VI Ka 539/20

Sygnatura akt VI Ka 539/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 grudnia 2020 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący sędzia Dariusz Prażmowski Protokolant Aleksandra Studniarz po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2020 r. sprawy B. Z. córki Z. i I. ur. (...) w Z. oskarżonej z art. 217§1 kk w zw. z art. 157 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonej od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 26 lutego 2020 r. sygnatura akt III K 1020/18 na mocy art. 437 § 1 kpk , art. 636 § 1 i 3 kpk 1. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; 2. zasądza od oskarżonej na rzecz oskarżycielki prywatnej J. K. (1) kwotę 820 zł (osiemset dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów poniesionych na ustanowienie pełnomocnika w postępowaniu odwoławczym; 3. zasądza od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa wydatki postępowania odwoławczego w kwocie 20 zł (dwadzieścia złotych) i wymierza jej opłatę za II instancję w kwocie 60 zł (sześćdziesiąt złotych). UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 539/20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1.CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.1.Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 26 lutego 2020 r. sygn. III K 1020/18 0.1.Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 0.1.Granice zaskarżenia 0.0.1.Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.0.1.Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 1.Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 0.1.Ustalenie faktów 0.0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. 0.0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. 0.1.Ocena dowodów 0.0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 0.0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. Obraza przepisów postępowania, a to art. 4 k.p.k. i art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. i art. 424 § 1 k.p.k. przez dokonanie nieobiektywnej i dowolnej oceny dowodów i uznanie za wiarygodne dowodów przemawiających wyłącznie na niekorzyść oskarżonej przy jednoczesnym pomijaniu źródeł dowodowych wykazujących jej niewinność, tj. dowodów w postaci wyjaśnień oskarżonej i zeznań J. K. (2) i M. K. , nadto zaniechanie wskazania w pisemnym uzasadnieniu wyroku czemu nie uznano za wiarygodne wyjaśnień oskarżonej iż, nie uderzyła ona oskarżycielki prywatnej. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Odnosząc się do zarzutów apelacji wypada wskazać, iż „dokonanie oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w sposób odmienny od oczekiwań stron procesowych nie stanowi naruszenia przepisów art. 7 i 410 k.p.k. ” ( postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 lutego 2014 r., sygn. II KK 17/14 ). Odnosząc się do postawionego zarzutu w zakresie przekroczenia zasad swobodnej oceny dowodów przez Sąd orzekający należy wskazać iż zasadny byłby zarzut ten w sytuacji gdy na podstawie prawidłowo zgromadzonych dowodów Sąd poczynił ustalenia faktyczne niezgodne wprost z zebranymi dowodami lub wysnuł wnioski sprzeczne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, bądź wnioski wyprowadzone z zebranego materiału dowodowego nie zasadnie pomijają dowody przeciwne do stawianych tez czy ustaleń, lub bezzasadnie Sąd odmówił wiarygodności części dowodów. Zdaniem Sądu Okręgowego ocena zebranego materiału dowodowego nie narusza przepisu art. 7 k.p.k. , nie wykracza poza ramy swobodnej oceny dowodów i nie wykazuje błędów logicznych. Skarżący skupia się na wskazaniu, iż jedna grupa dowodów, w szczególności wyjaśnienia oskarżonej są wiarygodne. Należy zaznaczyć jednak, iż oskarżona wskazywała na całkowity brak kontaktu fizycznego z oskarżycielką prywatną czemu przeczą przecież przedstawione zdjęcia, zatem musi to powodować wątpliwości co do wiarygodności reszty relacji oskarżonej i tak też wskazał to Sąd w uzasadnieniu wyroku. Niezasadny jest zarzut obrazy art. 424 § 1 k.p.k. bowiem Sąd Rejonowy wskazując na ustalenia faktyczne wskazał, iż nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonej w zakresie uderzenia z uwagi na treść relacji A. C. i J. T. . Brak jest podstaw do przyjęcia, iż ocena ta była wadliwa, tym bardziej iż Sąd Rejonowy poczynił ją w oparciu o bezpośrednie przesłuchania świadków mając okazję bezpośrednio móc ocenić ich relacje i ich wiarygodność. Ocenie takiej (i poczynionym w oparciu o nią) ustaleniom faktycznym nie przeczy treść opinii biegłego lekarza sądowego, szczególnie uzupełniającej, bowiem biegły ewidentnie wskazywał, iż w pierwszej kolejności należy przyjąć że uraz oskarżycielki prywatnej powstał od bezpośredniego uderzenia, zaś niewykluczenie możliwości powstania od popchnięcia i uderzenia o twardy przedmiot w żaden sposób nie może stanowić wystarczającej przesłanki do uniewinnienia oskarżonej w oparciu o art. 5 § 2 k.p.k. bowiem opinia uzupełniająca lekarza musi być oceniona w ramach swobodnej oceny dowodów – w konfrontacji z pozostałymi dowodami. Zeznania zaś wymienionych wyżej świadków wskazywały na pojedyncze uderzenie oskarżycielki prywatnej przez oskarżoną. Pomija przy tym obrońca kwestionując poczynioną ocenę dowodów, iż przecież Sąd Rejonowy nie ocenił zeznań pokrzywdzonej bezkrytycznie skoro w oparciu o inne dowody przyjął iż nastąpiło tylko jedno uderzenie, a nie dwa jak twierdziła oskarżycielka prywatna. W ocenie Sądu Okręgowego Sąd pierwszej instancji uchybień wskazanych w środku odwoławczym przy rozpoznawaniu przedmiotowej sprawy nie dopuścił się, a zaskarżony wyrok ocenić należy jako trafny, zważywszy, że oparty został na właściwie zebranym i ocenionym materiale dowodowym, przy czym tok rozumowania Sądu I instancji w zakresie oceny dowodów, a szczególnie treści złożonych zeznań świadków jest logiczny i w żadnym razie nie nosi cech dowolności. Rozumowanie Sądu Rejonowego przedstawione w pisemnych motywach wyroku w pełni czyni zadość zasadom logiki i doświadczenia życiowego, zaś ocena taka mieszcząca się w granicach zakreślonych przepisem art. 7 k.p.k. w żadnym razie za dowolną uznana być nie może. Wniosek O zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonej od stawianego zarzutu, uchylenie punktu 2 i 3, obciążenie kosztami oskarżycielki prywatnej . ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Przeprowadzona kontrola postępowania nie dała podstaw do stwierdzenia wadliwości wyroku we wskazanym zakresie, zaś nietrafność stawianego zarzutu prowadzi do niezasadności wniosku. 3.2. Błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że: - zeznania świadków J. K. (1) , A. C. i J. T. należy obdarzyć walorem wiarygodności podczas gdy przebieg zdarzenia został przez nich zrekonstruowany w sposób odbiegający od prawdy materialnej, - oskarżona była stroną atakującą, w sytuacji gdy należało dać wiarę wyjaśnieniom oskarżonej, zeznaniom świadka J. K. (2) , M. K. . ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Rozumowanie Sądu Rejonowego przedstawione w pisemnych motywach wyroku w pełni czyni zadość zasadom logiki i doświadczenia życiowego, zaś ocena taka mieszcząca się w granicach zakreślonych przepisem art. 7 k.p.k. jak wskazano to wyżej w punkcie 3.1. Wypada więc zauważyć, że Sąd I instancji w sposób wnikliwy i wszechstronny rozważył wszystkie dowody i okoliczności ujawnione w toku rozprawy, na ich podstawie poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne, zaś swe stanowisko właściwie i szeroko umotywował. Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku nie może sprowadzać się do samej tylko odmiennej oceny materiału dowodowego, byłby zaś słuszny jedynie wtedy, gdyby Sąd I instancji oparł wyrok swój na faktach nie znajdujących potwierdzenia w wynikach przeprowadzonego postępowania dowodowego albo też z prawidłowo ustalonych faktów tych wyprowadziłby wnioski niezgodne z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy lub doświadczenia życiowego. Natomiast w sprawie niniejszej w ocenie Sądu Okręgowego ustalenia faktyczne Sądu Rejonowego są prawidłowe, a i dokonana przez Sąd I instancji ocena dowodów jest oceną logiczną, zgodną z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego. Wniosek O zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonej od stawianego zarzutu, uchylenie punktu 2 i 3, obciążenie kosztami oskarżycielki prywatnej. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Przeprowadzona kontrola postępowania nie dała podstaw do stwierdzenia wadliwości wyroku we wskazanym zakresie, zaś nietrafność stawianego zarzutu prowadzi do niezasadności wniosku. 1.OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. W sprawie nie ujawniły się okoliczności które poza granicami zaskarżenia i podniesionych zarzutów wymagałyby uwzględnienia z urzędu. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 1.ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.1.Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Wyrok Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 26 lutego 2020 r. sygn. III K 1020/18 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Ocena całości materiału dowodowego dokonana przez Sąd I instancji, poparta zasadami logiki i doświadczenia życiowego, uznana musi być za trafną i prowadzącą do poczynienia ustaleń faktycznych które zostały uznane za trafne. Sąd I instancji właściwie wskazał na jakich dowodach oparł się czyniąc określone ustalenia faktyczne oraz przytoczył argumenty, którymi kierował się przy ocenie poszczególnych dowodów. Konfrontacja ustaleń faktycznych z przeprowadzonymi dowodami pozwala na stwierdzenie, że dokonana przez Sąd I instancji rekonstrukcja zdarzeń i okoliczności przestępstwa nie wykazuje błędów, nadto jest zgodna z przeprowadzonymi dowodami, którym Sąd dał wiarę i na których rozważania swe oparł. Prawidłowo również ustalono stopień winy oskarżonej i społecznej szkodliwości czynu, ustalając iż nie są one znaczne, mając na uwadze okoliczności zajścia co słusznie wskazywało na potrzebę warunkowego umorzenia postępowania. 0.1.Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 0.1.Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 0.0.1.Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 0.0.1.Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 0.1.Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 1.Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Punkt 2 i 3 Wobec nieuwzględnienia apelacji kosztami postepowania odwoławczego i opłatą została obciążona oskarżona, zgodnie z art. 636 § 1 i 3 k.p.k. , w tym także zasądzono na rzecz oskarżycielki prywatnej zwrot kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym. 1.PODPIS 0.1.Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonej Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 26 lutego 2020 r. sygn. III K 1020/18 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana