VI Ka 695/15

Sygn. akt VI Ka 695/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 października 2015 r. Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Hanna Zielińska Sędziowie: SO Małgorzata Bańkowska (spr.) SO Aleksandra Mazurek protokolant: p.o. protokolant sądowy Marta Piotrowska przy udziale prokuratora Teresy Pakieły po rozpoznaniu dnia 14 października 2015 r. w W. sprawy S. L. syna W. i K. ur. (...) w W. oskarżonego o przestępstwo z art. 280 § 1 kk sprawy D. Z. syna A. i I. ur. (...) w W. oskarżonego o przestępstwo z art. 280 § 1 kk sprawy F. J. syna J. i B. ur. (...) w W. oskarżonego o przestępstwa z art. 280 § 1 kk , art. 270 § 1 kk na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońców oskarżonych F. J. i S. L. oraz apelacji oskarżonego D. Z. od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w W. z dnia 17 listopada 2014 r. sygn. akt VIII K 632/11 zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że: 1. uchyla rozstrzygnięcie z pkt 3 dotyczące kary łącznej wymierzonej oskarżonemu F. J. ; 2. uchyla rozstrzygnięcie z pkt 6, 7 i 8 oparte o przepis art. 63 § 1 kk ; 3. oskarżonych S. L. , D. Z. i F. J. w ramach czynu przypisanego im w pkt 1 wyroku uznaje za winnych tego, że w nocy z 3 na 4 stycznia 2009 roku w W. przy dyskotece (...) mieszczącej się u zbiegu ulicy (...) , działając wspólnie i w porozumieniu ze sobą oraz z ustalonym nieletnim sprawcą, dokonali pobicia K. S. (1) kopiąc go i uderzając po całym ciele, głównie w okolice głowy, powodując u niego obrażenia w postaci urazu głowy i twarzoczaszki z utratą przytomności, z rozległym krwiakiem oczodołu lewego, z urazem oka i obrzękiem siatkówki, rany ciętej głowy okolicy potylicznej o długości około 3 cm, ubytku w uzębieniu oraz potłuczenia ogólne, które skutkowały u K. S. (1) naruszeniem czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia na okres powyżej 7 dni i czyn ten kwalifikuje z art. 158 § 1 kk w zb. z art. 157 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i na tej podstawie skazuje oskarżonych, a na mocy art. 157 § 1 kk w zw. z art. 11 § 3 kk wymierza każdemu z nich karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 4. na mocy art. 69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności, w stosunku do oskarżonego D. Z. , warunkowo zawiesza na 3-letni okres próby; 5. na podstawie art. 85 § 1 kk i art. 86 § 1 kk wymierza oskarżonemu F. J. za zbiegające się przestępstwa karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 6. na mocy art. 69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 2 kk i art. 73 § 2 kk wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności, w stosunku do F. J. , warunkowo zawiesza na 5-letni okres próby oddając go w tym czasie pod dozór kuratora; 7. na mocy art. 63 § 1 kk na poczet kary pozbawienia wolności orzeczonej oskarżonemu S. L. zalicza okres zatrzymania oraz tymczasowego aresztowania od dnia 4 stycznia 2009 roku do dnia 30 września 2009 roku; 8. w pozostałym zakresie tenże wyrok utrzymuje w mocy; 9. zwalnia oskarżonych od opłaty za pierwszą i drugą instancję, a kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa; 10. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. K. S. (2) kwotę 516,60 złotych tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu w instancji odwoławczej, kwota zawiera podatek VAT. SSO Aleksandra Mazurek SSO Hanna Zielińska SSO Małgorzata Bańkowska Sygn.akt VIka 695/15 UZASADNIENIE Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Apelacje obrońców oskarżonych zasługują na uwzględnienie w zakresie wskazanym poniżej. Sąd odwoławczy, po wnikliwym przeanalizowaniu wszystkich dowodów zebranych w sprawie, uznał, że nie ma wątpliwości, co tego, że pokrzywdzony K. S. (1) w nocy z 3/4 stycznia 2009r. został pobity przez oskarżonych i doznał obrażeń skutkujących uszczerbkiem na zdrowiu w rozumieniu art.157§1kk . Nie ma również wątpliwości, że podczas tego zdarzenia pokrzywdzony utracił portfel i telefon, i że przedmiotów tych nie zgubił lecz zostały mu zabrane. Wątpliwym dowodowo pozostaje jednak ustalenie sądu meriti co do tego, że wszyscy sprawcy pobicia dopuścili się rozboju na K. S. (3) . Sąd odwoławczy, uchylając sprawę do ponownego rozpoznania, już wówczas zasygnalizował sądowi rejonowemu, że dla przypisania czynu z art.280§1kk , konieczne jest dokonanie ustaleń odnośnie świadomości każdego ze sprawców pobicia, co do zaboru rzeczy i wykazanie okoliczności, które o tym świadczą. Sąd rejonowy dokonał takiego ustalenia w oparciu o przypuszczenie, że skoro wszyscy oskarżeni wzięli udział w pobiciu, to wszyscy co najmniej godzili się na zabór rzeczy należących do pokrzywdzonego. To wnioskowanie nie ma jednak umocowania w dowodach zebranych w sprawie, aby w oparciu o nie można było wykazać, że wszyscy oskarżeni obejmowali swoim zamiarem również zabór rzeczy należących do K. S. (3) . Jak wynika z zeznań pokrzywdzonego, nie przypominał on sobie aby któryś ze sprawców ujawnił, że chce go okraść i nie widział, kto go przeszukiwał /k.525-526/. Nie można więc wykluczyć, że kradzież rzeczy stanowiła eksces jednego ze sprawców pobicia, nieobjęty zamiarem pozostałych. Żaden z oskarżonych nie przyznał się do dokonania zaboru rzeczy należących do pokrzywdzonego i nie wskazał kto mógłby tego dokonać. Sąd ustalił, że telefon został wyrwany z ręki K. S. (3) przez J. M. i wyrzucony kilka metrów dalej od miejsc w którym doszło do pobicia. W tych okolicznościach nie jest możliwe stwierdzenie, że zamiarem J. M. , było przywłaszczenie telefonu lecz co najwyżej, pozbawienie pokrzywdzonego możliwości wezwania pomocy. Nie ma też żadnych dowodów na to, że to właśnie on dokonał przeszukania i zabrał pozostałe rzeczy pokrzywdzonemu. W niniejszej sprawie istnieją niedające się usunąć wątpliwości co do tego, kto przeszukał kieszenie pokrzywdzonemu, i czy wszyscy oskarżeni obejmowali swoim zamiarem kradzież rzeczy, bowiem ich pierwotny zamiar niewątpliwie dotyczył wyłącznie pobicia K. S. (3) za jego niestosowne zachowanie wobec A. J. . Mając na względzie treść art.5§2kpk sąd odwoławczy uznał, że nie jest możliwe ustalenie, kto dopuścił się rozboju na osobie pokrzywdzonego, dlatego zmienił zaskarżony wyrok i zachowanie oskarżonych zakwalifikował jedynie z art.158§1kk w zb. z art.157§1kk . Zważywszy na zmianę kwalifikacji prawnej tego czynu apelacja prokuratora stała się bezprzedmiotowa, choć zawarty w niej zarzut obrazy art.275§1kk był słuszny. Pokrzywdzony utracił bowiem legitymację służbową, która nie jest dokumentem potwierdzającym tożsamość, a więc kwalifikując czyn z art.280§1kk , sąd mógł co najwyżej rozważać zbieg z art.276§1kk . Chybionym okazał się zarzut zawarty w apelacji obrońcy oskarżonego S. L. , że sąd naruszył jego prawo do obrony procedując pod nieobecność obrońcy na rozprawie w dniu 17.11.2014r. Z protokołu /k.1659/ wynika bowiem, że oskarżony wyraził zgodę na prowadzenie rozprawy pod nieobecność swojego obrońcy , a skoro obrona nie miała charakteru obligatoryjnego, sąd miał prawo procedować w dalszym ciągu, co nie stanowiło naruszenia prawa do obrony. Chybionym jest również zarzut obrońcy oskarżonego F. J. , że brak jest dowodu na udział oskarżonego w pobiciu K. S. (3) . Okoliczność ta wynika nie tylko z samych zeznań pokrzywdzonego ale również z zeznań naocznego świadka tego zdarzenia M. D. , który widział jak wszyscy mężczyźni bili pokrzywdzonego. Nawet sam oskarżony nie zaprzeczył, że podciął pokrzywdzonego i co najmniej raz uderzył. Zdarzenie miało przebieg etapowy, i choć zachowania poszczególnych sprawców cechowała różna aktywność, to nie zmienia to faktu, iż działali oni wspólnie z zamiarem pobicia pokrzywdzonego. W tych okolicznościach nie może być wątpliwości, że F. J. był aktywnym uczestnikiem zdarzenia, a nie tylko obserwatorem, jak to zasugerował obrońca wnosząc o jego uniewinnienie. Konsekwencją dokonanej zmiany kwalifikacji prawnej czynu oskarżonych, z rozboju na pobicie, był nowy wymiar kary za ten czyn. Sąd odwoławczy uznał, iż kara 1 roku pozbawienia wolności będzie w tych okolicznościach adekwatna do stopnia zawinienia, przy czym w stosunku do oskarżonego F. J. , który odpowiada za dwa czyny, sąd uznał, iż kara łączna nie powinna również przekroczyć roku. Oskarżony F. J. jest sprawcą młodocianym, a w chwili popełnienia obu przypisanych mu czynów, nie był karany. Obecnie prowadzi ustabilizowany tryb życia, zdał maturę, rozpoczął studia, a więc zasadne jest też zawieszenie wykonania orzeczonej wobec niego kary na 5 letni okres próby i poddanie go w tym czasie kontroli kuratora. Na dobrodziejstwo z art.69§1kk zasługuje również oskarżony D. Z. , jako sprawca dotychczas niekarany. W jego przypadku sąd uznał za zasadne określenie okresu próby na 3 lata. W stosunku do oskarżonego S. L. , sąd nie znalazł podstaw do zawieszenia wykonania orzeczonej kary albowiem ten oskarżony był już kilkakrotnie skazywany, a resocjalizacja w warunkach wolnościowych nie odniosła oczekiwanego skutku. Zdaniem sądu odwoławczego kary wymierzone oskarżonym są adekwatne do stopnia zawinienia i właściwie zróżnicowane ze względu na indywidulne cechy podmiotowe.