Orzeczenie · 2025-11-20

VI Ka 509/24

Sąd
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
Miejsce
Warszawa
Data
2025-11-20
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚredniaokręgowy
korupcjaprzepustkisłużba więziennaniekorupcjaocena dowodówapelacjauniewinnieniebrak dowodów

Sąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał apelację prokuratora wniesioną na niekorzyść oskarżonych B. S. (1) i A. M., którzy zostali uniewinnieni przez Sąd Rejonowy od zarzutów z art. 231 § 1 i 2 kk oraz art. 228 § 1 i 3 kk, w związku z zarzucanym im udzielaniem przepustek w zamian za korzyści majątkowe. Prokurator zarzucił obrazę przepisów postępowania (art. 5 § 2, art. 7, art. 410 k.p.k.) oraz błąd w ustaleniach faktycznych, twierdząc, że ocena dowodów była dowolna, a materiał dowodowy wskazywał na winę oskarżonych. Sąd Okręgowy uznał apelację za niezasadną. Podkreślono, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy zgodnie z zasadami swobodnej oceny dowodów i nie znalazł bezsprzecznych dowodów winy oskarżonych. Sąd odwoławczy podzielił argumentację sądu pierwszej instancji, wskazując na brak konkretów w zarzutach apelacji oraz na wątpliwości co do wiarygodności zeznań kluczowych świadków. Uzupełniające postępowanie dowodowe wykazało, że przepustki oskarżonego A. M. nie przekraczały limitów, a wnioski o nie w związku z chorobą córki nie znalazły potwierdzenia w dokumentacji. Sąd Okręgowy stwierdził, że materiał dowodowy był niewystarczający do przypisania winy, a sprawa była już bardzo dawno (ponad 20 lat temu), co dodatkowo utrudniało postępowanie. W związku z tym, wyrok uniewinniający został utrzymany w mocy, a kosztami postępowania obciążono Skarb Państwa.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Wartość dowodowa zeznań świadków budzących wątpliwości, zasady oceny dowodów w sprawach karnych, ciężar dowodu w postępowaniu karnym.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji w zakładzie karnym i konkretnych zarzutów, co ogranicza jego bezpośrednie zastosowanie do innych spraw.

Zagadnienia prawne (2)

Czy ocena dowodów dokonana przez sąd pierwszej instancji, która doprowadziła do uniewinnienia oskarżonych od zarzutów korupcyjnych, była prawidłowa i zgodna z przepisami prawa procesowego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, ocena dowodów dokonana przez sąd pierwszej instancji była prawidłowa i zgodna z przepisami prawa procesowego, a apelacja prokuratora nie wykazała błędów w tej ocenie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy, uwzględniając zasady swobodnej oceny dowodów, i nie znalazł wystarczających dowodów winy oskarżonych. Apelacja prokuratora była jedynie subiektywną oceną i polemiką, nie wykazując konkretnych błędów w toku rozumowania sądu pierwszej instancji.

Czy zebrany materiał dowodowy, w tym zeznania świadków P. K. i J. H. oraz dokumentacja, jest wystarczający do przypisania oskarżonym winy za zarzucane im przestępstwa korupcyjne?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zebrany materiał dowodowy, w szczególności zeznania świadków P. K. i J. H., budziły uzasadnione wątpliwości i nie znalazły wystarczającego potwierdzenia w innych dowodach, co uniemożliwiło przypisanie oskarżonym winy ponad wszelką wątpliwość.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy wskazał na brak konkretów w zeznaniach świadków, sprzeczności, ubarwianie relacji oraz brak potwierdzenia w dokumentacji (np. aktach osobowych). Dodatkowo, prawomocny wyrok uniewinniający w podobnej sprawie, oparty na tych samych dowodach, dodatkowo osłabił ich wiarygodność.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
Strona wygrywająca
oskarżeni B. S. (1) i A. M.

Strony

NazwaTypRola
B. S. (1)osoba_fizycznaoskarżony
A. M.osoba_fizycznaoskarżony
Prokuratororgan_państwowyoskarżyciel

Przepisy (9)

Główne

k.k. art. 231 § § 1 i 2

Kodeks karny

k.k. art. 12

Kodeks karny

k.k. art. 228 § § 1 i 3

Kodeks karny

k.k. art. 229 § § 1 i 3

Kodeks karny

Pomocnicze

k.p.k. art. 5 § § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 410

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 438 § pkt 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 438 § pkt 3

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy. • Apelacja prokuratora nie wykazała błędów w ocenie dowodów ani w ustaleniach faktycznych. • Zeznania kluczowych świadków budziły wątpliwości i nie znalazły potwierdzenia w innych dowodach. • Dokumentacja akt osobowych nie potwierdziła zarzutów dotyczących przepustek. • Sprawa dotyczy zdarzeń sprzed ponad 20 lat, co utrudnia ustalenie faktów. • Prawomocny wyrok uniewinniający w podobnej sprawie, oparty na tych samych dowodach, osłabia ich wiarygodność.

Odrzucone argumenty

Obraza przepisów prawa procesowego przez sąd pierwszej instancji (art. 5 § 2, art. 7, art. 410 k.p.k.). • Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia. • Zeznania świadków P. K. i J. H. są wiarygodne i stanowią podstawę do skazania. • Dokumentacja faktograficzna potwierdza nieprawidłowości w procedurze przyznawania nagród i przepustek.

Godne uwagi sformułowania

apelacja prokuratora stanowiła jedynie subiektywną ocenę zaistniałych okoliczności i gołosłowną polemikę z zaskarżonym wyrokiem • nie dostarczył on bezsprzecznych dowodów winy oskarżonych • depozycje w/w budziły uzasadnione wątpliwości • przypuszczenia, nawet potwierdzone budzącymi wątpliwościami dowodami, były niewystarczające • Sąd musi mieć pewność, a taka nie wynikała ze zgromadzonego materiału dowodowego

Skład orzekający

Tomasz Morycz

przewodniczący

Sebastian Mazurkiewicz

sędzia

Remigiusz Pawłowski

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Wartość dowodowa zeznań świadków budzących wątpliwości, zasady oceny dowodów w sprawach karnych, ciężar dowodu w postępowaniu karnym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji w zakładzie karnym i konkretnych zarzutów, co ogranicza jego bezpośrednie zastosowanie do innych spraw.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy zarzutów korupcyjnych w służbie więziennej, co zawsze budzi zainteresowanie. Pokazuje, jak ważne jest udowodnienie winy ponad wszelką wątpliwość i jak sąd odwoławczy kontroluje ocenę dowodów przez sąd niższej instancji.

Czy zeznania świadków wystarczą do skazania za korupcję? Sąd Okręgowy rozwiewa wątpliwości.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst