Orzeczenie · 2025-08-28

VI Ka 503/25

Sąd
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
Miejsce
Jelenia Góra
Data
2025-08-28
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacjiŚredniaokręgowy
art. 178b kkapelacjakaraśrodki wychowawczedemoralizacjanieletnisąd okręgowysąd rejonowy

Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze, VI Wydział Karny Odwoławczy, utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 6 maja 2025 r. (sygn. akt II K 111/25) wobec oskarżonego K. Ż., skazanego z art. 178b Kodeksu karnego. Apelację wniósł obrońca oskarżonego, zarzucając rażącą niewspółmierność orzeczonej kary oraz środków karnych, a także błędne niezastosowanie przepisów dotyczących środków wychowawczych, leczniczych lub poprawczych, przewidzianych dla sprawców, wobec których ustawa preferuje takie środki zamiast kary (art. 10 § 4 k.k.). Sąd Okręgowy uznał zarzut za niezasadny. Wskazał, że art. 10 § 4 k.k. jest wyjątkiem od zasady i jego zastosowanie zależy od okoliczności sprawy, właściwości i warunków osobistych sprawcy. W przypadku K. Ż. stwierdzono postępujący proces demoralizacji, uzależnienie od substancji psychoaktywnych, przerwaną terapię, negatywne towarzystwo oraz popełnienie kolejnego przestępstwa (nielegalne posiadanie narkotyków), co skutkowało podjęciem warunkowo umorzonego postępowania. Okoliczności te wykluczyły możliwość zastosowania środków wychowawczych, leczniczych lub poprawczych, a niezbędna resocjalizacja mogła być prowadzona jedynie poprzez zastosowanie odpowiednio miarkowanej kary, jaką słusznie uznał Sąd Rejonowy. Sąd Okręgowy utrzymał wyrok w mocy, zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata z urzędu koszty nieopłaconej obrony oraz zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja art. 10 § 4 k.k. w kontekście oceny stopnia demoralizacji sprawcy i możliwości zastosowania środków wychowawczych zamiast kary, zwłaszcza w sprawach dotyczących nieletnich lub młodych dorosłych.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i oceny indywidualnych cech sprawcy. Wskazuje na ogólne zasady stosowania art. 10 § 4 k.k., ale nie stanowi przełomu w orzecznictwie.

Zagadnienia prawne (2)

Czy w przypadku sprawcy, wobec którego ustawa preferuje stosowanie środków wychowawczych, leczniczych lub poprawczych zamiast kary (art. 10 § 4 k.k.), sąd odwoławczy powinien uwzględnić apelację obrońcy zarzucającą rażącą niewspółmierność kary i wnioskującą o zastosowanie takich środków?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, apelacja obrońcy w tym zakresie nie jest zasadna.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że art. 10 § 4 k.k. jest wyjątkiem, a jego zastosowanie wymaga wyjątkowych okoliczności przemawiających przeciwko karze. W przypadku oskarżonego K. Ż. stwierdzono postępujący proces demoralizacji, uzależnienie, negatywne towarzystwo i popełnienie kolejnego przestępstwa, co wykluczało zastosowanie środków wychowawczych i uzasadniało zastosowanie kary.

Czy sąd odwoławczy powinien uwzględnić zarzut rażącej niewspółmierności kary orzeczonej przez sąd pierwszej instancji?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli kara jest słusznie miarkowana i adekwatna do stopnia demoralizacji sprawcy.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego, uznając, że orzeczona kara (grzywna) była słusznie miarkowana i stanowiła niezbędny środek resocjalizacji wobec postępującego procesu demoralizacji oskarżonego.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy
Strona wygrywająca
oskarżony K. Ż.

Strony

NazwaTypRola
K. Ż.osoba_fizycznaoskarżony
adw. K. F.inneobrońca z urzędu
Prokuratura Rejonowa w Jeleniej Górzeorgan_państwowyprokurator

Przepisy (10)

Główne

k.k. art. 178b

Kodeks karny

Pomocnicze

k.k. art. 10 § 4

Kodeks karny

Przepis ten stanowi wyjątek od zasady stosowania kary i jego zastosowanie zależy od oceny okoliczności sprawy, właściwości i warunków osobistych sprawcy, a przewaga okoliczności przemawiających przeciwko stosowaniu kary przesądza o konieczności zastosowania środków wychowawczych, leczniczych lub poprawczych.

k.k. art. 10 § 1

Kodeks karny

k.p.k. art. 438 § pkt 4

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 439

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 440

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 624 § 1

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do zwolnienia oskarżonego od kosztów sądowych, gdy ich uiszczenie byłoby nadmiernie uciążliwe ze względu na jego sytuację majątkową i dochody.

Prawo o adwokaturze art. 29 § 1

Ustawa Prawo o adwokaturze

Podstawa do zasądzenia od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu § § 17 ust. 2 pkt. 4 i § 4 ust. 3

Dz.U. 2014.382 ze zm.

Ustawa o postępowaniu w sprawach nieletnich

Argumenty

Odrzucone argumenty

Zarzut rażącej niewspółmierności kary. • Wniosek o zastosowanie środków wychowawczych zamiast kary na podstawie art. 10 § 4 k.k.

Godne uwagi sformułowania

wiek sprawcy jest jedynie warunkiem wstępnych rozważań co do możliwości zastosowania środków wychowawczych lub poprawczych, przesłankami są zaś wyjątkowe okoliczności zarówno samego czynu, jak i np. jego przypadkowość, chwilowe nieprzezwyciężenie pokusy, wciągnięcie do czynu przez inne osoby, drugorzędna rola w jego popełnieniu itp., jak i wyjątkowo pozytywne cechy charakteru i zachowanie się samego sprawcy, świadczące o braku jego głębokiej demoralizacji • W przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek, uzasadniających powinność zastosowania postulowanego przez obrońcę przepisu. • Okoliczności te przemawiają wyraźnie za stwierdzeniem postępującego procesu demoralizacji sprawcy a co za tym idzie eliminują możliwość zastosowania wobec oskarżonego środków wychowawczych, leczniczych albo poprawczych. • Niezbędna resocjalizacja oskarżonego prowadzona może być w tych realiach jedynie poprzez zastosowanie odpowiednio miarkowanej kary, za jaką Sąd Rejonowy słusznie uznał samoistną grzywnę.

Skład orzekający

Robert Bednarczyk

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 10 § 4 k.k. w kontekście oceny stopnia demoralizacji sprawcy i możliwości zastosowania środków wychowawczych zamiast kary, zwłaszcza w sprawach dotyczących nieletnich lub młodych dorosłych."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i oceny indywidualnych cech sprawcy. Wskazuje na ogólne zasady stosowania art. 10 § 4 k.k., ale nie stanowi przełomu w orzecznictwie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje praktyczne zastosowanie przepisów dotyczących wymiaru kary i środków wychowawczych w kontekście demoralizacji sprawcy, co jest istotne dla praktyków prawa karnego.

Kiedy środki wychowawcze zamiast kary? Sąd Okręgowy wyjaśnia granice art. 10 § 4 k.k.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst