VI Ka 685/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy zmienił wyrok sądu rejonowego, kwalifikując jedną kradzież jako wykroczenie, a drugą jako przestępstwo, i wymierzył odpowiednio karę aresztu i karę pozbawienia wolności, uwzględniając wcześniejszą karalność oskarżonego.
Prokurator złożył apelację od wyroku Sądu Rejonowego w Lubaniu, kwestionując kwalifikację prawną czynów i wymierzoną karę. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze uznał apelację częściowo za zasadną. Zmieniono kwalifikację prawną jednej z kradzieży z przestępstwa na wykroczenie (art. 119 § 1 kw) ze względu na wartość skradzionych przedmiotów poniżej 800 zł, a drugą kradzież zakwalifikowano jako przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Wymierzono oskarżonemu karę 30 dni aresztu za wykroczenie oraz karę 8 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo, uznając karę 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną przez sąd pierwszej instancji za rażąco łagodną.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze rozpoznał apelację prokuratora wniesioną na niekorzyść oskarżonego P. W., który został pierwotnie skazany przez Sąd Rejonowy w Lubaniu za kradzież. Prokurator zarzucił obrazę prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu oraz rażącą niewspółmierność kary. Sąd Okręgowy przychylił się do zarzutów, stwierdzając, że sąd pierwszej instancji błędnie zakwalifikował oba zachowania oskarżonego jako jeden czyn przy zastosowaniu art. 12 § 2 k.k. (ciąg wykroczeń), podczas gdy powinny być one rozpatrywane oddzielnie. Z uwagi na zmianę przepisów Kodeksu wykroczeń od 1 października 2023 r., kradzież artykułów kosmetycznych o wartości 510,93 zł została zakwalifikowana jako wykroczenie z art. 119 § 1 k.w., za co wymierzono karę 30 dni aresztu. Druga kradzież, o wartości 1.288,79 zł, została zakwalifikowana jako przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., za co wymierzono karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy uznał, że kara 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczona przez sąd rejonowy była rażąco łagodna, biorąc pod uwagę wielokrotną uprzednią karalność oskarżonego. W pozostałej części wyrok sądu pierwszej instancji został utrzymany w mocy, a oskarżony został zwolniony od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Jedna kradzież (poniżej 800 zł) została zakwalifikowana jako wykroczenie z art. 119 § 1 k.w., a druga (powyżej 800 zł) jako przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że sąd pierwszej instancji błędnie zastosował art. 12 § 2 k.k. (ciąg wykroczeń), ponieważ na datę wyrokowania przez sąd rejonowy, żaden z czynów nie był wykroczeniem. Zmiana przepisów od 1 października 2023 r. pozwoliła na zakwalifikowanie czynu o niższej wartości jako wykroczenia. Sąd odwoławczy nie mógł zastosować instytucji ciągu przestępstw z art. 91 § 1 k.k.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zmiana wyroku
Strona wygrywająca
prokurator
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. W. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| (...) Sp. z o.o. | spółka | pokrzywdzony |
| Prokuratura Rejonowa w Lubaniu | organ_państwowy | prokurator |
| adw. M. S. | inne | obrońca z urzędu |
Przepisy (9)
Główne
k.k. art. 278 § § 1
Kodeks karny
Dotyczy kradzieży artykułów kosmetycznych o wartości 1.288,79 PLN.
k.k. art. 64 § § 1
Kodeks karny
Zastosowany z uwagi na uprzednią karalność oskarżonego za podobne przestępstwa.
k.w. art. 119 § § 1
Kodeks wykroczeń
Dotyczy kradzieży artykułów kosmetycznych o wartości 510,93 PLN, zakwalifikowanej jako wykroczenie po zmianie przepisów.
