VI Ka 671/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy uchylił wyrok Sądu Rejonowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania z powodu błędów proceduralnych i wadliwej oceny dowodów.
Sąd Okręgowy w Gliwicach uchylił wyrok Sądu Rejonowego w Zabrzu dotyczący kradzieży z art. 278 § 1 kk i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Uznano, że apelacja prokuratora była uzasadniona, wskazując na naruszenie przepisów proceduralnych, w tym art. 7 kpk i art. 410 kpk, oraz błędy w ustaleniach faktycznych sądu pierwszej instancji.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, rozpoznając apelację prokuratora, uchylił wyrok Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 28 maja 2014 r. (sygn. akt VII K 196/13) w sprawie W. S. (1) oskarżonego z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk. Sąd Okręgowy uznał apelację za uzasadnioną, wskazując na naruszenie przepisów prawa procesowego, w tym art. 7 § 1 kpk, art. 167 kpk, art. 366 § 1 kpk, art. 410 kpk i art. 424 § 1 kpk. Zarzuty dotyczyły m.in. zaniechania odczytania istotnych zeznań świadków i ujawnienia danych z postępowania przygotowawczego, a także błędów w ustaleniach faktycznych. Sąd Okręgowy stwierdził, że ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji była ogólnikowa, niepełna i życiowo nieprzekonująca, a wyjaśnienia oskarżonego budziły wątpliwości w świetle zgromadzonego materiału dowodowego. W szczególności zakwestionowano twierdzenia oskarżonego dotyczące nielegalnego podłączenia instalacji elektrycznej oraz dostępności skrzynki licznikowej. Sąd Okręgowy podkreślił również sprzeczność ustaleń sądu pierwszej instancji z zeznaniami świadków i protokołem oględzin, a także z danymi potwierdzającymi logowanie telefonu oskarżonego w rejonie miejsca zdarzenia. W związku z tym, uznano konieczność uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, z zaleceniem dokładniejszego procedowania i wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, ocena dowodów była wadliwa i niepełna, a wyjaśnienia oskarżonego budziły wątpliwości.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy wskazał na ogólnikowość i niepełność argumentacji sądu pierwszej instancji, która abstrahowała od całości materiału dowodowego i była życiowo nieprzekonująca. Zakwestionowano twierdzenia oskarżonego i sądu dotyczące dostępności skrzynki licznikowej oraz podłączonych urządzeń.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie wyroku i przekazanie do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
oskarżyciel publiczny (w zakresie apelacji)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| W. S. (1) | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Marek Dutkowski | inne | Prokurator Prokuratury Okręgowej |
Przepisy (10)
Główne
k.k. art. 278 § § 1
Kodeks karny
Podstawa oskarżenia o kradzież.
k.k. art. 64 § § 1
Kodeks karny
Podstawa oskarżenia o recydywę.
k.p.k. art. 437
Kodeks postępowania karnego
Podstawa uchylenia wyroku i przekazania do ponownego rozpoznania.
k.p.k. art. 438
Kodeks postępowania karnego
Podstawy odwoławcze.
Pomocnicze
k.p.k. art. 7 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów i obowiązku wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego.
k.p.k. art. 167
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek ujawnienia dowodów przez sąd.
k.p.k. art. 366 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego.
k.p.k. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Zasady odczytywania zeznań z postępowania przygotowawczego.
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek oparcia orzeczenia na wszystkich ujawnionych dowodach.
k.p.k. art. 424 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Wymogi uzasadnienia wyroku.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie art. 7 kpk, 167 kpk, 366 § 1 kpk, 410 kpk przez zaniechanie odczytania zeznań świadków i ujawnienia danych. Naruszenie art. 7 kpk, 410 kpk, 424 § 1 kpk przez zaniechanie oparcia ustaleń na ujawnionych danych. Błąd w ustaleniach faktycznych przez przyjęcie, że oskarżony nie popełnił przestępstwa, podczas gdy analiza dowodów prowadzi do odmiennego przekonania. Wadliwa i niepełna ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji.
Odrzucone argumenty
Uchybienia formalne w postaci niepodpisania protokołu rozprawy i uzasadnienia wyroku (uznane za nie mające wpływu na treść orzeczenia).
Godne uwagi sformułowania
ocena ta budzi zastrzeżenia wyjaśnienia nie przyznającego się do winy oskarżonego zasługują na wiarę jest bardzo ogólnikowa i niepełna życiowo nieprzekonująca z punktu widzenia zasad logiki i doświadczenia życiowego są wysoce nieprrawdopodobne trafnie podniósł także apelujący, iż zgromadzona w aktach sprawy, a całkowicie pominięta przez sąd pierwszej instancji dokumentacja potwierdza...
Skład orzekający
Piotr Mika
przewodniczący
Bożena Żywioł
sędzia sprawozdawca
Agata Gawron-Sambura
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Naruszenia przepisów proceduralnych w sprawach karnych, zwłaszcza dotyczące oceny dowodów i obowiązku wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki postępowania karnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak istotne są błędy proceduralne i wadliwa ocena dowodów, które mogą prowadzić do uchylenia wyroku. Jest to przykład dla prawników procesowych.
“Błędy proceduralne i wadliwa ocena dowodów: dlaczego wyrok został uchylony?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygnatura akt VI Ka 671/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 grudnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Piotr Mika Sędziowie SSO Bożena Żywioł (spr.) SSO Agata Gawron-Sambura Protokolant Marzena Mocek przy udziale Marka Dutkowskiego Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2014 r. sprawy W. S. (1) ( S. ) ur. (...) w A. , syna E. i M. oskarżonego z art. 278§1 i 5 kk w zw. z art. 64§1 kk na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 28 maja 2014 r. sygnatura akt VII K 196/13 na mocy art. 437 kpk , art. 438 kpk uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Zabrzu do ponownego rozpoznania. VI Ka 671/14 UZASADNIENIE Od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 28 maja 2914r., sygn.akt VII K 196/13, apelację wniósł prokurator. Zaskarżył orzeczenie w całości, na niekorzyść oskarżonego W. S. (1) zarzucając: -naruszenie prawa procesowego, a to: ⚫ art. 7 § 1 kpk , art.167 kpk , art. 366 § 1 kpk , art.391 § 1 kpk i art. 410 kpk – przez zaniechanie odczytania na rozprawie zeznań E. S. złożonych w toku postępowania przygotowawczego /k- 36-37/, w których wskazała, że każdy z lokatorów posiadał klucz od kłódki zabezpieczającej dostęp do skrzynki licznikowej, oraz zaniechanie odczytania zeznań B. H. złożonych w toku postępowania przygotowawczego, w których świadek wskazała, iż w lodówce, otwartej po wejściu do mieszkania, panowała niska temperatura, ⚫ art.7 § 1 kpk , art.167 kpk , art. 366 § 1 kpk i art. 410 kpk – przez zaniechanie ujawnienia na rozprawie danych uzyskanych w postępowaniu przygotowawczym od operatora (...) sp. z o.o./k-83-84/ potwierdzających, że w dniu zdarzenia telefon oskarżonego logował się na stacji przekaźnikowej w Z. , w obrębie miejsca kontroli licznika oraz od (...) S.A. /k-149/, z których wynika, że licznik przedpłatowy został zdjęty 15 marca 2012r. ⚫ art.7 § 1 kpk , art.167 kpk , art. 366 § 1 kpk , art. 410 kpk i art. 424 § 1 pkt 1 kpk – przez zaniechanie oparcia ustaleń faktycznych na w/w danych uzyskanych od operatora (...) sp. z o.o. i od (...) S.A. Oraz wynikających z protokołu oględzin z 8 października 2012r, ujawnionego w toku rozprawy, ⚫ naruszenie art. 149 § 1 kpk i art. 410 kpk – przez zaniechanie podpisania protokołu rozprawy z dnia 18 grudnia 2013r.przez przewodniczącego składu orzekającego, ⚫ naruszenie art. 7 § 1 kpk , art. 115 § 1 kpk , art. 410 kpk i art. 424 § 1 kpk – przez ogólne i arbitralne przedstawienie ustaleń faktycznych w niepodpisanym uzasadnieniu wyroku, nie wskazanie powodu obdarzenia walorem wiarygodności wyjaśnień oskarżonego i przez pominięcie istotnych dowodów ujawnionych w toku postępowania, mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, -błąd w ustaleniach faktycznych przez przyjęcie, że oskarżony nie popełnił zarzuconego mu przestępstwa, podczas gdy wnikliwa analiza dowodów prowadzi do odmiennego przekonania. W oparciu o takie zarzuty apelujący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy uznał apelację za uzasadnioną. Ustalenia faktyczne poczynione przez sąd pierwszej instancji, stanowiące efekt przeprowadzonej przez ten sąd oceny materiału dowodowego mogą być skutecznie kwestionowane przez skarżącego, gdyż ocena ta budzi zastrzeżenia. Powołana przez sąd meriti argumentacja mająca wykazać, że wyjaśnienia nie przyznającego się do winy oskarżonego zasługują na wiarę jest bardzo ogólnikowa i niepełna, bo abstrahuje od całości zgromadzonego w aktach sprawy materiału dowodowego, jak też jest życiowo nieprzekonująca. Twierdzenia oskarżonego, że to nie on, jako zajmujący mieszkanie, do którego była nielegalnie podłączona instalacja elektryczna, lecz ktoś inny dokonał owego nielegalnego, poza licznikowego podłączenia, z punktu widzenia zasad logiki i doświadczenia życiowego są wysoce nieprawdopodobne. Nie tylko trudno dopatrzeć się jakiegokolwiek sensownego powodu, dla którego bliżej nieokreślona, postronna osoba miałaby poza wiedzą oskarżonego skręcać przewody elektryczne tworząc podłączenie umożliwiające wyłącznie W. S. (1) czerpanie energii elektrycznej poza pomiarem i bez opłat, ale i nie sposób zgodzić się z sądem meriti, że skrzynka licznikowa była ogólnodostępna, co miałoby taką ingerencję nieznanej osoby umożliwić. Z zeznań sąsiadów oskarżonego/ w tym nieujawnionych w trybie art. 391 § 1 kpk na rozprawie relacji E. S. /, ale i wyjaśnień samego oskarżonego wynika przecież, że skrzynka licznikowa była zamykana na klucz. Także pracownik T. podał, iż skrzynkę licznikową, dla celów dokonania kontroli, otworzył jeden z sąsiadów /k- 67/. Trudno zgodzić się ze stwierdzeniem sądu meriti, że wszyscy, którzy weszli z oskarżonym do jego mieszkania zgodnie zeznali, iż wcześniej / to jest przed zlikwidowaniem nielegalnego przyłącza/ żadne urządzenie nie mogło być podłączone do prądu, skoro świadek H. stwierdziła, iż znajdująca się w lokalu lodówka była zamknięta /oskarżony utrzymywał, iż była otwarta/, wewnątrz zimna, pokryta wilgotnym nalotem i znajdowała się w niej żywność nie nosząca śladów zepsucia, a zarazem sprawdzenie, czy jest podłączona do gniazdka nie było możliwe z uwagi na jej ustawienie, /k- 39, 66, 134/, zaś świadek A. zeznała, że lodówka była zimna, było w niej mokro i na pewno była zamknięta /k-42, 134/. Ustalenie przez sąd, że w mieszkaniu oskarżonego nie było podłączonych żadnych urządzeń elektrycznych pozostaje też w sprzeczności z zeznaniami świadka S. S. (2) i protokołem oględzin, które to dowody wskazują, że dokonany cęgami D. pomiar wykazał napięcie 0,24 A. Rację ma prokurator, gdy kwestionuje zasadność twierdzenia sądu, iż z całą pewnością urządzeniem o takim poborze energii nie mogła być lodówka, bo nie wiadomo, na jakiej podstawie sąd doszedł do takiego przekonania, które nie wynika z powszechnie dostępnej wiedzy ogólnej. Zresztą nawet abstrahując od tego, czy teza przyjęta przez sąd jest prawdziwa, wymaga podkreślenia, że sąd wykluczając, aby jakiekolwiek urządzenie elektryczne / w tym lodówka/ w mieszkaniu oskarżonego czerpało prąd, nie wyjaśnił, z jakiego powodu pomiar dokonany przez elektromontera S. wykazał co innego. Trafnie podniósł także apelujący, iż zgromadzona w aktach sprawy, a całkowicie pominięta przez sąd pierwszej instancji dokumentacja potwierdza, że w dniu zdarzenia, a także w okresie wcześniejszym, telefon należący do oskarżonego logował się do stacji przekaźnikowej w Z. , co pozostaje w sprzeczności z uznanymi przez Sąd Rejonowy za wiarygodne twierdzeniami W. S. , że przebywał daleko poza miejscem zamieszkania opiekując się chorą matką i dlatego nie miał w ogóle sposobności, a i potrzeby korzystania w swoim mieszkaniu z energii elektrycznej. Wskazując na wszystkie powyższe okoliczności apelujący w sposób przekonujący dowiódł naruszenia przez sąd pierwszej instancji art. 7 kpk , art. 366 § 2 kpk , art. 410 kpk , art. 391 § 1 kpk , art. 167 kpk i art. 424 § 1 kpk , co miało wpływ na treść zaskarżonego wyroku sankcjonującego podważone przez apelującego ustalenia faktyczne. Wypada natomiast zauważyć, że podniesione w apelacji uchybienia w postaci niepodpisania przez przewodniczącego jednego z protokołów rozpraw /niekwestionowanego przez strony/, oraz braku własnoręcznego podpisu pod uzasadnieniem wyroku pozostawały bez wpływu na treść orzeczenia. Trafność zdecydowanej większości podniesionych w środku odwoławczym zarzutów skutkowała koniecznością uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Rejonowy przeprowadzi powtórnie wszystkie czynności dowodowe dbając o procedowanie zgodne z zasadami i dyrektywami wynikającymi ze wskazanych, a naruszonych w pierwotnym postępowaniu, przepisów prawa procesowego i dążąc do wszechstronnego wyjaśnienia wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności. Zgromadzony materiał dowodowy podda wnikliwej i szczegółowej analizie, po czym wyciągnie merytoryczne wnioski końcowe odnośnie zasadności postawionego oskarżonemu w akcie oskarżenia zarzutu. W razie sporządzania uzasadnienia zadba, by pisemne motywy wyroku czyniły zadość wymogom określonym w art. 424 § 1 kpk oddając cały tok rozumowania sądu i wyjaśniając zawarte w orzeczeniu rozstrzygnięcia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI