VI Ka 64/23

Sąd Okręgowy w Jeleniej GórzeJelenia Góra2023-03-07
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacjiŚredniaokręgowy
recydywakara łącznakara jednostkowaapelacjasąd okręgowysąd rejonowyprawo karnekierowanie pojazdemśrodki odurzającezakaz prowadzenia pojazdów

Sąd Okręgowy podwyższył kary jednostkowe i karę łączną orzeczone wobec oskarżonego za przestępstwa popełnione w warunkach recydywy, uznając pierwotne wyroki za rażąco łagodne.

Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze rozpoznał apelację prokuratora wniesioną na niekorzyść oskarżonego P. W. Prokurator zarzucił rażącą niewspółmierność orzeczonych kar jednostkowych i kary łącznej, uznając je za zbyt łagodne w kontekście popełnionych przestępstw (art. 244 kk i art. 178a § 4 kk) oraz recydywy. Sąd Okręgowy przychylił się do zarzutu rażącej łagodności, podwyższając kary jednostkowe i karę łączną, jednocześnie utrzymując w mocy pozostałe rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji.

Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze, rozpoznając apelację prokuratora, zmienił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim wobec oskarżonego P. W. Apelacja została wniesiona na niekorzyść oskarżonego i dotyczyła głównie zarzutu rażącej niewspółmierności kar jednostkowych i kary łącznej, które zdaniem prokuratora były zbyt łagodne, zwłaszcza w kontekście popełnionych przestępstw (art. 244 kk w związku z art. 64 § 1 kk oraz art. 178a § 4 kk w związku z art. 64 § 1 kk) oraz faktu recydywy. Sąd Okręgowy uznał zarzut rażącej niewspółmierności za zasadny, stwierdzając, że orzeczone przez sąd pierwszej instancji kary jednostkowe (po 6 miesięcy pozbawienia wolności) oraz kara łączna (1 rok i 3 miesiące pozbawienia wolności) nie spełniały wystarczająco swojej roli prewencyjnej i nie czyniły zadość społecznemu poczuciu sprawiedliwości. W konsekwencji, sąd odwoławczy podwyższył karę za czyn z art. 244 kk do 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, a za czyn z art. 178a § 4 kk do 1 roku pozbawienia wolności. Stwierdził również utratę mocy orzeczenia o karze łącznej i wymierzył nową karę łączną w wysokości 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności. W pozostałej części wyrok sądu pierwszej instancji został utrzymany w mocy. Oskarżony został obciążony kosztami postępowania odwoławczego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, kary jednostkowe i kara łączna były rażąco łagodne.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że kary jednostkowe po 6 miesięcy pozbawienia wolności i kara łączna 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności nie spełniały wystarczająco celów prewencyjnych i wychowawczych, zwłaszcza w kontekście popełnionych przestępstw (art. 244 kk, art. 178a § 4 kk) oraz wielokrotnej karalności oskarżonego i popełnienia czynów w warunkach recydywy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zmiana wyroku

Strona wygrywająca

Prokurator

Strony

NazwaTypRola
P. W.osoba_fizycznaoskarżony
Prokuratura Rejonowa w Lwówku Śląskimorgan_państwowyprokurator

Przepisy (10)

Główne

k.k. art. 244

Kodeks karny

Dotyczy niestosowania się do orzeczonego przez sąd zakazu posiadania uprawnień do kierowania pojazdami.

k.k. art. 64 § § 1

Kodeks karny

Określa warunki popełnienia przestępstwa w warunkach recydywy.

k.k. art. 178a § § 4

Kodeks karny

Dotyczy prowadzenia pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego w warunkach recydywy.

k.k. art. 85 § § 1

Kodeks karny

Reguluje zasady wymiaru kary łącznej.

k.k. art. 86 § § 1

Kodeks karny

Określa zasady wymiaru kary łącznej.

Pomocnicze

k.p.k. art. 438 § pkt 4

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do wniesienia apelacji z powodu rażącej niewspółmierności kary.

k.p.k. art. 627

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do zasądzenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

k.p.k. art. 634

Kodeks postępowania karnego

Odpowiednie stosowanie przepisów o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji do postępowania odwoławczego.

u.o.p.k. art. 2 § ust. 1 pkt 5

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

Podstawa do wymierzenia opłaty za postępowanie odwoławcze.

u.o.p.k. art. 10 § ust. 1

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

Podstawa do wymierzenia opłaty za obie instancje.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Rażąca niewspółmierność orzeczonych kar jednostkowych i kary łącznej w stosunku do popełnionych czynów i recydywy. Niewystarczające spełnienie celów prewencyjnych i wychowawczych przez kary orzeczone przez sąd pierwszej instancji.

Godne uwagi sformułowania

kary rażąco, niewspółmiernie łagodnymi nie spełniają wymogów prewencyjnego oddziaływania kary nie czynią zadość społecznemu poczuciu sprawiedliwości niepoprawnemu sprawcy, ponownie wchodzącemu w konflikt z prawem nieopłacalność takiego zachowania

Skład orzekający

Tomasz Skowron

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia rażącej niewspółmierności kary w kontekście recydywy i przestępstw komunikacyjnych."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki popełnionych czynów.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak sąd odwoławczy koryguje orzeczenia sądu niższej instancji w przypadku rażącej łagodności kar, co jest istotne dla zrozumienia systemu karnego i roli instancji odwoławczych.

Sąd podwyższył karę za jazdę po narkotykach w warunkach recydywy – czy poprzedni wyrok był zbyt łagodny?

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt VI Ka 64/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 marca 2023 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Tomasz Skowron Protokolant Agnieszka Telega przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Lwówku Śląskim Marka Śledziony po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2023 r. sprawy P. W. ur. (...) w L. s. R. , E. z domu W. oskarżonego z art. 244 kk w związku z art. 64 § 1 kk i in. z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim z dnia 21 listopada 2022 r. sygn. akt II K 619/21 I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego P. W. w ten sposób, że: - w pkt. 1 części dyspozytywnej wymierzoną mu karę podwyższa do 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; - w pkt 3 części dyspozytywnej wymierzoną mu karę podwyższa do 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; - stwierdza, że orzeczenie o karze łącznej z pkt 4 części dyspozytywnej straciło moc i na podstawie art. 85 § 1 kk i art. 86 § 1 kk wymierza mu karę łączną 2 (dwóch) lat i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w kwocie 20 złotych i wymierza mu opłatę w wysokości 400 złotych za obie instancje. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 64/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Lwówku Śl. z dnia 21 listopada 2022r. sygn. akt II K 619/21 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut Na podstawie art. 427§1 i 2 k.p.k. , art. 438 pkt 4 k.p.k. zarzucił wyrokowi rażącą łagodność orzeczonych wobec oskarżonego kar jednostkowych za czyny z art. 244 k.k. w zw. z art. 64§1 k.k. i art. 178§4 k.k. w zw. z art. 64§1 k.k. jak i kary łącznej podczas gdy uwzględnienie i należyte rozważenie przez Sąd wszystkich okoliczności wpływających na wymiar kary, w tym zwłaszcza dużej ilości popełnionych przez oskarżonego przestępstw, ich rodzaju wskazuje, iż kary jednostkowe jak i kara łączna wymierzone przez Sąd nie spełniają swojej roli prewencyjnej i nie czynią zadość społecznemu poczuciu sprawiedliwości. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Rażąca niewspółmierność kary w rozumieniu art. 438 pkt 4 k.p.k. zachodzi wówczas, gdy orzeczona kara bądź suma zastosowanych kar zasadniczych i środków karnych wymierzonych przez sąd za przypisane oskarżonemu przestępstwo nie uwzględnia należycie stopnia szkodliwości społecznej czynów oraz nie realizuje w wystarczającej mierze celów kary w zakresie społecznego oddziaływania oraz celów zapobiegawczych i wychowawczych, jakie ma uczynić w stosunku do osoby skazanej. Innymi słowy, tylko wtedy można uznać, że przesłanka rażącej niewspółmierności kary jest spełniona, jeśli z punktu widzenia nie tylko sprawcy, ale i ogółu społeczeństwa, kara jawi się jako niesprawiedliwa, zbyt drastyczna, przynosząca nadmierną dolegliwość. Oczywistym jest, iż zmiana kary w instancji odwoławczej nie może następować w każdym przypadku, lecz wyłącznie wówczas, gdy kara orzeczona nie daje się akceptować z powodu różnicy między nią a kara sprawiedliwą, różnicy o randze zasadniczej, rażącej. Rażąca niewspółmierność kary jest uchybieniem w zakresie konsekwencji prawnych czynu, a zatem realnie można o niej mówić wówczas, gdy suma zastosowanych kar i środków karnych, wymierzonych za popełnione przestępstwo, nie odzwierciedla należycie stopnia społecznej szkodliwości czynu oraz nie zapewnia spełnienia celów kary. Ponadto, orzeczona kara lub środek karny mogą być uznane za niewspółmierne, gdy nie uwzględniają w sposób właściwy zarówno okoliczności popełnionego czynu, jak i osobowości sprawcy ( wyrok SN z dnia 30.06.2009r. sygn. akt WA 19/09, OSNwSK 2009/1/1255 ). W innym swoim wyroku Sąd Najwyższy stwierdza, że rażąca niewspółmierność kary występuje wtedy, gdy kara orzeczona nie uwzględnia w należyty sposób stopnia społecznej szkodliwości przypisywanego czynu oraz nie realizuje wystarczająco celu kary, ze szczególnym uwzględnieniem celów zapobiegawczych i wychowawczych. Pojęcie niewspółmierności rażącej oznacza znaczną, wyraźną i oczywistą, a więc niedającą się zaakceptować dysproporcję między karą wymierzoną a karą sprawiedliwą ( zasłużoną ). Przesłanka rażącej niewspółmierności kary jest spełniona tylko wtedy, gdy na podstawie ustalonych okoliczności sprawy, które powinny mieć decydujące znaczenie dla wymiaru kary, można przyjąć, iż zachodzi wyraźna różnica między karą wymierzoną a karą, która powinna zostać wymierzona w wyniku prawidłowego zastosowania dyrektyw wymiaru kary oraz zasad ukształtowanych przez orzecznictwo ( wyrok SN z dnia 22.10.2007r. sygn. akt SNO 75/07, LEX nr 569073 ) Oczywistym jest, że cele prewencji indywidualnej – wychowawcze i zapobiegawcze - które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego mają zwykle prymat przed innymi, zwłaszcza negatywną prewencją generalną polegającą na wymierzaniu nadmiernie surowych sankcji. Sankcja sprawiedliwa nie powinna zatem wykraczać poza rzeczywistą potrzebę, właściwa reakcja karna to reakcja celowa, uwzględniająca wszystkie elementy decydujące o jej rodzaju i wymiarze, sprawiedliwa i akceptowana społecznie. Zdaniem Sądu Odwoławczego w kontekście przeanalizowanych i wyeksponowanych przez Sąd meriti wszystkich istotnych okoliczności wpływających na wymiar orzeczonych kar pozbawienia wolności, determinujących ocenę w zakresie stopnia winy, jak i stopnia szkodliwości społecznej, tj. rodzaju i charakteru naruszonych przez oskarżonego dóbr chronionych prawem, nieusprawiedliwionych motywów działania - jazda pod wpływem substancji psychotropowych w trakcie dnia, w terenie zabudowanym, siedmiokrotne kierowanie samochodem wbrew zakazowi - czy też okoliczności dotyczących oskarżonego, in concreto dotychczasowego sposobu życia wyrażającego się uprzednią wielokrotną karalnością - był dotychczas karany 7 razy, w tym dwukrotnie za przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, a niniejszego czynu dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa - wymierzone mu kary jednostkowe za przestępstwa z art. 244 k.k. i art. 178a§4 k.k. po . 6 miesięcy pozbawienia są karami rażąco, niewspółmiernie łagodnymi. Są to kary niewiele przekraczające dolny ustawowy próg zagrożenia i z uwagi na wyżej już wskazane okoliczności z cała pewnością nie spełniają wymogów prewencyjnego oddziaływania kary. Podobnie należy ocenić wymierzoną oskarżonemu karę łączną – 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności. Wniosek O zmianę zaskarżonego wyroku i wymierzenie oskarżonemu: - za czyn z art. 244 k.k. w zw. z art. 64§1 k.k. w zw. z art. 91§1 k.k. kary 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, - za czyn z art. 178a§4 k.k. w zw. z art. 64§1 k.k. kary 2 lat pozbawienia wolności, - wymierzenie kary łącznej 3 lat pozbawienia wolności ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Powyżej już wskazano powody, dla których sąd odwoławczy uwzględnił zarzut apelacji wywiedzionej przez Prokuratora. Z tego też powodu wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku i wymierzenie mu kar wyższych niż te orzeczone przez sąd I instancji zasługiwał na uwzględnienie, choć nie w wysokości zaproponowanej przez autora apelacji. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Orzeczenie o sprawstwie i winie oskarżonego odnośnie zarzucanych mu czynów a także kara orzeczona za czyn z art. 284§2 k.k. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy W powyższym zakresie wyrok nie został zaskarżony a sąd odwoławczy nie znalazł podstaw do ingerencji w tej części z urzędu. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany Podwyższenie kary orzeczonej za czynny z art. 244 k.k. w zw. z art. 64§1 k.k. w zw. z art. 91§1 k.k. z 6 miesięcy pozbawienia wolności do 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Podwyższenie kary orzeczonej za czyn z art. 178a§4 k.k. w zw. z art. 64§1 k.k. z 6 miesięcy pozbawienia wolności do 1 roku pozbawienia wolności Orzeczenie kary łącznej w wymiarze 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności. Zwięźle o powodach zmiany Powyżej już przedstawiono powody uznania zarzutu apelacji za zasadny. W ocenie sądu odwoławczego wymierzone za przestępstwa z art. 244 k.k. i in. oraz z art. 178a§1 k.k. i in. kary odpowiednio 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności i 1 roku pozbawienia wolności są karami, które w pełni realizują dyrektywy wymiaru kary określone w art. 53§1 i 2 k.k. z jednej strony uzmysłowią, niepoprawnemu sprawcy, ponownie wchodzącemu w konflikt z prawem nieopłacalność takiego zachowania a z drugiej wykażą społeczeństwu konieczność ponoszenia surowych konsekwencji powrotu do przestępstwa i będą wystarczająco odstraszające. 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III W związku z tym, że apelacja wywiedziona przez prokuratora na niekorzyść oskarżonego okazała się skuteczna na podstawie art. 627k .p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze Sąd Okręgowy obciążył oskarżonego wymierzając mu opłatę w kwocie 400zł. za obie instancje – art.2 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych . 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację prokurator Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Orzeczenie w części dotyczącej wymierzenia oskarżonemu rażąco łagodnych kar jednostkowych oraz kary łacznej 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI