VI KA 673/23

Sąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał apelację prokuratora wniesioną na niekorzyść oskarżonego A.B., który został uniewinniony przez Sąd Rejonowy od zarzutu popełnienia przestępstwa niealimentacji z art. 209 § 1a kk w zw. z art. 209 § 1 kk. Prokurator zarzucił sądowi pierwszej instancji błąd w ustaleniach faktycznych, wskazując, że oskarżony uchylał się od obowiązku alimentacyjnego wobec syna. Sąd Okręgowy po przeprowadzeniu kontroli instancyjnej uznał apelację za niezasadną. Sąd podkreślił, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego, dla stwierdzenia przestępstwa niealimentacji kluczowe jest wykazanie umyślnego uchylania się od obowiązku, a nie samo stwierdzenie braku płatności. W analizowanej sprawie sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił, że oskarżony w okresie objętym zarzutem doświadczał trudności finansowych spowodowanych chorobą i egzekucją komorniczą, co ograniczało jego możliwości zarobkowe i płatnicze. Nie znaleziono dowodów na umyślne lekceważenie obowiązku alimentacyjnego, a jedynie przekazywanie drobnych kwot w miarę możliwości. Wobec braku możliwości precyzyjnych ustaleń co do rozliczeń z matką dziecka, sąd odwoławczy uznał, że zachowanie oskarżonego nie wyczerpało znamion przestępstwa z art. 209 § 1 i 1a k.k. W konsekwencji, Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok uniewinniający, a kosztami postępowania odwoławczego obciążył Skarb Państwa.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający