VI Ka 752/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego skazujący oskarżonego za znęcanie się i naruszenie czynności narządu ciała, oddalając apelację obrońcy.
Sąd Okręgowy rozpoznał apelację obrońcy od wyroku skazującego oskarżonego M.R. za czyny z art. 207 § 1 kk w zb. z art. 157 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk. Obrońca zarzucał m.in. obrazę przepisów postępowania, błąd w ustaleniach faktycznych oraz rażącą niewspółmierność kary. Sąd odwoławczy uznał zarzuty za niezasadne, podkreślając spójność zeznań pokrzywdzonej i świadków oraz prawidłową ocenę dowodów przez sąd pierwszej instancji. Utrzymano w mocy wyrok skazujący, a oskarżonego zwolniono od kosztów postępowania odwoławczego.
Sąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego M.R., który został skazany przez Sąd Rejonowy za popełnienie czynów z art. 207 § 1 kk (znęcanie się) w zbiegu z art. 157 § 2 kk (naruszenie czynności narządu ciała), w związku z art. 11 § 2 kk (kwalifikacja kumulatywna). Apelacja podnosiła zarzuty obrazy przepisów postępowania, błędu w ustaleniach faktycznych oraz rażącej niewspółmierności kary. Obrońca kwestionował ocenę dowodów przez sąd pierwszej instancji, w szczególności odmowę wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego i bezkrytyczne przyjęcie zeznań pokrzywdzonej oraz świadków. Podnoszono również, że sąd błędnie przyjął istnienie stosunku zależności między pokrzywdzoną a oskarżonym, co jest znamieniem przestępstwa znęcania. Sąd Okręgowy uznał zarzuty apelacji za niezasadne. Wskazał na spójność i konsekwencję zeznań pokrzywdzonej oraz świadków, które korespondowały ze sobą i były poparte opinią biegłej psycholog. Sąd odwoławczy podkreślił, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy, a ustalenia faktyczne nie nosiły znamion dowolności. Odnosząc się do zarzutu zależności, sąd stwierdził, że mimo ustania zależności finansowej, istniała zależność emocjonalna, która jest wystarczająca dla wypełnienia znamion przestępstwa znęcania, zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem. Sąd odwoławczy nie dopatrzył się również rażącej niewspółmierności orzeczonej kary jednego roku pozbawienia wolności, biorąc pod uwagę długotrwałość przestępczego działania oskarżonego oraz jego uprzednią karalność. Wobec powyższego, Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego. Jednocześnie, z uwagi na trudną sytuację materialną oskarżonego, zwolniono go od kosztów sądowych postępowania odwoławczego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy, a ustalenia faktyczne nie rażą dowolnością.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał zarzuty apelacji dotyczące obrazy przepisów postępowania i błędu w ustaleniach faktycznych za niezasadne, wskazując na spójność zeznań pokrzywdzonej i świadków oraz prawidłową analizę dowodów przez sąd pierwszej instancji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. R. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (7)
Główne
k.k. art. 207 § § 1
Kodeks karny
Znęcanie się, w tym działanie z wykorzystaniem nad ofiarą przewagi, jaką daje łącząca ją ze sprawcą więź osobista lub uczuciowa.
k.k. art. 157 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
Kwalifikacja kumulatywna czynów.
Pomocnicze
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia.
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia.
k.p.k. art. 438 § pkt 4
Kodeks postępowania karnego
Rażąca niewspółmierność kary.
k.k. art. 69 § § 1
Kodeks karny
Warunkowe zawieszenie wykonania kary.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Spójność i konsekwencja zeznań pokrzywdzonej i świadków. Prawidłowa ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji. Istnienie zależności emocjonalnej jako znamienia znęcania. Adekwatność orzeczonej kary do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania przez rażące przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów. Błędne przyjęcie istnienia stosunku zależności między pokrzywdzoną a oskarżonym. Rażąca niewspółmierność wymierzonej kary.
Godne uwagi sformułowania
Sąd przesłuchał pokrzywdzoną przy udziale biegłej psycholog, która nie stwierdziła skłonności świadka do konfabulacji. Tego rodzaju niekonsekwencja zeznań uzasadniała przesłuchanie pokrzywdzonej z udziałem biegłej psycholog. W ugruntowanym orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że znęcaniem się, w rozumieniu przepisu art. 207§1 kk , jest min. działanie z wykorzystaniem nad ofiarą przewagi, jaką daje łącząca ją ze sprawcą więź osobista lub uczuciowa. Bezskuteczność uprzednio orzekanych kar za występki umyślne nakazuje wymierzenie oskarżonemu kary na tyle dolegliwej, by przewartościować dotychczasowe naganne postępowanie.
Skład orzekający
Zenon Stankiewicz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja znamion przestępstwa znęcania, w szczególności kwestii zależności emocjonalnej oraz oceny dowodów w sprawach o przemoc domową."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki oceny dowodów w tej sprawie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy przemocy domowej i znęcania się, co jest tematem o dużym znaczeniu społecznym. Pokazuje, jak sąd interpretuje znamiona przestępstwa i ocenia dowody w takich sprawach.
“Zależność emocjonalna kluczem do skazania za znęcanie – sąd drugiej instancji potwierdza wyrok.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyWarszawa, dnia 12 marca 2020 r. Sygn. akt VI Ka 752/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie : Przewodniczący: SSO Zenon Stankiewicz protokolant: protokolant sądowy- stażysta Paulina Smoderek przy udziale prokuratora Lidii Kazimierczyk- Pyra po rozpoznaniu dnia 12 marca 2020 r. sprawy M. R. syna L. i J. ur. (...) w W. oskarżonego o czyn z art. 207 § 1 kk w zb. z art. 157 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego (...) z dnia 15 marca 2019 r. sygn. akt II K 181/18 zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 752/19 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 CZĘŚĆ WSTĘPNA Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego (...) z dnia 15 marca 2019r. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny Granice zaskarżenia Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☒ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy Ustalenie faktów Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. M. R. karalność sądowa zapytanie o karalność 396 2.1.1.2. M. R. stan majątkowy informacja o dochodach z systemu informatycznego 395 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. Ocena dowodów Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.1.1.1 zapytanie o karalność dowód bezsporny - 2 skazania 2.1.1.2 informacja o dochodach z systemu informatycznego wykazano dochód za 2018r. w kwocie 0,86 zł. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. obraza przepisów postępowania poprzez rażące przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów oraz rozstrzygnięcie nie dających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego - nie danie wiary wyjaśnieniom oskarżonego oraz bezkrytyczną ocenę zeznań pokrzywdzonej i świadka K. O. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Sąd przesłuchał pokrzywdzoną przy udziale biegłej psycholog, która nie stwierdziła skłonności świadka do konfabulacji. Jej depozycje zgodne są co do istoty z zeznaniami córki - K. O. . Autor środka odwoławczego nie dezawuuje też zeznań świadka A. W. , która niejednokrotnie była obserwatorką stosowania przemocy fizycznej oraz znieważania pokrzywdzonej przez oskarżonego. (k. 290-292 akt sprawy). Spójność i konsekwencja zeznań wskazanych świadków z relacją pokrzywdzonej uzasadniały odmowę wiarygodności depozycjom oskarżonego . Co więcej, zauważa Sąd Rejonowy, iż sama pokrzywdzona nie neguje niekorzystnych dla niej okoliczności jak. np. nadużywanie alkoholu, czy "agresję słowną" wobec oskarżonego, kiedy "już nie mogła wytrzymać" jego agresji (k. 242), co w sposób oczywisty przemawia za jej wiarygodnością. Wniosek uniewinnienie, bądź obniżenie kary i warunkowe zawieszenie jej wykonania ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Sąd Rejonowy z należytą starannością przeanalizował zebrany w sprawie materiał dowodowy. Jak wyżej podniesiono, wskazał, którym dowodom i dlaczego przydał walor wiarygodności i dlaczego nie uwzględnił obrony oskarżonego. Dokonane zatem ustalenia faktyczne nie rażą dowolnością, pozostając pod ochroną przepisów prawa procesowego. Kwestię dolegliwości kary omówiono w pkt. 3.3. 3.2. błędne przyjęcie istnienia stosunku zależności pomiędzy pokrzywdzoną a oskarżonym ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Trafnie podnosi skarżący, że wedle oświadczenia pokrzywdzonej na rozprawie, od 2009r. nie czuła się ona uzależniona od oskarżonego ani finansowo, ani psychicznie (k.240 akt sprawy). Rzecz w tym, że treść kolejnych jej zeznań oświadczeniu temu przeczy w sposób oczywisty. Mimo, że nie mieszkali stale ze sobą wpuszczała oskarżonego do mieszkania, tam też od kwietnia do września 2014r. odbywał on karę pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego. Jak zeznała, oskarżony pomieszkiwał u niej przez okresy dochodzące do 2 miesięcy, nadal też przechowywał tam swoje rzeczy osobiste. To za jego namową przeprowadziła się do N. , kiedy to mieli "zacząć wszystko od początku" (tamże). Tego rodzaju niekonsekwencja zeznań uzasadniała przesłuchanie pokrzywdzonej z udziałem biegłej psycholog. Zdaniem biegłej, pomiędzy stronami ustała zależność finansowa, w dalszym jednak ciągu pozostawała zależność w obszarze emocjonalnym. W ugruntowanym orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że znęcaniem się, w rozumieniu przepisu art. 207§1 kk , jest min. działanie z wykorzystaniem nad ofiarą przewagi, jaką daje łącząca ją ze sprawcą więź osobista lub uczuciowa (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 9 czerwca 1976r, sygn. V KZP 13/75, OSNKW 1976 7-8 poz. 86). Uwarunkowania te dostrzegł Sąd orzekający, logicznie oraz zgodnie z doświadczeniem życiowym uzasadniając zajęte stanowisko. Wniosek uniewinnienie, bądź obniżenie kary i warunkowe zawieszenie jej wykonania ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. W świetle powyższych uwag uznać należało, że Sąd I instancji prawidłowo ocenił istnienie pomiędzy pokrzywdzoną a oskarżonym więzi stanowiącej ustawowe znamię zarzuconego czynu zabronionego. 3.3. rażąca niewspółmierność wymierzonej kary ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Na niekorzyść oskarżonego przemawia długotrwałość przestępnego działania świadcząca o dużym nasileniu złej woli ze strony oskarżonego oraz uprzednia karalność sądowa. Nie sposób zatem uznać, iż kara 1 roku pozbawienia wolności razi surowością przekraczającą stopień winy sprawcy. Wniosek złagodzenie kary i jej warunkowe zawieszenie ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Bezskuteczność uprzednio orzekanych kar za występki umyślne nakazuje wymierzenie oskarżonemu kary na tyle dolegliwej, by przewartościować dotychczasowe naganne postępowanie. Orzeczoną karę uznać należało za adekwatną do stopnia winy i społecznej szkodliwości popełnionego czynu. Uprzednie skazanie na karę pozbawienia wolności czyni bezzasadnym żądanie orzeczenia o warunkowym zawieszeniu wykonania kary (arg. z art. 69§1 kk ). OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy wina oskarżonego oraz wymierzona mu kara Zwi ęź le o powodach utrzymania w mocy Sąd Rejonowy prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe, szczegółowo, z uwzględnieniem zasad wiedzy i doświadczenia życiowego, ocenił zebrany materiał dowodowy. Dokonane ustalenia faktyczne nie rażą dowolnością. Jak wyżej wskazano, zarzuty środka odwoławczego okazały się bezpodstawne. Należało zatem utrzymać wyrok w mocy. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Zwi ęź le o powodach zmiany Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności zwolniono oskarżonego od kosztów sądowych postępowania odwoławczego - z uwagi na ustaloną przez Sąd Rejonowy trudną sytuację materialną oskarżonego PODPIS Zenon Stankiewicz Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja wina oskarżonego oraz orzeczona kara 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☒ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI