VI Ka 550/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy podwyższył karę łączną pozbawienia wolności skazanemu R.S. z 5 do 6 miesięcy, uwzględniając apelację prokuratora w sprawie wydania wyroku łącznego.
Sąd Okręgowy w Gliwicach rozpoznał apelację prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach w sprawie wydania wyroku łącznego skazanemu R.S. Prokurator zarzucił obrazę prawa materialnego, wskazując na wymierzenie kary łącznej poniżej dolnej granicy przewidzianej w art. 86 § 1 kk. Sąd Okręgowy przychylił się do apelacji, zmieniając zaskarżony wyrok w punkcie 1 i podwyższając karę łączną pozbawienia wolności do 6 miesięcy.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy, rozpoznał sprawę skazanego R. S. dotyczącą wydania wyroku łącznego. Apelację od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach złożył prokurator, zarzucając obrazę art. 86 § 1 Kodeksu karnego. Zdaniem prokuratora, sąd pierwszej instancji błędnie połączył kary pozbawienia wolności (3 miesiące) i ograniczenia wolności (12 miesięcy), wymierzając karę łączną 5 miesięcy pozbawienia wolności, co stanowiło karę poniżej dolnej granicy przewidzianej w przepisie. Sąd Okręgowy uznał apelację za zasadną. Stwierdzono, że sąd rejonowy prawidłowo wyznaczył zbiegi przestępstw, ale błędnie orzekł karę łączną. Zgodnie z art. 87 kk, miesiąc ograniczenia wolności równa się 15 dniom pozbawienia wolności, co oznaczało, że sąd mógł orzec karę łączną w granicach od 6 do 9 miesięcy pozbawienia wolności. W związku z tym, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w punkcie 1, podwyższając karę łączną do 6 miesięcy pozbawienia wolności, stosując zasadę pełnej absorpcji. W pozostałej części wyrok utrzymano w mocy. Zasądzono również koszty obrony z urzędu oraz zwolniono skazanego od ponoszenia wydatków postępowania odwoławczego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, kara łączna nie może być niższa od dolnej granicy ustawowej.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy stwierdził naruszenie art. 86 § 1 kk przez sąd pierwszej instancji, który wymierzył karę łączną 5 miesięcy pozbawienia wolności, podczas gdy dolna granica dla połączenia kary 3 miesięcy pozbawienia wolności i 12 miesięcy ograniczenia wolności (traktowanego jako 180 dni pozbawienia wolności) wynosiła 6 miesięcy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zmiana wyroku
Strona wygrywająca
prokurator
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. S. | osoba_fizyczna | skazany |
| Prokurator Prokuratury Okręgowej | organ_państwowy | oskarżyciel publiczny |
| adw. A. B. | inne | obrońca z urzędu |
Przepisy (5)
Główne
k.k. art. 86 § § 1
Kodeks karny
Określa zasady wymiaru kary łącznej, w tym jej granice.
k.k. art. 87
Kodeks karny
Określa sposób przeliczania kary ograniczenia wolności na karę pozbawienia wolności przy wymiarze kary łącznej.
Pomocnicze
k.p.k. art. 437
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy kosztów nieuiszczonych przez stronę zwolnioną od ich ponoszenia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wymierzenie kary łącznej poniżej dolnej granicy ustawowej stanowi obrazę prawa materialnego.
Godne uwagi sformułowania
kara poniżej dolnej granicy kary łącznej określonej powołanym przepisem miesiąc ograniczenia wolności równa się 15 dniom pozbawienia wolności zasada pełnej absorpcji
Skład orzekający
Grażyna Tokarczyk
przewodniczący
Krzysztof Ficek
sprawozdawca
Marcin Mierz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wymiaru kary łącznej, w szczególności przy zbiegu kar pozbawienia wolności i ograniczenia wolności oraz stosowania zasady przeliczeniowej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego przypadku połączenia kar pozbawienia wolności i ograniczenia wolności, z uwzględnieniem zasady pełnej absorpcji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy istotnego zagadnienia karnego - prawidłowego wymiaru kary łącznej, co jest ważne dla praktyków prawa karnego. Pokazuje błąd sądu niższej instancji i jego korektę przez sąd odwoławczy.
“Sąd podwyższył karę łączną: błąd w wymiarze kary naprawiony przez sąd odwoławczy.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygnatura akt VI Ka 550/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 września 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Grażyna Tokarczyk Sędziowie SSO Krzysztof Ficek (spr.) SSO Marcin Mierz Protokolant Natalia Skalik-Paś przy udziale Krystyny Marchewki Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu w dniu 2 września 2014 r. sprawy skazanego R. S. , syna M. i B. ur. (...) w Z. w przedmiocie wydania wyroku łącznego na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 23 kwietnia 2014 r. sygnatura akt II K 26/14 na mocy art. 437 kpk , art. 438 kpk , art. 624 § 1 kpk 1. zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 1 w ten sposób, że podwyższa skazanemu do 6 (sześciu) miesięcy karę łączną pozbawienia wolności; 2. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; 3. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. B. kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy) obejmującą kwotę 27,60 zł (dwadzieścia siedem złotych i sześćdziesiąt groszy) podatku VAT, tytułem zwrotu nieuiszczonych kosztów obrony skazanego z urzędu w postępowaniu odwoławczym; 4. zwalnia skazanego od ponoszenia wydatków postępowania odwoławczego obciążając nimi Skarb Państwa. Sygn. akt VI Ka 550/14 UZASADNIENIE Od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 23 kwietnia 2014 roku sygn. akt II K 26/14 apelację wniósł prokurator. Zaskarżył przedmiotowy wyrok w punkcie 1 w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść skazanego R. S. . Orzeczeniu zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego, a to art.86 § 1 kk polegającą na połączeniu kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 28 marca 2008 roku sygn. akt VII K 42/08 w wymiarze 3 miesięcy i kary orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 11 kwietnia 2008 roku sygn. akt VII K 173/08 w wymiarze 12 miesięcy ograniczenia wolności i wymierzeniu skazanemu w ich miejsce kary 5 miesięcy pozbawienia wolności, tj. kary poniżej dolnej granicy kary łącznej określonej powołanym przepisem. Podnosząc ten zarzut skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez wymierzenie skazanemu R. S. w miejsce połączonych, a opisanych w punkcie 1 zaskarżonego wyroku kar, kary łącznej w wymiarze 6 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy stwierdził, co następuje: Apelacja prokuratora zasługiwała na uwzględnienie. Naruszenie przez Sąd I instancji art.86 § 1 kk przy wymiarze kary łącznej w punkcie 1 zaskarżonego wyroku jest oczywiste, do czego zresztą Sąd ten przyznał się w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku (k.67). Sąd Rejonowy prawidłowo wyznaczył wszystkie zbiegi przestępstw. Błędnie natomiast w zakresie pierwszego z nich w punkcie 1 wyroku orzekł karę łączną 5 miesięcy pozbawienia wolności, czyli poniżej dolnej granicy przewidzianej w art.86 § 1 kk . W tym punkcie połączeniu podlegały kary 3 miesięcy pozbawienia wolności i 12 miesięcy ograniczenia wolności. W razie skazania za zbiegające się przestępstwa na kary pozbawienia wolności i ograniczenia wolności sąd wymierza karę łączną pozbawienia wolności, przyjmując, że miesiąc ograniczenia wolności równa się 15 dniom pozbawienia wolności ( art.87 kk ). Oznacza to, że Sąd meriti mógł orzec karę łączną pozbawienia wolności w granicach od 6 miesięcy do 9 miesięcy. Orzekając 5 miesięcy pozbawienia wolności uchybił normie prawa materialnego. Dlatego Sąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok w punkcie 1 w ten sposób, że podwyższył skazanemu do 6 miesięcy karę łączną pozbawienia wolności. Kara w tej wysokości została orzeczona z zastosowaniem zasady pełnej absorpcji, a zatem reguły najkorzystniejszej dla skazanego. Podstaw do innych korekt zaskarżonego wyroku Sąd Okręgowy nie znalazł i stąd w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy. Na rzecz obrońcy, który uczestniczył w rozprawie odwoławczej i złożył stosowny wniosek, zasądził zwrot kosztów obrony udzielonej skazanemu z urzędu w II instancji. Natomiast skazanego, który jest pozbawiony wolności i nie posiada majątku zwolnił od ponoszenia wydatków postępowania odwoławczego.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI