VI K 424/12

Sygnatura akt VI K 424/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 lutego 2013 roku Sąd Rejonowy w Kłodzku, VI Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSR Anna Wołosecka - Berk Protokolant : Aneta Elżbieciak w obecności Prokuratora Tomasza Orepuka po rozpoznaniu dnia 08.I. i 19.II. 2013r. sprawy karnej R. S. urodz. (...) w K. syna K. i M. zd. K. ,- oskarżonego o to, że: w dniu 09.07.2009r. w K. , woj. (...) , działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 2.727 zł. (...) Bank S.A. we W. przy zawarciu umowy kredytowej nr (...) na zakup mebli poprzez wprowadzenie w błąd pracownika punktu sprzedaży (...) co do zdolności kredytowej i zamiaru spłaty kredytu przez kredytobiorcę, przy czym dopuścił się zarzucanego mu czynu w warunkach powrotu do przestępstwa, albowiem wyrokiem Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 08 grudnia 2004r. w sprawie II K 514/04 został skazany za czyn podobny z art. 278§1 kk w zw. z art. 64§1 kk na karę łączną dwóch lat pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 10.04.2004r. do 16.07.2004r., od 21.01.2005r. do 07.02.2005r. i od 05.12.2005r. do dnia 13.08.2007r.,- tj. o czyn z art. 286§1 kk w zw. z art. 64§1 kk , - --------------- / ------------- I. oskarżonego R. S. uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku,- II. na podstawie art. 632 pkt 2 kpk poniesione w sprawie wydatki zalicza na rachunek Skarbu Państwa. UZASADNIENIE W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 9 lipca 2009 roku A. K. (1) szedł ulicą przez L. i w pewnym momencie zatrzymał się przy nim samochód w którym znajdowało się dwóch mężczyzn , zaproponowali on zarobienie pieniędzy, gdy A. K. wsiadł do samochodu pojechali do K. , w trakcie jazdy wyjaśniono, iż w/w otrzyma zapłatę za zawarcie umowy kredytowej na zakup towarów w systemie ratalnym. A. K. wraz z dwoma nieustalonymi mężczyznami udał się do punktu sprzedaży A. Firma Handlowa w K. przy ulicy (...) w celu podpisania umowy. W tym czasie A. K. (1) nie pracował , w trakcie załatwiania formalności złożył ustne oświadczenie , że jest zatrudniony w Zakładzie Produkcji (...) w P. na czas nieokreślony za wynagrodzeniem w kwocie 1700 zł miesięcznie. Z w/w podpisana została umowa kredytowa nr (...) na zakup towaru w postaci mebli o wartości 2727 złotych, kredytu udzielał (...) Bank S.A. we W. , A. K. (1) nie spłacił żadnej raty kredytu. / dowód: wyjaśnienia oskarżonego R. S. zeznania świadków Z. J. , R. K. , M. J. , J. K. , W. K. ; częściowo A. K. (1) ; zawiadomienie o przestępstwie k . 3-4; umowa kredytowa k 5-7/ W toku postępowania przygotowawczego A. K. (1) okazano tablicę poglądową z wizerunkami osób , w/w rozpoznał na jednym ze zdjęć mężczyznę którym okazał się R. S. . Czynność powyższa wykonana została w trybie pomocy prawnej przez Komisariat Policji w N. , któremu przesłano materiały niezbędne od wykonania czynności, zostały one dołączone do akt sprawy. / dowód: protokół okazania z albumem fotograficznym k 26-28 zeznania świadka T. R. / Oskarżony R. S. stojący pod zarzutem popełnienia czynu z art. 286 §1 kk w zw. z art. 64§ 1 kk nie przyznał się do winy i w złożonych wyjaśnieniach wskazał, że nie uczestniczył w zawieraniu przedmiotowej umowy a A. K. (1) nie zna. W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd zważył, co następuje: W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego Sąd nie znalazł podstaw do przypisania oskarżonemu sprawstwa odnośnie popełnienia zarzucanego mu czynu. Wskazać należy, iż jedynym dowodem wskazującym na sprawstwo oskarżonego są wyjaśnienia złożone w charakterze podejrzanego w toku postępowania przygotowawczego przez A. K. (1) poprzedzone czynnością okazania albumu fotograficznego. Uzupełnienie materiału dowodowego w toku rozprawy głównej w postaci zeznań świadka T. R. -funkcjonariusza policji który przeprowadził czynność okazania wykazały, że A. K. (1) okazano materiały w takiej postaci w jakiej znajdują się w aktach sprawy czyli były to kserokopie zdjęć czterech mężczyzn na jednej karcie oraz kserokopia zdjęcia jednego z tych mężczyzn w postaci powiększonej – był to wizerunek oskarżonego R. S. . Nie okazywano A. K. (1) oryginałów zdjęć jak też nie okazywano osób. Zdaniem Sądu jakość materiałów poglądowych mających postać niewyraźnych kserokopii zdjęć czyni niewystarczającym możliwość przyjęcia sprawstwa oskarżonego w oparciu o ten dowód w sytuacji gdy możliwość kategorycznego rozpoznania sprawcy w okolicznościach jak ustalono w przedmiotowej sprawie budzi wątpliwości. Podkreślić należy, iż A. K. (1) w toku pierwszego rozpoznania sprawy, na rozprawie podczas pierwszego przesłuchania stwierdził, iż siedzący na sali oskarżony nie jest tą osobą która krytycznego dnia brała udział w przedmiotowym zdarzeniu. A. K. (1) nie negował faktu, iż bez wątpliwości rozpoznał osobę na zdjęciu a w późniejszym przesłuchaniu potwierdził powyższą okoliczność jednak w chwili gdy miał możliwość ujrzenia oskarżonego od razu wskazał , że to nie jest ta osoba. Wskazać należy, iż A. K. (1) wcześniej nie znał R. S. , w chwili popełnienia czynu był pod wpływem alkoholu, nadto wygląd oskarżonego pod względem wzrostu i sylwetki nie charakteryzuje się żadnymi szczególnymi cechami. Na rozprawie w dniu 08.01.2013 r świadek A. K. (1) wskazał, iż mężczyzna którego opisywał w toku dochodzenia nie miał na twarzy żadnych znaków szczególnych natomiast oskarżony R. S. posiada na twarzy niewielkie znamię oraz blizny. Okoliczności sprawy przemawiają za przyjęciem , iż w chwili zdarzenia A. K. (1) skupiał swą uwagę na możliwości łatwego zarobku a z pewnością nie koncentrował się na zapamiętaniu wyglądu pozostałych osób co nakazuje, uwzględniając uprzednio spożyty alkohol kategoryczność tego rozpoznania oceniać z dużą ostrożnością w kontekście ograniczonych możliwości zapamiętania przez A. K. (1) wyglądu pozostałych osób a w konsekwencji ich identyfikacji. W toku przesłuchania T. R. nie doszło do wyjaśnienia z jakich przyczyn A. K. (1) okazano tylko jedną kserokopię powiększonego zdjęcia na którym znajdował się wizerunek R. S. , jednak skoro z wypowiedzi świadka wynika, że wszystkie materiały jakie otrzymał zostały dołączone do akt , przyjąć należy, iż innych powiększonych zdjęć A. K. nie okazywano, taki sposób przeprowadzenia czynności mógł z pewnością mieć wpływ na wypowiedzi świadka w kontekście rozpoznania osoby jednego ze sprawców. W dalszej cześć wskazać należy, iż A. K. podał, iż pozostali mężczyźni byli w wieku około 35-40 lat , tymczasem R. S. w lipcu 2009 roku miał ukończone 30 lat, trudno przyjąć też aby osoba wskazana przez A. K. a widoczna na kserokopii fotografii była w wieku 35-40 lat ( co do powyższej okoliczności świadek podawał też na poszczególnych etapach postępowania różne dane). Nie można też pominąć faktu, że czynność okazania albumu przeprowadzona została w dniu 10.12.2010 r a więc po upływie ponad roku od zdarzenia co poddaje w wątpliwość czy rozpoznanie osoby oskarżonego przez A. K. (1) mogło mieć charakter kategoryczny albowiem przeczą temu przesłanki o charakterze obiektywnym podniesione wyżej. Niewątpliwe samo zanegowanie przez świadka okoliczności podanych w toku postępowania przygotowawczego co do rozpoznania osoby oskarżonego nie mogłoby przesądzać o braku podstaw do przyjęcia za podstawę ustaleń faktycznych tychże zeznań jednak musiałoby to nastąpić w sytuacji gdy kategoryczność rozpoznania nie budzi żadnych wątpliwości, a więc w sytuacji okazania osoby lub fotografii o odpowiedniej jakości, w krótkim czasie po zdarzeniu , przez osobę której zdolność do zapamiętywania postrzeżeń w danej chwili nie budzi wątpliwości, co jednak w sprawie tej nie miało miejsca. Mając powyższe na uwadze Sąd z braku dostatecznych dowodów uniewinnił oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu a poniesione w sprawie wydatki zaliczył na rachunek Skarbu Państwa.