VI Ka 565/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Jeleniej Górze rozpoznał apelację wniesioną przez obwinionego K.M. od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze, który uznał go winnym popełnienia dwóch wykroczeń z art. 92 § 1 k.w. (nie zastosowanie się do znaku P-4 linia podwójna ciągła oraz znaku C-5 nakaz jazdy prosto). Sąd Rejonowy wymierzył łącznie karę grzywny w wysokości 300 złotych. Obwiniony w apelacji zarzucił naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 65 § 1 kpow w zw. z art. 75 § 1 i 2 kpow, poprzez nie wezwanie świadków K.Ż. i B.K. na rozprawę, a także naruszenie art. 405 § 2 kpk w zw. z art. 81 i art. 75 § 2 kpow, poprzez ujawnienie protokołu zeznań świadka B.K. z postępowania przygotowawczego bez podstaw. Kwestionował również błędne ustalenia faktyczne i niewłaściwe zastosowanie art. 9 kw i art. 92 § 1 kw. Sąd Okręgowy, po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, w tym przesłuchaniu świadków B.K. i K.Ż., uznał apelację za bezzasadną. Stwierdził, że ujawnienie zeznań świadków z postępowania przygotowawczego nie miało wpływu na treść wyroku, a zeznania te potwierdziły winę obwinionego. Sąd podkreślił, że świadkowie, jako funkcjonariusze policji, nie mieli powodu do fałszywego pomawiania obwinionego. Odrzucił zarzut błędnych ustaleń faktycznych, wskazując, że obwiniony był świadomy popełnionych wykroczeń i działał umyślnie, a nawigacja samochodowa nie stanowi usprawiedliwienia dla nieprzestrzegania znaków drogowych. Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, zasądzając od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa zryczałtowane wydatki za postępowanie odwoławcze oraz opłatę.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaPotwierdzenie interpretacji przepisów dotyczących wykroczeń drogowych, zasad oceny dowodów w sprawach o wykroczenia oraz stosowania przepisów o zbiegu wykroczeń.
Sprawa dotyczy rutynowego wykroczenia drogowego i standardowej interpretacji przepisów, nie wprowadza nowych zasad prawnych.
Zagadnienia prawne (3)
Czy naruszenie przepisów postępowania, polegające na nieprzesłuchaniu świadków na rozprawie i ujawnieniu ich zeznań z postępowania przygotowawczego, miało istotny wpływ na treść wyroku skazującego za wykroczenie drogowe?
Odpowiedź sądu
Nie, naruszenie przepisów postępowania nie miało istotnego wpływu na treść wyroku, ponieważ ujawnione zeznania świadków potwierdziły winę obwinionego, a sąd odwoławczy przesłuchał świadków i potwierdził prawidłowość rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że nawet jeśli doszło do naruszenia przepisów postępowania w zakresie przesłuchania świadków, to nie miało to wpływu na wynik sprawy, gdyż zeznania świadków złożone w postępowaniu przygotowawczym zostały potwierdzone w postępowaniu odwoławczym i wskazywały na winę obwinionego. Sąd podkreślił, że świadkowie byli funkcjonariuszami policji, bezstronnymi i nie mieli powodu do fałszywego pomawiania obwinionego.
Czy błędne ustalenia faktyczne mogły mieć miejsce w sytuacji, gdy obwiniony kierował się nawigacją samochodową w terenie, w którym nie zamieszkuje na co dzień, co doprowadziło do nie zastosowania się do znaków drogowych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, błędne ustalenia faktyczne nie miały miejsca. Obwiniony był świadomy popełnionych wykroczeń i działał umyślnie, a nawigacja samochodowa nie stanowi usprawiedliwienia dla nieprzestrzegania przepisów ruchu drogowego.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy stwierdził, że obwiniony był świadomy popełnionych wykroczeń, co wynika z całokształtu materiału dowodowego. Podkreślono, że znaki drogowe obowiązują wszystkich kierowców jednakowo, a korzystanie z nawigacji nie zwalnia z obowiązku ich przestrzegania. Sąd odrzucił argumentację obwinionego, że okoliczności nocne i nieznajomość terenu usprawiedliwiają jego zachowanie.
Czy zachowanie obwinionego polegające na nie zastosowaniu się do znaku P-4 (linia podwójna ciągła) i znaku C-5 (nakaz jazdy prosto) stanowi dwa odrębne wykroczenia, czy jedno wykroczenie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Zachowanie obwinionego stanowi dwa odrębne wykroczenia z art. 92 § 1 k.w., za które sąd pierwszej instancji wymierzył jedną karę zgodnie z zasadami z art. 9 § 2 k.w.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy aprobuje zakwalifikowanie zachowania obwinionego jako dwóch wykroczeń z art. 92 § 1 k.w. i wymierzenie jednej kary zgodnie z zasadami z art. 9 § 2 k.w., uznając argumentację apelacji kwestionującą powyższe za nieprzekonywującą. Przepis art. 9 § 2 k.w. jasno stanowi o wymierzeniu łącznej kary przy jednoczesnym orzekaniu o ukaraniu za dwa lub więcej wykroczeń.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. M. | osoba_fizyczna | obwiniony |
Przepisy (18)
Główne
k.w. art. 92 § § 1
Kodeks wykroczeń
k.w. art. 9 § § 2
Kodeks wykroczeń
Pomocnicze
kpow art. 65 § § 1
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
kpow art. 75 § § 1 i 2
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
kpow art. 81
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
kpk art. 405 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 437 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p. o.w. art. 109 § § 2
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p. o.w. art. 121 § § 1
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych art. 3 § ust. 1
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych art. 8
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych art. 21 § pkt. 2
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 10.10.2001 r. art. 1 § pkt 1
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 10.10.2001 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia
k.p.w. art. 22
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
k.p.o.w. art. 8
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.w. art. 33 § § 1 i 2
Kodeks wykroczeń
Argumenty
Skuteczne argumenty
Utrzymanie w mocy wyroku skazującego za wykroczenia drogowe. • Oddalenie apelacji obwinionego jako bezzasadnej. • Potwierdzenie prawidłowości rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. • Uznanie, że ujawnienie zeznań świadków z postępowania przygotowawczego było dopuszczalne i nie miało wpływu na wynik sprawy. • Stwierdzenie, że obwiniony był świadomy popełnionych wykroczeń i działał umyślnie. • Odrzucenie argumentu, że nawigacja samochodowa usprawiedliwia nieprzestrzeganie przepisów ruchu drogowego.
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia przepisów postępowania poprzez nieprzesłuchanie świadków na rozprawie. • Zarzut naruszenia przepisów postępowania poprzez ujawnienie protokołu zeznań świadka z postępowania przygotowawczego. • Zarzut błędnych ustaleń faktycznych. • Zarzut niezastosowania art. 9 kw. • Zarzut niewłaściwego zastosowania art. 92 § 1 kw. • Wniosek o zmianę wyroku poprzez uniewinnienie lub uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Godne uwagi sformułowania
nie zastosował się do znaku P-4 linia podwójna ciągła • nie zastosował się do znaku C-5 nakaz jazdy prosto • nie można przy tym zapominać, iż świadkowie to funkcjonariusze Policji, których zeznania wiązały się ściśle z pełnionymi przez nich obowiązkami służbowymi. • Nie mieli przy tym najmniejszego powodu, aby fałszywie pomawiać obwinionego narażając się zarazem na odpowiedzialność za składanie fałszywych zeznań i utratę pracy. • Zawarty w apelacji obwinionego zarzut błędu w ustaleniach faktycznych nie może sprowadzać się do samej tylko odmiennej oceny materiału dowodowego, lecz powinien polegać na wykazaniu, jakich w tym zakresie uchybień w świetle wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego dopuścił się Sąd Rejonowy. • znaki drogowe są jednakowe w całej Polsce i obowiązują jednakowo wszystkich kierowców, a zatem nie stosując się do nich popełnił on zarzucane mu wykroczenia. • Obwiniony był świadomy popełnionych wykroczeń, popełnił je umyślnie, co wynika z całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. • charakter sprawy, w tym postępowania odwoławczego nie był skomplikowany.
Skład orzekający
Andrzej Tekieli
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie interpretacji przepisów dotyczących wykroczeń drogowych, zasad oceny dowodów w sprawach o wykroczenia oraz stosowania przepisów o zbiegu wykroczeń."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy rutynowego wykroczenia drogowego i standardowej interpretacji przepisów, nie wprowadza nowych zasad prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy typowego wykroczenia drogowego i rutynowej procedury odwoławczej. Argumentacja obwinionego i odpowiedź sądu są standardowe dla tego typu spraw.
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.