VI Ka 1301/18

Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w WarszawieWarszawa2019-05-30
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuNiskaokręgowy
oszustwoart. 286 k.k.apelacjaocena dowodówfałszerstwomodus operandikoszty postępowania

Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok skazujący za oszustwo, uznając apelację obrońcy za bezzasadną i potwierdzając prawidłowość ustaleń sądu pierwszej instancji.

Sąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał apelację obrońcy od wyroku skazującego J. R. za oszustwo z art. 286 § 1 k.k. Sąd odwoławczy uznał apelację za bezzasadną, stwierdzając, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy. Utrzymano w mocy zaskarżony wyrok, a oskarżoną zwolniono z kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym.

Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie, VI Wydział Karny Odwoławczy, utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie z dnia 25 czerwca 2018 r. (sygn. akt III K 619/17), którym J. R. została skazana z art. 286 § 1 k.k. za oszustwo. Sąd odwoławczy uznał apelację obrońcy oskarżonej za niezasadną, podkreślając, że sąd rejonowy prawidłowo przeprowadził postępowanie i dokonał trafnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego. Sąd odrzucił argumentację obrony, wskazując, że przedstawienie przez oskarżoną kopii podrobionego przekazu pieniężnego na kwotę 1000 zł, zamiast faktycznego wysłania go, świadczyło o złej woli i stanowiło element przestępczego działania. Podkreślono, że mimo prób tłumaczenia się oskarżonej, do wydania obrazów nie doszło, a powoływane przez nią problemy osobiste nie usprawiedliwiały braku wywiązania się z umowy. W konsekwencji, sąd odwoławczy utrzymał wyrok w mocy, a oskarżoną zwolniono od kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, przedstawienie kopii podrobionego przekazu pieniężnego świadczy o złej woli oskarżonej i uprawnia sąd do potraktowania odwlekania wywiązania się z zobowiązania jako modus operandi przestępczego działania.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że przedstawienie podrobionego dokumentu przez oskarżoną, zamiast faktycznego wywiązania się z umowy, jednoznacznie wskazuje na jej złą wolę i stanowi element oszustwa, a nie dowód niewinności.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

utrzymanie w mocy wyroku

Strona wygrywająca

Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
J. R.osoba_fizycznaoskarżona
A. S.innepokrzywdzona
M. S.inneobrońca z urzędu
Agata Stawiarzinneprokurator

Przepisy (2)

Główne

k.k. art. 286 § § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

zasady prawidłowego rozumowania i wskazania wiedzy oraz doświadczenia życiowego w ocenie dowodów

Argumenty

Skuteczne argumenty

Przedstawienie przez oskarżoną kopii podrobionego przekazu pieniężnego świadczy o złej woli. Odwlekanie wywiązania się z zobowiązania przez oskarżoną stanowiło modus operandi przestępczego działania. Do wydania obrazów nie doszło, a powoływane przez oskarżoną problemy osobiste nie usprawiedliwiały braku wywiązania się z umowy. Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy.

Odrzucone argumenty

Oskarżona odpowiadała na korespondencję i starała się wytłumaczyć powody braku wysyłki obrazów, co miało przemawiać za jej niewinnością. Osoba z zamiarem oszustwa zaprzestałaby kontaktu po otrzymaniu zapłaty.

Godne uwagi sformułowania

przedstawiła jej kopię podrobionego przekazu na kwotę 1000zł świadczy to o złej woli oskarżonej swoistego modus operandi przestępnego działania Całokształt zatem wskazanych okoliczności, we wzajemnym powiązaniu uprawniał Sąd Rejonowy do przypisania oskarżonej znamion oszustwa

Skład orzekający

Zenon Stankiewicz

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie prawidłowej oceny dowodów w sprawie o oszustwo i znaczenia przedstawienia podrobionego dokumentu jako dowodu złej woli."

Ograniczenia: Sprawa o charakterze rutynowym, oparta na konkretnych faktach, bez wprowadzania nowych interpretacji prawnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy typowego oszustwa, gdzie kluczowe jest ustalenie zamiaru i ocena dowodów. Nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych rozstrzygnięć, ale może być interesująca dla prawników karnistów analizujących praktykę stosowania art. 286 k.k.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Warszawa, dnia 30 maja 2019 r. Sygn. akt VI Ka 1301/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Zenon Stankiewicz protokolant sekretarz sądowy Wojciech Burczyński przy udziale prokuratora Agaty Stawiarz po rozpoznaniu dnia 30 maja 2019 r. w Warszawie sprawy J. R. , córki M. i U. , ur. (...) w C. oskarżonej z art. 286 § 1 k.k. na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonej od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie z dnia 25 czerwca 2018 r. sygn. akt III K 619/17 zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zwalnia oskarżoną od kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa; zasądza od Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie na rzecz adw. M. S. kwotę 516,60 zł obejmującą wynagrodzenie za obronę z urzędu w instancji odwoławczej oraz podatek od towarów i usług. Sygn. akt VI Ka 1301/18 UZASADNIENIE wyroku Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie z dnia 30 maja 2019r. Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Południe w Warszawie z dnia 30 maja 2019r. został zaskarżony przez obrońcę oskarżonej J. R. . Apelacja ta nie jest zasadna. Sąd Rejonowy prawidłowo przeprowadził postępowanie, nie dopuszczając się dowolności w ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Ocena ta, dokonana z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, nie wykracza poza ramy sędziowskiego uznania, nakreślone w art. 7 kpk . Zarzuty środka odwoławczego sprowadzają się w sposób oczywisty do polemiki z prawidłowymi ustaleniami Sądu, wyczerpująco uargumentowanymi w uzasadnieniu orzeczenia. I tak, nie są trafne wywody skarżącej, jakoby za niewinnością oskarżonej przemawiało odpowiadanie przez nią na korespondencję A. S. i staranie się wielokrotnie wytłumaczyć z jakiego powodu nie udało jej się wysłać zakupionych przez pokrzywdzoną obrazów (cyt. z apelacji). Wedle obrony, zgodnie z zasadami logiki i doświadczenia życiowego osoba, która ma zamiar popełnienia oszustwa, po otrzymaniu zapłaty zaprzestałaby jakiegokolwiek kontaktu z pokrzywdzoną, nie podejmując prób wywiązania się z umowy, bądź przesłania za pośrednictwem poczty przekazu pieniężnego. Najwyraźniej uwadze skarżącej umknęło, iż oskarżona nie przesłała za pośrednictwem poczty przekazu pieniężnego , ale przedstawiła jej kopię podrobionego przekazu na kwotę 1000zł (k. 75 akt sprawy). Niewątpliwie świadczy to o złej woli oskarżonej i w sposób oczywisty uprawniało Sąd orzekający do potraktowania zachowania polegającego na odwlekaniu wywiązania się z zobowiązania jako swoistego modus operandi przestępnego działania. Nie sposób też tracić z pola widzenia faktu, iż do wydania obrazów nie doszło (za jeden z nich pokrzywdzona otrzymała zwrot gotówki z portalu Allegro), mimo że okoliczności, na jakie powoływała się oskarżona nie dotyczyły kwestii związanych z dysponowaniem nimi, a wyłącznie problemów natury osobistej (trudnej sytuacji rodzinnej i zdrowotnej). Całokształt zatem wskazanych okoliczności, we wzajemnym powiązaniu uprawniał Sąd Rejonowy do przypisania oskarżonej znamion oszustwa w rozumieniu przepisu art. 286§1 kk . Nie znajdując przy tym powodów, dla jakich oskarżona, kobieta w sile wieku, nie miała być zdolna do odbycia kary ograniczenia wolności (o co wniosła obrońca w toku postępowania odwoławczego), należało zaskarżony wyrok utrzymać w mocy.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI