VI Ka 735/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Gliwicach, rozpoznając apelację obrońcy R. M. od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach, który uznał oskarżonego za winnego popełnienia przestępstwa z art. 218 § 1a i 3 k.k., uchylił zaskarżony wyrok i umorzył postępowanie. Sąd odwoławczy stwierdził, że czyn zarzucony oskarżonemu wyczerpuje znamiona wykroczenia z art. 282 § 2 Kodeksu pracy, a jego karalność uległa przedawnieniu. W uzasadnieniu wskazano, że przestępstwo z art. 218 § 3 k.k. dotyczy sytuacji, gdy zobowiązanie do wypłaty wynagrodzenia wynika z orzeczenia sądu, podczas gdy w niniejszej sprawie zobowiązanie wynikało z ugody sądowej. Niewykonanie takiego zobowiązania stanowi wykroczenie. Sąd odwoławczy podkreślił, że mimo iż w czasie wyrokowania przez Sąd Rejonowy czyn nie uległ przedawnieniu, to do przedawnienia wykroczenia doszło nieodwracalnie w dniu 28 maja 2015 roku, co stanowiło bezwzględną przyczynę odwoławczą. W konsekwencji, na mocy przepisów kpk i kpw, sąd uchylił wyrok i umorzył postępowanie, a kosztami obciążył Skarb Państwa.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaRozróżnienie między przestępstwem z art. 218 § 3 k.k. a wykroczeniem z art. 282 § 2 k.p. w zależności od źródła zobowiązania do wypłaty świadczeń pracowniczych (orzeczenie sądu vs. ugoda sądowa) oraz kwestia przedawnienia karalności wykroczeń.
Dotyczy specyficznej sytuacji niewypłacenia świadczeń pracowniczych wynikających z ugody sądowej, a nie orzeczenia sądu.
Zagadnienia prawne (2)
Czy niewykonanie obowiązku wypłaty wynagrodzenia za pracę wynikającego z ugody sądowej stanowi przestępstwo z art. 218 § 3 k.k., czy wykroczenie z art. 282 § 2 k.p.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Niewykonanie obowiązku wypłaty wynagrodzenia za pracę wynikającego z ugody sądowej stanowi wykroczenie z art. 282 § 2 k.p., a nie przestępstwo z art. 218 § 3 k.k., które dotyczy sytuacji, gdy zobowiązanie wynika z orzeczenia sądu.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy rozróżnił sytuacje, w których zobowiązanie do wypłaty świadczeń pracowniczych wynika z orzeczenia sądu (przestępstwo) od sytuacji, gdy wynika z ugody sądowej (wykroczenie). Przepis art. 218 § 3 k.k. jest przepisem szczególnym (lex specialis) wobec ogólnego art. 282 § 2 k.p., ale dotyczy tylko zobowiązań wynikających z orzeczeń sądowych.
Czy przedawnienie karalności wykroczenia nastąpiło przed rozpoznaniem sprawy przez sąd odwoławczy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, karalność wykroczenia z art. 282 § 2 k.p. uległa przedawnieniu w dniu 28 maja 2015 roku, co stanowiło bezwzględną przyczynę odwoławczą.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy ustalił, że czyn przypisany oskarżonemu miał miejsce do dnia 28 maja 2013 roku. Zgodnie z art. 45 § 1 k.w., karalność wykroczenia ustaje po roku od popełnienia czynu, a w przypadku wszczęcia postępowania - po 2 latach. Ponieważ postępowanie mediacyjne nie było prowadzone, karalność wykroczenia ustała z upływem 2 lat od popełnienia czynu, czyli 28 maja 2015 roku, co nastąpiło przed rozpoznaniem sprawy przez sąd odwoławczy.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. M. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (11)
Główne
k.k. art. 218 § 3
Kodeks karny
Dotyczy sytuacji, gdy zobowiązanie do wypłaty wynagrodzenia lub innego świadczenia ze stosunku pracy wynika z orzeczenia sądu. Niewykonanie zobowiązania wynikającego z ugody sądowej nie realizuje znamion tego przepisu.
k.p. art. 282 § 2
Kodeks pracy
Sankcjonuje jako wykroczenie niewykonanie każdego wykonalnego orzeczenia sądu pracy albo każdej wykonalnej ugody zawartej przed komisją pojednawczą lub sądem pracy. Ma charakter subsydiarny wobec art. 218 § 2 i 3 k.k.
Pomocnicze
k.k. art. 218 § 1a
Kodeks karny
k.k. art. 12
Kodeks karny
k.p.c. art. 5 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 437
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 109 § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 104 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 118 § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.w. art. 45 § 1
Kodeks wykroczeń
k.w. art. 45 § 2a
Kodeks wykroczeń
Argumenty
Skuteczne argumenty
Czyn oskarżonego wyczerpuje znamiona wykroczenia z art. 282 § 2 k.p., a nie przestępstwa z art. 218 § 3 k.k. • Karalność wykroczenia uległa przedawnieniu.
Godne uwagi sformułowania
czyn ten wyczerpuje znamiona wykroczenia z art. 282 § 2 Kodeksu pracy • karalność uległa już przedawnieniu • przestępstwo z art. 218 § 3 k.k. pozostaje wyłącznie zachowanie polegające na niewypłaceniu uprawnionemu wskazanych tam świadczeń tylko wówczas, gdy zobowiązanie do ich uiszczenia wynika z orzeczenia sądu. • niewypłacenie wynagrodzenia lub świadczenia ustalonego ugodą jest wykroczeniem z art. 282 § 2 k.p., ale ustalonego orzeczeniem sądowym - przestępstwem z art. 218 § 3 KK.
Skład orzekający
Agata Gawron-Sambura
przewodniczący
Marcin Mierz
sędzia-sprawozdawca
Grzegorz Kiepura
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Rozróżnienie między przestępstwem z art. 218 § 3 k.k. a wykroczeniem z art. 282 § 2 k.p. w zależności od źródła zobowiązania do wypłaty świadczeń pracowniczych (orzeczenie sądu vs. ugoda sądowa) oraz kwestia przedawnienia karalności wykroczeń."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji niewypłacenia świadczeń pracowniczych wynikających z ugody sądowej, a nie orzeczenia sądu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje subtelne, ale kluczowe różnice między przestępstwem a wykroczeniem, a także znaczenie przedawnienia w prawie karnym i wykroczeniowym. Jest to praktyczny przykład dla prawników zajmujących się prawem pracy i karnym.
“Przestępstwo czy wykroczenie? Kluczowa różnica w prawie pracy i jej konsekwencje dla przedawnienia.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.