VI Ka 713/16

Sąd Okręgowy w Warszawie-Pradze, VI Wydział Karny Odwoławczy, rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego D. G. w sprawie o przywłaszczenie pojazdu z art. 284 § 2 Kodeksu karnego. Sąd pierwszej instancji, Sąd Rejonowy w Nowym Dworze Mazowieckim, uznał oskarżonego za winnego i skazał go wyrokiem z dnia 14 stycznia 2016 r. (sygn. akt II K 607/14). Obrońca w apelacji zarzucił m.in. błędne ustalenie stanu faktycznego i uznanie, że sprawa ma charakter cywilnoprawny, a nie karny. Sąd Okręgowy nie podzielił tych argumentów. Stwierdził, że sąd rejonowy prawidłowo przeprowadził postępowanie i dokonał wszechstronnej analizy dowodów. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było ustalenie, że pojazd został przekazany oskarżonemu D. G. wyłącznie w celu naprawy, a nie na przechowanie w rozumieniu art. 835 Kodeksu cywilnego. Sąd podkreślił, że obowiązek sprawowania pieczy nad rzeczą w umowie przechowania musi mieć charakter samodzielny i podstawowy, a nie pomocniczy. W tej sprawie, celem powierzenia pojazdu było wykonanie naprawy, a nie jego przechowanie. Oskarżony, nie dokonując napraw i odmawiając wydania pojazdu, włączył go do swojego majątku, co stanowiło znamiona przestępstwa przywłaszczenia. Sąd odwoławczy powołał się na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 września 2004 r. (II KK 344/03) jako potwierdzenie takiej kwalifikacji prawnej. Sąd odrzucił również argument, że oskarżony miał prawo zatrzymać pojazd na poczet rzekomych roszczeń cywilnoprawnych, wskazując, że najpierw powinien był zwrócić pojazd, a dopiero potem dochodzić ewentualnych należności. Wina oskarżonego została uznana za w pełni udowodnioną, a orzeczona kara za współmierną. W konsekwencji, sąd utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, zasądzając od oskarżonego opłatę na rzecz Skarbu Państwa oraz koszty zastępstwa procesowego na rzecz oskarżyciela posiłkowego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający