VI Ka 746/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok skazujący prezesa zarządu spółki za niezłożenie rocznego sprawozdania finansowego, oddalając apelację oskarżonego.
Sąd Okręgowy w Gliwicach rozpoznał apelację oskarżonego T. G., byłego prezesa zarządu spółki, od wyroku skazującego go za niezłożenie rocznego sprawozdania finansowego za rok 2016. Oskarżony zarzucał m.in. obrazę przepisów postępowania i błąd w ustaleniach faktycznych, twierdząc, że społeczna szkodliwość czynu była znikoma. Sąd odwoławczy uznał zarzuty za niezasadne, podkreślając, że brak faktycznej działalności spółki nie zwalnia z obowiązku złożenia sprawozdania. Utrzymano w mocy zaskarżony wyrok, zasądzając od oskarżonego koszty postępowania odwoławczego.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy, wyrokiem z dnia 2 lutego 2021 r. utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej z dnia 25 sierpnia 2020 r. (sygn. akt II K 122/20), którym T. G. został skazany za popełnienie przestępstwa z art. 77 pkt 2 oraz 79 pkt 4 ustawy o rachunkowości w zw. z art. 11 § 2 k.k. Oskarżony, będący prezesem zarządu spółki, apelował od wyroku, podnosząc zarzuty obrazy przepisów postępowania (art. 7 k.p.k.) oraz błędu w ustaleniach faktycznych, argumentując, że społeczna szkodliwość czynu była znikoma. Sąd Okręgowy uznał te zarzuty za niezasadne. Wskazał, że oskarżony, jako prezes zarządu, miał świadomość ciążącego na nim obowiązku złożenia rocznego sprawozdania finansowego i informacji o działalności spółki, a fakt, że spółka nie prowadziła faktycznej działalności, nie zwalniał go z tego obowiązku. Sąd odwoławczy podkreślił, że ocena wyjaśnień oskarżonego dokonana przez Sąd Rejonowy była prawidłowa, a argumentacja apelującego stanowiła jedynie polemikę. Sąd odwoławczy nie dopatrzył się błędów w ustaleniach faktycznych ani w ocenie prawnej zachowania oskarżonego, ani w wymierzonej karze. Utrzymano w mocy wyrok skazujący, zasądzono od Skarbu Państwa zwrot kosztów obrony z urzędu na rzecz adwokata oraz zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki postępowania odwoławczego i opłatę.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, niezłożenie sprawozdania finansowego stanowi przestępstwo, a brak faktycznej działalności spółki nie zwalnia z tego obowiązku.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że obowiązek złożenia sprawozdania finansowego ciąży na osobie odpowiedzialnej za spółkę niezależnie od jej faktycznej aktywności gospodarczej. Podkreślono, że oskarżony miał świadomość ciążącego obowiązku i jego zaniechanie wypełnia znamiona czynu zabronionego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymanie w mocy wyroku
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| T. G. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (7)
Główne
u.o.r. art. 77 § pkt 2
Ustawa o rachunkowości
u.o.r. art. 79 § pkt 4
Ustawa o rachunkowości
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 437 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Zarzut obrazy art. 7 k.p.k. wymaga wykazania konkretnych błędów logicznych lub faktycznych w ocenie dowodów.
k.k. art. 115 § § 2
Kodeks karny
Sąd ocenia stopień społecznej szkodliwości czynu uwzględniając okoliczności wymienione w tym przepisie.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Obowiązek złożenia sprawozdania finansowego ciąży na prezesie zarządu niezależnie od faktycznej działalności spółki. Brak faktycznej działalności spółki nie zwalnia z obowiązku złożenia sprawozdania finansowego. Oskarżony miał świadomość ciążącego obowiązku. Oskarżony jest osobą niepoprawną, skoro mimo wcześniejszych skazań dopuścił się kolejnego przestępstwa. Ocena społecznej szkodliwości czynu dokonana przez Sąd I instancji uwzględniała przesłanki z art. 115 § 2 k.k. i jest prawidłowa. Zarzuty apelacyjne dotyczące obrazy przepisów postępowania i błędów w ustaleniach faktycznych są niezasadne.
Odrzucone argumenty
Społeczna szkodliwość czynu jest znikoma. Sąd I instancji dopuścił się obrazy przepisów postępowania (art. 7 k.p.k.) poprzez dowolną ocenę dowodów. Sąd I instancji popełnił błąd w ustaleniach faktycznych, uznając społeczną szkodliwość czynu za wyższą niż znikoma.
Godne uwagi sformułowania
Okoliczność, że spółka, której oskarżony był prezesem, nie prowadziła faktycznej działalności nie może powodować, że podmiot zobowiązany do złożenia sprawozdania zwolniony jest z tego obowiązku. Oskarżony jest osobą niepoprawną, skoro mimo wcześniejszych skazań za czyny z ustawy o rachunkowości nie wyciągnął dla siebie żadnych właściwych wniosków na przyszłość i dopuścił się kolejnego przestępstwa. Omawiany zarzut nie może bowiem sprowadzać się tylko do tego, że autor apelacji zakwestionuje sposób oceny określonych dowodów tylko dlatego, że wynik tej oceny nie jest korzystny dla strony skarżącej.
Skład orzekający
Ewa Trzeja-Wagner
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie odpowiedzialności karnej prezesa zarządu za niezłożenie sprawozdania finansowego, nawet jeśli spółka nie prowadziła faktycznej działalności. Interpretacja zarzutu obrazy art. 7 k.p.k."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji niezłożenia sprawozdania finansowego i wcześniejszych skazań oskarżonego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy odpowiedzialności karnej członków zarządu za zaniechania w zakresie rachunkowości, co jest istotne dla przedsiębiorców i osób zarządzających spółkami. Pokazuje, że brak faktycznej działalności nie jest usprawiedliwieniem dla niedopełnienia obowiązków ustawowych.
“Prezes spółki skazany za niezłożenie sprawozdania. Czy brak działalności firmy chroni przed odpowiedzialnością?”
Sektor
finanse
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygnatura akt VI Ka 746/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 lutego 2021 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący sędzia Ewa Trzeja-Wagner Protokolant Monika Dąbek przy udziale Małgorzaty Home – Borowicz Prokuratora Prokuratury Okręgowej w G. po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2021 r. sprawy T. G. ur. (...) w C. syna W. i A. oskarżonego z art. 77 pkt 2 oraz 79 pkt 4 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości w zw.z art. 11§2 kk na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej z dnia 25 sierpnia 2020 r. sygnatura akt II K 122/20 na mocy art. 437 § 1 kpk i art. 636 § 1 kpk 1. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; 2. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. P. kwotę 516,60 zł (pięćset szesnaście złotych i sześćdziesiąt groszy) obejmującą kwotę 96,60 zł (dziewięćdziesiąt sześć złotych i sześćdziesiąt groszy) podatku VAT, tytułem zwrotu nieuiszczonych kosztów obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym; 3. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki postępowania odwoławczego w kwocie 536,60 zł (pięćset trzydzieści sześć złotych sześćdziesiąt groszy ) i wymierza mu opłatę za II instancję w wysokości 60 zł (sześćdziesiąt złotych). UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 746/20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej z dnia 25 sierpnia 2020 r., sygn. akt II K 122/20 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 0.11.3. Granice zaskarżenia 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana 1Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 0.12.1. Ustalenie faktów 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1 T. G. oskarżony był wielokrotnie karany dane o karalności oskarżonego k. 296 - 297 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 0.12.2. Ocena dowodów 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1 dane o karalności oskarżonego Dokument nie budził wątpliwości co do swojej autentyczności i prawdziwości. 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1 obraza przepisów postępowania art. 4 i 7 k.p.k. mająca wpływ na treść orzeczenia, a wyrażająca się przekroczeniem przez Sąd I instancji zasady swobodnej oceny dowodów przy dokonywaniu oceny wyjaśnień oskarżonego oraz kierowanej przez niego do organów korespondencji w zakresie zamiaru oraz motywacji sprawcy, poprzez dokonanie jej w sposób dowolny, niezgodny z zasadami wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego, a ponadto poprzez zupełnie dowolne wyprowadzenie daleko idących wniosków i domniemań na niekorzyść oskarżonego. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Dla skuteczności zarzutu obrazy art. 7 k.p.k. konieczne jest wykazanie przez skarżącego jakich konkretnie uchybień w procesie oceny poszczególnych dowodów dopuścił się Sąd meriti. Omawiany zarzut nie może bowiem sprowadzać się tylko do tego, że autor apelacji zakwestionuje sposób oceny określonych dowodów tylko dlatego, że wynik tej oceny nie jest korzystny dla strony skarżącej. Zdaniem Sądu odwoławczego oskarżony kwestionując sposób i wynik oceny swoich wyjaśnień nie wykazał zarówno w treści zarzutu jak również w uzasadnieniu swojego pisma, że dokonana przez Sąd meriti ocena wymienionego dowodu zawiera błędy natury logicznej lub faktycznej, nie respektuje zasad wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego, a skoro tak to brak jest podstaw do uwzględnienia tego rodzaju zarzutu. Oskarżony T. G. był prezesem zarządu spółki (...) Sp. z o.o. z siedzibą w R. od 25 kwietnia 2007 r. – ujawnionym w KRS. Jako prezes spółki był osobą odpowiedzialną za złożenie rocznego sprawozdania finansowego oraz informacji o działalności spółki do właściwego sądu rejestrowego. Mając świadomość ciążącego obowiązku oskarżony nie uczynił tego za rok 2016. Sąd Rejonowy w tej części wyjaśnienia oskarżonego uznał za wiarygodne i z taką oceną w pełni zgadza się Sąd odwoławczy. Ocena wyjaśnień oskarżonego dokonana przez Sąd Rejonowy jest prawidłowa. Okoliczność, że spółka, której oskarżony był prezesem nie prowadziła faktycznej działalności nie może powodować, że podmiot zobowiązany do złożenia sprawozdania zwolniony jest z tego obowiązku. Wniosek uchylenie orzeczenia i umorzenie postępowania ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Oskarżony nie podał żadnych uzasadnionych powodów mogących doprowadzić do podważenia prawidłowości zaskarżonego wyroku, a w konsekwencji przemawiających za uchyleniem zaskarżonego wyroku i umorzeniem postępowania. Z przeprowadzonych w sprawie dowodów wynika, że oskarżony doskonale zdawał sobie sprawę z roli jaką odgrywa w spółce. Był prezesem i miał obowiązek wykonywać te czynności, które do tej funkcji zostały przypisane. Lp. Zarzut 3.2 błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść orzeczenia, będący skutkiem błędnie poczynionej oceny materiału dowodowego, polegającego na uznaniu, iż społeczna szkodliwość popełnionego przez oskarżonego czynu jest wyższa niż znikoma w sytuacji, gdy prawidłowa analiza okoliczności popełnienia czynu tj. rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków, jak również postać zamiaru, motywację sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia, prowadzą do wniosku, iż społeczna szkodliwość zarzucanego oskarżonemu czynu w kontekście sprawy jest znikoma. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Analiza całości środka odwoławczego w powiązaniu z pisemnymi motywami zaskarżonego wyroku wskazuje, iż oskarżony nie poczuwa się do odpowiedzialności jedynie dlatego, że spółka nie prowadziła faktycznie działalności. Wbrew przekonaniu skarżącego wskazana okoliczność nie mogła mieć jednak najmniejszego znaczenia dla rozstrzygnięcia o winie oskarżonego. Oskarżony w pełni zdawał sobie sprawę, a więc był świadom swych zaniechań. Oskarżony jest osobą niepoprawną, skoro mimo wcześniejszych skazań za czyny z ustawy o rachunkowości nie wyciągnął dla siebie żadnych właściwych wniosków na przyszłość i dopuścił się kolejnego przestępstwa. Takie ustalenia wystarczały z kolei do stwierdzenia, że oskarżony zrealizował tak przedmiotowe, jak i podmiotowe znamiona przypisanego mu czynu. Sąd Rejonowy szczegółowo odniósł się do stanowiska oskarżonego jakoby postępowanie należało umorzyć z uwagi na znikomą społeczną szkodliwość czynu. Ocena stopnia szkodliwości społecznej czynu, dokonana przez Sąd I instancji uwzględnia okoliczności z art. 115 § 2 k.k. , i nie może być uznana za rażąco naruszającą prawo. Sąd odwoławczy w pełni ją popiera, a argumenty przedstawione w apelacji są wyłącznie polemiką z rzeczową argumentacją przedstawioną przez Sąd Rejonowy. Wniosek jw.- w sekcji 3.1 ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. z przyczyn przytoczonych powyżej – w sekcji 3.1 1OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 1ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy 0.1Rozstrzygnięcie w zakresie uznania oskarżonego za winnego popełnienia czynu z art. 77 pkt 2 ustawy o rachunkowości i art. 79 pkt 4 ustawy o rachunkowości w zw. z art. 11 § 2 k.k. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Odnosząc się do twierdzeń apelującego kwestionujących sprawstwo i winę oskarżonego podkreślenia wymaga, iż Sąd I instancji w prawidłowy sposób przeprowadził postępowanie dowodowe, a zgromadzony materiał dowodowy poddał następnie rzetelnej ocenie, wyprowadzając z niego trafne wnioski końcowe. Tok rozumowania i sposób wnioskowania Sądu Rejonowego przedstawiony w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku jest prawidłowy pod względem logicznym i zgodny ze wskazaniami wiedzy oraz doświadczenia życiowego. Sąd odwoławczy nie doszukał się najmniejszych podstaw do odmiennej od dokonanej przez Sąd pierwszej instancji oceny dowodów, ani też do zakwestionowania trafności jego ustaleń faktycznych. Sąd Rejonowy dochodząc do ostatecznych wniosków nie przekroczył bowiem ram swobodnej oceny dowodów, jak i nie popełnił uchybień prawa procesowego, które mogłyby rzutować na treść wydanego przez niego merytorycznego rozstrzygnięcia. Zarzuty apelacyjne okazały się niezasadne z przyczyn wskazanych wyżej i z tego powodu nie mogły być uwzględnione. Zaskarżony wyrok jest prawidłowy zarówno w zakresie ustaleń faktycznych i oceny prawnej zachowania oskarżonego, jak i w zakresie rodzaju i wysokości orzeczonej kary, a także rozstrzygnięcia dotyczącego kosztów postępowania. Orzeczenie o karze grzywny nie nosi cech niewspółmiernej surowości i uwzględnia stopień winy i stopień społecznej szkodliwości czynu, a także sytuację życiową, zarobkową i rodzinną oskarżonego. 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 0.0.15.2.1 Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 1Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności pkt 3 Nieuwzględnienie apelacji wywiedzionej na korzyść oskarżonego skutkować musiało również obciążeniem oskarżonego kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze, tj. wydatkami, na które złożył się ryczałt za doręczenie pism w kwocie 20 złotych oraz koszty ustanowienia obrońcy z urzędu i opłatą w wysokości 60 zł odpowiadającej opłacie należnej za pierwszą instancję od samoistnej kary grzywny. 1PODPIS ZAŁĄCZNIK do uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 2 lutego 2021 r., sygn. akt VI Ka 746/20 0.1 G. zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację oskarżony Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja przypisanie winy za czyn z art. art. 77 pkt 2 ustawy o rachunkowości i art. 79 pkt 4 ustawy o rachunkowości w zw. z art. 11 § 2 k.k. 0.11.3.1.Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2.Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art.438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art.439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI