzie co do okoliczności stanowiącej znamię czynu. Oskarżony znajdował się w błędzie co do przekonania, że zachodzi okoliczność wyłączająca bezprawność lub winę. Wyrok Sądu I instancji jest rażąco surowy.
Godne uwagi sformułowania
wysyłając natarczywie różne wiadomości, zawierające treści, zawierające propozycje spotkań, seksu i fotografie męskich genitaliów. wysyłanie zaś osobie, której się w zasadzie nie zna fotografii męskich genitaliów jest nadto dla odbiorcy obrzydliwe i poniżające. Nie sposób zatem przyjąć, że oskarżony wysyłał wiadomości do pokrzywdzonej pozostając w błędzie, co do jej zainteresowania tymi wiadomościami. Nie ma więc powodów, by w jakimkolwiek elemencie orzeczenia o karze i środku probacyjnym dopatrywać się rażącej surowości, czyli takiej, która byłaby niesprawiedliwa.
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie interpretacji art. 190a § 1 kk w kontekście natarczywego nękania i wysyłania niechcianych treści, w tym zdjęć o charakterze seksualnym."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego, ale stanowi przykład stosowania przepisów o stalkingu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu stalkingu w internecie i pokazuje, jak sąd ocenia zachowania, które mogą być uznane za nękanie, nawet jeśli sprawca twierdzi, że działał w błędzie.
“Czy wysłanie niechcianego zdjęcia to już stalking? Sąd Okręgowy wyjaśnia.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt VI Ka 761/17 UZASADNIENIE Wyrokiem Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 5 lipca 2017 roku, sygn. akt VI K 925/16 oskarżony K. Z. został uznany za winnego przestępstwa z art. 190 a § 1 kk , za które Sąd orzekł karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, wykonanie tej kary warunkowo zawieszając na roczny okres próby ( punkt 1 ), zobowiązując oskarżonego na mocy art. 72 § 1 pkt 1 kk do informowania Sądu o przebiegu okresu próby nie rzadziej niż raz na 3 miesiące ( punkt 2 ). Sąd orzekł o kosztach sądowych, zasądzając od oskarżonego część wydatków i opłatę i obciążając w pozostałym zakresie kosztami procesu Skarb Państwa (punkt 3). Od powyższego wyroku Sądu Rejonowego apelację wniósł oskarżony, zaskarżając wyrok w całości. Twierdził, że pokrzywdzona sobie życzyła kontaktu, że znajdował się w błędzie (tak co do okoliczności stanowiącej znamię czynu, jak i co do przekonania, że zachodzi okoliczność wyłączająca bezprawność lub winę). Wprawdzie żadnego wniosku co do rozstrzygnięcia sądu odwoławczego nie złożył, ale z treści apelacji należy wysnuć wniosek, że domagał się uniewinnienia. Sąd Okręgowy zważył, co następuje : Uniknął Sąd I instancji takich uchybień, które stanowiłyby bezwzględne przyczyny odwoławcze. Nie dopuścił się także obrazy przepisów postępowania karnego, które miałyby wpływ na treść wyroku. Zaakceptować należy także poczynione przez Sąd I instancji ustalenia faktyczne a także przyjętą przez Sąd kwalifikację prawną czynu przypisanego oskarżonemu. Co się tyczy apelacji oskarżonego to trzeba uznać, że Sąd I instancji trafnie wskazał w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku (k. 163-164), dlaczego przyjął, iż zachowanie oskarżonego wobec pokrzywdzonej stanowiło przestępstwo z art. 190 a § 1 kk . Istotnie, w sytuacji gdy pokrzywdzona poza zaakceptowaniem (bez wątpienia przypadkowym) propozycji oskarżonego jako znajomego na portalu społecznościowym w żaden inny sposób na jego zaczepki (wielokrotnie powtarzane) nie odpowiedziała. Oskarżony zlekceważył ów oczywisty brak zainteresowania, wysyłając natarczywie różne wiadomości, zawierające treści, zawierające propozycje spotkań, seksu i fotografie męskich genitaliów. Dla Sądu I instancji i dla Sądu Okręgowego było oczywiste, że oskarżony wysyłał wiadomości mimo niechęci pokrzywdzonej do nawiązania wymiany informacji (pokrzywdzona nigdy żadnej wiadomości oskarżonemu nie wysłała). Wysyłanie zaś osobie, której się w zasadzie nie zna fotografii męskich genitaliów jest nadto dla odbiorcy obrzydliwe i poniżające. Nie sposób zatem przyjąć, że oskarżony wysyłał wiadomości do pokrzywdzonej pozostając w błędzie, co do jej zainteresowania tymi wiadomościami. Oskarżony nie działał w obronie koniecznej, stanie wyższej konieczności ani w granicach dozwolonego eksperymentu. Wprawdzie uporczywe nękanie innej osoby dopiero od kilku lat stanowi przestępstwo w polskim prawie karnym, ale temat istnieje w środkach masowego przekazu od dłuższego czasu. Nie sposób przyjąć, by oskarżony nie miał świadomości, że jego zachowanie stanowi czyn zabroniony pod groźbą kary. Wbrew tezom zawartym w apelacji w postępowaniu przygotowawczym nie dopuszczono się istotnych uchybień. Postanowienie o wszczęciu dochodzenia wydano w czasie krótszym niż 30 dni od zawiadomienia o przestępstwie. Organy ścigania w sposób prawidłowy zbierały informacje od operatorów telekomunikacyjnych. Nie było żadnych podstaw do przesłuchiwania oskarżonego w obecności psychologa lub psychiatry. Nie stosowano w niniejszym postępowaniu kontroli i utrwalania treści rozmów. Jeśli chodzi o karę wymierzoną oskarżonemu to nie jest to kara rażąco surowa. Krótkotrwałą karę pozbawienia wolności Sąd I instancji warunkowo zawiesił, w założeniu, że do jej wykonania nie dojdzie. Mimo to nie orzekł kary grzywny ani też żadnego obowiązku poza obowiązkiem składania informacji o przebiegu próby. Nie ma więc powodów, by w jakimkolwiek elemencie orzeczenia o karze i środku probacyjnym dopatrywać się rażącej surowości, czyli takiej, która byłaby niesprawiedliwa. Nie widząc podstaw do uchylenia wyroku albo do dokonania w nim zmian Sąd Okręgowy zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI