VI Ka 572/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Legionowie, uznając apelację obrońcy oskarżonego dotyczącą rażącej niewspółmierności kary łącznej za bezzasadną.
Sąd Okręgowy rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego M. Z. od wyroku Sądu Rejonowego w Legionowie, który skazał go za kradzieże rowerów. Obrońca zarzucił rażącą niewspółmierność kary łącznej 10 miesięcy pozbawienia wolności, domagając się jej obniżenia do 5 miesięcy poprzez zastosowanie zasady pełnej absorpcji. Sąd Okręgowy uznał ten zarzut za bezzasadny, podkreślając, że kara łączna uwzględniała już bliskość czasową i przedmiotową czynów, a ich społeczna szkodliwość oraz wcześniejsza karalność oskarżonego uzasadniały wymierzoną karę.
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego M. Z. od wyroku Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 8 marca 2021 r., sygn. akt II K 268/20. Oskarżony został skazany za przestępstwa z art. 278 § 1 kk, a jego obrońca zaskarżył wyrok w części dotyczącej kary, podnosząc zarzut rażącej niewspółmierności kary łącznej 10 miesięcy pozbawienia wolności. Obrońca argumentował, że należało zastosować zasadę pełnej absorpcji, co skutkowałoby karą 5 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy, po analizie akt sprawy i argumentacji, uznał zarzut rażącej niewspółmierności za bezzasadny. W uzasadnieniu podkreślono, że pojęcie rażącej niewspółmierności wymaga znaczącej dysproporcji między karą orzeczoną a sprawiedliwą represją. Sąd wskazał, że Sąd Rejonowy wziął pod uwagę bliskość czasową i przedmiotową popełnionych czynów (trzy kradzieże rowerów w ciągu tygodnia), a wymierzona kara łączna, będąca w istocie jedną z kar jednostkowych, nie była niewspółmierna. Dodatkowo, sąd odwoławczy zwrócił uwagę na wysoki stopień społecznej szkodliwości tego typu przestępstw, ich odczuwalność dla pokrzywdzonych oraz znaczną, bo dziesięciokrotną, uprzednią karalność oskarżonego, w tym za przestępstwa przeciwko mieniu. W konsekwencji, sąd utrzymał w mocy zaskarżony wyrok w części dotyczącej kary łącznej. Jednocześnie, z uwagi na niskie dochody oskarżonego, sąd zwolnił go od kosztów sądowych w instancji odwoławczej, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, kara łączna nie jest rażąco niewspółmierna.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił okoliczności popełnienia czynów i osobowość sprawcy. Kara łączna uwzględniała już bliskość czasową i przedmiotową czynów, a wysoki stopień społecznej szkodliwości kradzieży rowerów oraz wielokrotna karalność oskarżonego uzasadniały orzeczoną karę, która nie była rażąco niewspółmierna.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymanie w mocy
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (w części dotyczącej utrzymania kary)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. Z. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Jerzy Kopeć | osoba_fizyczna | prokurator |
Przepisy (4)
Główne
k.k. art. 278 § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 438 § pkt 4
Kodeks postępowania karnego
Rażąca niewspółmierność kary oznacza znaczną dysproporcję między karą orzeczoną a sprawiedliwą represją, uwzględniającą okoliczności popełnienia przestępstwa i osobowość sprawcy.
k.k. art. 53
Kodeks karny
k.k. art. 56
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił stopień społecznej szkodliwości czynów. Dziesięciokrotna karalność oskarżonego, w tym za przestępstwa przeciwko mieniu, uzasadnia orzeczoną karę. Kara łączna uwzględniała już bliskość czasową i przedmiotową czynów.
Odrzucone argumenty
Kara łączna 10 miesięcy pozbawienia wolności jest rażąco niewspółmierna. Należało zastosować zasadę pełnej absorpcji, orzekając karę 5 miesięcy pozbawienia wolności.
Godne uwagi sformułowania
rażąca niewspółmierność oznacza znaczną dysproporcję pomiędzy wymierzoną karą [...] a taką represją, która powinna być wymierzona, aby w odczuciu społecznym uznana została za sprawiedliwą. Nie każda więc nietrafność wymiaru środka represji karnej uzasadnia zmianę orzeczenia. Chodzi tu więc przy wykazaniu tego zarzutu nie o każdą różnicę co do wymiaru kary, ale o różnicę ocen tak zasadniczej natury, iż karę dotychczas wymierzoną nazwać można byłoby [...] rażąco niewspółmierną, to jest niewspółmierną w stopniu nie dającym się wręcz zaakceptować.
Skład orzekający
Tomasz Morycz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia rażącej niewspółmierności kary łącznej w kontekście przestępstw przeciwko mieniu, uwzględniania okoliczności popełnienia czynów i karalności sprawcy."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i zastosowanych przepisów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie zawiera szczegółowe omówienie pojęcia rażącej niewspółmierności kary, co jest istotne dla praktyków prawa karnego. Pokazuje również, jak sąd odwoławczy ocenia zarzuty dotyczące wymiaru kary w kontekście wcześniejszej karalności i społecznej szkodliwości czynów.
“Kiedy kara łączna jest za wysoka? Sąd Okręgowy wyjaśnia pojęcie rażącej niewspółmierności.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyWarszawa, dnia 30 listopada 2021 r. Sygn. akt VI Ka 572/21 1. 2.WYROK 2.1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 3.Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny-Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSR (del.) Tomasz Morycz protokolant: protokolant sądowy - stażysta Adrianna Sadowska 4.przy udziale prokuratora Jerzego Kopcia po rozpoznaniu dnia 30 listopada 2021 r. 5.sprawy M. Z. , syna D. i A. z domu L. , ur. (...) w W. 6.oskarżonego o przestępstwa z art. 278 § 1 kk 7.na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego 8.od wyroku Sądu Rejonowego w Legionowie 9.z dnia 8 marca 2021 r. sygn. akt II K 268/20 I. wyrok w zaskarżonej części utrzymuje w mocy; II. zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych w instancji odwoławczej, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 572/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 8 marca 2021 r. w sprawie o sygn. akt II K 268/20. 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 1.5. Ustalenie faktów 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. M. Z. Sytuacja majątkowa Dotychczasowa karalność Informacja z e - (...) Karta karna k.183 k.184-187 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. 1.6. Ocena dowodów 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.1.1.1. Informacja z e - (...) Karta karna Wskazane dokumenty zostały sporządzone przez uprawnione organy, nie były kwestionowane i nie budziły żadnych wątpliwości. 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. Rażąca surowość orzeczonej kary łącznej w wymiarze 10 miesięcy pozbawienia wolności, bez dostatecznego uwzględnienia bliskości czasowej oraz podmiotowo przedmiotowej popełnionych przez oskarżonego czynów, które to okoliczności powinny uzasadniać orzeczenie kary łącznej przy zastosowaniu zasady pełnej absorpcji. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut obrońcy oskarżonego był bezzasadny. Na wstępie wskazać należy, że rażąca niewspółmierność oznacza znaczną dysproporcję pomiędzy wymierzoną karą, środkiem karnym lub nawiązką a taką represją, która powinna być wymierzona, aby w odczuciu społecznym uznana została za sprawiedliwą. Nie każda więc nietrafność wymiaru środka represji karnej uzasadnia zmianę orzeczenia. Zarzut rażącej niewspółmierności jest zasadny wtedy, gdy kara, środek karny lub nawiązka wprawdzie mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, ale nie uwzględnia w sposób właściwy okoliczności dotyczących sądowego ich wymiaru ( art. 53–56 kk ). Zarzut ten może dotyczyć wyboru rodzaju kary, środka karnego, nawiązki lub innego środka albo ich wysokości, czy też niezastosowania np. instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary. Jak słusznie wskazał Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z dnia 29 stycznia 2021 r. w sprawie o sygn. akt II AKa 143/20, „rażąca niewspółmierność, zachodzi tylko wówczas, gdy na podstawie ujawnionych okoliczności, które powinny mieć zasadniczy wpływ na wymiar kary, można było przyjąć, iż zachodziłaby wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną przez sąd pierwszej instancji a karą, jaką należałoby wymierzyć w instancji odwoławczej w następstwie prawidłowego zastosowania w sprawie dyrektyw wymiaru kary”. Sąd Okręgowy podziela również pogląd Sądu Apelacyjnego w Poznaniu zawarty w wyroku z dnia 3 marca 2021 r. w sprawie o sygn. akt II AKa 211/20. Wskazano w nim, że „zarzut niewspółmierności kary, jako zarzut z kategorii ocen, można zasadnie podnosić, gdy kara jakkolwiek mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, nie uwzględnia w sposób właściwy zarówno okoliczności popełnienia przestępstwa, jak i osobowości sprawcy, innymi słowy - gdy w społecznym odczuciu jest karą niesprawiedliwą. Niewspółmierność więc zachodzi wówczas, gdy suma zastosowanych kar i innych środków, wymierzona za przypisane przestępstwa, nie odzwierciedla należycie stopnia szkodliwości społecznej czynu i nie uwzględnia w wystarczającej mierze celów kary. Trzeba pamiętać, że zgodnie z art. 438 pkt 4 kpk ta niewspółmierność kary musi być „rażąca”. Chodzi tu więc przy wykazaniu tego zarzutu nie o każdą różnicę co do wymiaru kary, ale o różnicę ocen tak zasadniczej natury, iż karę dotychczas wymierzoną nazwać można byłoby - również w potocznym znaczeniu tego słowa - rażąco niewspółmierną, to jest niewspółmierną w stopniu nie dającym się wręcz zaakceptować”. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, nie ulega wątpliwości, że oskarżony dopuścił się popełnienia trzech przypisanych mu czynów w ciągu niespełna tygodnia (pomiędzy18 a 26 stycznia 2020 r.). Ponadto były to przestępstwa identyczne, to jest kradzieże rowerów. Wbrew twierdzeniom obrońcy oskarżonego, Sąd Rejonowy wziął to jednak pod uwagę, wymierzając oskarżonemu karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności. Skoro najwyższą z wymierzonych mu kar była kara 5 miesięcy pozbawienia wolności, a ich suma wynosiła 15 miesięcy pozbawienia wolności, to orzeczonej kary łącznej, de facto uznającej jedną z kar jednostkowych za niebyłą, nie sposób uznać za niewspółmierną. W dodatku w stopniu rażącym, co jest wymagane dla skuteczności zarzutu w tym zakresie. Zarazem wskazać należy na znaczny stopień społecznej szkodliwości czynów popełnionych przez oskarżonego. Kradzieże tego typu ruchomości, jakimi są rowery są bardzo odczuwalne dla ich właścicieli. Chociaż ich wartość częstokroć nie jest znaczna, to nie można tego typu przestępstw traktować w sposób łagodny, uznając że nic wielkiego się nie stało. Zwłaszcza w przypadku oskarżonego, który praktycznie uczynił sobie z tego stałe źródło dochodu. Duże znaczenie miała tu też uprzednia 10-krotna karalności oskarżonego, w tym 6-krotna za przestępstwa przeciwko niemu, a więc dobra, które oskarżony w sposób wyjątkowy lekceważy. Mając powyższe na uwadze, Sąd Rejonowy słusznie uznał, że nie ma podstaw do zastosowania zasady pełnej absorpcji, wymierzając oskarżonemu karę łączną stanowiącą odpowiednią reakcję na czyny, których się dopuścił. Wniosek Zmiana zaskarżonego wyroku w punkcie 4 i wymierzenie oskarżonemu kary łącznej w wymiarze 5 miesięcy pozbawienia wolności. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Zarzut obrońcy oskarżonego okazał się bezzasadny, a co za tym idzie taki też był skorelowany z nim wniosek. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Kara łączna. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Zarzut obrońcy oskarżonego okazał się bezzasadny, albowiem wymierzonej oskarżonemu kary łącznej pozbawienia wolności nie sposób uznać za rażąco niewspółmierną. 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II Biorąc pod uwagę rodzaj i wysokość wymierzonej oskarżonemu kary łącznej, jak również deklarowane dochody, które są bardzo niskie, brak było podstaw do obciążania go opłatą i pozostałymi wydatkami postępowania odwoławczego. 7. PODPIS 0.1.1.3 Granice zaskarżenia Wpisać kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Kara łączna. 0.1.1.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.2 Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji. ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.4. Wnioski ☐ Uchylenie ☒ zmiana
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI