VI Ka 544/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy, rozpoznał sprawę J. N., oskarżonego z art. 226 § 1 kk w zw. z art. 231a kk oraz art. 190 § 1 kk. Oskarżony został skazany przez Sąd Rejonowy w Gliwicach wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2014 r. (sygn. akt IX K 1410/11) za czyn polegający na znieważeniu funkcjonariusza Policji W. K. z powodu wykonywanego przez niego zawodu oraz groźbie pozbawienia życia, co wzbudziło u pokrzywdzonego uzasadnioną obawę. Sąd Rejonowy wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na 4 lata, karę grzywny w wysokości 90 stawek dziennych po 20 zł każda, oraz zobowiązał go do przeproszenia pokrzywdzonego. Apelację od tego wyroku wniósł obrońca oskarżonego, zarzucając błędy w ustaleniach faktycznych i obrazę przepisów postępowania. Sąd Okręgowy, po rozpoznaniu sprawy, utrzymał zaskarżony wyrok w mocy, uznając apelację za oczywiście bezzasadną. Sąd odwoławczy szczegółowo analizował zarzuty apelacji, oceniając je jako polemikę z prawidłowymi ustaleniami i ocenami Sądu Rejonowego. Podkreślono, że Sąd I instancji przeprowadził pełne postępowanie dowodowe, dokonał trafnych ustaleń w oparciu o zgodną z zasadami wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego ocenę dowodów. Sąd Okręgowy nie dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania, w tym zasady in dubio pro reo, ani błędów w ustaleniach faktycznych. Kwalifikacja prawna czynu oraz wymierzona kara zostały uznane za prawidłowe i adekwatne do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. Sąd odwoławczy zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki postępowania odwoławczego oraz opłatę.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaPotwierdzenie prawidłowej oceny dowodów przez sąd I instancji, interpretacja przepisów dotyczących znieważenia i groźby wobec funkcjonariusza publicznego, zasady wymiaru kary w sprawach karnych.
Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego, choć potwierdza utrwalone zasady postępowania i oceny dowodów.
Zagadnienia prawne (3)
Czy apelacja obrońcy oskarżonego, zarzucająca błędy w ustaleniach faktycznych i obrazę przepisów postępowania, jest zasadna w sprawie o znieważenie funkcjonariusza policji i groźby karalne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, apelacja jest oczywiście bezzasadna.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że Sąd I instancji prawidłowo ocenił dowody, dokonał trafnych ustaleń faktycznych i nie naruszył przepisów postępowania. Zarzuty apelacji stanowiły jedynie polemikę z prawidłowymi ustaleniami sądu meriti.
Czy zachowanie oskarżonego, polegające na znieważeniu i groźbach wobec funkcjonariusza policji, było związane z wykonywanym przez niego zawodem, co uzasadnia zastosowanie art. 231a kk?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, zachowanie oskarżonego było związane z wykonywanym przez pokrzywdzonego zawodem funkcjonariusza Policji.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy stwierdził, że bezprawny zamach na osobę funkcjonariusza został podjęty przez oskarżonego z powodu wykonywanego przez niego zawodu, w związku z przekazaniem przez E. T. fałszywych informacji o rzekomych gwałtach podczas policyjnych interwencji. Oskarżony podjął działanie wobec funkcjonariusza, któremu przysługuje wzmożona ochrona prawna.
Czy wymierzona kara 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania, kara grzywny oraz obowiązek przeproszenia pokrzywdzonego są adekwatne do popełnionego czynu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, kara jest adekwatna i nie nosi znamion rażącej niewspółmierności.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że kara pozbawienia wolności, kara grzywny i obowiązek przeproszenia są adekwatne do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu, uwzględniając dyrektywy wymiaru kary, pozytywną prognozę kryminologiczno-społeczną oraz okoliczności popełnienia czynu (w tym działanie pod wpływem alkoholu).
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. N. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| W. K. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
Przepisy (18)
Główne
k.k. art. 226 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 231a
Kodeks karny
k.k. art. 190 § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 11 § § 3
Kodeks karny
k.k. art. 69 § § 1 i 2
Kodeks karny
k.k. art. 70 § § 1 pkt 1
Kodeks karny
k.k. art. 71 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 72 § § 1 pkt 2
Kodeks karny
k.p.k. art. 437 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 424 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 31 § § 3
Kodeks karny
k.k. art. 438 § pkt 4
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd I instancji prawidłowo ocenił dowody i dokonał trafnych ustaleń faktycznych. • Apelacja obrońcy stanowiła jedynie polemikę z prawidłowymi ustaleniami sądu meriti. • Zachowanie oskarżonego było związane z wykonywanym przez pokrzywdzonego zawodem funkcjonariusza Policji. • Wymierzona kara jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu.
Odrzucone argumenty
Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia. • Obraza przepisów postępowania (art. 4, 5, 7 kpk). • Nierozważenie wszystkich okoliczności sprawy, rozstrzygnięcie wątpliwości na niekorzyść oskarżonego. • Dowolna ocena dowodów. • Zachowanie oskarżonego nie było związane z wykonywanym przez pokrzywdzonego zawodem.
Godne uwagi sformułowania
apelację za oczywiście bezzasadną • zarzuty apelacji skupiają się na wskazywaniu jedynie na część materiału dowodowego • nie ma żadnej reguły dowodowej, która nakazywałaby uwzględnienie tylko relacji korzystnych dla oskarżonego • Swobodna ocena dowodów [...] na podstawie wewnętrznego przekonania, z uwzględnieniem wskazań wiedzy oraz doświadczenia życiowego • nie jest zatem oceną dowodów dowolną taka, która opiera się na dowodach ocenionych z uwzględnieniem zasad logiki i doświadczenia życiowego • bezprawne zachowanie sprawcy miało być bezpośrednio związane przecież z pełnionymi uprzednio przez K. obowiązkami służbowymi • nie można mówić o rażącej niewspółmierności kary w sytuacji, gdy Sąd wymierzając karę uwzględnił wszystkie okoliczności • O złamaniu dyrektywy zawartej w art. 5 § 2 kpk nie można mówić bowiem w sytuacji, gdy Sąd dokonując oceny dwóch przeciwstawnych wersji dowodowych wybiera jedną z nich, należycie [...] ten to wybór uzasadniając.
Skład orzekający
Bożena Żywioł
przewodniczący
Marcin Mierz
sędzia
Małgorzata Peteja-Żak
sędzia-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie prawidłowej oceny dowodów przez sąd I instancji, interpretacja przepisów dotyczących znieważenia i groźby wobec funkcjonariusza publicznego, zasady wymiaru kary w sprawach karnych."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego, choć potwierdza utrwalone zasady postępowania i oceny dowodów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy typowego przestępstwa przeciwko funkcjonariuszowi publicznemu, ale zawiera szczegółową analizę oceny dowodów i argumentacji apelacyjnej, co może być interesujące dla prawników karnistów.
“Znieważenie policjanta i groźby – sąd odwoławczy potwierdza wyrok skazujący.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.