VI Ka 612/18

Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w WarszawieWarszawa2019-01-28
SAOSKarnewykroczeniaNiskaokręgowy
wykroczeniekodeks wykroczeńtablice reklamowezgoda właścicielapostępowanie odwoławczesąd okręgowysąd rejonowy

Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego skazujący J.T. za wykroczenie polegające na samowolnym zawieszeniu tablic reklamowych bez wymaganych zgód.

Sąd Okręgowy rozpoznał apelację obwinionego J.T. od wyroku Sądu Rejonowego w Wołominie, który skazał go za wykroczenie z art. 63a § 1 k.w. Apelacja została uznana za polemiczną i pozbawioną skutecznych argumentów. Sąd Odwoławczy podzielił ustalenia faktyczne i ocenę dowodów Sądu pierwszej instancji, potwierdzając, że obwiniony zawiesił tablice reklamowe bez zgody właściciela działki i słupa energetycznego, a procedura uzyskania zgody od zakładu energetycznego została przeprowadzona po fakcie. Utrzymano w mocy zaskarżony wyrok.

Sąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał apelację obwinionego J. T. od wyroku Sądu Rejonowego w Wołominie, który uznał go winnym popełnienia wykroczenia z art. 63a § 1 Kodeksu wykroczeń, polegającego na samowolnym zawieszeniu tablic reklamowych. Sąd Odwoławczy uznał apelację za bezzasadną, stwierdzając, że ma ona charakter polemiczny i nie zawiera argumentów podważających prawidłowe ustalenia Sądu pierwszej instancji. Sąd Okręgowy podzielił ocenę materiału dowodowego dokonaną przez Sąd Rejonowy, który wykazał, że obwiniony zawiesił dwie tablice reklamowe na słupie energetycznym w dniu 7 maja 2016 roku, nie posiadając wymaganej zgody właściciela działki ani właściciela słupa. Wskazano, że pismo z prośbą o zgodę do zakładu energetycznego zostało wysłane w dniu zawieszenia tablic, a wpłynęło do adresata po tym fakcie, podobnie jak odpowiedź. Podkreślono, że obwiniony w ogóle nie zwracał się o zgodę do właściciela działki. Sąd Odwoławczy zgodził się również z Sądem Rejonowym co do wysokości orzeczonej kary grzywny, uznając ją za nie noszącą cech rażącej surowości. W konsekwencji, Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, zasądzając od obwinionego opłatę za postępowanie odwoławcze.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, obwiniony popełnił wykroczenie z art. 63a § 1 k.w.

Uzasadnienie

Sąd Odwoławczy podzielił ustalenia Sądu Rejonowego, że obwiniony zawiesił tablice reklamowe bez zgody właściciela działki i słupa energetycznego, a procedura uzyskania zgody od zakładu energetycznego została przeprowadzona po fakcie.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku

Strona wygrywająca

Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
J. T.osoba_fizycznaobwiniony

Przepisy (1)

Główne

k.w. art. 63a § § 1

Kodeks wykroczeń

Argumenty

Skuteczne argumenty

Obwiniony zawiesił tablice reklamowe bez wymaganych zgód. Procedura uzyskania zgody od zakładu energetycznego została przeprowadzona po fakcie. Obwiniony nie uzyskał zgody od właściciela działki.

Odrzucone argumenty

Apelacja obwinionego miała charakter polemiczny z prawidłowym stanowiskiem Sądu pierwszej instancji. Apelacja nie zawierała argumentów mogących skutecznie podważyć stanowisko Sądu pierwszej instancji.

Godne uwagi sformułowania

Apelacja obwinionego nie zasługuje na uwzględnienie. Apelacja ta w ocenie Sądu Odwoławczego ma charakter polemiczny z prawidłowym stanowiskiem Sądu pierwszej instancji i nie zawiera żadnych argumentów mogących to stanowisko skutecznie podważyć. Sąd Rejonowy prawidłowo zebrał i ocenił materiał dowodowy. J. T. zobowiązany był najpierw uzyskać wszelkie niezbędne zgody, a dopiero potem mógł zawiesić tablice na przedmiotowym słupie.

Skład orzekający

Maciej Schulz

przewodniczący-sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie konieczności uzyskania zgód przed zawieszeniem tablic reklamowych na cudzej własności."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i przepisów Kodeksu wykroczeń.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa dotyczy rutynowego wykroczenia i jego potwierdzenia w postępowaniu odwoławczym, bez szczególnych elementów zaskoczenia czy nowatorskich interpretacji prawnych.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Warszawa, dnia 28 stycznia 2019 r. Sygn. akt VI Ka 612/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie : Przewodniczący: SSO Maciej Schulz (spr.) protokolant st.sekr.sądowy Aneta Dubicka przy udziale prokuratora ---------------------- po rozpoznaniu dnia 28 stycznia 2019 r. w Warszawie sprawy J. T. syna T. i E. ur. (...) w M. obwinionego o wykroczenie z art. 63a § 1 k.w. na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 8 lutego 2018 r. sygn. akt V W 184/17 utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 30 zł tytułem opłaty za II instancję oraz pozostałe koszty sądowe w postępowaniu odwoławczym. VI Ka 612/18 UZASADNIENIE Apelacja obwinionego nie zasługuje na uwzględnienie. Apelacja ta w ocenie Sądu Odwoławczego ma charakter polemiczny z prawidłowym stanowiskiem Sądu pierwszej instancji i nie zawiera żadnych argumentów mogących to stanowisko skutecznie podważyć. Sąd Rejonowy prawidłowo zebrał i ocenił materiał dowodowy. Sąd ten w sposób przekonywujący wykazał dlaczego i w jakim zakresie nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego, a także jakim dowodom dał wiarę i dlaczego. Sąd Okręgowy podziela argumenty zawarte w pisemnych motywach wyroku, w tym zwłaszcza argumentację dotyczącą wypełnienia przez obwinionego J. T. znamion wykroczenia opisanego w art. 63a § 1 kw. Ze zgromadzonego materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że J. T. zawieszając w dniu 7 maja 2016 roku dwie tablice reklamowe (informacyjne) nie miał zgody ani właściciela działki na której słup ten się znajdował, ani też właściciela słupa energetycznego. Przy czym w realiach niniejszej sprawy nie ma znaczenia fakt podnoszony w apelacji obwinionego, że działka ta była nieogrodzona. Jeżeli zaś chodzi o zgodę na zawieszenie 2 tablic informacyjnych na słupie energetycznym to pismo w tej sprawie opatrzone zostało datą 7 maja 2016 (data zawieszenia tablic), a wpłynęło do (...) SA Oddział (...) w W. w dniu 10 maja 2016 roku (k.40). Natomiast odpowiedź w tej sprawie skierowana został do J. T. w dniu 16 maja 2016 roku (data pisma – k. 41). W tym miejscu podkreślić należy, że J. T. zobowiązany był najpierw uzyskać wszelkie niezbędne zgody, a dopiero potem mógł zawiesić tablice na przedmiotowym słupie. Obwiniony natomiast wystosował pismo do Rejonu Energetycznego z datą zawieszenia tablic, a wpłynęło ono do Rejonu Energetycznego po zawieszeniu tych tablic przez obwinionego i po ich zdjęciu przez nieustaloną osobę, Natomiast obwiniony, jak wynika z materiału dowodowego w ogóle nie zwracał się o zgodę na zawieszenie tablic do właścicieli działki, na której znajdował się przedmiotowy słup. Sąd Odwoławczy podzielił także stanowisko Sąd Rejonowego odnośnie wysokości orzeczonej kary grzywny i uznał, że nie nosi ona cech rażącej surowości. Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w wyroku.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI