VI Ka 527/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Jeleniej Górze, w składzie orzekającym z przewodniczącym sędzią Tomaszem Skowronem, rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego W. P. od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze, który skazał go za popełnienie przestępstwa z art. 263 § 2 Kodeksu karnego (nielegalne posiadanie broni palnej). Obrońca oskarżonego wniósł apelację, podnosząc szereg zarzutów, w tym obrazę przepisów postępowania (art. 7, 410, 4 k.p.k.) poprzez dowolną ocenę dowodów, błąd w ustaleniach faktycznych (art. 438 pkt 3 k.p.k.) polegający na nieuprawnionym przyjęciu posiadania broni przez oskarżonego, a także naruszenie zasady in dubio pro reo (art. 5 § 2 k.p.k.). Kwestionowano m.in. wiarygodność zeznań świadków, analizę opinii biologicznych i balistycznych, a także pominięcie przez sąd pierwszej instancji okoliczności związanych z przynależnością oskarżonego do organizacji strzeleckich oraz niejasnym statusem prawnym pomieszczenia, w którym znaleziono broń. Sąd Okręgowy uznał wszystkie zarzuty apelacji za niezasadne. W odniesieniu do oceny dowodów, sąd odwoławczy stwierdził, że sąd pierwszej instancji dokonał oceny swobodnej, a nie dowolnej, a luki w zeznaniach świadków nie podważały ich wiarygodności. Odnosząc się do kwestii opinii biologicznych, wskazano, że niekategoryczne wnioski nie mogły stanowić podstawy do przypisania sprawstwa. Sąd podkreślił, że posiadanie broni na gruncie art. 263 § 2 k.k. nie wymaga bycia jej właścicielem, a wyjaśnienia oskarżonego jednoznacznie wskazywały na jego świadome przechowywanie broni przez określony czas. Oddalono również wnioski o dopuszczenie dowodu z opinii uzupełniających, uznając sporządzone już opinie za jasne i spójne. Sąd odwoławczy nie dopatrzył się naruszenia zasady in dubio pro reo, wskazując na wyczerpujący materiał dowodowy i logiczne uzasadnienie rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. W kwestii kwalifikacji prawnej czynu, sąd odwoławczy powołał się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, zgodnie z którym defekty broni, nadające się do usunięcia, nie pozbawiają jej cech broni palnej, a posiadanie istotnych części broni również może stanowić podstawę odpowiedzialności. W konsekwencji, sąd odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, zasądzając od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja pojęcia 'posiadania broni' w kontekście art. 263 § 2 k.k., znaczenie uszkodzenia broni dla odpowiedzialności karnej, zasady dopuszczania dowodu z opinii uzupełniających.
Dotyczy konkretnego stanu faktycznego, ale zawiera ogólne zasady interpretacyjne.
Zagadnienia prawne (4)
Czy niejasny status prawny pomieszczenia, w którym znaleziono broń, oraz dostęp do niego innych osób, wyłączają odpowiedzialność karną za jej posiadanie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, nie wyłączają. Sąd uznał, że oskarżony świadomie przechowywał broń, a okoliczności te są irrelewantne dla wypełnienia znamion przestępstwa z art. 263 § 2 k.k.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy podkreślił, że posiadanie broni na gruncie art. 263 § 2 k.k. obejmuje już świadome jej przechowywanie, nawet jeśli nie jest się właścicielem, a status prawny pomieszczenia czy dostęp innych osób nie mają znaczenia, gdy oskarżony przyznał się do przechowywania broni.
Czy uszkodzenie broni palnej, uniemożliwiające oddanie strzału, wyłącza odpowiedzialność za jej nielegalne posiadanie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, nie wyłącza. Sąd uznał, że nawet uszkodzona broń, której istotne części są sprawne, może stanowić przedmiot przestępstwa z art. 263 § 2 k.k.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, zgodnie z którym defekty broni, nadające się do usunięcia, nie pozbawiają jej cech broni palnej. Ponadto, posiadanie istotnych części broni również może być podstawą odpowiedzialności.
Czy niejednoznaczne wyniki badań genetycznych (brak DNA oskarżonego na broni) lub hipotetyczne ustalenia w zakresie DNA, wyłączają możliwość przypisania oskarżonemu posiadania broni?
Odpowiedź sądu
Nie, nie wyłączają. Sąd uznał, że niekategoryczne wyniki badań nie mogły stanowić podstawy do przypisania sprawstwa i winy, ale nie wykluczały odpowiedzialności w świetle innych dowodów.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy stwierdził, że niekategoryczne wyniki badań biologicznych nie mogły być podstawą do przypisania sprawstwa, ale nie miały decydującego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, zwłaszcza w kontekście wyjaśnień oskarżonego.
Czy sąd odwoławczy powinien dopuścić dowód z opinii uzupełniających z zakresu balistyki, genetyki i daktyloskopii, jeśli strony nie zgadzają się z opiniami biegłych?
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli dotychczasowe opinie są jasne, spójne i logiczne.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy powołał się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, zgodnie z którym dopuszczenie dowodu z opinii uzupełniającej jest możliwe tylko w przypadku niepełności, niejasności lub sprzeczności opinii, a nie wtedy, gdy opinia jest przekonująca dla sądu, ale nie dla stron.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| W. P. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (15)
Główne
k.k. art. 263 § § 2
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 167
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 170 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
u.b.a. art. 5 § ust. 1
Ustawa o broni i amunicji
u.b.a. art. 5 § ust. 2
Ustawa o broni i amunicji
u.o.p.k. art. 8
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
k.p.k. art. 438 § pkt 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 439
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania (art. 7, 410, 4 k.p.k.) poprzez dowolną ocenę dowodów. • Błąd w ustaleniach faktycznych (art. 438 pkt 3 k.p.k.) polegający na nieuprawnionym przyjęciu, że oskarżony posiadał broń palną bez wymaganego zezwolenia. • Naruszenie zasady in dubio pro reo (art. 5 § 2 k.p.k.) poprzez obciążenie oskarżonego wszelkimi wątpliwościami. • Niewłaściwe oddalenie wniosków dowodowych obrony o przeprowadzenie uzupełniających opinii. • Nieuwzględnienie pełnej treści opinii biologicznej i genetycznej. • Pominięcie istotnej okoliczności, że oskarżony jest członkiem organizacji strzeleckiej. • Broń była uszkodzona i niezdolna do oddawania strzałów.
Godne uwagi sformułowania
„Posiadaniem broni na gruncie art. 263 § 2 k.k. jest już zachowanie pasywne polegające na świadomym i celowym przyjęciu jej od innej osoby. • „defekty broni, nadające się do usunięcia, nie pozbawiają danego urządzenia cech broni palnej.”
Skład orzekający
Tomasz Skowron
przewodniczący-sprawozdawca
Andrzej Tekieli
sędzia
Andrzej Żuk
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia 'posiadania broni' w kontekście art. 263 § 2 k.k., znaczenie uszkodzenia broni dla odpowiedzialności karnej, zasady dopuszczania dowodu z opinii uzupełniających."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego, ale zawiera ogólne zasady interpretacyjne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy powszechnego przestępstwa nielegalnego posiadania broni, a orzeczenie wyjaśnia kluczowe kwestie interpretacyjne dotyczące posiadania i stanu technicznego broni, co jest istotne dla praktyków prawa karnego.
“Czy uszkodzona broń to nadal broń? Sąd Okręgowy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.