Pomocnicze
k.k. art. 12 § § 2
Kodeks karny
Pierwotnie zastosowany przez sąd pierwszej instancji, uznany za błędny przez sąd odwoławczy.
k.p.k. art. 438 § pkt 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa zarzutu apelacji dotycząca obrazy prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu.
k.p.k. art. 438 § pkt 4
Kodeks postępowania karnego
Podstawa zarzutu apelacji dotycząca rażącej niewspółmierności kary.
k.p.k. art. 29
Kodeks postępowania karnego
Podstawa prawna zasądzenia kosztów obrony z urzędu.
k.p.k. art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa prawna zwolnienia oskarżonego od kosztów sądowych.
k.p.k. art. 634
Kodeks postępowania karnego
Podstawa prawna zwolnienia oskarżonego od kosztów sądowych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Błędna kwalifikacja prawna czynów przez sąd pierwszej instancji (zastosowanie art. 12 § 2 k.k. zamiast rozdzielenia czynów). Rażąca łagodność kary orzeczonej przez sąd pierwszej instancji, nieuwzględniająca wielokrotnej karalności oskarżonego.
Godne uwagi sformułowania
doszło w sprawie do obrazy art. 12 § 2 k.k. nie mogła być przyjęta w niniejszej sprawie instytucja ciągu przestępstw z art. 91 § 1 k.k. jest on sprawcą niepoprawnym, notorycznie lekceważącym obowiązujący porządek prawny. wymierzone kary 30 dni aresztu i 8 miesięcy pozbawienia wolności spełnią swoje zadanie tak w zakresie prewencji ogólnej jak i szczególnej.
Skład orzekający
Andrzej Tekieli
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących kwalifikacji czynów jako wykroczenia lub przestępstwa w kontekście zmian legislacyjnych oraz ocena rażącej niewspółmierności kary przy uwzględnieniu recydywy."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i zmian w prawie wykroczeń, które weszły w życie w określonym terminie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak zmiany w prawie mogą wpłynąć na kwalifikację czynów i jak sądy oceniają recydywę przy wymiarze kary. Jest to ciekawe dla prawników zajmujących się prawem karnym i wykroczeń.
“Zmiana prawa: kradzież poniżej 800 zł to już wykroczenie, nie przestępstwo!”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt VI Ka 685/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 października 2023 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli protokolant Monika Mazur przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Lubaniu Kamili Wolańskiej po rozpoznaniu w dniu 31 października 2023 r. sprawy P. W. ur. (...) we W. s. L. , N. z domu B. oskarżonego z art. 278 § 1 k.k. w związku z art. 64 § 1 k.k. z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 28 czerwca 2023 r. sygn. akt II K 421/22 zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego P. W. w ten sposób, że w pkt. I części dyspozytywnej wyroku w miejsce przypisanego mu czynu z art. 278§1 k.k. w zw. z art. 64§1 k.k. w zw. z art. 12§2 k.k. uznaje oskarżonego za winnego tego, że: w dniu 12 maja 2022 r. w L. , woj. (...) , przy ulicy (...) , w sklepie (...) nr (...) dokonał kradzieży artykułów kosmetycznych w postaci 7 szt. tuszu L. (...) o wartości łącznej 510,93 PLN na szkodę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w K. tj. czynu stanowiącego wykroczenie z art. 119§1 kw i za to na podstawie tego przepisu wymierza oskarżonemu karę 30 (trzydziestu) dni aresztu; w dniu 07 maja 2022 r. w L. , woj. (...) , przy ulicy (...) , w sklepie (...) nr (...) , dokonał zaboru w celu przywłaszczenia artykułów kosmetycznych w postaci 7 szt. L. (...) wartości 218,97 PLN, 5 szt. L. (...) wartości 174,95 PLN, 3 szt. L. (...) wartości 218,97 PLN, 4 szt. L. tusz B. (...) wartości 291,96 PLN, 1 szt. L. tusz F. wartości 72,99 PLN, 1 szt. L. (...) wartości 34,99 PLN, 2 szt. L. (...) wartości 125,98 PLN, 2 szt. L. tusz do rzęs wartości 149,98 PLN, co spowodowało straty o łącznej wartości 1.288,79 PLN na szkodę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w K. , przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 27 lipca 2020 roku w sprawie o sygn. akt II K 254/20 za czyn podobny z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. na karę 1 roku pozbawienia wolności i prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 11 marca 2021 roku o sygn. akt II K 473/20 za czyn podobny z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii na karę łączną 6 miesięcy pozbawienia wolności, objętych wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 04 października 2021 roku o sygn. akt II K 143/21 wymierzającym karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od dnia 01 listopada 2020 roku do dnia 26 lutego 2022 roku, z zaliczonymi okresami pozbawienia wolności od dnia 05 lutego 2020 roku do dnia 05 lutego 2020 roku i od dnia 19 sierpnia 2020 roku do dnia 21 sierpnia 2020 roku, tj. czynu stanowiącego przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 278§1 k.k. wymierza oskarżonemu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności; w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. S. kwotę 840 złotych w tym podatek od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym; zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 685/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 28 czerwca 2023 r. sygn. akt II K 421/22 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---------------------- ------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1.obraza przepisu prawa materialnego a to art. 12 § 2 k.k. poprzez jego nieuprawnione zastosowanie i niezasadne zakwalifikowanie czynów zarzuconych oskarżonemu jako jednego przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k. w sytuacji w której oskarżony w krótkich odstępach czasu oraz przy wykorzystaniu takiej samej sposobności dopuścił się popełnienia dwóch przestępstw z których każde wyczerpuje znamiona określone w art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. co w konsekwencji winno skutkować uznaniem że stanowią one ciąg przestępstw z art. 91 § 1 k.k. ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny 2.rażąca niewspółmierność orzeczonej wobec P. W. kary 3 miesięcy pozbawienia wolności na skutek przecenienia przez Sąd I instancji okoliczności łagodzących w postaci przyznania się oskarżonego do popełnienia zarzucanych mu czynów oraz relatywnie niewielkiej wartości szkody przy jednoczesnym niedocenieniu występujących w sprawie okoliczności obciążających w postaci uprzedniej wielokrotnej karalności oskarżonego, działania w sposób zaplanowany i metodyczny, zuchwałości oraz niepoprawności sprawcy, co w konsekwencji prowadzi do wniosku że orzeczona kara jest rażąco łagodna i nie przystaje do dyrektyw określonych w art. 53 § 1 – 3 k.k. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ad 1 i 2 Obydwa zarzuty apelacji – aczkolwiek pierwszy dotyczy kwalifikacji prawnej czynów a drugi wymiaru kary – są ze sobą powiązane dlatego rozważone zostaną łącznie. Zasadnie skarżący prokurator wskazuje, że błędnie Sąd I instancji obydwa zachowania oskarżonego P. W. opisane w zarzutach aktu oskarżenia zakwalifikował w pkt I części dyspozytywnej wyroku jako jeden czyn przy przyjęciu w kwalifikacji prawnej art. 12 § 2 k.k. Przepis ten dotyczy popełnienia przez sprawcę dwóch lub więcej wykroczeń przeciwko mieniu w sytuacji gdy łączna wartość mienia uzasadnia odpowiedzialność za przestępstwo i jako jedno przestępstwo takie czyny, przy spełnieniu pozostałych okoliczności o których mowa w tym przepisie, są traktowane. Sytuacja taka nie miała miejsca w niniejszej sprawie gdyż żaden z dwóch czynów zarzuconych w akcie oskarżenia, na datę wyrokowania przez Sąd Rejonowy tj. 28.06.2023 r. nie był wykroczeniem ( sytuacja ta od dnia 1.10.2023 r. uległa zmianie o czym mowa będzie poniżej ). Tak więc doszło w sprawie do obrazy art. 12 § 2 k.k. Dostrzegł to zresztą Sąd Rejonowy, skoro przyznał w pisemnym uzasadnieniu wyroku, że zachowania oskarżonego błędnie zakwalifikował jako „ciąg wykroczeń” w sytuacji gdy powinien być przyjęty ciąg przestępstw ( k. 112 ). Jednakże na dzień wyrokowania przez Sąd Odwoławczy tj. 31.10.2023 r. nie mogła być przyjęta w niniejszej sprawie instytucja ciągu przestępstw z art. 91 § 1 k.k. Zgodnie z ustawą z dnia 7.07.2022 r. ( Dz.U. z 2022 r. poz. 2600 ) zmieniającą m.in. przepisy kodeksu wykroczeń , która w tej części weszła w życie w dniu 1.10.2023 r., dokonanie kradzieży cudzej rzeczy ruchomej jeżeli jej wartość nie przekracza 800 zł. stanowi wykroczenie z art. 119 § 1 k.w. Taka sytuacja ma miejsce odnośnie czynu z pkt. 1 części wstępnej wyroku, jako że wartość mienia zabranego przez oskarżonego P. W. ze sklepu (...) w L. w dniu 12 maja 2022 r. wynosiła 510,93 zł. Czyn ten należy więc obecnie zakwalifikować jako wykroczenie z art. 119 § 1 k.w. Czyn opisany zaś w pkt. 2 części wstępnej wyroku kwalifikowany być powinien jak w akcie oskarżenia tj. z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Zarzut rażącej niewspółmierności kary jest zasadny. Wymierzenie oskarżonemu za dwie kradzieże w sklepie (...) kary 3 miesięcy pozbawienia wolności jest rażąco łagodne, już chociażby z powodu wielokrotnej uprzedniej karalności oskarżonego ( z karty karnej wynika że od 2006 r. do 2022 r. oskarżony P. W. był 12 razy karany nie licząc wyroków łącznych, w tym głównie za przestępstwa przeciwko mieniu, k. 31 – 34 ). Powyższe wskazuje iż jest on sprawcą niepoprawnym, notorycznie lekceważącym obowiązujący porządek prawny. Okoliczności łagodzące wskazywane przez Sąd I instancji takie jak przyznanie się do winy i wyrażenie skruchy z deklaracją poprawy, czy też stosunkowo niska wartość skradzionych przedmiotów nie uzasadniają wymierzenia aż tak niskiej kary. Wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uznanie iż P. W. swoim zachowaniem wyczerpał znamiona dwóch przestępstw z których każde wyczerpuje znamiona określone w art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełnionych w krótkich odstępach czasu i wykonaniu takiej samej sposobności i wymierzenie za nie kary 1 roku pozbawienia wolności przy zastosowaniu art. 91 § 1 k.k. ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wniosek częściowo zasadny, z przyczyn powyżej wskazanych czyny oskarżonego należało zakwalifikować jako wykroczenie z art. 119 § 1 k.w. i przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i wymierzyć za nie oddzielne kary, nie we wnioskowanej wysokości 1 roku, lecz odpowiednio 30 dni aresztu i 8 miesięcy pozbawienia wolności. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy w zakresie rozstrzygnięć z pkt. II, III i IV części dyspozytywnej tj. obowiązku naprawienia szkody z art. 46 § 1 k.k. ( co do przestępstwa z pkt. 2 części wstępnej ), kosztów obrony oskarżonego z urzędu i zasądzenia od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie pierwszoinstancyjne. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Rozstrzygnięcia powyższe nie były kwestionowane w apelacji, brak było podstaw do ingerencji w ich treść z urzędu. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok wobec oskarżonego P. W. w ten sposób, że uznał oskarżonego za winnego popełnienia wykroczenia z art. 119 § k .w. dokonując odpowiedniego opisu tego czynu i wymierzając mu na podstawie tego przepisu karę 30 dni aresztu, oraz uznał go za winnego popełnienia przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. przyjmując opis czynu zawarty w akcie oskarżenia i na podstawie art. 278 § 1 k.k. wymierzając oskarżonemu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. Zwięźle o powodach zmiany Mając na uwadze argumentację przedstawioną powyżej zaskarżony wyrok należało zmienić w sposób wyżej opisany. Zdaniem Sądu Okręgowego wymierzone kary 30 dni aresztu i 8 miesięcy pozbawienia wolności spełnią swoje zadanie tak w zakresie prewencji ogólnej jak i szczególnej. 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. Bezwzględna przyczyna odwoławcza ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ---------------------- --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III i IV 1.Na podstawie art. 29 ustawy Prawo o Adwokaturze Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. S. kwotę 840 zł. w tym podatek od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym. 2.Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. Sąd Okręgowy mając na uwadze sytuację materialną oskarżonego zwolnił go od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Prokurator Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Całość rozstrzygnięcia. 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI