VI Ka 1004/21

Warszawa, dnia 17 stycznia 2022 r. Sygn. akt VI Ka 1004/21 1. 2.WYROK 2.1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 3.Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący:SSO Michał Bukiewicz protokolant: protokolant sądowy Paulina Smoderek 4.przy udziale prokuratora Marka Traczyka po rozpoznaniu dnia 17 stycznia 2022r. 5.sprawy J. S. syna Z. i A. , ur. (...) w T. 6.oskarżonego o przestępstwo z art. 297 § 1 kk 7.na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego 8.od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie 9.z dnia 26 maja 2021 r. sygn. akt III K 549/20 11.zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zwalnia oskarżonego od opłaty i ponoszenia pozostałych kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, przejmując poniesione wydatki na rachunek Skarbu Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 1004/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie z dnia 26 maja 2021 roku, sygn. akt III K 549/20 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 1.5. Ustalenie faktów 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. J. S. Sytuacja majątkowa oskarżonego Informacja e - (...) k. 311 2.1.1.2. J. S. Karany Aktualna karta karna k. 313 - 315 2.1.1.3. J. S. Przebieg procedury pośrednictwa kredytowego Zeznania świadka I. W. k. 329 - 331 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. 1.6. Ocena dowodów 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.1.1.1 Informacja e - (...) Załączony dokument urzędowy został sporządzony w przepisanej prawem formie przez organ do tego uprawniony. Stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo poświadczone. Strony nie kwestionowały autentyczności dokumentu. 2.1.1.2 Aktualna karta karna Załączony dokument urzędowy został sporządzony w przepisanej prawem formie przez organ do tego uprawniony. Stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo poświadczone. Strony nie kwestionowały autentyczności dokumentu. 2.1.1.3 Zeznania świadka I. W. Złożone na rozprawie apelacyjnej zeznania świadka były spójne, rzeczowe i nie budzące wątpliwości. Brak jest podstaw do zakwestionowania wiarygodności zeznań I. W. . 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. Naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść orzeczenia, a dokładnie art. 5 § 2 k.p.k. poprzez nieuwzględnienie na korzyść oskarżonego nierozstrzygniętych wątpliwości co do sposobu powstania wydruku z rachunku bankowego nr (...) , osoby składającej wniosek wraz z tym wydrukiem, rozbieżności dat sporządzenia wniosku oraz poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii dowodu osobistego oskarżonego, rozbieżności osób sporządzających wniosek o kredyt oraz załączników do niego, co doprowadziło do błędnego ustalenia stanu faktycznego polegającego na stwierdzeniu, że to J. S. dnia 23 listopada 2019 roku złożył w placówce (...) S.A. podrobione wydruki wyciągów bankowych i w konsekwencji uznania oskarżonego winnym popełnienia zarzucanego mu czynu. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Przeprowadzona przez Sąd Okręgowy kontrolna instancyjna zaskarżonego orzeczenia pozwala na stwierdzenie, że sąd I instancji nie dopuścił się obrazy przepisu art. 5 § 2 k.p.k. W pierwszej kolejności zauważyć należy, że przytoczona przez obrońcę oskarżonego wątpliwość co do sposobu powstania wydruku rachunku bankowego wynika w dużej mierze z wyjaśnień samego J. S. , słusznie uznanych przez Sąd Rejonowy w powyższym zakresie za niespójne i niekonsekwentne oraz stanowiące jedynie przyjętą linię obrony. Niedopuszczalne i niezgodne z teleologią procesu karnego jest przyjęcie, że każde twierdzenie oskarżonego, podważające ustalony stan faktyczny, ma automatycznie konstytuować wątpliwości co do tego stanu faktycznego, które należy rozstrzygać na korzyść ów oskarżonego. Gołosłowne i niewiarygodne wyjaśnienia nie powodują powstania wątpliwości uzasadniających zastosowanie art. 5 § 2 k.p.k. Ewentualne zaangażowanie innych osób przy powstawaniu wydruku rachunku bankowego świadczyć może ewentualnie o współudziale tych osób w popełnieniu zarzucanego przestępstwa, co w żaden sposób nie wyłącza winy i odpowiedzialności J. S. , który przedmiotowe dokumenty w pełni świadomie podpisał, ignorując fakt, że są one podrobione i poświadczają nieprawdę, a zatem własnym podpisem poświadczył prawdziwość sfałszowanych dokumentów, które następnie przedłożył w (...) S.A. celem uzyskania pożyczki. Nie sposób bowiem zgodzić się z twierdzeniem skarżącego, jakoby istniała wątpliwość co do tego, czy to J. S. przedłożył sfałszowane dokumenty. Zeznania B. S. i I. B. w tym zakresie słusznie uznane zostały przez Sąd Rejonowy za spójne, konsekwentne i zgodne z prawdą. Rzekoma wątpliwość, na którą powołuje się obrona, wynika wyłącznie z przedstawienia przez oskarżonego w wyjaśnieniach odmiennej wersji wydarzeń, która nie znajduje potwierdzenia w całokształcie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, wobec czego prawidłowo oceniona została przez sąd I instancji jako niewiarygodna. Przyznać należy rację skarżącemu, że w dokumentacji stanowiącej część zgromadzonego w przedmiotowej sprawie materiału dowodowego występują pewne rozbieżności, w tym rozbieżności dat sporządzenia wniosku oraz poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii dowodu osobistego oskarżonego, czy też rozbieżności osób poświadczających za zgodność wniosek o kredyt oraz załączników do niego. W ocenie jednak Sądu Okręgowego, rozbieżności te mogą co najwyżej wskazywać na istnienie pewnych nieprawidłowości w przestrzeganiu przez pracowników procedur obowiązujących w danej instytucji finansowej, względnie na współudział innych osób w popełnieniu zarzucanego oskarżonemu przestępstwa. Nie ma natomiast podstaw, by skutkowały one ekskulpacją J. S. . Wniosek Zmiana zaskarżonego orzeczenia poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Z uwagi na powyższe rozważania, wniosek obrońcy oskarżonego uznać należy za niezasadny. Lp. Zarzut 3.2. Naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść orzeczenia, a dokładnie art. 170 § 1 pkt. 2 k.p.k. w zw. z art. 170 § 2 k.p.k. , art. 167 k.p.k. oraz art. 6 k.p.k. poprzez oddalenie wszystkich wniosków dowodowych obrońcy oskarżonego, istotnych z punktu widzenia postępowania, bowiem zmierzały do udowodnienia niewinności oskarżonego przez wykazanie, że oskarżony nie posłużył się podrobionym dokumentem w celu uzyskania pożyczki, jak i nie posiadał wiedzy o istnieniu takiego dokumentu, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego ustalenia stanu faktycznego polegającego na stwierdzeniu, że to J. S. dnia 23 listopada 2019 roku złożył w placówce (...) S.A. podrobione wydruki wyciągów bankowych i stanowi o fikcyjności prawa do obrony oskarżonego, podczas gdy oskarżony nie dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu, a wnioskowane dowody bezpośrednio zmierzały do wykazania jego braku winy oraz ustalenia prawidłowego stanu faktycznego. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny W ocenie Sądu Okręgowego, sąd I instancji słusznie oddalił wnioski dowodowe obrońcy oskarżonego jako niemające znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, nie dopuszczając się tym samym obrazy przepisów postępowania. Jak już wskazano w podpunkcie 3.1. niniejszego uzasadnienia, sygnalizowane przez obrońcę oskarżonego rozbieżności i wątpliwości nie mają znaczenia przy ustalaniu, czy oskarżony dopuścił się zarzucanego mu przestępstwa. Przeprowadzenie dodatkowych dowodów na powyższe okoliczności nie zmieniłoby zatem prawnokarnej oceny zachowania podsądnego, prawidłowo dokonanej przez Sąd Rejonowy. Podkreślić należy, że w przedmiotowej sprawie rozpatrywana była kwestia winy i odpowiedzialności J. S. , a zatem okoliczności mogące świadczyć o ewentualnym współudziale innych osób w popełnieniu przestępstwa czy też o naruszeniu przez nich procedur obowiązujących w danej instytucji finansowej nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Wskazać należy ponadto, że Sąd Okręgowy na rozprawie apelacyjnej przeprowadził dowód z przesłuchania świadka I. W. , czym przychylił się do jednego z wniosków dowodowych składanych przez obrońcę oskarżonego na etapie postępowania przed sądem I instancji. Zeznania świadka, w ocenie Sądu Okręgowego spójne i wiarygodne, w żaden sposób nie negują winy J. S. w zakresie popełnienia zarzucanego mu czynu oraz nie podważają dokonanych przez Sąd Rejonowy ustaleń faktycznych. Przeczą zupełnie nieprawdopodobnej wersji jaką próbuje stworzyć obrona, że oskarżony przyszedł tylko i wyłącznie do pośrednika a ten przy braku jego świadomości miał wytworzyć i dostarczyć do banku podrobione dokumenty, których oskarżony nigdy nie widział, nigdy nie składał, wręcz nie podejmował żadnej aktywności w tym kierunku i padł ofiarą przestępczych zabiegów. Wniosek Zmiana zaskarżonego orzeczenia poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Z uwagi na powyższe rozważania, wniosek obrońcy oskarżonego uznać należy za niezasadny. Lp. Zarzut 3.3. Naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść orzeczenia, a dokładnie art. 366 k.p.k. , poprzez zaniechanie przewodniczącego wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy, wskazanych przez skarżącego w opisanych już powyżej zarzutach, co skutkowało zgromadzeniem niepełnego materiału dowodowego w sprawie i w konsekwencji błędnym ustaleniem stanu faktycznego polegającego na stwierdzeniu, że J. S. dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny We wcześniejszych podpunktach niniejszego uzasadnienia wskazano już, dlaczego okoliczności sprawy, na które powołuje się obrońca oskarżonego, nie mają, wbrew podnoszonym przez niego twierdzeniom, istotnego znaczenia przy rozstrzyganiu o winie J. S. . Skoro więc w ocenie Sądu Okręgowego, z powodów wyżej przedstawionych, sąd I instancji słusznie oddalił zgłaszane przez obrońcę oskarżonego wnioski dowodowe, to stwierdzić należy, że nie został naruszony w przedmiotowej sprawie art. 366 § 1 k.p.k. , nakazujący przewodniczącemu zmierzać do wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Istotne okoliczności niniejszej sprawy zostały przez Sąd Rejonowy wyjaśnione, natomiast nieistotne - prawidłowo pominięte. Wniosek Zmiana zaskarżonego orzeczenia poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Z uwagi na powyższe rozważania, wniosek obrońcy oskarżonego uznać należy za niezasadny. Lp. Zarzut 3.4. Naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść orzeczenia, a dokładnie art. 7 k.p.k. poprzez: - dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny zeznań I. B. , polegającej na bezpodstawnym uznaniu, że zeznania te są logiczne, spójne i konsekwentne w sytuacji, gdy prawidłowa analiza i ocena tego dowodu powinna prowadzić do wniosku, że zeznania te zawierają wewnętrzne sprzeczności oraz nie pokrywają się z pozostałym materiałem dowodowym i tym samym nie zasługują na obdarzenie ich walorem wiarygodności, co skutkowało błędnym ustaleniem stanu faktycznego polegającego na stwierdzeniu, że oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu; - dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny depozycji oskarżonego, polegającej na bezpodstawnym uznaniu, że jego wyjaśnienia nie są konsekwentne, stanowcze, jednoznaczne i stanowią jedynie przyjętą linię obrony oskarżonego w sytuacji, gdy prawidłowa analiza i ocena tego dowodu powinna prowadzić do wniosku, że wyjaśnienia te pokrywają się z bezosobowym materiałem dowodowym, co przemawia za koniecznością przyznania waloru dowodowego całości depozycji oskarżonego, bowiem nieuczynienie tego skutkowało błędnym ustaleniem stanu faktycznego polegającego na stwierdzeniu, iż oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Analiza akt przedmiotowej sprawy prowadzi do wniosku, że sąd I instancji nie dopuścił się obrazy wskazanego przez skarżącego przepisu postępowania. Stwierdzić należy, że o ile w toku rozprawy głównej ujawniony zostanie całokształt realiów sprawy, a sąd dokona rzetelnego, zgodnego ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego, po czym w sposób wyczerpujący i logiczny uargumentuje w uzasadnieniu wyroku, dlaczego jednym dowodom przyznał walor wiarygodności, a innym nie, to jego przekonania odnośnie tych dowodów pozostają pod ochroną przepisu art. 7 k.p.k. (por. np.: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2006 r., II KK 12/06, LEX nr 193084; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 stycznia 2004 r., sygn. WK 26/03, OSNwSK 2004, nr 1, poz. 53). W ocenie Sądu Okręgowego, powyższe warunki zostały w przedmiotowej sprawie spełnione. Zaprezentowana przez skarżącego w apelacji polemika z dokonaną przez sąd I instancji oceną zgromadzonego materiału dowodowego nie dowiodła, że sąd ten naruszył art. 7 k.p.k. Przytoczone w środku zaskarżenia fragmenty zeznań świadków, które zostały przez skarżącego skonfrontowane ze sobą oraz z nieosobowym materiałem dowodowym, nie stanowią zdaniem Sądu Okręgowego podstawy do odebrania im waloru wiarygodności w zakresie, w jakim prowadzą w sposób spójny i konsekwentny do konkluzji, że J. S. dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu. Ewentualne rozbieżności występujące w zeznaniach I. B. w odniesieniu do pozostałego materiału dowodowego, na które powołuje się obrońca oskarżonego, dotyczą kwestii pobocznych, nie mających znaczenia przy ustalaniu okoliczności istotnych dla przypisania J. S. winy w zakresie popełnienia zarzucanego przestępstwa. Raz jeszcze należy podkreślić, że potencjalny współudział innych osób w popełnieniu przedmiotowego przestępstwa, czy też nieprzestrzeganie przez te osoby stosownych procedur bankowych, nie spowoduje ekskulpacji oskarżonego w niniejszej sprawie. Wniosek Zmiana zaskarżonego orzeczenia poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Z uwagi na powyższe rozważania, wniosek obrońcy oskarżonego uznać należy za niezasadny. Lp. Zarzut 3.5. Błąd w ustaleniach faktycznych polegających na stwierdzeniu, że to J. S. złożył w placówce (...) S.A. podrobione wydruki wyciągów bankowych, podczas gdy oskarżony nie dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu, a zebrany w sprawie materiał dowodowy oraz niepełność postępowania dowodowego z uwagi na zaniechanie sądu ich przeprowadzenia, nie dają wystarczających podstaw do stwierdzenia, że oskarżony miał jakąkolwiek wiedzę co do treści przedkładanego wydruku historii z rachunku bankowego, bowiem strony rzeczonego wydruku, przedstawiające nieprawdziwe informacje, nie zostały przez oskarżonego opatrzone parafą, jak to miało miejsce w przypadku wszystkich pozostałych załączników do wniosku o udzielenie pożyczki, jak i do stwierdzenia, iż to oskarżony złożył owe dokumenty w (...) S.A. , co doprowadziło do uznania go winnym zarzucanego mu czynu. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Sąd Okręgowy podziela ustalenia faktyczne poczynione w przedmiotowej sprawie przez Sąd Rejonowy. J. S. co prawda nie parafował z osobna każdej z 23 stron wydruku z rachunku bankowego, zawierających fałszywe informacje, natomiast na 24 stronie owego wydruku złożył pisemne, własnoręczne oświadczenie, w którym potwierdził, że cały, 24-stronowy dokument został bezpośrednio wydrukowany z systemu bankowości elektronicznej i nie był modyfikowany. Nieparafowanie każdej ze stron nie świadczy zatem, wbrew twierdzeniom skarżącego, że oskarżony nie zdawał sobie sprawy z ich treści. Zasady prawidłowego rozumowania oraz wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego nakazują uznać, że dorosła, w pełni poczytalna osoba, decydująca się na zaciągnięcie pożyczki opiewającej na dużą sumę pieniężną, przynajmniej pobieżnie zapozna się z dokumentami, których prawdziwość zamierza poświadczyć własnym podpisem. Zauważyć należy dodatkowo, że ww. dokumenty przedstawiają historię wpłat i wypłat z rachunku bankowego, co nie stanowi informacji trudnych w odbiorze, skomplikowanych czy nieczytelnych, a zatem podsądny z łatwością był w stanie dostrzec zawarte w dokumentach nieprawidłowości. Argumenty o nieświadomości J. S. co do sfałszowanej treści składanych przez niego dokumentów uznać trzeba zatem za niezasadne. Ponadto, zdaniem Sądu Okręgowego, twierdzenia skarżącego o rzekomej podmianie dokumentów na fałszywe przez osobę składającą wniosek o pożyczkę stanowią jedynie gołosłowną polemikę z prawidłowo ustalonym przez Sąd Rejonowy stanem faktycznym. Zwłaszcza, że, jak to zostało omówione w podpunkcie 3.1. niniejszego uzasadnienia, wersja, iż wniosku o pożyczkę nie złożył osobiście J. S. , a inna osoba, nie znajduje potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. Wniosek Zmiana zaskarżonego orzeczenia poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Z uwagi na powyższe rozważania, wniosek obrońcy oskarżonego uznać należy za niezasadny. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Całość wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie z dnia 26 maja 2021 roku, sygn. akt III K 549/20 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Podniesiona w apelacji argumentacja obrońcy oskarżonego nie mogła podważyć słusznych i prawidłowo uzasadnionych wniosków wywiedzionych przez Sąd Rejonowy. Z tego względu, wniosek skarżącego o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie J. S. od zarzucanych mu czynów nie został uwzględniony, a wyrok utrzymano w mocy. 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Sąd Okręgowy zwolnił oskarżonego od opłaty i ponoszenia pozostałych kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, przejmując poniesione wydatki na rachunek Skarbu Państwa. Zgodnie bowiem z art. 624 § 1 k.p.k. , sąd może zwolnić oskarżonego lub oskarżyciela posiłkowego w całości lub w części od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, jeżeli istnieją podstawy do uznania, że uiszczenie ich byłoby dla nich zbyt uciążliwe ze względu na sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów, jak również wtedy, gdy przemawiają za tym względy słuszności. 7. PODPIS 1.11. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja wyrok w całości 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana